Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρυσό κριάρια… Και εις του ΣYΡΙΖΑ την ποδιά σφάζονται παλικάρια…

 Όπου ο ΣΥΡΙΖΑ,  ως άλλη Μαρία Πενταγιώτισσα,  εγείρει έριδες και πάθη με στόχο τα μάτια,  τα προικιά  ιδιαιτέρως και την καρέκλα του προέδρου!…

Το σαββατοκύριακο που πέρασε είχε μεγάλο πολιτικό ενδιαφέρον.  Με τον πρωθυπουργό και αρκετά κυβερνητικά στελέχη όπως ο Άδωνις και ο Μάκης Βορίδης να συνεχίζουν την γνωστή ρητορική τους περί μίας χώρας που προοδεύει με ταχύτητα,  που θα παρέχει σύντομα λιγότερο αξιοθρήνητους μισθούς,  στην οποία επικρατεί ηρεμία τάξη και ασφάλεια με αστυνομία παντού και μπαχαλάκηδες που συλλαμβάνονται… Μία ωραιοποιημένη εικόνα του χάους και της αταξίας γύρω μας με στόχο να μας πείσουν ότι ζούμε στην Νορβηγία και όχι στο Ελλαδιστάν…

ΣΥΡΙΖΑ σε ελεύθερη πτώση: Φταίει ο Κασσελάκης ή η «ηγεσία» που τον πολεμά και οδήγησε στην εκλογική καταστροφή του ’23

Ταυτόχρονα η ακροδεξιά ρητορική βρίσκει γόνιμο έδαφος στους αγανακτισμένους πολίτες και μαύρες πολιτικές φιγούρες όπως ο Βελόπουλος και η Λατινοπούλου , στασίδι στις τηλεοπτικές εκπομπές…Αφού “κάνουν νούμερα “…

Στο ΠΑΣΟΚ πλησιάζει η ώρα της μάχης στην κάλπη μετά την επιτυχημένη τηλεμαχία. Και οι 6 υποψήφιοι τα δίνουν όλα με εμφανίσεις και ομιλίες ανά την Ελλάδα.  Κυριακή κοντή γιορτή! Και την ερχόμενη Κυριακή θα έχουμε αληθινά αποτελέσματα για τα φαβορί και όχι εκτιμήσεις δια δημοσκοπήσεων με αμφιλεγόμενα δείγματα ψηφοφόρων… Προς το παρόν,  σε όσα ακούω και συζητάω με πολίτες,  διαπιστώνω πτώση των προσδοκιών για τον Χάρη Δούκα που εμφανιζόταν από κάποιους ως φαβορί,  άνοδο αντίστοιχα του κύρους του νυν προέδρου του ΠΑΣΟΚ,  Νίκου Ανδρουλάκη και υπέρ του δέοντος καλά προγνωστικά για την κυρία Διαμαντοπούλου… Την οποία βλέπω με μεγάλες πιθανότητες να διεκδικεί θέση στον δεύτερο γύρο,  απέναντι στον Ανδρουλάκη.

Στον ΣΥΡΙΖΑ όμως είναι το μεγάλο ενδιαφέρον.  Εκεί το παιγνίδι είναι σκληρό,  για γερά νεύρα και σε νεφελώδες τοπίο.  Και η μάχη για την κυριαρχία και τα προικιά επαναλαμβάνω του κόμματος,  θα είναι σώμα με σώμα και μέχρι τελικής πτώσης!

  Είχα την ευκαιρία το Σάββατο να δω από κοντά τον Στέφανο Κασσελάκη και να μιλήσω μαζί του και με ένα σωρό οπαδούς του.  Από κορυφαία στελέχη του κόμματος,  ισχυρούς τοπικών οργανώσεων,  μερικώς οργανωμένα μέλη του ΣΎΡΙΖΑ αλλά και σκεπτόμενους εκπροσώπους της ευρωπαϊκής αριστεράς. Αυτά το μεσημέρι του Σαββάτου,  σε ταβέρνα στο λιμάνι της Αρτέμιδος,  σε χαλαρό περιβάλλον με ουζάκι και μεζέ.  Το ίδιο βράδυ είδα και άλλα στελέχη του κόμματος σε ανάλογο τραπέζι με ουζάκι και θαλασσινά στο Αρχοντικό,  επίσης στην Αρτέμιδα.

   Στο τραπέζι με τον Στέφανο ομολογώ ότι λίγο τρόμαξα.  Διότι ποτέ στον πολιτικό αυτό χώρο δεν είχα δει τυφλή και φανατισμένη προσωπολατρία!  Δεν ταιριάζει εξάλλου στην ιδεολογία της Ευρωπαϊκής αριστεράς κάτι τέτοιο.  Ήξερα ότι οι σύντροφοι του χώρου θα έπρεπε να είναι έτοιμοι ΜΕ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΌΡΕΞΗ ΚΑΙ ΠΊΣΤΗ ΣΤΟΝ ΣΤΌΧΟ,  να παλέψουν . Είτε στην πρώτη γραμμή και την κορυφή της πυραμίδας του κόμματος,  είτε στα μετόπισθεν όπου δεν φτάνουν καν τα φώτα της δημοσιότητας… Οι “Κασσελίστας” όμως φαίνεται ότι είναι μιά άλλη ιστορία.  Άκουσα έκπληκτος οργισμένες αναφορές σε “εσωτερικό πραξικόπημα” και σε παράνομη “υφαρπαγή της εξουσίας” στο κόμμα! Τόσο οργισμένες που οι άνθρωποι που εκστομούσαν όλα αυτά δεν ήταν σε θέση να συζητήσουν ήρεμα για τις δημοκρατικές καταστατικές διαδικασίες που οδήγησαν στην πτώση του Κασσελάκη από το αξίωμα του προέδρου.  Μάταια προσπαθούσα να τους εξηγήσω ότι και ο ίδιος αποδέχθηκε την διαδικασία καθαίρεσής του με την στάση του.  Αφού δεν την αμφισβήτησε άμεσα και δεν έδωσε όμορφα και πολιτισμένα ραντεβού στις κάλπες με τους εσωκομματικούς του αντιπάλους. Όπως είχε πράξει την περασμένη άνοιξη στο συνέδριο του κόμματος. Επιπλέον  δεν έχει ξεκαθαρίσει  ακόμα αν θα είναι υποψήφιος ή όχι.  Και το λέω αυτό διότι άκουσα σενάρια που δυσκολεύομαι να πιστέψω.  Ότι δηλαδή ο Στέφανος σκοπεύει να μην καταθέσει υποψηφιότητα για να μην αναγνωρίσει εμμέσως την διαδικασία.  Αλλά σκοπεύει να πάει στο προσεχές Συνέδριο και να αμφισβητήσει ενώπιον του  ανώτατου αυτού οργάνου,  την καθαίρεση του! Να δηλώσει δηλαδή ότι εξακολουθεί να είναι πρόεδρος αφού η καθαίρεση του είναι παράνομη και αντικαταστατική!!!   Ιστορίες για αγρίους κανονικά! Με αρκούδες και φαντάσματα…

Φώτης Κουβέλης: Απέχω από διαδικασίες που δεν εξυπηρετούν την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ίδιος πάντως ο Στέφανος μου είπε στο τραπέζι και εις επήκοον όλων , ότι έχει ακούσει τις συμβουλές που του έδωσα για ενωτικό λόγο. “Είδες να πω τίποτα;” με ρώτησε.  Εννοώντας ότι δεν έχει αναπτύξει ρητορική διχασμού και εκδίκησης. Εν πολλοίς φαίνεται ότι είναι έτσι.  Όμως δεν τον βλέπω να κάνει και καμία προσπάθεια να αμβλύνει αυτά τα αισθήματα εκδίκησης και τις θεωρίες περί πραξικοπήματος στις τάξεις των οπαδών του…

Από την άλλη πλευρά,  όσοι συμπαθούν και συμφωνούν με τον Παύλο Πολάκη,  δέχονται στις συζητήσεις ότι είναι μεν άριστος στην άσκηση πολιτικής,  όμως η γλώσσα που χρησιμοποιεί τον έχει ” κάψει ” ως πρόσωπο για την θέση του προέδρου. Μιλάει ” ξερά ” μου λένε χαρακτηριστικά.  Και το άκουσα αυτό ακόμα και από άτομα του στενού του κύκλου στα Χανιά! Όπως μου είπαν,  ” τον αγρίεψε η θητεία του σαν δήμαρχος Σφακίων”… Εξηγώντας μου ότι εκεί  έχει αντιμετωπίσει βίαιες συμπεριφορές που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε εμείς οι εκτός περιοχής…

    Τον Σωκράτη Φάμελο, ο οποίος ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του στο τέλος της περασμένης εβδομάδας,  τον άκουσα πρώτη φορά να μιλάει αναλυτικά με την ιδιότητα του υποψηφίου προέδρου νομίζω το πρωί της Παρασκευής στο OPEN.  Δεν μπορώ να πω ότι η ρητορική του με χάλασε.  Εξάλλου τον γνωρίζουμε ως πολιτικό χαμηλών τόνων.  Όσο για τις πολιτικές του τοποθετήσεις,  ορθές μεν αλλά όπως και των υπολοίπων διεκδικητών της προεδρίας.  Το πρόβλημα με τον Φάμελο είναι ότι εκπροσωπεί την ομάδα των 87. Που δυστυχώς φέρει το μεγαλύτερο βάρος για τις τελευταίες εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ και πιθανή επικράτηση της θα σημάνει βέβαιη διάσπαση του κόμματος.

Θα πρέπει όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ να κατανοήσουν ότι φυσικά οι πολιτικές τοποθετήσεις των υποψηφίων αρχηγών δεν μπορεί να διαφέρουν παρά ελάχιστα.  Αφού όλοι υιοθετούν την ίδια ιδεολογία και αναγνωρίζουν ως αριστεροί τις βασικές αρχές της αριστεράς: κοινωνική δικαιοσύνη,  ισότητα των πολιτών,  συμπερίληψη όλων,  κράτος δικαίου,  πάλη για τα συμφέροντα των μικρομεσαίων και αδυνάτων και όχι για αυτά των καρτέλ και της ολιγαρχίας. Άρα οι πολιτικές προτάσεις όλων δε μπορεί να διαφέρουν και ταυτίζονται με τις διαμορφωμένες ή διαμορφούμενες θέσεις του κόμματος. Αυτό που διαφοροποιεί τους υποψήφιους προέδρους είναι η ρητορική τους περί της εσωκομματικής διαμάχης και περί οργανωτικών θεμάτων.  Θέματα πολύ σοβαρά για την ενότητα και το μέλλον της παράταξης.  Και κάτι ακόμα.  Η άποψή  και η θέση τους για την πορεία προς έναν ενιαίο φορέα της κεντροαριστεράς που θα διεκδικήσει άμεσα την εξουσία στη χώρα με ενιαίο κυβερνητικό σχέδιο.  Και σε όλα αυτά,  οι εκπρόσωποι των τριών μεγαλύτερων ομάδων στο εσωτερικό του ΣΎΡΙΖΑ,  αποτυγχάνουν προς το παρόν να δώσουν πειστικές απαντήσεις και να αναλάβουν σαφείς δεσμεύσεις ώστε ένα μεγάλο κομμάτι της βάσης να ηρεμήσει και να ικανοποιηθεί.

Αυτό βλέπω ότι διαπιστώνουν και πολλά σημαντικά στελέχη του ΣΎΡΙΖΑ με τα οποία κουβέντιασα αναλυτικά.  Και τα οποία ακούν με προσοχή την βάση.  Για ένα περίεργο όμως λόγο,  τα στελέχη αυτά φοβούνται και επίμονα αρνούνται να βγουν μπροστά!

Ανθρώπινο βέβαια όταν γνωρίζεις ότι οι άνθρωποι αυτοί κάνουν ουσιαστικά καριέρα στην πολιτική έχοντας αφήσει στην άκρη την προηγούμενη επαγγελματική τους δραστηριότητα. Και φυσικά όταν βγεις απέναντι σε τρεις μεγάλες ομάδες της παράταξης σου,  τα μέλη των οποίων μάλιστα τρέφουν φανατισμό και αισθήματα μίσους για όσους είναι απέναντί τους,  κινδυνεύεις να εξαφανιστείς πολιτικά.  Είναι ένα μεγάλο ρίσκο.  Και είναι φοβερό ότι κατάντησε να είναι μεγάλο ρίσκο το να μιλήσεις για συμφιλίωση,  σύμπνοια,  ενότητα και συντροφικότητα στην αριστερά!!! Με εκπλήσσει,  με πληγώνει και μου δίνει ένα αίσθημα ευθύνης για τον ρόλο που θα μπορούσα εγώ να παίξω για να αλλάξει αυτή η εικόνα και να διασωθεί η παράταξη.

  Δεν σας κρύβω ότι ήδη δέχομαι εισηγήσεις σε ιδιωτικές συζητήσεις,  να τολμήσω εγώ να αρθρώσω αυτόν τον ενωτικό λόγο αφού κανείς άλλος σύντροφος δεν το τολμά.  Δε νομίζω ότι όσοι μου το προτείνουν βλέπουν σε εμένα έναν φοβερό ηγέτη που θα γράψει ιστορία.  Αλλά έναν απλό αριστερό που δεν έχει τίποτα να χάσει από πιθανή αποτυχία της υποψηφιότητας του.  Και που αν πετύχει να εκλεγεί δεν πρόκειται να μεθύσει από την εξουσία και την προβολή αλλά θα καταβάλει κάθε προσπάθεια να μοιράσει δίκαια ρόλους σε όλες τις ομάδες της παράταξης ώστε να είναι όλοι ικανοποιημένοι και χαρούμενοι.  Και επιπλέον να δώσει σύντομα,  όταν επιτευχθεί η εσωτερική ισορροπία,  ένα αγώνα για προσέγγιση και σύγκλιση και με τα υπόλοιπα προοδευτικά κόμματα.  Με στόχο να απαλλαγεί η χώρα από την γάγγραινα της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης που έχει φέρει την πλειοψηφία του λαού σε απόγνωση.

Πάντως και όσο οι εσωτερικές διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζονται στο αβέβαιο και αλλόκοτο αυτό περιβάλλον,  η δύναμη του κόμματος μειώνεται σταθερά αφού η βάση απελπίζεται και ψάχνει αλλού πολιτικό λιμάνι.  Με αποτέλεσμα την γρήγορη αύξηση της δύναμης του ΠΑΣΟΚ.  Στο οποίο ανοιχτά μιλούν πλέον όλοι για μοναδική ευκαιρία.  Μιλούν βέβαια για την ευκαιρία επανόδου του δικομματισμού που ζήσαμε επί δεκαετίες πριν την οικονομική κρίση.  Με την εναλλαγή ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.  Ενός πολιτικού πλαισίου που έριξε τη χώρα στα βράχια.  Κι ακόμα να ανακάμψουμε…