Σηκώνει θεσμικό αντάρτικο ο Ανδρουλάκης – Υποκλοπές, Εξεταστική και… άρωμα δυσπιστίας – Ο Μαρινάκης σηκώνει το γάντι – Ο Χρυσομάλλης, το ΣτΕ και το πολιτικό rewind

Στο ΠΑΣΟΚ δεν παίζουν πια «άμυνα». Ο Νίκος Ανδρουλάκης ανεβάζει ταχύτητα και ρίχνει στο τραπέζι όλα τα κοινοβουλευτικά εργαλεία, με φόντο την απόφαση του Αρείου Πάγου για τις υποκλοπές που κρατά τον φάκελο στο αρχείο. Και το μήνυμα είναι σαφές: από τη θεσμική καταγγελία μέχρι τη μετωπική σύγκρουση, η απόσταση είναι μικρή.

Στη Χαριλάου Τρικούπη μιλούν ανοιχτά για «εκτροπή» και «υπονόμευση της διάκρισης των εξουσιών», με τον πρόεδρο του κόμματος να σηκώνει τους τόνους όχι μόνο απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και απέναντι στη Δικαιοσύνη. Το ενδιαφέρον όμως δεν είναι μόνο η ρητορική. Είναι η ατζέντα που ξεδιπλώνεται.

Πρώτη κίνηση: νέα Εξεταστική για τις υποκλοπές. Με στόχο –όπως λένε– να ανοίξουν ξανά όλα τα χαρτιά και να έρθουν στη Βουλή πρόσωπα-κλειδιά, ακόμη και ο Ταλ Ντίλιαν. Το «120» των ψήφων γίνεται ήδη αριθμητικός γρίφος, με το ΠΑΣΟΚ να ψάχνει πρόθυμους στην ευρύτερη αντιπολίτευση.

Δεύτερη κίνηση: αφήνει ανοιχτό το παράθυρο της πρότασης δυσπιστίας. Όχι τώρα, αλλά «όταν υπάρξει γεγονός». Και εδώ είναι το υπονοούμενο που έκανε αίσθηση: αν υπάρξει νομοθετική κίνηση που ευνοεί εμπλεκόμενους, τότε το κουμπί μπορεί να πατηθεί χωρίς δεύτερη σκέψη.

Στο παρασκήνιο, η στρατηγική είναι πιο καθαρή απ’ όσο φαίνεται: το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να επανατοποθετηθεί ως βασικός εκφραστής της «θεσμικής αντιπολίτευσης», επενδύοντας στο αφήγημα της δημοκρατίας και της λειτουργίας των θεσμών. Με άλλα λόγια, λιγότερο «κοινωνική αντιπολίτευση» και περισσότερο «θεσμική σύγκρουση».

Το ερώτημα είναι αν αυτό αρκεί για να κινητοποιήσει ευρύτερα ακροατήρια. Γιατί, όπως λένε και στο παρασκήνιο της Βουλής, άλλο οι υψηλοί τόνοι και άλλο η πολιτική απόδοση.

Σε κάθε περίπτωση, ο Ανδρουλάκης έστειλε το σήμα: το θέμα των υποκλοπών δεν κλείνει. Και –κυρίως– δεν θα περάσει «στα ψιλά».

«Επικίνδυνος όποιος αμφισβητεί τη Δικαιοσύνη» – Ο Μαρινάκης σηκώνει το γάντι και βάζει στο στόχαστρο τον Ανδρουλάκη

Η κυβέρνηση περνά στην αντεπίθεση και σηκώνει το γάντι που πέταξε ο Νίκος Ανδρουλάκης για τις υποκλοπές. Το Μέγαρο Μαξίμου δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω και βάζει στο στόχαστρο το ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας να αντιστρέψει το αφήγημα: από «θεσμική εκτροπή» σε «θεσμική εκτροπή… της αντιπολίτευσης».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης βγήκε μπροστά και χτύπησε ευθέως τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας τον για διγλωσσία και επιλεκτική ευαισθησία. Το καρφί σαφές: άλλα έλεγε στα φόρουμ περί σεβασμού στη Δικαιοσύνη και άλλα πράττει τώρα, που μια απόφαση δεν τον βολεύει. Στην κυβέρνηση μιλούν πλέον για «επικίνδυνη ρητορική» που –όπως λένε– ρίχνει νερό στον μύλο της τοξικότητας.

Η λέξη «επικίνδυνος» πάντως έγινε μπούμερανγκ. Ο Ανδρουλάκης τη χρησιμοποίησε για τον πρωθυπουργό, ο Μαρινάκης την επέστρεψε με τόκο: «επικίνδυνος είναι όποιος αμφισβητεί τη Δικαιοσύνη». Και κάπου εκεί η σύγκρουση πέρασε από την πολιτική ουσία στο σκληρό μπρα-ντε-φερ περί θεσμών.

Απέναντι, το ΠΑΣΟΚ δεν κατεβάζει στροφές. Μιλά για «υπόγεια» στα social media, για οργανωμένη τοξικότητα και ανεβάζει ακόμη περισσότερο τους τόνους, φτάνοντας να περιγράφει «σκοτεινό παρακράτος» γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου. Η απάντηση ήταν μετωπική, χωρίς καμία διάθεση εκτόνωσης.

Στο παρασκήνιο, αυτό που διαμορφώνεται είναι μια διπλή στρατηγική: η κυβέρνηση επιχειρεί να εγκλωβίσει το ΠΑΣΟΚ στη γραμμή «επιτίθεται στη Δικαιοσύνη», ενώ η Χαριλάου Τρικούπη επενδύει στο αφήγημα της θεσμικής διάβρωσης και της πολιτικής ευθύνης.

Το αποτέλεσμα; Ένα σκηνικό έντασης που θυμίζει προεκλογική περίοδο, με τις λέξεις να βαραίνουν όσο και οι κινήσεις. Και κανείς δεν δείχνει διάθεση να κάνει πίσω.

Ο Χρυσομάλλης, το ΣτΕ και το πολιτικό rewind

Ο κ. Χρυσομάλλης διάβασε την απόφαση του ΣτΕ για την ισότητα στον γάμο και κατέληξε στο εξής εντυπωσιακό συμπέρασμα: αφού το ανώτατο δικαστήριο έκρινε τον νόμο συνταγματικό, ώρα να τον καταργήσουμε. Είναι μια πρωτότυπη νομική σχολή, όταν δεν σου βγαίνει η προσφυγή, ζητάς να σβήσει η πραγματικότητα.

Η πρότασή του δεν είναι απλώς συντηρητική. Είναι θεσμικό πισωγύρισμα . Μια απόπειρα να ξαναγυρίσει η χώρα στην εποχή όπου το κράτος έκανε πως δεν βλέπει οικογένειες, παιδιά, σχέσεις ευθύνης και ανθρώπους με απολύτως πραγματικές ζωές. Όχι επειδή δεν υπήρχαν, αλλά επειδή δεν χωρούσαν στο πολιτικό φαντασιακό κάποιων.

Το ακόμη πιο παράδοξο είναι ότι ο κ. Χρυσομάλλης επικαλείται τα παιδιά για να ζητήσει λιγότερη προστασία για παιδιά. Διότι αυτό θα σήμαινε στην πράξη η κατάργηση του νόμου. Περισσότερη ανασφάλεια, λιγότερη νομική κάλυψη, περισσότερη ιδεολογία πάνω από την καθημερινότητα.

Η ισότητα στον γάμο δεν κατήργησε καμία οικογένεια. Δεν αφαίρεσε κανένα δικαίωμα από κανέναν. Δεν απείλησε κανέναν πατέρα και καμία μητέρα. Απλώς αναγνώρισε ότι η Πολιτεία δεν μπορεί να λειτουργεί με ληξιαρχείο δύο ταχυτήτων.

Ο κ. Χρυσομάλλης θέλει να παρουσιάσει την πρότασή του ως μάχη αξιών. Στην πραγματικότητα μοιάζει περισσότερο με πολιτικό πείσμα απέναντι σε μια κοινωνία που έχει ήδη προχωρήσει. Και το πρόβλημα με τα πισωγυρίσματα είναι γνωστό, μπορεί να συγκινούν ένα ακροατήριο, αλλά δεν γράφουν Ιστορία. Την ιστορία την γράφουν οι τολμηρές πρωτοβουλίες που συμβαδίζουν με τα προοδευτικά βήματα της ίδιας της κοινωνίας  .

• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
• υποκλοπές