Στην απέξω αφήνουν Ζελένσκι και Ευρωπαίους τα «σχέδια αναδιανομής» των Τραμπ και Πούτιν – Το «έπαθλο» της Ουκρανίας και οι επαφές που χρειάζονται «εκκαθάριση»
Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα μπορεί επισήμως να «μην έβγαλε συμφωνία», αλλά άνοιξε διάπλατα το παράθυρο σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.
Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα μπορεί επισήμως να «μην έβγαλε συμφωνία», αλλά άνοιξε διάπλατα το παράθυρο σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.
Η συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα μπορεί επισήμως να «μην έβγαλε συμφωνία», αλλά άνοιξε διάπλατα το παράθυρο σε μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα, στην οποία οι ΗΠΑ και η Ρωσία επιχειρούν –για πρώτη φορά με τόση ξεκάθαρη κυνικότητα– να κουβεντιάσουν για αναδιανομή σφαιρών επιρροής ερήμην τόσο του Ζελένσκι όσο και των Ευρωπαίων.
Στο παρασκήνιο, αυτό που περιγράφεται ως «προσωπικό opening» Τραμπ προς τον Ρώσο πρόεδρο, έχει μια άτυπη αλλά βαριά «μυστική ατζέντα» που δεν ανακοινώνεται αλλά ήταν παρούσα σε όλες τις συνομιλίες:
-
πάγωμα των ουκρανικών συγκρούσεων με βάση τον σημερινό χάρτη κατοχής (ντε φάκτο αναγνώριση ρωσικών κερδών),
-
διαγραφή του Ζελένσκι από την «τραπεζαρία» των συνομιλιών,
-
«ανταλλάγματα» σε άλλα μέτωπα (ενεργειακό-Μεσόγειος-Μέση Ανατολή),
-
και –το πιο ανησυχητικό για την Ευρώπη– μια λογική “συνεννόησης μεγάλων”, η οποία θεωρεί πια τις Βρυξέλλες δευτερεύον παίκτη.
Τι κρύβει ο «μυστικός διάλογος»
Πηγές της Μόσχας μιλούν για μια «πολύ πιο βαθιά κουβέντα» από ό,τι βγήκε προς τα έξω. Σύμφωνα με αυτές, ακούστηκαν φράσεις όπως «πρέπει να ξαναμοιραστούν οι περιοχές ευθύνης», «οι ευρωσύμμαχοι θα ακολουθήσουν αν τους ανακοινώσουμε τετελεσμένα» και «η Ουκρανία δεν μπορεί να αποφασίζει για την τύχη της μόνη της».
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ζελένσκι δεν προσκλήθηκε καν στην Αλάσκα – κάτι που στο Κίεβο θεωρείται «ταπείνωση» – ενώ το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο ενημερώθηκαν… τηλεφωνικά μετά το ραντεβού.
Η Ευρώπη στο περιθώριο – «ξυπνάει» σε δυστοπικό σενάριο
Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προκαλείται σοκ και εκνευρισμός, με ευρωπαίους διπλωμάτες να μιλούν πλέον ξεκάθαρα για «δοκιμές αναβίωσης της Γιάλτας» με νέα σύνορα επιρροής. Από τη ρωσική πλευρά διαρρέεται ότι δεν έχει τεθεί ζήτημα «τύπου Jalta 2», ωστόσο παραδέχονται πως «τα δεδομένα του 2025 δεν είναι αυτά του 2014».
Η μεγαλύτερη αγωνία στα ευρωπαϊκά κέντρα είναι μην βρεθούν ξαφνικά με μια «συμφωνία Πούτιν – Τραμπ» που θα τους ανακοινωθεί τετελεσμένα, βάζοντάς τους μπροστά στο δίλημμα είτε να την αποδεχθούν… είτε να τη σαμποτάρουν – χωρίς όμως μέσα.
Τι ζητά (και τι δίνει) ο Πούτιν
Σύμφωνα με αμερικανικές πηγές, ο Ρώσος πρόεδρος εμφανίστηκε με «all-inclusive» πρόταση που επιδιώκει:
-
απόσυρση της δυτικής πίεσης στη Μόσχα μετά από μερική αποχώρηση στρατευμάτων,
-
αποδοχή ρωσικής κυριαρχίας στη Χερσώνα, στη Ζαπορίζια και στο μεγαλύτερο μέρος του Ντονέτσκ,
-
υπογραφές για «εγγυημένη ουδετερότητα» της Ουκρανίας (όχι ένταξη σε ΝΑΤΟ),
-
παρασκηνιακή «συνεννόηση» για Συρία/Ιράν.
Σε αντάλλαγμα, ανοίγει συζήτηση για «ενεργειακό reset» σε Ευρώπη και Ανατολική Μεσόγειο, με την Ουάσινγκτον να κρατά τα κλειδιά.
Ο ρόλος Τραμπ – “επιχειρηματική” λογική
Ο Αμερικανός πρόεδρος από την πλευρά του αντιμετωπίζει ανοιχτά την Ουκρανία ως “asset” που «της δώσαμε αρκετά, τώρα πρέπει να κλείσει ο λογαριασμός», όπως λέει χαρακτηριστικά πρόσωπο του περιβάλλοντός του. Ο ίδιος δηλώνει πως το ενδιαφέρον του είναι «να απεμπλακούν οι ΗΠΑ και να περάσει η προτεραιότητα στον Ειρηνικό», δείχνοντας ότι ετοιμάζει “pivot to China”, κλείνοντας τα ευρωπαϊκά μέτωπα ακόμη κι αν αυτό σημαίνει συμβιβασμό με τη Ρωσία.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, Τραμπ και Πούτιν διατηρούν ήδη ανοιχτό back channel, με πυρήνα τις επαφές Ντμίτριεφ – Ουίτκοφ, υπό την ανοχή του εθνικού συμβούλου Βανς.
Τι (φοβούνται ότι) έρχεται:
-
Πάγωμα πολεμικού μετώπου με τους σημερινούς χάρτες → de facto διαμελισμός Ουκρανίας.
-
Στρατηγική «συνεκμετάλλευσης» σε Συρία – Αν. Μεσόγειο – ενεργειακά
-
Η Ευρώπη βγαίνει εκτός παιχνιδιού επιρροής, αναγκασμένη «να διαλέξει πλευρά» χωρίς να έχει συμμετάσχει.
-
Ο Ζελένσκι «κρέμεται» πολιτικά – απειλή ακόμη και για αλλαγή ηγεσίας στο Κίεβο.
Κοινός παρονομαστής; Τραμπ και Πούτιν δεν βλέπουν πια την Ουκρανία ως “παίκτη” αλλά ως “έπαθλο”· και την Ευρώπη όχι ως “εταίρο”, αλλά ως “περιφερειακό θορυβώδη κομπάρσο” που μπορεί να αγνοηθεί αν χρειαστεί.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr