Τα 5 πιο καυτά καλοκαιρινά ειδύλλια στη μεγάλη οθόνη – Από το Dirty Dancing μέχρι το εμμονικό Body Heat

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε τι σημαίνει να έχεις ένα καλοκαιρινό φλερτ -πιθανώς τόσο από την εμπειρία της ζωής όσο και από οποιαδήποτε κινηματογραφική ταινία για το θέμα. Υπάρχει το άτονο συναίσθημα της εφηβικής πλήξης των καλοκαιρινών διακοπών -ο εκνευρισμός από τη ζέστη- η ευκαιρία να συναντηθείτε σε παραλίες, πάρκα, πισίνες ή σε ξένα μέρη όπου όλοι βγαίνουν από τους συνηθισμένους ρυθμούς τους.

Υπάρχει κάτι στον γαλάζιο ουρανό ενός καυτού καλοκαιριού που μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε ρομαντικές φαντασιώσεις και λάγνες σκέψεις, και ο κινηματογράφος κυνηγάει εδώ και καιρό την απεικόνιση αυτού του συνήθως πολύ σύντομου ενθουσιασμού.

Dirty Dancing (1987), σκηνοθεσία Emile Ardolino

Σε μια από τις σπουδαίες feel-good φεμινιστικές ταινίες της δεκαετίας του 1980, μια ντροπαλή, βιβλιοφάγος Εβραία έφηβη (Jennifer Grey) πηγαίνει σε καλοκαιρινή κατασκήνωση στην επαρχία και γνωρίζει κάποιον που της μαθαίνει να χορεύει και να αγαπάει.

Φυσικά, αυτό το άτομο δεν είναι άλλος από τον Patrick Swayze, έναν καρδιοκατακτητή με βαθιά ευαισθησία και αυτοπεποίθηση.

Οι δυο τους βοηθούν επίσης μια νεαρή καλλιτέχνιδα στην κατασκήνωση που έχει «πρόβλημα» (δηλαδή είναι έγκυος) και της εξασφαλίζουν μια παράνομη έκτρωση, η οποία είναι αποτυχημένη, μόνο και μόνο για να καλέσει η Μπέιμπι τον γιατρό πατέρα της να έρθει να τη σώσει.

Το γεγονός ότι η ταινία είναι ένα αισιόδοξο ρομαντικό κλασικό φιλμ, αλλά προσφέρει μια τόσο ειλικρινή απεικόνιση μιας πράξης που τότε ήταν ακόμα ταμπού, είναι ήσυχα επαναστατικό.

Ακόμα και με τα στρώματα της κινηματογραφικής εικονογραφίας, το ξετρελαμένο soundtrack της δεκαετίας του 1960 και -φυσικά- αυτό το τέλος, η ταινία έχει μια σκληρότητα και συναισθηματική νοημοσύνη που ξεπερνά τη φαντασία.

Το να είσαι μια αδέξια έφηβη κοπέλα που έρχεται αντιμέτωπη με έναν σίγουρο για τον εαυτό του σέξι μεγαλύτερο άντρα είναι ένα αναγνωρίσιμο συγκλονιστικό συναίσθημα -το Dirty Dancing το μετατρέπει σε καθαρό κινηματογραφικό χρυσό.

Body Heat (1981) σκηνοθεσία Lawrence Kasdan

Λίγες ταινίες μυρίζουν τόσο γνήσια την καλοκαιρινή ζέστη και τον ιδρώτα όσο αυτό το νεο-νουάρ από τη Φλόριντα, μια σαρκική εξερεύνηση της επιθυμίας και των κινδύνων της. Πρόκειται για ένα πραγματικά αξιοσημείωτο κινηματογραφικό κατόρθωμα για έναν πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη, το οποίο γίνεται ακόμα πιο αξιοσημείωτο για τις ερμηνείες του.

Ο Kasdan επιστρατεύει έναν άθλιο, μουστακαλή William Hurt -έναν κακόφημο δικηγόρο και γυναικά- σε μια σχέση με την αγνή, λευκή, παντρεμένη Kathleen Turner, η οποία είχε επιλεγεί για τη βραχνή φωνή της Lauren Bacall, αλλά τότε ήταν σχετικά άγνωστη.

Σε παραδοσιακό στυλ αναδρομής, αναπτύσσεται ένα σχέδιο δολοφονίας: τι άλλο να κάνει κανείς από το να ξεφορτωθεί τον σύζυγό της; Ακολουθούν περιπλοκές, οι οποίες οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις πονηρές μηχανορραφίες της Turner ως μοιραίας γυναίκας.

Αλλά πάνω απ’ όλα, το Body Heat σου δίνει την αίσθηση ότι ο ζεστός καιρός κάνει τους πάντες τρελούς -τρελούς για βία, τρελούς για σεξ- και ότι αυτά είναι τα αποτελέσματα.

 

La Piscine (1969), σκηνοθεσία Jacques Deray

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές καλοκαιρινές ταινίες, το La Piscine διεισδύει στη σκοτεινή καρδιά του απαγορευμένου πόθου και της θερμόαιμης ζήλιας μεταξύ τεσσάρων ανθρώπων που κάνουν διακοπές στη γαλλική Ριβιέρα.

Στην ταινία του Deray πρωταγωνιστούν ένας ηλιοκαμένος, αισθησιακός Alain Delon ως Jean-Paul και η πρώην σύζυγος Romy Schneider ως Marianne, ένα απίστευτα όμορφο ζευγάρι, το οποίο συναντά απροσδόκητα στο πολυτελές εξοχικό του σπίτι τον πρώην εραστή της Marianne, Maurice Ronet, και την κόρη του, την οποία υποδύεται η πρωτοεμφανιζόμενη Jane Birkin σε ηλικία μόλις 18 ετών.

Ερωτικές φαντασιώσεις παλιές και νέες -και ένα θετικό γαϊτανάκι ανταλλαγής ματιών και μαυρισμένων άκρων- οδηγούν στη βία σ’ αυτό το κλασικό γαλλικό πάθος και σασπένς. Κάποιος καταλήγει νεκρός, φυσικά.

Y Tu Mamá También (2001), σκηνοθεσία Alfonso Cuaron

Αυτό το μεξικάνικο road movie ménage-à-trois παραμένει απαράμιλλο σε στυλ, χιούμορ και απόλυτη σεξουαλικότητα. Δύο ακατάσχετα καυλωμένοι έφηβοι, τους οποίους υποδύονται ο Gael García Bernal και ο Diego Luna, συναντούν τυχαία σε ένα πάρτι μια πανέμορφη ηλικιωμένη γυναίκα (Maribel Verdú) και την προσκαλούν σε ένα ηδονιστικό road trip στην παραλία, ελπίζοντας να σταθούν τυχεροί.

Αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι εκείνη βρίσκεται στα πρόθυρα του διαζυγίου από έναν άπιστο σύζυγο και θα πει όντως ναι. Ξοδεύουν το ταξίδι διεκδικώντας την προσοχή της, ενώ εκείνη το ξοδεύει πειράζοντας και παίζοντας και με τους δύο.

Καθώς τραβάει τους δύο άντρες αμείλικτα κοντά, το ζευγάρι τσακώνεται, φλερτάρει και έχει κάποιες σημαντικές σεξουαλικές σκηνές ως αποτέλεσμα της συνάντησής τους.

Πέρα από το ότι περιέχει μια τέλεια βαθμονομημένη μεθυσμένη χορευτική σεκάνς που καταλήγει σε ένα τρίο, η ταινία είναι ένα σοκ κρύου νερού στο πρόσωπο των συμβατικών ηθών, με μια προοδευτική στάση απέναντι στην ανοιχτή σεξουαλικότητα και μια ψυχρά κυνική στάση απέναντι στην καταπίεσή της.

Pierrot Le Fou (1965), σκηνοθεσία Jean-Luc Godard

Ο αστός Ferdinand (το γαλλικό είδωλο Jean-Paul Belmondo) εγκαταλείπει τη συζυγική ζωή για την babysitter Marianne (η Anna Karina στην πιο γοητευτική της στιγμή) σε αυτή την τρελή ταινία παρανομίας με σχεδόν ντανταϊστική ποιότητα.

Ο Γκοντάρ, ο μαέστρος του Γαλλικού Νέου Κύματος και εδώ στο αναμφισβήτητο απόγειο των δυνάμεών του κατά τη διάρκεια της πιο διάσημης περιόδου των ταινιών του, δουλεύει με εκρήξεις πρωτογενών χρωμάτων και πολλά jump cuts, αμφισβητώντας την παραδοσιακή χρονολογία μιας ρομαντικής ιστορίας περιπέτειας.

Μετακινείται μπρος-πίσω στο χρόνο ανάμεσα στην ευτυχισμένη απομόνωση του ζευγαριού στο δρόμο και στους διάφορους καβγάδες τους, με μια αινιγματική φωνή σε όλη τη διάρκεια.

Η Μαριάν, στα πρότυπα μιας γυναίκας νουάρ, μισο-εγκαταλείπει και παρανομοποιεί πάντα τον καλό της, οδηγώντας τον τελικά στην καταδίκη του- αλλά δεν υπάρχει τόσο μια πλοκή όσο μια σειρά από γνωστές λανθασμένες εκκινήσεις της πλοκής, με εγκληματικές ατασθαλίες, τον πόλεμο του Βιετνάμ, ακόμα και μερικές μουσικές σκηνές.

• Έρωτας
• μεγάλη οθόνη
• Σινεμά