Συγκεντρώσεις για τα Τέμπη: Ο απολογισμός και οι κυβερνητικές αντιδράσεις… εν μέσω εορταστικού τριημέρου…

Ιδιαίτερο τριήμερο αυτή η αποκριά.  Κάθε χρόνο βλέπω τέτοιες μέρες ορδές αστών να ξεχύνονται σε παραλίες και αγρούς και να πετούν ανέμελοι αετό.  Δοκιμαστικές πτήσεις το σαββατοκύριακο,  κανονικά και με κάθε οικογενειακή τελετουργία  την Καθαροδευτέρα.  Φέτος όμως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.  Οι αετοί σε δοκιμαστική πτήση μετρημένοι στα δάχτυλα.  Πρόσωπα προβληματισμένα και βλέμματα γεμάτα σκέψεις.  Οι συζητήσεις στα παραλιακά καφέ και τις ταβέρνες,  συννεφιασμένες… Περίπου όπως ο καιρός.  Το πένθος για τις 57 ψυχές που πέταξαν τόσο άδικα πρόπερσι τέτοιες μέρες,  βαρύ.  Σκιάζει την χαρά αυτής της αποκριάς.  Το ότι ακόμα ζητούν δικαίωση,  αυτοί που έφυγαν και οι δικοί τους άνθρωποι,  ασήκωτο.  Το πολιτικό σκηνικό τρέμει.  Πολλά τα ρίχτερ.  Συγκλονιστική η δόνηση της Παρασκευής με επίκεντρο το Σύνταγμα.  Έχει φέρει στα όριά του καθετί στον πολιτικό βίο.  Και οι συζητήσεις όλες,  σε όλα τα τραπέζια έχουν αυτόν τον κοινό παρονομαστή.  Και την απορία όλων: και τώρα τι;

Για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση οι Έλληνες πολίτες δείχνουν σημάδια ριζικών αλλαγών στην συλλογική τους σκέψη και συμπεριφορά.  Η υπερβολική κομματικοποίηση των πρώτων δεκαετιών της μεταπολίτευσης,  μέχρι το μιλένιουμ , έδωσε τη θέση της σε μία αυξανόμενη αδιαφορία για τα πολιτικά τεκταινόμενα.  Εξ ου και η αυξανόμενη  αποχή από τις κάλπες που κορυφώθηκε τα τελευταία χρόνια με ποσοστά που ξεπέρασαν το 60%! Αδιαφορία που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως βεβαιότητα των πολιτών ότι τίποτα δεν μπορεί εύκολα να αλλάξει στον σαθρό πολιτικό μικρόκοσμο.  Επικράτησε το “όλοι τα ίδια είναι “. Ίσως και γιατί οι πολιτικοί ταγοί καλλιέργησαν μία τέτοια σχολή σκέψης  κατηγορώντας ο ένας τον άλλο για ό,τι και οι ίδιοι έπρατταν πριν ή θα έκαναν μετά! Αδιαφορία για τα πολιτικά που σήμαινε πολύ λιγότερη δουλειά για τους πολιτικούς.  Αφού έπρεπε να εξηγούν σε πολύ μικρότερο ακροατήριο.  Και να πείθουν πολύ λιγότερους πολίτες για το ορθόν του λόγου τους. Με πολιτικό αποτέλεσμα όμως ίδιο.  Αφού τα ποσοστά κομματικής ισχύος στις κάλπες μετρώνται επί των ψηφοδελτίων της καταμέτρησης και όχι επί των ψηφοφόρων συνολικά. Και φτάσαμε μέχρι εδώ…Με πολίτες να αγωνίζονται για την προσωπική τους πορεία ΜΌΝΟ και κατόπιν να ξαποσταίνουν στον καναπέ.  Και πολιτικούς να δίνουν μάχες μόνο για την επιβίωση τους στο πολιτικό σκηνικό και την επανεκλογή τους.  Πολιτικούς που πέραν της καριέρας τους δεν ενδιαφέρονται για τίποτα που έχει να κάνει με την πρόοδο της χώρας! Όμως ο κόμπος έφτασε στο χτένι…

 Ο παλαϊκός λήθαργος διεκόπη απότομα.  Την τελευταία μέρα του Φλεβάρη του 23. Από ένα τεράστιο μπαμ στα Τέμπη.  Και μία πυρόσφαιρα που η λάμψη της φώτισε όλη την επικράτεια! Ήταν η αρχή για την συλλογική αφύπνιση μετά από μακρά περίοδο.  Μάταια οι έχοντες την εξουσία πολιτικοί προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να μας ξαναβάλουν για ύπνο.  Τελευταία μάλιστα θύμιζαν αυστηρούς,  κακούς θα έλεγα,  γονείς που θέλουν σώνει και καλά να  βάλουν για ύπνο τα παιδιά,  μεσημέρι καλοκαίρι,  όταν αυτά επιθυμούν σαν τρελά να βγούνε να παίξουν στην παραλία και να βουτήξουν στη θάλασσα… Η αλήθεια είναι ότι οι προσπάθειες τους έπιαναν τόπο… Όμως όλο και περισσότεροι ξυπνούσαν και έβλεπαν το σχέδιο συγκάλυψης.  Το σχέδιο να περάσει κι αυτό όπως πέρασαν κι άλλα,  χωρίς να ανοίξει μύτη πολιτικού.  Και πώς να μην πιστεύουν εκεί στη ΝΔ ότι θα τα καταφέρουν όταν κατάφεραν να μην ανοίξει μύτη,  να μην καταλογιστεί ευθύνη ούτε σε έναν πολιτικό , για την τραγωδία της χρεοκοπίας της χώρας ολόκληρης! Όταν κανείς τους δεν πλήρωσε ούτε με μία μέρα φυλακή την ανατροπή της ζωής όλων μας,  την απομείωση της ποιότητας της και την μετατροπή της σε έναν εφιάλτη οικονομικής και άρα συνολικής επιβίωσης.  Με νοικοκυραίους να χάνουν κύρος και περιουσίες,  μισθωτούς να ζούνε με τις αποταμιεύσεις μίας ζωής,  με μισθούς να τελειώνουν στα μισά του μήνα,  συντάξεις πείνας,  πολίτες να ψάχνουν για τροφή στα σκουπίδια ( ω ναι,  το είδαμε και αυτό) και μία χώρα που ξεπουλάει , ακόμα,  ότι έχει και δεν  έχει! Χρεωμένη ως το λαιμό! Με ασημικά να έχουν κάνει φτερά στο σύνολό τους και ταμπελάκια ” ΠΩΛΕΊΤΑΙ ” σε ότι έχει απομείνει… Γη,  ακίνητα,  ορυκτά…τα πάντα!

Δεν υπολόγισαν σωστά οι εγκέφαλοι της ΝΔ! Η συλλογική αδράνεια δεν ήταν απάθεια.  Ήταν γαϊδουρινή υπομονή που χρειαζόταν την σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι.  Δυστυχώς η σταγόνα δεν ήταν απλά σταγόνα. Ήταν ένα ποτάμι αίμα που κύλισε από 57 αθώα παιδιά,  τους νεκρούς του εγκλήματος των Τεμπών.  Ένα ποτάμι που αγνοήθηκε από τους πολιτικούς της κυβέρνησης.  Μία τραγωδία και ένας πόνος που λοιδορήθηκε.  Χαροκαμένες μάνες που αντιμετωπίστηκαν ως εταίρες ή wannabe σταρούμπες … Η πολιτική εξουσία έκανε το στρατηγικό λάθος: υποτίμησε την έννοια της μάνας που γίνεται ύαινα για το παιδί της. Και την υπεραξία του παιδιού για την ελληνική οικογένεια.  Που ζει με στερήσεις για να έχει αυτό το βλαστάρι της ένα πιο άνετο και ανθρώπινο μέλλον.  Αξίες-πυλώνες της ελληνικής κοινωνίας.  Που αν τις υποτιμήσεις,  έχεις να κάνεις με ολόκληρη την Ελλάδα! Όπως και έγινε…

 Η Ελλάδα ολόκληρη ήταν στους δρόμους την περασμένη Παρασκευή.  Όχι,  δεν ήταν μνημόσυνο όπως ήθελε να παρουσιάσει η κυβέρνηση στον πανικό της.  Ήταν παλαϊκή απαίτηση για δικαιοσύνη και δημοκρατία.  Για απόδοση ευθυνών στους πολιτικούς υπεύθυνους,  εδώ και τώρα! Για τερματισμό κάθε προσπάθειας συγκάλυψης και κάθε γελοίας τηλεαγόρευσης εκπροσώπων της κυβέρνησης που υποτιμά την νοημοσύνη των Ελλήνων.  Οι έμπειροι τηλεπωλητές που νόμιζαν ότι “το έχουν” , διαπίστωσαν ότι με ψέματα και κορώνες δεν μπορούν πάντα να πουλήσουν την πραμάτεια τους… να ξεγελάσουν τα πλήθη! Ή τον “όχλο ” όπως χαρακτήριζαν τους πολίτες αυτής της χώρας…

 Το πολιτικό αδιέξοδο της κυβέρνησης είναι οφθαλμοφανές. Καιρό τώρα ήταν ηλίου φαεινότερον.  Όποιος δεν το βλέπει εθελοτυφλεί.  Και κάθε μέρα που περνάει κάνει την μόνη πολιτική επιλογή,  την έξοδο,  όλο και πιο δύσκολη.  Όλο και μεγαλύτερη ήττα.  Αν είχε επιλεγή η έξοδος ένα μήνα πριν,  από την επομένη των συγκεντρώσεων του Γενάρη,  θα ήταν επιλογή αξιοπρέπειας και έτσι θα αντιμετωπιζόταν. Όσο περνάει ο καιρός και η κυβέρνηση κλωτσάει,  η έξοδος θα θεωρηθεί ντροπιαστική ήττα.  Πτώση με πάταγο.  Ας το γνωρίζουν αυτό τα σαΐνια του επικοινωνιακού επιτελείου του πρωθυπουργού. Όπως θα έπρεπε ήδη να γνωρίζουν ότι οι ασχήμιες που έγιναν από τις αρχές,   στον χειρισμό των συγκεντρώσεων τόσο του Γενάρη όσο και της περασμένης Παρασκευής,  έγραψαν ιστορία.  Μία ιστορία κρατικής αυθαιρεσίας και αυταρχισμού.  Με αστείες προσπάθειες προβοκάτσιας σε μία εποχή που όλοι έχουμε μία κάμερα στα χέρια μας!!!! Πόσο στενόμυαλη επιλογή να εκθέτουν έτσι οι “άρχοντες ” τους φύλακες της τάξης και του νόμου! Λες και αυτά τα παιδιά δεν είναι παιδιά του ελληνικού λαού.  Λες και δεν καταλαβαίνουν τι θα πει να χάνεις τη ζωή σου στα 20 από την ανευθυνότητα καρεκλοκένταυρων.  Τι θα πει να χάνει η μάνα το παιδί που ανέστησε και από πάνω να την χλευάζουν… Σε λίγο ούτε αυτά τα παιδιά με τις στολές δεν θα τρέφουν καμία εκτίμηση σε αυτούς που καλούνται να προστατεύσουν.  Σε αυτούς που δήθεν εκπροσωπούν τους θεσμούς…Ενός οικοδομήματος που δείχνει να καταρρέει…

Δυστυχώς φαίνεται ότι το αίτημα του συνόλου των πολιτών για άμεσο μετασχηματισμό της χώρας, επιτέλους,  σε μία σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα  με υπεύθυνους κυβερνήτες και πολίτες που απολαμβάνουν ασφάλεια και έχουν την μέριμνα του κράτους,  ΔΕΝ ΕΛΉΦΘΗ ακριβώς από την κυβέρνηση.  Και αν κρίνω από τους ελάχιστους κυβερνητικούς που εμφανίστηκαν στις κάμερες δυό μέρες τώρα,  παπαγαλίζουν τα ίδια που έλεγαν πριν… Η δικαιοσύνη θα αποφασίσει,  όλα θα φτιάξουν,  κίνδυνος αποσταθεροποίησης,  εργαλειοποίηση από την αντιπολίτευση…Τα γνωστά ! Από όσους τόλμησαν να εμφανιστούν…Με μπροστάρη τον κυβερνητικό εκπρόσωπο… Ο οποίος είδα έφτασε και να εκνευριστεί!!! Και σήκωσε τους τόνους!!! Για να δείξει πλήρη άγνοια του χρυσού κανόνα σε τέτοιες περιστάσεις: η σιωπή είναι χρυσός! Φοβάμαι θα είναι κι αυτός άλλο ένα εξιλαστήριο θύμα στην προσπάθεια του στενού ηγετικού κύκλου της κυβέρνησης να σωθεί… Μπήκε μπροστά,  όταν το μόνο σύνθημα που ακουγόταν δυνατά την Παρασκευή ήταν το “παρατήσου”, να μας πει ότι όλα θα λυθούν στην βουλή! Την βουλή της κυβερνητικής πλειοψηφίας δηλαδή. Που ξέπλυνε πρόσφατα ευθύνες με την αποτυχημένη εξεταστική,  όπως παραδέχεται και ο ίδιος ο πρωθυπουργός! Μάλιστα !

 Από την πλευρά του ο κ. Μητσοτάκης σταμάτησε ( για λίγο;) να μας πουλάει το παραμύθι της ισχυρής σε διεθνές επίπεδο Ελλάδας που στηρίζει την Ουκρανία όσο δεν στήριξε ούτε την Κύπρο! Μία συνάντηση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών με τον Αμερικανό ομόλογό του στην Ουάσιγκτον που πέρασε στα ψιλά αφού είχε προηγηθεί ώρες πριν,  η καταιγίδα της συνάντησης Τράμπ-Ζελένσκι  και η αποπομπή του Ουκρανού προέδρου από τον λευκό οίκο και την αμερικανική πρωτεύουσα! Στις δε ευρωπαϊκές ζυμώσεις,  χθες στο Λονδίνο,  η Ελλάδα ήταν απούσα! Όλο λάθος! Την πρωτοβουλία αναλαμβάνει η Βρετανία που όμως έχει γυρίσει την πλάτη στην Ευρώπη ( με το brexit)! Συμμετέχουν 15 ηγέτες της Ευρώπης,  όχι όμως η Ελλάδα! Συμμετείχε και η Τουρκία η οποία έχει πάρει ρόλο ειρηνοποιού! Και ο Καναδάς, η Ούρσουλα καιο επικεφαλήςτου( καταρρέοντος)ΝΑΤΟ! Ότι και να πω είναι λίγο! Έχουμε φάει πόρτα τόσες φορές τελευταία που δεν αξίζει πιά να το σχολιάσει κανείς! Και αυτό παρά το γεγονός ότι είμαστε αυτή την περίοδο στα μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ!!! Ο μόνος λόγος που δέχθηκε τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών ο Αμερικανός ομόλογός του…

 Στην κυριακάτικη ανάρτησή του ο Πρωθυπουργός φυσικά δεν έκανε ανασκόπηση του “κυβερνητικού έργου “… Η πολυσέλιδη συνήθως ανάρτηση, περιορίστηκε σε ελάχιστη έκταση και αφορούσε μόνο τις εξελίξεις στο θέμα της τραγωδίας των Τεμπών .