Ρήξη στον Σύλλογο Τεμπών: Η έξοδος Καρυστιανού και τα βαριά υπονοούμενα για το… ταμείο – «Γαλάζια» καρφιά, χρωστούμενα και η αγωνία της επόμενης ημέρας – Μόσχα εναντίον Φαναρίου

Στο παραπολιτικό ραντάρ, η αποχώρηση της Μαρία Καρυστιανού από την προεδρία και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών δεν διαβάζεται ως μια απλή παραίτηση, αλλά ως θεσμική ρήξη με πολλαπλούς αποδέκτες. Η ίδια μιλά για εξάντληση των περιθωρίων, για εσωτερικές «τρικλοποδιές» και για έναν διχασμό που επικράτησε, παρά –όπως υποστηρίζει– τις προσπάθειές της να κρατηθεί η ενότητα.

Στα πηγαδάκια, όμως, το ενδιαφέρον δεν εστιάζει μόνο στη σύγκρουση προσώπων, αλλά στις αιχμές για το Ταμείο. Η Καρυστιανού αφήνει σαφές αποτύπωμα ότι δεν της επετράπη η δημοσιοποίηση των οικονομικών στοιχείων του Συλλόγου, παρά τα επανειλημμένα αιτήματά της και την πρότασή της για έγκριση και δημοσίευση οικονομικών καταστάσεων μέσω Γενικής Συνέλευσης. Το μήνυμα είναι καθαρό: «η λάσπη έμενε σε μένα, η σιωπή ήταν επιλογή για να μη εκτεθούν άλλοι».

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η νομική διάσταση της υπόθεσης. Η πρώην πρόεδρος χαρακτηρίζει άκυρη την απόφαση πέντε μελών του Δ.Σ. που ζήτησαν την παραίτησή της, καταγράφοντας αναλυτικά παραβιάσεις καταστατικού και διαδικασιών. Με απλά λόγια, περιγράφει ένα Διοικητικό Συμβούλιο που λειτουργούσε «μεταξύ του», χωρίς προσκλήσεις, ημερήσια διάταξη και χωρίς σεβασμό στο ίδιο του το πλαίσιο.

Στο βάθος, βέβαια, διακρίνεται και κάτι ακόμη: η ενόχληση μερίδας του Δ.Σ. για τις διεθνείς παρεμβάσεις της Καρυστιανού, ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για το κράτος δικαίου και την ασφάλεια των σιδηροδρόμων. Εκεί όπου η ίδια βλέπει ανάδειξη ευθυνών και ευρωπαϊκών παραλείψεων, άλλοι είδαν «εκτροπή» από τον καταστατικό σκοπό.

Η αποχώρησή της αφήνει τον Σύλλογο με 6 αντί για 7 μέλη στο Δ.Σ. και ανοίγει, εκ των πραγμάτων, τον δρόμο για Γενική Συνέλευση και εκλογή νέας διοίκησης. Το ερώτημα που συζητείται ήδη χαμηλόφωνα είναι αν αυτή η ρήξη κλείνει έναν κύκλο ή αν ανοίγει έναν νέο – με μεγαλύτερο πολιτικό και θεσμικό βάθος. Γιατί, όπως λένε όσοι γνωρίζουν, όταν τα οικονομικά, οι διαδικασίες και οι προθέσεις μπαίνουν στο ίδιο κάδρο, τίποτα πια δεν μένει αμιγώς «εσωτερικό».

Καρφιά, χρωστούμενα και η αγωνία της επόμενης ημέρας

Σε παραπολιτικά πηγαδάκια, το συμπέρασμα είναι ένα: στη Νέα Δημοκρατία οι παλιές βεντέτες όχι μόνο δεν ξεθώριασαν, αλλά επιστρέφουν με ένταση, καθώς υπουργοί και βουλευτές κινούνται πια όχι μόνο με το βλέμμα στην κάλπη, αλλά και στην «επόμενη ημέρα». Τα εσωτερικά τζαρτζαρίσματα, οι οικογενειακές κόντρες και οι ξαφνικές τρικλοποδιές αποκαλύπτουν εύθραυστες ισορροπίες, που παρακολουθούνται στενά από το Μέγαρο Μαξίμου, την Πειραιώς και την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Όσο η πολιτική καθημερινότητα αποκτά προεκλογικά χαρακτηριστικά και η πίεση μεγαλώνει, τόσο φουντώνει και η αγωνία του σταυρού.

Το επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Καιρίδη θεωρήθηκε από πολλούς κάτι παραπάνω από στιγμιαία έκρηξη. Στο ίδιο κάδρο μπήκαν και τα καρφιά της Ζωή Ράπτη, αλλά και η αιχμή του Άδωνις Γεωργιάδης για στελέχη που σιωπούν «στα δύσκολα».

Παράλληλα, οι δηλώσεις του Μάκης Βορίδης για «ανύπαρκτες αγροτικές κινητοποιήσεις» επί των ημερών του ερμηνεύτηκαν ως ευθεία βολή προς τον Κώστας Τσιάρας, ενώ στο μέτωπο των Μεταφορών το μπαλάκι των ευθυνών για το μπλακάουτ στο FIR Αθηνών ταξίδεψε από τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη στον Χρίστο Δήμα, με φόντο και τον Χρήστο Σταϊκούρα.

Με απλά λόγια, τα γαλάζια καρφιά πέφτουν βροχή και κανείς δεν τα θεωρεί τυχαία. Το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν νέες συγκρούσεις, αλλά πότε – και ποιος θα τις πληρώσει στο τέλος.

Μόσχα εναντίον Φαναρίου

Σε ύφος που θυμίζει περισσότερο ανακοινώσεις ψυχροπολεμικής περιόδου παρά εκκλησιαστικό διάλογο, η Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) εξαπέλυσε ευθεία επίθεση στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Με κατηγορίες περί «ρωσοφοβίας», «συνεργασίας με βρετανικές μυστικές υπηρεσίες» και «συμμαχιών με εθνικιστές και νεοναζί», η Μόσχα επιχειρεί να μετατρέψει το εκκλησιαστικό σε γεωπολιτικό. Στο Φανάρι, πάντως, διαβάζουν την ανακοίνωση ως αντανάκλαση της πλήρους ταύτισης του Πατριάρχη Κύριλλου με το Κρεμλίνο και τον Βλαντίμιρ Πούτιν – ειδικά μετά την ανοιχτή στήριξη στην εισβολή στην Ουκρανία. Όπως λένε διπλωματικές πηγές, «όταν η πολιτική μπαίνει στο ιερό, το πρόβλημα δεν είναι ο Βαρθολομαίος».

• Μαρία Καρυστιανού
• Τέμπη