Σκηνικό τρέλας διεθνώς. Η Δυτική Συμμαχία διαλύεται. Οικονομικός πόλεμος παγκοσμίως με υπογραφή Τράμπ. Ταραχές σε Τουρκία. Κερδισμένοι Πούτιν και Ισραήλ 

Η άνοιξη ήρθε και επίσημα. Αυτό το σαββατοκύριακο, το τελευταίο του Μάρτη, αλλάζει η ώρα και επιστρέφουμε στη θερινή.  Μπορεί για όσους ξυπνάμε χαράματα για τη δουλειά, όπως κι εγώ, να επιστρέφει το ξύπνημα μέσα στη νύχτα,  αφού θα ξημερώνει μία ώρα αργότερα,  αλλά για όλους έρχονται τα ωραία μακρά καλοκαιρινά απογεύματα με τον ήλιο να δύει αργοπορημένα.  Με το αυξημένο σε διάρκεια φως της ημέρας να μας γεμίζει αισιοδοξία.  Τώρα που την χρειαζόμαστε περισσότερο…

 Οι δυσκολίες αυξάνονται και πληθύνονται και κατακυριεύουν την γη.  Ξεκινώντας από τον έναστρο ουρανό,  με δύσκολες εκλείψεις, μία εκ των οποίων συνέβη στις 14 Μαρτίου και μία,  πιο δύσκολη, που συμβαίνει την Κυριακή… Αλλά και ανάδρομες πορείες πλανητών! Αυτή του Ερμή ίσως είναι η σημαντικότερη αφού προκαλεί ασυνεννοησία,  χάος στις επικοινωνίες,  μπέρδεμα στις συμφωνίες και ανατροπές σε ταξίδια και επαφές.  Κατάσταση που λήγει στις 7 Απριλίου και η πλήρης αποκατάσταση της ομαλότητας καθυστερεί μέχρι τις 10 του μήνα… Λέτε τότε να σοβαρευτεί η Ευρώπη και να κινηθεί επιτέλους ενωμένη και με σαφήνεια προς το μέλλον της; Θα δείξει…

Προς το παρόν οι αλλεπάλληλες σύνοδοι των Ευρωπαίων ηγετών δεν καταφέρνουν να καταλήξουν σε ομόφωνες και ξεκάθαρες αποφάσεις.  Χθες στο Παρίσι συναντήθηκαν 30 ηγέτες με πρωτοβουλία του Εμμανουέλ Μακρόν. Πρωταγωνιστής … ο Ουκρανός Πρόεδρος Ζελένσκι, ντυμένος όπως πάντα σχεδόν στρατιωτικά,  να ανταλλάσσει φιλοφρονήσεις με την Ούρσουλα και κορυφαίους Ευρωπαίους ηγέτες! Και να αρνήται νέα επίσκεψη στις ΗΠΑ καταγγέλλοντας ότι ο Τράμπ του αλλάζει συνεχώς τους όρους της συμφωνίας για τα ορυκτά της Ουκρανίας ενώ αποσύρει και πάλι τις εγγυήσεις ασφάλειας! Από την πλευρά της η Ευρώπη ικανοποιεί και πάλι τις απαιτήσεις του κακομαθημένου της παιδιού  για περισσότερα χρήματα,  όπλα και διπλωματική στήριξη, ενώ ταυτόχρονα κατηγορεί τη Ρωσία για αργοπορία στην εφαρμογή συμφωνιών εκεχειρίας!!! Ναι,  αυτές που πέτυχε ο Τράμπ! Και επιπλέον η Ευρώπη κατηγορεί τη Ρωσία και τον Πούτιν ότι δεν θέλει την ειρήνευση και τον τερματισμό του πολέμου! Ναι,  ακριβώς οι κατηγορίες που διατυπώνουν οι Ρώσοι για τους Ευρωπαίους!

 Πάντως,  κλασικά πιά,  οι ηγέτες συμφώνησαν στο Παρίσι για περαιτέρω στήριξη και ενίσχυση της Ουκρανίας.  Σε αυτό που διαφώνησαν είναι η αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία, σε ρόλο ειρηνευτικής δύναμης.  Μόνο Γαλλία και Βρετανία δήλωσαν έτοιμες να το κάνουν. Και βρήκαν προθυμες να συνεργαστούν κάποιες ακόμα μικρότερες χώρες.  Με το Λονδίνο μάλιστα να δηλώνει ότι μπορεί να στείλει 30.000 στρατιώτες σε στρατηγικά σημεία της Ουκρανίας! Ευτυχώς στο θέμα αυτό υπήρξε διαφωνία.  Με τις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου να εκφράζουν επιφυλάξεις.  Η Ιταλίδα πρωθυπουργός ζήτησε να μετέχουν και αμερικανικές δυνάμεις.  Άλλοι εξέφρασαν προβληματισμό αν μία τέτοια “ειρηνευτική” δύναμη θα είναι υπό την σημαία του ΝΑΤΟ ή του ΟΗΕ… ή κάτι άλλο! Η χώρα μας,  δια του πρωθυπουργού,  ξεκαθάρισε ότι δεν θα στείλει Έλληνες στρατιώτες.  Ευτυχώς,  αν σκεφτεί κανείς σε πόσο δύσκολο σημείο έχουν φτάσει οι παραδοσιακά καλές σχέσεις Ελλάδας Ρωσίας.  Και συνεκτιμήσει την σαφέστατα εκπεφρασμένη αντίθεση της Μόσχας στην αποστολή από την Ευρώπη στρατιωτικών δυνάμεων στο Ουκρανικό έδαφος “υπό τον μανδύα της ειρηνευτικής δύναμης”.  Η μόνη εξέλιξη τελικά από όλη αυτή την κινητοποίηση στο Παρίσι είναι η απόφαση για αποστολή Γάλλων και Βρετανών στην Ουκρανία για την εκπαίδευση και την καλύτερη οργάνωση του ουκρανικού στρατού.  Ο οποίος,  κατά τους Ευρωπαίους ηγέτες,  θα πρέπει να είναι ο μόνος υπεύθυνος για την ασφάλεια και την προστασία της χώρας…  Συμπέρασμα: συζητήσεις,  συναντήσεις και ουσιαστικό αποτέλεσμα ουδέν!

  Στο μεταξύ οι πολεμικές ιαχές της Ευρώπης προκαλούν Ρωσική αντίδραση. Πέραν της έντονης ρωσικής διαφωνίας για αποστολή Ευρωπαίων στρατιωτών στην Ουκρανία σε ρόλο ειρηνευτικής δύναμης,  η Μόσχα εξέφρασε για πρώτη φορά ανησυχία για τις κινήσεις της Δύσης στην Αρκτική και ενισχύει τις εκεί δυνάμειςτης! Θορυβημένη από την αμερικανική πρόθεση για ένταξη της Γροιλανδίας στην επικράτεια των ΗΠΑ και τις ευρωπαϊκές αντιδράσεις σε αυτό. Η Ρωσία κάλεσε Ευρώπη και ΗΠΑ σε συνεργασία στην αρκτική,  σε όποιου την ιδιοκτησία κι αν θα είναι η Γροιλανδία…

  Με την ευκαιρία να σας πω την προσωπική μου άποψη για τις ρωσικές ανησυχίες για την ασφάλεια της χώρας βάση των όσων είδα στα πολλά μου ταξίδια εκεί.  Αν παρατηρήσει κάνεις την διάταξη των ρωσικών δυνάμεων στην αχανή επικράτεια της χώρας διαπιστώνει ότι υπάρχει πυκνή διάταξη τους στα σύνορα της Ρωσίας με νατοϊκές χώρες και πολύ μικρότερη στρατιωτική παρουσία στα υπόλοιπα τμήματα της χώρας.  Πριν από την πρόσφατη ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ οι Ρώσοι ήταν οπλισμένοι σαν αστακοί σε όλη την ακτογραμμή από τα νορβηγικά σύνορα μέχρι το Μουρμάνσκ. Με ναυτικές μονάδες σε κάθε φυσικό κόλπο και απαγορευμένη την πρόσβαση  πολιτών ή τουριστών σε όλο το μήκος της ακτής.  Ισχυρές δυνάμεις του στρατού υπήρχαν και στα λίγα χιλιόμετρα των χερσαίων συνόρων της Ρωσίας με την Νορβηγία.  Το ίδιο κλίμα στρατοκρατούμενης περιοχής υπήρχε και σε όλο τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ. Και λιγότερο στις περιοχές από την Αγία Πετρούπολη μέχρι τα Φινλανδικά και τα Εσθονικά σύνορα.  Στα σύνορα με την Ουκρανία η Ρωσία δεν συγκέντρωνε μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις πριν το ξέσπασμα του πολέμου.  Ούτε καν στα παράλιά της απέναντι από την Κριμαία,  πριν την προσάρτησή της.  Μόνο στον ρωσικό ναύσταθμο της Σεβαστούπολης στο έδαφος της Κριμαίας υπήρχε έντονη Ρωσική στρατιωτική παρουσία.  Κατά τα άλλα,  η παρουσία των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων ήταν εμφανής στις νότιες ρωσικές ακτές της Κασπίας,  στο μουσουλμανικό Ντακεστάν και στο Βλαδιβοστόκ όπου είδα μεγάλη ναυτική αλλά και στρατιωτική δύναμη που έφτανε μέχρι τα σύνορα της Βόρειας Κορέας.  Πουθενά στα χιλιάδες χιλιόμετρα της ρωσικής μεθορίου με το Καζακστάν,  την Μογγολία και την Κίνα δεν είδα παρά μικρά διάσπαρτα στρατόπεδα σε τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους.  Σε συζητήσεις μου με Ρώσους στην Ρωσική άπω Ανατολή,  έμαθα ότι αρκετές δυνάμεις του στρατού  βρίσκονται επίσης στις ρωσικές ακτές απέναντι από την Αλάσκα και σε κάποια νησιά του Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού,  όχι μακριά από τον Βερίγγειο Πορθμό.

  Έχοντας δει όλα αυτά το συμπέρασμα είναι απλό.  Η Ρωσία μετά το πέρας του ψυχρού πολέμου,  διατήρησε ένα φόβο για την Δύση και το ΝΑΤΟ.  Μία καχυποψία.  Κι ένοιωθε πάντα την ανάγκη να είναι προστατευμένη απέναντι στην νατοϊκή στρατιωτική μηχανή. Φόβο έτρεφε επίσης απέναντι στο μουσουλμανικό στοιχείο του Καυκάσου μέχρι την Κασπία.  Όπως και απέναντι στον απρόβλεπτο Κιμ Γιονγκ Ουν.  Ενώ ένιωθε ασφαλής απέναντι στους υπόλοιπους γείτονές της , ακόμα και τους πολύ ισχυρούς όπως η Κίνα.  Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η Ρωσία ένιωσε πανικό όταν εκδηλώθηκε η ουκρανική πρόθεση ένταξης στο ΝΑΤΟ.  Αφού θα έπρεπε να αναπτύξει στην ατελείωτη γραμμή των συνόρων με την Ουκρανία ισχυρές δυνάμεις.  Κάτι που θα είχε ως άμεση συνέπεια την κατακόρυφη αύξηση της ανάγκης για χρηματοδότηση αλλά και για έμψυχο δυναμικό των ρωσικών Ενόπλων δυνάμεων.   Έχω αρκετά χρόνια να επισκεφθώ τη Ρωσία.  Είμαι όμως βέβαιος ότι πλέον και τα ρωσοφινλανδικά σύνορα,  σε όλο τους το μήκος,  θα έχουν μετατραπεί από τους Ρώσους σε στρατιωτική ζώνη.  Προκαλώντας ουσιαστικά ασφυξία της Ρωσίας στα όρια της επικράτειάς της με την Ευρώπη.  Πλην των συνόρων της με τη Λευκορωσία με την οποία υπάρχει σχέση ανάλογη των σχέσεων μεταξύ των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Στο περίπλοκο και αλλόκοτο  διεθνές σκηνικό,  έρχεται να χειροτερέψει την κατάσταση ο εμπορικός πόλεμος που πλέον κήρυξε ανοιχτά ο Αμερικανός πρόεδρος εναντίον… όλων των παραδοσιακών εμπορικών εταίρων των ΗΠΑ. Οι δασμοί 25% στα αυτοκίνητα που εισάγονται στις ΗΠΑ ήταν η επίσημη έναρξη του πολέμου,  μετά τις σποραδικές αψιμαχίες που είχαν προηγηθεί.  Η ανακοίνωση των δασμών αυτών από τον Πρόεδρο Τράμπ έφερε δήλωση πρόθεσης αντιποίνων από Κίνα,  Καναδά και Ιαπωνία.  Η Ευρώπη αντέδρασε μουδιασμένα. Η Ουρσούλα, που αν περιμένει κανείς από αυτήν να βγάλει το φίδι από την τρύπα πλανάται πλάνην οικτράν,  περιορίστηκε να εκφράσει τη βαθύτατη λύπη της και την ελπίδα της να υπάρξουν διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση Τράμπ για την λύση των προβλημάτων.  Οι δασμοί,  είπε,  είναι φορολογία που προκαλεί προβλήματα στις επιχειρήσεις αλλά και στους πολίτες.  Τόσο της Ευρώπης όσο και της Αμερικής… Δε την λες και πολύ αποφασιστική τη στάση της Ούρσουλα… Μάλλον παθητική.  Όταν η ύφεση χτυπάει την πόρτα τόσο της πατρίδας της,  της Γερμανίας,  όσο και ολόκληρης της Ευρώπης.  Και κάπου εδώ εξηγούνται και οι πολεμικές ιαχές του τελευταίου καιρού στη γηραιά ήπειρο… Και μπαίνουν στη θέση τους τα κομμάτια του παζλ.

 Θυμάστε πότε άρχισε η καταστροφολογία στην Ευρώπη;  Οι κραυγές και οι ψίθυροι για πιθανή Ρωσική επίθεση και για ανάγκη εξοπλισμού των Ευρωπαίων; Μα φυσικά όταν η Γερμανία είδε τον Τραμπ να έρχεται στην εξουσία και ορατό το ενδεχόμενο να εφαρμόσει την εξαγγελθείσα πολιτική του δασμών.  Η Γερμανία που στηρίζει μεγάλο κομμάτι της οικονομίας της στην αυτοκινητοβιομηχανία, έχοντας ήδη δεχθεί οικονομικό πλήγμα από τις αυξήσεις των τιμών της ενέργειας,  είδε να πλησιάζει μείωση κατά το ένα τέταρτο των πωλήσεων αυτοκινήτων παραγωγής της . Κάτι που θα βύθιζε την μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης σε ύφεση… Εκτός αν… Εκτός αν η παραγωγή αυτοκινήτων μπορούσε να αντικατασταθεί από άλλα προϊόντα βαριάς βιομηχανίας… Όπως;

Όπως όπλα! Οι πολεμικές ιαχές στην Ευρώπη ξεκίνησαν για να καλλιεργήσουν εναλλακτική λύση στα προβλήματα της γερμανικής οικονομίας.  Και κάπως έτσι η Ευρώπη αποφάσισε ότι κινδυνεύει από Ρωσική επίθεση.  Ότι χρειάζεται εξοπλισμούς.  Ότι θα διαθέσει 800 δις ευρώ σε εξοπλιστικά προγράμματα!!! Ότι καλό είναι αυτά τα χρήματα να μην διατεθούν σε αγορά οπλικών συστημάτων από τρίτες χώρες αλλά να βοηθήσουν να αναπτυχθεί ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία… Δηλαδή γερμανική…  Έφτασε μάλιστα η Ούρσουλα , προκειμένου να σώσει την οικονομία της πατρίδας της, της Γερμανίας,  να βάλει την Κομισιόν της οποίας ηγείται, να φτάσει σε  ακραία όρια καταστροφολογίας. Να βγάλει οδηγία προς όλους τους Ευρωπαίους πολίτες να έχουν προμήθειες σε τρόφιμα,  φάρμακα και άλλα απαραίτητα,  για 72 ώρες (!!!) ώστε να αντιμετωπίσουν πιθανή επίθεση!!! Ρητορική τρόμου ώστε η κοινή γνώμη στην Ευρώπη να στέρξει στην ανάπτυξη πολεμικής βιομηχανίας.  Αντί της χρηματοδότησης του κοινωνικού κράτους,  του πολιτισμού και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής των Ευρωπαίων πολιτών! Να μου το θυμηθείτε: ο ρόλος της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα γραφτεί στις πιό μαύρες σελίδες της Ευρωπαϊκής ιστορίας…

Την εικόνα της πλήρους αστάθειας στο διεθνές σκηνικό ολοκληρώνουν οι εξελίξεις στην γειτονική Τουρκία και στη Μέση Ανατολή.  Η Τουρκία έχει φτάσει στον εθνικό διχασμό μετά την φυλάκιση του Ιμάμογλου.  Με καθημερινές ταραχές στους δρόμους των μεγάλων πόλεων και ευθεία σύγκρουση της νεολαίας με τις δυνάμεις ασφαλείας του καθεστώτος Ερτογάν.  Η δημοκρατία που ανέκαθεν φυτοζωούσε στην γείτονα,  τώρα αργοσβήνει.  Με υπαρκτό τον κίνδυνο εξαγωγής της κρίσης,  πρακτική άλλωστε συνηθισμένη από την Άγκυρα.  Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει τα μάτια της τετρακόσια.  Πόσο μάλλον που η απόφαση της Λιβύης να ορίσει ουσιαστικά τα όρια της ΑΟΖ της εκεί που την τοποθετεί το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και όχι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο,  σε συνδυασμό με το αμερικανικό ενδιαφέρον για έρευνες  υδρογονανθράκων  νότια της Κρήτης,  γκρεμίζουν το τουρκικό αφήγημα για την γαλάζια πατρίδα…  Σημαντικές και οι εξελίξεις με το καλώδιο ηλεκτρικής σύνδεσης Κρήτης,  Κύπρου,  Ισραήλ. Η Αθήνα δηλώνει ότι το έργο συνεχίζεται.  Η Γαλλία συμμετέχει στην επένδυση.  Το Ισραήλ επίσης ενδιαφέρεται πολύ.  Και ο Τράμπ δεν χαλάει χατήρι στον Νεντανιάχου…  Η Τουρκία λοιπόν βλέπει και εδώ τις θέσεις της να γκρεμίζονται. Και να μένει απομονωμένη. Ας ελπίσουμε να μην πληρώσουν την οργή του Ερτογάν για όλες αυτές τις εξελίξεις,  τα “ήρεμα νερά” στο Αιγαίο…

Ακόμα και ο καιρός,  ενώ πήγε να μας γλυκάνει,  το γυρίζει πάλι σε ψυχρούλα , συννεφιά και βροχές.  Υπομονή. Το καλοκαίρι δεν αργεί.  Και το Πάσχα είναι πιά τόσο πολύ κοντά… Καλό σαββατοκύριακο!