Στέγη Ιδρύματος Ωνάση: Μνήμη, μέλλον και Τέχνες – Αναλυτικά το φετινό πρόγραμμα

Μισός αιώνας από τότε που το Ίδρυμα Ωνάση άρχισε να γράφει την ιστορία του με πυξίδα την υγεία, την παιδεία και τον πολιτισμό. Δεκαπέντε χρόνια από τότε που η Στέγη άνοιξε τις πόρτες της για να γίνει τόπος συνάντησης, διαλόγου και καλλιτεχνικής αναζήτησης. Δύο επέτειοι που δεν γιορτάζουν απλώς το παρελθόν, αλλά φωτίζουν το μέλλον∙ γιατί κάθε δωρεά, κάθε έργο, κάθε παράσταση και κάθε δράση κουβαλά μέσα της τον ίδιο σκοπό: να φέρει πιο κοντά τους ανθρώπους.

Φέτος, σε αυτή τη συμβολική χρονική καμπή, η Στέγη κοιτάζει κατάματα την πιο προσωπική, την πιο σύνθετη και την πιο πανανθρώπινη ιστορία όλων: την οικογένεια. Όχι μόνο ως βιολογικό δεσμό, αλλά ως κοινότητα, ως μνήμη, ως επιθυμία και ως τραύμα. Από τον Οκτώβριο του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026, μας προσκαλεί να περπατήσουμε μέσα σε ένα πολύμορφο πορτρέτο σχέσεων και συναισθημάτων, εκεί όπου η τέχνη γίνεται καθρέφτης του πιο οικείου και ταυτόχρονα του πιο αινιγματικού ιστού της ζωής μας.

Από την Τίλντα Σουίντον έως τον Βιμ Βέντερς, από τον Τιάγκο Ροντρίγκες έως τον Ρόμπερτ Άικ, από τον Γιούργκεν Τέλλερ έως τον Γιώργο Λάνθιμο, από τη Νταιάνα Μόργκαν (Φιλομένα Κανκ)  έως τον The Boy, από τον Ρομέν Γαβράς έως τον Γιάννη Οικονομίδη, από τη Μιράντα Τζουλάι έως τον Γιάννη Αγγελάκα και τον Γιώργο Γούση, από τον Ζυλιέν Γκοσλέν και τον Μαριάνο Πενσότι έως τον Γκάμπορ Μάτε, η Στέγη μιλά με τις φωνές του κόσμου, με το βλέμμα στην οικογένεια. Σε αυτήν που γεννηθήκαμε. Σε αυτήν που επιλέξαμε. Με τα τραύματα και τα θαύματά της.

Σε αυτήν τη συμβολική χρονική στιγμή, η Στέγη μάς προσκαλεί σε ένα ταξίδι στον πρώτο ιστό της ζωής μας, στη δίνη της οικογένειας, μερικές φορές ως οδηγό επιβίωσης, άλλοτε όχι μόνο ως βιολογικό δεσμό αλλά ως κοινότητα, ως πεδίο μνήμης και μέλλοντος, ως πυρήνα ζωής. Η οικογένεια όπως τη βιώνουμε – εύθραυστη, αντιφατική, τρυφερή, συχνά τραυματική, πάντα καθοριστική.

Από τον Οκτώβριο του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026 ξεδιπλώνεται ένα πολύμορφο οικογενειακό πορτρέτο, μέσα από έργα που μιλούν για την εγγύτητα και την απόσταση, τον έρωτα και την απώλεια, την ανάγκη να ανήκεις και τον φόβο να χαθείς, ιστορίες που αγγίζουν τη μνήμη, τη μεταβίβαση, την αποξένωση και την επιθυμία και μας προσκαλούν να επανεξετάσουμε τι σημαίνει «οικογένεια» σήμερα.

Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, αναφέρει για τη θεματική «Οικογένειες»: «Τις αγαπάμε, δεν τις αντέχουμε, μας αγαπάνε, τις απορρίπτουμε, τις αγαπάμε, μας απορρίπτουν. Μας πληγώνουν, τις βρίζουμε, τις λέμε σόι, βλέπουμε τις παλιές φωτογραφίες και δακρύζουμε, κάποιοι παιδευόμαστε να φτιάξουμε καινούριες που θα τις λέμε “δικό μας δημιούργημα”, άλλοι όχι. Αγκαλιαζόμαστε, τσακωνόμαστε για το πατρικό, μαζευόμαστε στις γιορτές και μετά αναθεματίζουμε την ώρα και τη στιγμή, νοσταλγούμε τα τραπεζώματα που πέτυχαν γιατί γελάσαμε, διαλυόμαστε για το τίποτα, τα βρίσκουμε στο πρόβλημα, και ξανά από την αρχή. Αλλά υπάρχουν και οι άλλες. Είναι οι φίλοι και τους έχουμε “σαν οικογένεια”, “καλύτερα από οικογένεια”. Είναι οι σύντροφοι ζωής. Εκείνοι που διαλέξαμε και μας διάλεξαν. Κάποιο μυστικό συστατικό μάς συνδέει με εκείνους που ονομάζουμε και νιώθουμε οικογένεια. Δεν έχει όνομα. Είναι στ’ αλήθεια μυστικό»,

Το πρόγραμμα της σεζόν περιλαμβάνει παραγωγές θεάτρου, χορού και μουσικής, συζητήσεις, ταινίες, εκθέσεις και φεστιβάλ στη φυσική σκηνή και στον ψηφιακό κόσμο, αλλά και πολλές πρωτοβουλίες εκτός Στέγης. Η προπώληση αρχίζει στις 15 Σεπτεμβρίου για τους Φίλους της Στέγης και στις 20 Σεπτεμβρίου για το Γενικό Κοινό, ενώ για δεύτερη χρονιά οι σκηνές την Κυριακή «παίζουν ματινέ», στις 14:00 στην Κεντρική Σκηνή και στις 17:00 στη Μικρή Σκηνή.

• Ίδρυμα Ωνάση
• Στέγη Ιδρύματος Ωνάση