“Ζήσε τον μύθο σου” κατά τον ΕΟΤ, στην Ελλάδα… των σκουπιδιών και των καρτέλ! Μια απέραντη χωματερή η χώρα! “Ενισχύεται” όμως ο τραπεζικός ανταγωνισμός με συγκρότηση πέμπτου συστημικού πυλώνα! Ποιος ενισχύεται;;;

Ακούσαμε πολλά τις τελευταίες ημέρες για τα σκουπίδια στην Ελλάδα. Η χώρα μας επί δεκαετίες πλήρωνε πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για παράνομες χωματερές, σχεδόν παντού! Και από τη δεκαετία του 90 θυμάμαι συζητήσεις σε επιχειρηματικούς και πολιτικούς κύκλους για επενδύσεις στον τομέα της διαχείρισης των σκουπιδιών, τομέας χρυσοφόρος αφού μπορεί να αποφέρει τεράστια κέρδη. Φυσικά η πρωτοβουλία αφέθηκε, συμπτωματικά άραγε, και πάλι στους ιδιώτες. Όλοι θα έχετε παρατηρήσει κάποιες μικρές κυρίως πρωτοβουλίες ανακύκλωσης, εντελώς συγκεκριμένων απορριμμάτων όπως ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, πλαστικών, μπαταριών κλπ. Γιατί δεν έγιναν μεγάλες επενδύσεις στον τομέα των σκουπιδιών; Θα φταίει μάλλον ο πόλεμος συμφερόντων. Το μοίρασμα της πίτας όπως πάντα!

Τα στοιχεία, για να δούμε τη μεγάλη εικόνα, είναι αποκαρδιωτικά! Μόλις το 16% των απορριμmάτων στη χώρα μας ανακυκλώνεται. Ποσοστό εξαιρετικά χαμηλό σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Και παρά το γεγονός ότι βλέπουμε πλέον σε όλους σχεδόν τους δήμους της χώρας ξεχωριστούς κάδους για την ανακύκλωση! Οι καταγγελίες ότι τα αποκομιζόμενα απορρίμματα από τους κάδους ανακύκλωσης καταλήγουν όπως και τα υπόλοιπα στις χωματερές, πληθαίνουν. Και είναι επίσης γεγονός ότι μεγάλος αριθμός πολιτών μολύνει τους κάδους ανακύκλωσης με μη ανακυκλούμενα απορρίμματα! Έλλειψη σχετικής παιδείας υποθέτω, με ότι συνεπάγεται αυτό για το ρόλο που θα έπρεπε να έχουν παίξει δεκαετίες τώρα τα σχολεία…

Είναι επίσης γνωστό ότι οι επίσημες χωματερές της χώρας με κορυφαία την χωματερή Λιοσίων, έχουν φτάσει στα όρια τους και είναι ζήτημα λίγου χρόνου να μη μπορούν πιά να δεχθούν άλλα σκουπίδια… Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με κοντόφθαλμα μέτρα όπως μεγάλες χρεώσεις σε δήμους για τον όγκο των σκουπιδιών τους ή όρια στον όγκο που μπορούν να απορρίπτουν μηνιαία στην χωματερή! Τι σκεφτόταν άραγε οι “ειδικοί ” όταν έπαιρναν αυτά τα μέτρα; Ότι όσα σκουπίδια δεν μπορέσουν οι Δήμοι να απορρίπτουν στην χωματερή θα τα…καταπιούν ή θα τα χωνέψουν;

Αποτέλεσμα αυτών των αδιέξοδων πολιτικών είναι η εικόνα που βλέπουμε γύρω μας. Μία χώρα, υποτίθεται κορυφαίος τουριστικός προορισμός, που πνίγεται στα σκουπίδια! Σκουπίδια παντού! Σε κάθε δρόμο, κάθε κάμπο ή παραλία ή δάσος… Παντού! Κάδοι που υπερχειλίζουν και δήμοι που προσπαθούν όπως όπως να βρουν προσωρινές λύσεις με τόπους δήθεν μεταφόρτωσης σκουπιδιών που όμως είναι μικρές παράνομες χωματερές. Μία τέτοια είδα έκπληκτος, σε περίπατο με τα σκυλιά μου στο κέντρο της Αρτέμιδος. Το τεράστιο πάρκο με πευκοδάσος στο κέντρο της πόλης, στο παλιό δημαρχείο, αν και σχεδόν αφημένο στην εγκατάλειψη, θα μπορούσε να αποτελεί χώρο αναψυχής για τους κατοίκους. Με διαμορφωμένους περίπατους και ίσως κάποιο δημοτικό αναψυκτήριο. Ανταυτού στο κέντρο της πευκόφυτης έκτασης αντικρίζεις την εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας. Μια τεράστια παράνομη χωματερή όπου πολίτες αλλά και απορριματοφόρα ογκοδών απορριμάτων, απορρίπτουν ανεξέλεγκτα τόνους σκουπιδιών!!! Λύση δηλαδή…αλά ελληνικά!!!

Στην μακρινή Σιγκαπούρη, μία πόλη-κράτος 6 εκατομμυρίων κατοίκων, στη νοτιοανατολική Ασία, τα μη ανακυκλώσιμα απορρίμματα συγκεντρώνονται καθημερινά από απορριματοφόρα και οδηγούνται απευθείας σε εργοστάσια καύσης. Η πλήρης καύση τους δίνει ενέργεια για την παραγωγή ηλεκτρισμού που καταναλώνουν οι πολίτες. Ο τοξικός καπνός από την καύση φιλτράρεται 100%. Οι καμινάδες απελευθερώνουν πεντακάθαρο αέρα ενώ το ίζημα από το φιλτράρισμα μαζί με τη στάχτη από την καύση των απορριμάτων οδηγείται σε ένα μικρό νησάκι. Εκεί η αμμώδης αυτή ύλη χρησιμοποιείται για την κατασκευή τούβλων με τα οποία στρώνονται τα πεζοδρόμια! Και τέλος!!! Τι μας εμποδίζει στη χώρα μας να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε τέτοιες λύσεις; Μα φυσικά τα διαπλεκόμενα. Και η ανικανότητα του πολιτικού προσωπικού να επικεντρωθεί στη δουλειά του: τον μακρόπνοο σχεδιασμό για τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Βλέπετε εξάλλου, είναι οφθαλμοφανές, ότι το πολιτικό προσωπικό έχει πιο σοβαρές δουλειές: την εξυπηρέτηση συμφερόντων, τις έριδες και δολοπλοκίες, την ψηφοφορία και άλλα τέτοια αποδοτικά για το δημόσιο συμφέρον σπορ…

Στην εβδομαδιαία ανάρτησή του για το κυβερνητικό έργο ο πρωθυπουργός αναφέρεται στον καθαρισμό των οικοπέδων στη χώρα από τους ιδιοκτήτες τους. Κι ευχαρίστησε τους πολίτες που καθάρισαν περισσότερα από 800.000 οικόπεδα βοηθώντας έτσι τα μέγιστα στην αντιπυρική προστασία. Καταλαβαίνετε πόσα εκατομμύρια τόνοι υλικών μαζεύτηκαν από αυτούς τους καθαρισμούς? Υλικό που βλέπετε έξω από τα καθαρισμένα οικόπεδα, στους δρόμους… Και που οι Δήμοι δηλώνουν ακόμα, τέλη Ιουλίου, αδυναμία να μαζέψουν!!! Υλικό που θα μαζεύεται κάθε χρόνο! Και το μέτρο εφαρμόστηκε χωρίς την παραμικρή πρόνοια για την χρήση και την τύχη όλης αυτής της οργανικής ύλης!!! Έτσι ασκείται πολιτική στην Ελλάδα!!!

Το μέτρο του καθαρισμού οικοπέδων και κοινόχρηστων χώρων πριν το καλοκαίρι κάθε χρόνο, θα έπρεπε να συνοδεύεται από μία πολιτική αξιοποίησης της οργανικής κυρίως ύλης που συγκεντρώνεται. Μια λύση θα ήταν η καύση όπως περιέγραψα πριν. Άλλη λύση η κομποστοποίηση σε μεγάλες μονάδες για την παραγωγή λιπασμάτων που τόσο ακριβά πληρώνουν οι Έλληνες αγρότες… Είδατε κανένα σχεδιασμό;… Αντίστοιχη έλλειψη σχεδιασμού υπάρχει σε κάθε τομέα στη χώρα!

Ο τραπεζικός τομέας για παράδειγμα. Το δυσβάστακτο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης των συστημικών τραπεζών για τη σωτηρία τους, την μαύρη περίοδο της οικονομικής κρίσης, στοίχησε στον Έλληνα φορολογούμενο πάνω από 50 δις ευρώ! Μεγάλο κομμάτι του δημόσιου χρέους οφείλεται στις ανακεφαλαιοποιήσεις αυτές… Αλλά το πρόγραμμα δεν συνοδεύτηκε από σχέδιο λειτουργίας των τραπεζών σε όφελος των πολιτών. Με χαμηλές χρεώσεις για τις υπηρεσίες τους, με επιτόκια χορηγήσεων και καταθέσεων καλύτερα από των αντίστοιχων ευρωπαϊκών τραπεζών. Κι αν όχι καλύτερα τουλάχιστον στα επίπεδα της υπόλοιπης Ευρώπης. Διότι αν είδατε τα πρόσφατα στοιχεία η ψαλίδα επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων είναι στη χώρα μας η μεγαλύτερη της Ευρώπης!!!

Και το χειρότερο, μετά την παταγώδη αποτυχία του πολιτικού συστήματος να σχεδιαστεί ένας υγιής τραπεζικός τομέας στη χώρα επάνω στα συντρίμμια της κρίσης, έρχεται ο πρωθυπουργός και μας αναγγέλλει με διθυράμβους τη συγκρότηση πέμπτου συστημικού τραπεζικού πυλώνα, με τη συγχώνευση των υπό κατάρρευση τραπεζών Attica και Παγκρήτια! Κάτι που όπως υπογράμμισε ο κ. Μητσοτάκης θα βοηθήσει στον ανταγωνισμό στον τραπεζικό κλάδο! Για τον οποίο ανταγωνισμό βέβαια έχει σοβαρές επιφυλάξεις η επιτροπή ανταγωνιστικότητας που έκανε προ ημερών λόγο για υποψία εναρμονισμένων πρακτικών στις τράπεζες. Δημιουργία καρτέλ δηλαδή! Και φυσικά ο πρωθυπουργός απέφυγε στην ανάρτηση του να μας ενημερώσει πόσο θα κοστίσει το μάρμαρο για τη συγχώνευση των δύο τραπεζών… Που όπως πάντα πληρώνει το γνωστό υποζύγιο, ο ελληνικός λαός!

Μόνο ο Στέφανος Κασσελάκης βρέθηκε να αναδείξει το θέμα από την αντιπολίτευση! Κι ελπίζω να αναλύσει καλύτερα το πρόβλημα την εβδομάδα αυτή. Οι υπόλοιποι της αντιπολίτευσης θα συνεχίζουν να βάζουν πλυντήριο ή θα τοποθετηθούν επιτέλουςq Και πόσο τυχαίο είναι άραγε που κάθε φορά που πρόκειται να διαπραχθεί καταλήστευση του ελληνικού λαού η σχετική πρωτοβουλία αναλαμβάνεται…κατακαλόκαιρο; Πάνω στην κορύφωση των μπάνιων του λαού, όταν δηλαδή όλοι λείπουν διακοπές και…η τύχη τους δουλεύει…

Για την ψυχιατρική “μεταρρύθμιση” που εγώ πιστεύω ότι είναι η πλήρης εγκατάλειψη της ψυχιατρικής πρόνοιας στη χώρα, όπως και για την “ελάφρυνση των λογαριασμών ρεύματος” και για την κατά τον πρωθυπουργό, “αναγνώριση από τον ΟΟΣΑ της θετικής πορείας των μεγεθών της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα ” επιφυλάσσομαι να τα αναλύσω τις επόμενες ημέρες. Μπράβο πάντως στον ΟΟΣΑ που χειροκροτεί την…γαλέρα της Ευρώπης. Την Ελλάδα της εργασίας χωρίς συλλογικές συμβάσεις, με τις χαμηλότερες αποδοχές στην Ευρώπη και με την υπέροχη πρωτοβουλία της εισαγωγής της 6ημερης εβδομαδιαίας υποχρεωτικής εργασίας, από την μπουκαπόρτα…

Κλείνω με κάτι θετικό. Ο λόγος για την κυβeρνητική προσπάθεια να συντονιστούν οι δεκάδες αρμόδιοι φορείς και να αρχίσει η υλοποίηση επιτέλους ενός έργου που θα έπρεπε να έχει γίνει τουλάχιστον από την Ολυμπιάδα του 2004. Το έργο του ενοποιημένου ποδηλατόδρομου και πεζόδρομου στο παραλιακό μέτωπο της πρωτεύουσας, μήκους 18 χιλιομέτρων που θα ενώνει την Εσπλανάδα στο Μοσχάτο με το δημαρχείο Βούλας- Βάρης- Βουλιαγμένης. Ένα έργο που θα πρέπει να αποτελέσει το πρώτο βήμα για ανάλογα έργα σε όλο το μήκος των ακτών της Αττικής σε Σαρωνικό αλλά και νότιο ευβοϊκό . Ήδη το μέτωπο από την παραλία Μαραθώνα μέχρι την πλαζ στο Αυλάκι είναι ώριμο για να γίνει ένα δεύτερο μεγάλο ανάλογο έργο.

• Ανακύκλωση
• σκουπίδια