Συγκυριακές πλειοψηφίες και διάτρητες διαδικασίες, η «παρακαταθήκη» Τσίπρα στη Συμφωνία των Πρεσπών

Η επιμονή του Αλέξη Τσίπρα να μην αφήσει την εξουσία και να περάσει με κάθε θυσία τη Συμφωνία των Πρεσπών που την επιθυμεί διακαώς ο ευρωπαϊκός και αμερικανικός παράγοντας, παραγνωρίζοντας ότι το 70% των πολιτών την θεωρούν εθνικά επιζήμια, οδηγεί στα πρόθυρα νευρικής κρίσης το πολιτικό σύστημα και προκαλεί κοινωνική απέχθεια.

Η ιστορική «παρακαταθήκη» που θα σημαδέψει την Συμφωνία των Πρεσπών με την υπογραφή Τσίπρα έχει τρεις πολύ σοβαρές παραμέτρους.

1.Οι συγκυριακές πλειοψηφίες που συγκροτεί το Μαξίμου υποκρύπτουν ένα ντροπιαστικό αλισφερίσι με συναλλαγές όχι χρηματισμού αλλά διατήρησης της υπουργικής καρέκλας ή εξασφάλισης μιας θέσης στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον για τους περισσότερους από αυτούς που έδωσαν την ψήφο επιστοσύνης και ετοιμάζονται να επικυρώσουν τη Συμφωνία. Ζήσαμε τον ξαφνικό έρωτα με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώην «Μακεδονομάχων» που μεταλλάχθηκαν σε «Μακεδονοκλάστες» όπως τους αποκάλεσε ο Πάνος Καμμένος και βουλευτών που οδηγήθηκαν στην έξοδο από τα κόμματα τους και οι οποίοι στο τέλος μια τετραετίας «αριστερών» μνημονίων είδαν αιφνιδίως το φως το αληθινό για το πόσο καλή ήταν η κυβερνητική πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ.

Κάποιοι εκ των προθύμων βέβαια θα την πατήσουν διότι τα τρία «ναι» από τον Σταύρο Θεοδωράκη, τον Γιώργο Μαυρωτά και τον Σπύρο Λυκούδη, λύνουν τα χέρια του Αλέξη Τσίπρα καθώς δεν μπορεί να δώσει και όλες τις εκλόγιμες θέσεις στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας σε «ρουσφέτια». Οπότε κάποιοι εκ των προθύμων που ήλπιζαν και μπορεί να πήραν και σχετικές υποσχέσεις, κινδυνεύουν να δώσουν στον Τσίπρα την ψήφο για τη Συμφωνία ανεβάζοντας την πλειοψηφία άνω των 151 όπου ο πρωθυπουργός έβαλε τον πήχη, και να βρεθούν εκτός νυμφώνος προνομίων. Μην εκπλαγείτε λοιπόν εάν δείτε και κάποια σίγουρα «ναι» να γίνονται «όχι»…Και ο νοών νοήτω! Δυστυχώςίσω από τόσο ταπεινά κίνητρα κάποιων κρύβεται η επικύρωση της Συμφωνίας για το μείζον εθνικό θέμα.

2.Εξ αρχής ήταν διάτρητα όλα τα βήματα που έκανε η κυβέρνηση για την Συμφωνία. Τσίπρας και Κοτζιάς προκειμένου να μην διακινδυνεύσουν το ρίσκο να δυσαρεστήσουν τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς αν είχαν αντιδράσεις από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, απέσυραν από το τραπέζι την εθνική συναίνεση και ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις ανεβαίνοντας στο άρμα της αυταρέσκειας. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλήξουν σε μια Συμφωνία με μοιραίες και ιστορικές εθνικές υποχωρήσεις.

Σε φαρσοκωμωδία πήγαν να εξελιχθούν και οι διαδικασίες στη Βουλή κατά την συγκρότηση της Επιτροπής Εξωτερικών και την επιλογή των ανεξάρτητων βουλευτών που αυξήθηκαν μετά τη διαγραφή Θεοχαρόπουλου από το Κίνημα Αλλαγής και τη διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού. Μετά την απόπειρα διορισμού του Σπύρου Δανέλλη από τον πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση τον οποίο η ΝΔ κατηγόρησε για «θεσμική επιτροπή», εφευρέθηκε η μέθοδος της κλήρωσης που δεν προβλέπεται ούτε καν σε αστερίσκο του Κανονισμού της Βουλής. Και δυστυχώς αποδέχθηκε αυτήν την διάτρητη διαδικασία και η ΝΔ με τους λαχνούς να τραβάει ο γενικός γραμματέας της Κ.Ο Κώστας Τσιάρας.

3.Η αποκορύφωση είναι ότι το ελληνικό κοινοβούλιο καλείται να επικυρώσει ένα σκοπιανό Σύνταγμα του οποίου αγνοεί όλο το κείμενο καθώς εστάλησαν μόνο οι τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν στη Συνταγματική Αναθεώρηση. Η μη πρόβλεψη της ελληνικής κυβέρνησης να υπάρξει αναφορά στη Συμφωνία ότι οι συγκεκριμένες αλλαγές θα είναι μη αναθεωρητέες στο μέλλον, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν προσφυγές στα Σκόπια – ήδη κατατέθηκαν από Σκοπιανούς πολίτες- το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας να αποφασίσει ότι κάποιες διατάξεις είναι αντισυνταγματικές και πρέπει να αλλάξουν αφού θα έχει μπει η FYROM ως Βόρεια Μακεδονία στο ΝΑΤΟ!

Αυτές και πολλές άλλες είναι οι «παρακαταθήκες» Τσίπρα – Κοτζιά σε μια Συμφωνία που αφορά μείζον εθνικό θέμα και θα ακολουθεί την Ελλάδα για πολλές πολλές δεκατίες καθώς ως γνωστόν οι Συμφωνίες δεν αλλάζουν!

• Αλέξης Τσίπρας
• Συμφωνία Πρεσπών