Στέφανος Κασσελάκης: Κομήτης ή ήρθε για να μείνει;

Κι εκεί που βάδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ αργά και βαριεστημένα προς τις εκλογές για την ανάδειξη του νέου Προέδρου του, τσουπ και εμφανίσθηκε στην κυριολεξία από το πουθενά ο Στέφανος Κασσελάκης. Και ξαφνικά τα λιμνάζοντα νερά στην πλατεία Κουμουνδούρου αναταράχτηκαν, τα στελέχη ξύπνησαν από την καλοκαιρινή ραστώνη και η όλη ιστορία απέκτησε εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Όχι γιατί ο αριστερός εφοπλιστής μάς είπε κάτι το καινούριο ή το ενδιαφέρον. Απλώς και μόνο το γεγονός ότι ο ίδιος και η υποψηφιότητά του έχουν κάτι το διαφορετικό, κάτι πρωτότυπο, κάτι που, άγνωστο γιατί, το προσέχεις, είναι αρκετό για να τραβήξει την προσοχή όλων.

Ως τώρα βέβαια δεν μας είπε κάτι που να πιστοποιεί ότι είναι αριστερός. Ο πολιτικός του λόγος μάλλον κεντροδεξιός είναι παρά αριστερός. Ή καλύτερα σοσιαλδημοκρατικός. Και μέσα στην ασάφεια του λόγου του που δεν έχει καμία γωνία και όλα τα στρογγυλεύει, προκύπτει κάτι που είναι σαφές. Πως αν βγει νικητής στις εσωκομματικές εκλογές, θα αποχαιρετίσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ που ξέρουμε και θα καλωσορίσουμε ένα άλλο κόμμα που πιθανόν θα κινείται στα δεξιά της σοσιαλδημοκρατίας!

Θα το αντέξουν αυτό οι άλλοι διεκδικητές της ηγεσίας; Θα κάτσουν ηττημένοι, με σταυρωμένα τα χέρια και θα αποδεχθούν την εγκατάλειψη της ριζοσπαστικότητας του ΣΥΡΙΖΑ και την ιδεολογική μετάλλαξή του; Χλωμό…

Όπως χλωμή μοιάζει και η προοπτική να αναλάβει ο κ. Κασσελάκης την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να αποκλείσει τίποτα στην πολιτική. Εδώ έχουμε δει τον ΣΥΡΙΖΑ να εκτοξεύεται από το διαχρονικό 3% και να γίνεται κυβέρνηση. Θα αποκλείσουμε κατηγορηματικά την περίπτωση να γίνει ο φιλόδοξος ελληνοαμερικανός αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, δηλαδή εν αναμονή πρωθυπουργός; Όχι βέβαια!

Όμως το σίγουρο είναι ότι οι ανταγωνιστές του για την ηγεσία, έχουν τους μηχανισμούς, γνωρίζουν πρόσωπα, επηρεάζουν τον κόσμο που τους ψήφισε στις εκλογές και κατέχουν πιστοποιητικό κομματικής αφοσίωσης και καθαρότητας. Τα έχει όλα αυτά ο κ. Κασσελάκης; Όχι. Το μόνο που έχει είναι μια προσωπική γοητεία, μια έξυπνη και μοντέρνα επικοινωνιακή στρατηγική και τη στήριξη ως τώρα των ουκ ολίγων στελεχών που καθοδηγούνται από τον κ. Πολάκη.

Από την άλλη, δεν είναι βέβαιο αν αυτή η παράδοξη υποψηφιότητα στοχεύει όντως στην κατάκτηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Πιο πολύ μοιάζει να απευθύνεται στους νέους και ιδιαίτερα στους απολιτίκ νέους και στην τεράστια αδιαμόρφωτη κοινωνική μάζα που δεν πήγε δυο φορές να ψηφίσει στις εκλογές. Σε όλους δηλαδή εκείνους που για εντελώς διαφορετικούς λόγους εξέφρασαν τη δυσφορία τους για το πολιτικό σύστημα και για την οικονοκή τους δυσπραγία επιλέγοντας την αποχή που έφτασε το 45%!

Πάντως ένα δείχνει σίγουρο. Ο επικοινωνιακός και χαρισματικός κ. Κασσελάκης ήρθε για να μείνει. Δεν φαίνεται αφελής για να πιστεύει ότι μπορεί να γίνει αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Βιαστικός ναι, αφελής όχι. Αλλά και αν ήταν, ο πολιτικός του μέντορας και συντοπίτης του εκ Χανίων απλώς δεν θα τον υποστήριζε με τόσο φανατισμό. Ο Χανιώτης λοιπόν εφοπλιστής θα αναζητήσει έναν δικό του δρόμο, έναν πιο δύσκολο δρόμο στοχεύοντας πάντα να γοητεύσει κυρίως τη μάζα της μεγάλης αποχής. Για να αποδείξει έτσι ότι δεν είναι ο τίποτα, όπως τον κατηγορούν οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι.

Άλλωστε και στο μακρινό 1994 ο Θόδωρος Πάγκαλος είχε αποκαλέσει τον ανταγωνιστή του τότε για τη δημαρχία της Αθήνας Δημήτρη Αβραμόπουλο “ο κύριος τίποτα”! Τελικά ο “κύριος τίποτα” έγινε Δήμαρχος και ο Πάγκαλος το φύσαγε και δεν κρύωνε!!! Η αλαζονεία λοιπόν δεν είναι καλός σύμβουλος. Ας τη μαζέψουν λίγο τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε μην βρεθούν κι αυτά προ εκπλήξεως…

• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥΡIZA