ΣΥΡΙΖΑ: Το προβληματικό παιδί της Ελληνικής πολιτικής οικογένειας

ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν! Το προβληματικό παιδί της Ελληνικής πολιτικής οικογένειας! Πριν σας εκθέσω τις απόψεις μου για τις εξελίξεις στο κόμμα της Αξιωματικής αντιπολίτευσης ( είναι ακόμα άραγε;) να σας πω δύο λόγια για τον πρωθυπουργό.

Με χαρά άκουσα ότι τελικά η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών αποφασίστηκε να μοιραστεί μισό μισό σε εργοδότες και εργαζόμενους. Φαίνεται ο σχετικός σχολιασμός από εμένα και ελπίζω κι από άλλους συναδέλφους, έπιασε τόπο. Έτσι όταν εφαρμοστεί το μέτρο, θα δει κάτι ψίχουλα στον καθαρό του μισθό ο εργαζόμενος. Αν παίρνει για παράδειγμα χίλια ευρώ μικτά, θα πάρει στο χέρι πέντε ευρώ επιπλέον από όσα έπαιρνε… Πάλι καλά, αν και ολόκληρη η μείωση 1% στις ασφαλιστικές εισφορές θα έπρεπε να αφορά τον εργαζόμενο. Λόγω των πολυ χαμηλών μισθών στην Ελλάδα. Ο υπουργός των οικονομικών πάντως, ο κ. Χατζηδάκης, είπε ότι αυτό το κομμάτι της μείωσης που ελαττώνει το μη μισθολογικό κόστος είναι…αναπτυξιακός και φιλοεπενδυτικός παράγοντας!!! Καλά, λέω εγώ. Ας κοιτάξει η κυβέρνηση το κόστος της ενέργειας για τις επιχειρήσεις κι ας αφήσει τα παραμύθια με δήθεν μείωση του μη μισθολογικού κόστους! Το κόστος της ενέργειας που είναι πρωταρχικός παράγοντας για επενδύσεις στη χώρα και που στην Ελλάδα είναι από τα υψηλότερα, αν όχι το υψηλότερο, στην Ευρώπη!

Και κάτι ακόμα. Μαθαίνω και βλέπω εικόνες και ρεπορτάζ ότι ο πρωθυπουργός επιδόθηκε σε παίγνια με τον αντικαγκελάριο της Γερμανίας και δύο υπουργούς, έναν Έλληνα κι ένα Γερμανό! Έπαιξαν ποδοσφαιράκι!!! Μιλάμε σοβαρότης μηδέν. Στα νεανικά μου χρόνια το συγκεκριμένο …σπορ, το ασκούσαν κάτι τελειωμένοι αλητάμπουρες και μάλιστα με τρόπο θορυβώδη και φωνασκίες στις οποίες επικρατούσε η πασίγνωστη ανά την υφήλιο ελληνική λέξη… Που αρχίζει από μα και τελειώνει σε κα… Ελπίζω να μην ήταν αυτή η εικόνα του παιχνιδιού… Γενικότερα, πολύ μόδα να το παίζουν καφρο-οπαδοί διάφοροι συμπολίτες μας που διαπρέπουν στη δημοσιογραφία, την τηλεόραση αλλά και την πολιτική!!! Μόδα που πιθανόν έχει και διεθνείς διαστάσεις. Φαίνεται οι επικοινωνιολόγοι συμβουλεύουν τους ανωτέρω σταρούμπες ότι έτσι…έρχονται πιο κοντά στον λαό!… Εντάξει, αρκεί να μην έρχονται ΠΑΡΑ πολύ κοντά και πιάσουμε τίποτα κοριούς…

Στα του ΣΎΡΙΖΑ λοιπόν… Κοσμογονία και περιδίνηση πριν την διάλυση! Αδιέξοδο και τζάμπα καθυστερήσεις! Ποιος άραγε πιστεύει στα αλήθεια και χωρίς ίδιον συμφέρον, ότι αυτό που τώρα χρειαζόταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν…εκλογή προέδρου φτου κι από την αρχή; Κανείς! Όμως οι κομματικοί μηχανισμοί βάδισαν προς αυτή την προοπτική και κατάφεραν να την επιβάλλουν παρά το άτοπον και το παράλογο του πράγματος! Έχει δίκιο ο Κασσελάκης όταν λέει ότι αυτή η περίεργη απόφαση για καθαίρεση πρόσφατα εκλεγμένου από τη βάση προέδρου είναι πρωτοφανής, πρωτάκουστη και κυρίως αντιδεοντολογική. Τι θα πει μυστική ψηφοφορία; Ας το πιάσουμε από εκεί. Γιατί η ψηφοφορία στα όργανα ενός δημοκρατικού κόμματος με εκλεγμένα μέλη, πρέπει να είναι μυστική; Ποιόν εξυπηρετεί αυτό; Σίγουρα όχι τα μέλη του κόμματος που ανέδειξαν με την ψήφο τους τα μέλη των οργάνων και απαιτούν να γνωρίζουν τι αποφάσεις αυτά παίρνουν.

Φυσικά η μυστική ψηφοφορία έφερε σεναριολογία για το πώς κινήθηκε ποιός. Σενάρια που ονομάζουν κάποια στελέχη ” σκοτεινούς και υποχθόνιους τύπους ” που άλλα λένε δημόσια κι αλλιώς κινούνται στο παρασκήνιο και ενώπιον της κάλπης. Κούραση! Μία ατελείωτη φασαρία που κούρασε τους ψηφοφόρους του κόμματος οι οποίοι πλέον απογοητευμένοι από την σοβαρότητα του ΣΎΡΙΖΑ αναζητούν άλλη πολιτική στέγη!

Κι άντε, έπεσε ο Κασσελάκης. Ποιός εγγυάται ότι μετά την επίπονη και χρονοβόρα εκλογή προέδρου, το κόμμα θα προχωρήσει ενωμένο στο δρόμο μίας δυναμικής αντιπολίτευσης; Ούτε για τα μάτια του κόσμου δεν το λένε τα διάφορα στελέχη. Αντίθετα ακούγεται ότι είναι δύσκολο να συνεχίσουν όλες οι ομάδες του ΣΎΡΙΖΑ μαζί, όποια κι αν καταφέρει να εκλέξει τον νέο πρόεδρο! Μια εκλογή προέδρου θα είχε τώρα νόημα ΜΌΝΟ εφόσον αυτή γινόταν ΠΟΛΎ ΓΡΉΓΟΡΑ, από το συνέδριο και όχι από τη βάση, όπως δηλαδή είχε εκλεγεί ο Αλέξης Τσίπρας. Κι αυτό διότι η βάση βαρέθηκε το παιχνιδάκι με τις μουσικές καρέκλες που παίζουν στο κόμμα και αυτό που την ενδιαφέρει είναι η ΆΜΕΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΉ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΤΏΡΑ! Ει δυνατόν χωρίς μία μέρα καθυστέρησης. Είναι τόσο σοβαρά τα προβλήματα των πολιτών στην καθημερινότητα τους και λόγω της ανάλγητης νεοφιλελεύθερης πολιτικής της ΝΔ που δεν υπάρχει πλέον χρόνος για καθυστερήσεις στην ισχυρή αντιπολιτευτική δράση. Φτάνει πιά, βροντοφωνάζουν οι ψηφοφόροι του ΣΎΡΙΖΑ! Θα τους ακούσει κανείς; Ή πιστεύουν τα στελέχη του κόμματος ότι θα κάνουν τα μέλη μπαλάκι και θα τα καλούν σε κάλπες κάθε τρεις και λίγο; Μπαίνει ο άλλος στον κόπο, έρχεται ψηφίζει. Μα αν δεν έχει ουσιαστικό αντίκρυσμα η ψήφος του, τότε γιατί να το ξανακάνει;

Ο Στέφανος Κασσελάκης φαίνεται ότι αυτό το είχε αντιληφθεί. Μίλησε εξάλλου στην Κεντρική επιτροπή για κούραση στη βάση και ισχυρίστηκε ότι δεν θέλει να την ταλαιπωρήσει περαιτέρω. Too late όμως το αντιλήφθηκε! Πολύ αργά, που λέμε κι εδώ στο Ελλάντα… Το είπε όταν το νερό για την μομφή στο όνομά του, είχε ήδη μπει στο αυλάκι. Μία φορά έπρεπε να σηκώσει το γάντι και δεν το έπραξε. Αν είχε προχωρήσει ο ίδιος σε εσωκομματικές εκλογές δε θα ήταν τώρα έκπτωτος αλλά θα παρέμενε πρόεδρος μέχρι τις εκλογές. Κάτι που θα του έδινε πλεονέκτημα αλλά και δε θα άφηνε ακέφαλο το κόμμα να ψάχνει ποιός θα το εκπροσωπεί στην Έκθεση Θεσσαλονίκης και αλλού…

Αλήθεια, οι συνεργάτες του και ο κύκλος του είναι τόοοοσο αλλού; Ή μήπως του δίνονταν οι σωστές συμβουλές αλλά είναι ο ίδιος ΕΝΤΕΛΏΣ λάθος και αγύριστο κεφάλι; Άγνωστο. Τα λάθη πάντως στην πολιτική πληρώνονται και μάλιστα ακριβά. Και τα λάθη του Στέφανου ήταν πολλά. Περισσότερα από όσα είναι λογικό να δεις από έναν νέο άνθρωπο και νεοεισερχόμενο στην πολιτική σκηνή. Να θυμηθώ μερικά;

1. Ο συνεχής τσαμπουκάς απέναντι σε δικαίους και αδίκους. Αποφάσεις βιαστικές που απομόνωναν ή απεπέπεμπαν στελέχη για…ψύλλου πήδημα! Που εξέπληξαν πολλές φορές τη βάση η οποία πριν ξεχάσει μία τέτοια απόφαση ερχόταν αντιμέτωπη με μία ακόμα!
2. Η συνεχής αντεπίθεση σε όσους του επιτίθεντο χωρίς ποτέ να υπάρξει ουσιαστική συζήτηση μαζί τους και μία εικόνα προς τα έξω ενωτικού κι όχι δικαστικού λόγου. Ενωτικού λόγου που απαιτείται από τον επικεφαλής ενός πολιτικού σχηματισμού, πόσο μάλλον όταν σε αυτόν τον σχηματισμό ανθεί η κουλτούρα των τάσεων, των διαφορετικών απόψεων και των εσωκομματικών συγκρούσεων.
3. Η υπερπροβολή του προσώπου του προέδρου που άφηνε στην απέξω φιλόδοξα στελέχη. Με αποτέλεσμα να νιώθουν ότι βρίσκονται στη σκιά κι όχι στα φώτα Ταυτόχρονα ο Κασσελάκης έφερε στον ΣΥΡΙΖΑ νέα άτομα, χωρίς πολιτικές περγαμηνές ή σαφή ιδεολογική τοποθέτηση, τα ονόμασε στελέχη (!!!), τα προώθησε στην διεκδίκηση θέσεων που πρέπει κανείς να έχει γράψει χιλιόμετρα για να τις διεκδικήσει και τα προέβαλε πολύ! Πάρα πολύ, σε σχέση με παλιά καλά, δοκιμασμένα στελέχη του ΣΎΡΙΖΑ! Άνθρωποι που έβγαιναν στις τηλεοράσεις και παραδέχονταν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά βρέθηκαν σε αυτόν ” με πρόσκληση του προέδρου “… Λες κι επρόκειτο για πάρτι!
4. Η εμμονική προσκόλληση στην woke ατζέντα! Κανένα σοβαρό άτομο από την βάση δεν αφορούσε όλη αυτή η πολυλογία για δικαιώματα, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν ήδη κατακτημένα! Ή κατακτήθηκαν με τις τελευταίες νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης της ΝΔ!!! Ο Στέφανος δεν κατάλαβε δυστυχώς ότι οι μόνοι ικανοποιημένοι από όλη αυτή την woke υστερία ήταν οι ΜΩΒ και κάτι δήθεν επικεφαλής της LOATKI κοινότητας. Η οποία, από όσο γνωρίζω, δεν είχε καμία σοβαρή οργάνωση διεκδίκησης των δικαιωμάτων της. Επίσης ο Στέφανος δεν κατάλαβε δυστυχώς ότι ούτε μπορείς, ούτε είναι δημοκρατικό, να επιβάλλεις σε οποιονδήποτε να αλλάξει απόψεις για την ισότητα όλων των πολιτών και τον σεβασμό της κάθε ιδιαιτερότητας. Αυτό που οφείλεις να κάνεις ως πολιτικός είναι να εργαστείς ώστε όλοι οι πολίτες να είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και την πολιτεία. Και να έχουν ίσες ευκαιρίες. Ανεξάρτητα από φύλο, εθνικότητα, χρώμα, σεξουαλικό προσανατολισμό, αναπηρία ή οτιδήποτε…

Θα μπορούσα να γράφω ώρες για τα στρατηγικά λάθη του Στέφανου. Οι επιθέσεις στον προκάτοχό του, Αλέξη Τσίπρα. Σημαντικότατο στρατηγικό λάθος. Οι αναφορές σε μαύρα ταμεία, θρησκεία και πίστη, κολυμπήθρες, ΝΑΤΟ και άλλα ξένα με την αριστερή κουλτούρα. Οι αναφορές σε αριστερόμετρα που θύμιζαν Μητσοτάκη και λεφτόδεντρα. Φυσικά κάποιος αριστερός ΜΠΟΡΕΊ να διαπιστώσει αν κάποιες πολιτικές επιλογές ή κινήσεις συνάδουν με την αριστερή ιδεολογία ή όχι. Και φυσικά το λάιφστάιλ και η έκθεση στοιχείων προσωπικών όπως η περιουσία, η οικογένεια, ο σύντροφος, ο τρόπος διασκέδασης, οι διακοπές… Ξέρετε αλήθεια κανέναν πολιτικό ηγέτη που να επέτρεψε ποτέ να εκτεθεί το ταίρι του; Η να εξέθεσε μόνος του τον τρόπο ζωής του, την περιουσία του και τις διακοπές του; Μόνο ο Στέφανος. Ίσως επειδή είναι αμερικανοτραφής. Δεν του είπε όμως κανείς, όπως φαίνεται, ότι στην Ελλάδα, ο πλούτος ή η δόξα ή η καλοπέραση συνήθως λοιδωρούνται από όσους δε μπορούν να τα γευτούν. Και στην αριστερά, της οποίας βρέθηκε να ηγείται, η βάση αποτελείται στην πλειοψηφία της από ανθρώπους αδύναμους κοινωνικά και οικονομικά. Όχι από μεγιστάνες.

Και πάμε στις υποψηφιότητες για τη θέση του προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ. Το βασικό ερώτημα βέβαια είναι αν θα υπάρχει ακόμα το κόμμα όταν εκλεγεί ο νέος πρόεδρος. Ή θα έχει διασπαστεί σε κομμάτια… Ή απλά θα έχει κλείσει τον κύκλο του. Πάντως οι μέχρι τώρα δηλωθείσες υποψηφιότητες προκαλούν μειδίαμα και μία αίσθηση ότι το τσίρκο θα παραμείνει τσίρκο και το σήριαλ θα σπάσει ρεκόρ επεισοδίων! Ο Πολάκης φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι άλλο παραγωγή πολιτικής, στην οποία είναι καλός, άλλο επικοινωνιακό χάρισμα, το οποίο του λείπει εντελώς και είναι απαραίτητο για έναν επικεφαλής κόμματος. Για τον Γκλέτσο δεν σχολιάζω καν. Όλοι καταλαβαίνουμε. Για τον Φαραντούρη, φιλοδοξεί μάλλον να είναι ο Δούκας του ΣΎΡΙΖΑ. Καλό θα ήταν όμως, τουλάχιστον στην αριστερά, να καταλαβαίνουν οι στρατευμένοι πρώτης γραμμής ότι δεν μπορούν να γυρίζουν την πλάτη στο ρόλο που τους έδωσε η βάση με την ψήφο της. Οφείλουν να μείνουν εκεί που τοποθετήθηκαν και να δουλέψουν σκληρά εστιάζοντας ΜΌΝΟ στο έργο που τους έχει ανατεθεί.

Για τον Στέφανο Κασσελάκη οι πληροφορίες διίστανται. Ο ίδιος είχε πει ότι θα είναι υποψήφιος σε πιθανή εκλογή επικεφαλής ενιαίου φορέα της κεντροαριστεράς. Πόσο μάλλον λοιπόν για νέα εκλογή προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Άνθρωποι από το στενό του πολιτικό περιβάλλον μου λένε “συνεχίζουμε”. Είναι όμως φανερά καταπτοημένοι από τις εξελίξεις. Υπάρχουν βέβαια και πληροφορίες του newpost.eeriee.com ότι ο Στέφανος νιώθει προδομένος, είναι κλονισμένος και εκφράζει φόβους ότι ακόμα κι αν διεκδικήσει και κερδίσει πάλι τη θέση του προέδρου, οι εσωκομματικές συγκρούσεις θα συνεχιστούν, άρα δεν βλέπει να έχει νόημα… Μάλιστα, κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο ίδιος φέρεται να δηλώνει πως δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την Ελλάδα, αλλά αντίθετα να στραφεί σε νέες δραστηριότητες, επενδύοντας στην εγχώρια αγορά και ιδρύοντας Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ) με στόχο την υποστήριξη επιχειρήσεων και εργαζομένων. “Θα μείνω εδώ και θα βοηθήσω τον κόσμο μέσω επενδύσεων και πρωτοβουλιών, αλλά δεν πρόκειται να ξανακατέβω στην πολιτική”, φέρεται να δηλώνει…

Εν κατακλείδι, η άποψή μου είναι ότι κανείς από τις τρεις ομάδες που συγκρούστηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να έχει επιτυχία στη θέση του προέδρου. Ούτε από την ομάδα Κασσελάκη, ούτε από την ομάδα των 87, ούτε βέβαια ο Πολάκης. Η μόνη ελπίδα θα ήταν ένας αριστερός γνωστός για τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις που θα μπορούσε να δράσει ενωτικά και να συγκολλήσει τις αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες. Και όχι μόνο αυτές. Κάποιος που θα επεδίωκε άμεσα προσέγγιση με τα υπόλοιπα προοδευτικά κόμματα, όλα χωρίς εξαιρέσεις, με στόχο την όσο το δυνατόν γρηγορότερα συγκρότηση ενιαίου φορέα της κεντροαριστεράς. Με διατήρηση μεν της αυτονομίας των κομμάτων που θα συμμετάσχουν αλλά και σαφείς δεσμεύσεις για την υλοποίηση προσυμφωνημένου κοινού κυβερνητικού προγράμματος.

Τα χρονικά περιθώρια για την επίτευξη τέτοιων εξελίξεων είναι στενά. Πολύ στενά. Οπότε πρέπει τα πάντα να κινηθούν με ταχύτητα. Μπας και επιστρέψει η ελπίδα στους προοδευτικούς πολίτες για ένα καλύτερο αύριο…

• Αλέξης Τσίπρας
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ