Δημοσίευση: ’
Η επιλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη να καταθέσει την πρόταση δυσπιστίας, που συζητείται αυτές τις ώρες στη Βουλή, ήταν μονόδρομος. Όχι μόνον εξαιτίας των υπαρκτών τάσεων στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας αλλά, κυρίως, εξαιτίας του τρόπου που διαχειρίστηκε, όλους αυτούς τους μήνες, το «μακεδονικό» ζήτημα ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.
Από την πρώτη, σχεδόν, στιγμή της αναθέρμανσης των διαπραγματεύσεων, το βλέμμα του Μαξίμου δεν ήταν στην αναζήτηση κοινού τόπου με τον Μητσοτάκη. Αντιθέτως, με τρόπο πληκτικά εμμονικό, ο Πρωθυπουργός επεδίωξε να δημιουργήσει αναταράξεις στο εσωτερικό της Ν.Δ, ένα εκκρεμές μεταξύ «του Βουκουρεστίου» του Καραμανλή και «της απόφασης του Συμβουλίου Αρχηγών το 1992» του Σαμαρά, εντός του οποίου θέλησε να «πνίξει» την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Πιθανότατα, η ηγεσία της Ν.Δ. δεν ανέμενε ότι ο Νίκος Κοτζιάς θα πετύχαινε να φέρει μία συμφωνία με σύνθετη ονομασία, erga omnes και προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση. Αλλά, η κύρια αλήθεια είναι ότι αυτό δεν το περίμενε ούτε καν ο κυβερνητικός εταίρος του Αλέξη Τσίπρα, ο Πάνος Καμμένος. Σε πρόσφατη, άλλωστε, συνέντευξή του ουσιαστικά αποκάλυψε την μύχια επιθυμία του, να απορριφθεί – αν όχι άμεσα – τουλάχιστον στη διαδικασία του δημοψηφίσματος από τους πολίτες των Σκοπίων η προτεινόμενη συμφωνία. Ώστε, τελικά η κυβέρνηση, την οποία στηρίζει με την ψήφο του, να μην αναγκαστεί να τη φέρει στη Βουλή.
Δημιουργήθηκε, συνεπώς, το εξής παράδοξο:
Μέρος της κυβέρνησης να καταγγέλλει τη συμφωνία που ετοιμάζεται να υπογράψει ο Πρωθυπουργός της, την ίδια στιγμή που τμήμα της αντιπολίτευσης (πχ το Ποτάμι και όχι μόνον) που θα μπορούσε να στηρίξει τη λύση, υπερψηφίζει την πρόταση μομφής, αφού δεν μπορεί να αγνοήσει το πολιτικό και κοινοβουλευτικό εξάμβλωμα της σχετικοποίησης της δεδηλωμένης.
Τα, αναμενόμενα, γκρίζα σημεία της συμφωνίας (της οποιαδήποτε συμφωνίας) και, κυρίως, όπως προειπώθηκε η τακτική των κ. Τσίπρα και Καμμένου κατέστησαν, συνεπώς, δεδομένη την υποβολή πρότασης δυσπιστίας εκ μέρους της Ν.Δ. Μάλιστα, ο Πρόεδρος της Ν.Δ. κάλεσε τον κ. Αλέξη Τσίπρα να μετατρέψει, όπως έγινε και κατά το παρελθόν, την πρόταση μομφής σε ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνησή του. Ο Πρωθυπουργός δεν το θέλησε. Κυρίως, διότι σε αυτή την περίπτωση θα ανάγκαζε τον κυβερνητικό του εταίρο, Πάνο Καμμένο, να ψηφίσει «ναι» για μία κυβέρνηση που τις αμέσως επόμενες ώρες θα υπογράψει μία συμφωνία που οι ΑΝΕΛ καταγγέλλουν ως εθνική ήττα. Ενώ, τώρα, ο κ. Καμμένος θα πρέπει, απλώς, να πει «όχι» στην πρόταση της Ν.Δ.
Ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, είναι η αλήθεια. Πλην όμως, όποιο επικοινωνιακό τέχνασμα κι αν χρησιμοποιηθεί είναι δεδομένο πως τα αναμενόμενα 154 «όχι» στην πρόταση μομφής της Ν.Δ από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, δεν είναι τίποτε άλλο από 154 «ναι» στη συμφωνία του Αλέξη Τσίπρα με τον Ζόραν Ζάεφ, που θα υπογραφεί το πρωί της Κυριακής στις Πρέσπες.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr