Σοκάρουν οι μαρτυρίες παιδιών που έζησαν την φρικιαστική ομηρία των τζιχαντιστών

Παιδιά που γλίτωσαν από την φρίκη των τζιχαντιστών και ζουν με τους εφιάλτες τους, διηγούνται όσα πέρασαν και πως ξεριζώθηκαν από τις οικογένειές τους.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι τζιχανιστές αφήνουν τα παιδιά νηστικά και τους βάζουν να τσακωθούν για το ποιός θα πρωτοφάει μια ντομάτα!  Τους λένε ότι στον Παράδεισο θα μπορούν να φάνε ότι ποθεί η καρδιά τους, αλλά αυτό θα γίνει μόνο αν γίνουν βομβιστές αυτοκτονίας!

Έτσι προσπαθούν να προσηλυτίσουν μικρά παιδιά 7 και 8 χρονών κυρίως από την φυλή των Γιαζίντι στα χωριά των οποίων κάνουν επιδρομές και κάνουν το παιδομάζωμα στο Βόρειο Ιράκ. Αυτή την στιγμή υπολογίζεται ότι 3.500 άνθρωποι είναι αιχμάλωτοι των τζιχαντιστών από την φυλή των Γιαζίντι.

Εκατοντάδες παιδιά 7 και 8 ετών εκπαιδεύονται από τους Τζιχαντιστές να γίνουν δολοφόνοι με απίστευτες μεθόδους με ανθρώπους που έχουν την πιο διεστραμμένη φαντασία.

Κάποια από αυτά τα παιδιά καταφέρνουν να αποδράσουν και ζουν σε στρατόπεδα προσφύγων με όποιους έχουν μείνει ζωντανοί από τις οικογένειές τους.

«Ακόμα και τώρα φοβάμαι. Τους βλέπω στον ύπνο μου», λέει ο 17χρονος Αχμέντ που μίλησε στο Associated Press σε στρατόπεδο στο Βόρειο Ιράκ. Ζει εκεί με την μητέρα του, την αδερφή του και τον αδερφό του. Τους μόνους που είναι ζωντανοί από την οικογένειά του.

Η οικογένεια του Αχμέντ, προσπάθησε να ξεφύγει όταν οι τζιχαντιστές εισέβαλαν στο χωριό του αλλά δυστυχώς αιχμαλώτισαν εκείνον, τον 13χρονο αδερφό του Αμίν και 4 ξαδέρφια τους. 

«Διάλεξαν τα κορίτσια που τους άρεσαν. Τα θυμάμαι να κλαίνε και να φωνάζουν τις μητέρες τους. Τραβούσαν με τη βία τα κορίτσια από την αγκαλιά των μανάδων τους. Ήταν τεράστιοι με μακριές γενειάδες, σαν τέρατα!», θυμάται ο Αχμέντ.

Ο Ακράμ, ήταν μόλος 7 ετών όταν μπήκαν στην πόλη του οι Τζιχαντιστές. Η οικογένειά του προσπάθησε να ξεφύγει αλλά την ώρα της διαφυγής ο Ακράμ τραυματίσθηκε σοβαρά. Τον μετέφεραν στην Μοσούλη σε ένα νοσοκομείο και δεν ξανάκουσε από τότε τι απέγινε η οικογένειά του. Θυμάται την ομηρία του και ότι ήταν πολύ πεινασμένος για να φοβάται…

Τελικά τον πήγαν στην Ράκα που θεωρείται η πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους. Μας πετούσαν μπάλες στα κεφάλια μας. Αν κλαίγαμε μας χτυπούσαν. Αυτούς που δεν έκλαιγαν τους επαινούσαν και τους έλεγαν ότι μια μέρα θα γίνουν βομβιστές αυτοκτονίας.

• ομηρία
• παιδιά
• Τζιχαντιστές