Τα «άκουσε» ο Θεοδωρικάκος στο γαλάζιο «μασάζ» – Όταν ο Χατζηδάκης «διδάσκει»… αλαζονεία – Ανδρουλάκης, Βενιζέλος και η Προεδρία – Το άλλο με τον Τότο; Ο Τσίπρας… ξανά

Καλώς ήρθατε στα Hard Talks, εκεί που η πολιτική γίνεται θέαμα και το θέαμα… πολιτική. Αγαπητοί αναγνώστες, αν έχετε καταφέρει να αντέξετε την επικαιρότητα χωρίς να βάλετε τα χέρια σας στο κεφάλι σαν τον Kevin στο *Home Alone*, σας αξίζει συγχαρητήρια! Εδώ στα Hard Talks δεν έχουμε καμία πρόθεση να σας προστατέψουμε από τη φρίκη της πολιτικής. Αντίθετα, την αγκαλιάζουμε, όπως ο Τζόκερ την τρέλα, και αναλύουμε τα γεγονότα με μια δόση φλέγματος, γιατί όπως θα έλεγε και η κλασική ταινία Fight Club: «Ο πρώτος κανόνας είναι ότι δεν μιλάμε σοβαρά για την πολιτική.” Ή κάπως έτσι…

Το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ: Τι ακριβώς συμβαίνει;

Πολιτική στη χώρα μας σημαίνει… αναβολές, στρατηγικές και “άλματα στο κενό” με φιλοδοξίες Mission Impossible. Οι «87» που έγιναν «100» του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο με το να μεταθέσουν την εκλογή συνέδρων, μήπως και φτιάξουν τους συσχετισμούς. Φαντάζεστε τον Tom Cruise να αναβάλλει την αποστολή του μέχρι να κανονίσει τα logistics; Κάπως έτσι πάει και εδώ, με στόχο την επιβίωση και τη σταδιακή… εκδίωξη του Κασσελάκη.

Απομακρύνεται τα μικρά παιδιά από τις οθόνες: Ο Τσίπρας και το “νέο” όραμα

Και ενώ όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να βρουν λύσεις, ο Αλέξης Τσίπρας, σαν τον ήρωα του Groundhog Day, ξαναπαρουσιάζει πολιτική πλατφόρμα, λες και το “πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης” δεν ήταν αρκετό. “Ποιος να σε πιστέψει, ποιος;” όπως θα έλεγε και το τραγούδι. Άραγε θα είναι αυτός ο άνθρωπος που με έναν νόμο και ένα άρθρο θα λύσει τα προβλήματα; Ή μήπως η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα;

Το άλλο με τον Τότο; Ο Τσίπρας… ξανά

Κρατηθείτε, κυρίες και κύριοι, γιατί ο Αλέξης Τσίπρας κατεβάζει ξανά πλατφόρμα! Μην είναι το sequelτης Θεσσαλονίκης, μην είναι το “όλοι οι καλοί χωράνε”; Ποιος να τον πιστέψει πλέον; Αυτός που με ένα άρθρο και ένα νόμο θα καταργούσε τα μνημόνια, που διάλεξε τον Βαρουφάκη για υπουργό οικονομικών, τον Κασσελάκη για διάδοχο και μετά το μετάνιωσε… Αυτός που, αν μη τι άλλο, διαλύει τον ΣΥΡΙΖΑ για το ΑΦΜ και τη σφραγίδα; Να τον πιστέψεις εσύ;

Ένας άλλος δρόμος, λέει…

Ο πρώην πρωθυπουργός θα παρουσιάσει, λέει, την εναλλακτική του πρόταση εξουσίας. Ναι, καλά ακούσατε! Γιατί ο Αλέξης, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μας πείσει ότι «υπάρχει κι άλλος δρόμος», θα μιλήσει για το μέλλον της χώρας και της Αριστεράς. Σημειώστε το στην ατζέντα σας: 22 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Εκεί, στο φως των προβολέων, θα σφραγίσει τη νέα του πολιτική πλατφόρμα με ένα «νόημα» που ακόμα ψάχνουμε να καταλάβουμε.

Κρατάμε την ανάσα μας…

Αλήθεια, ποιος θα κρατήσει την ανάσα του; Ο μόνος που θα μπορούσε να το κάνει είναι κάποιος που δεν έχει παρακολουθήσει τα προηγούμενα έργα. Γιατί εμείς, που ζήσαμε τα μνημόνια, το δημοψήφισμα και τα «όχι που γίνονται ναι», ξέρουμε πως όσο ενδιαφέρουσα κι αν είναι η παράσταση, ο σκηνοθέτης έχει χάσει τον ρυθμό. Αλλά ξέρετε, στην πολιτική, όπως και στις ταινίες, πάντα υπάρχει ένας θεατής που θα αγοράσει εισιτήριο για το ίδιο έργο… ξανά και ξανά.

Όλα τα μάτια στο Συνέδριο… αν ποτέ γίνει

Μπορεί να αναβάλουν το Συνέδριο και να το τοποθετήσουν κάπου στο μακρινό μέλλον, όπως ακριβώς συνέβη με τα sequels του Avatar. Την άνοιξη, το καλοκαίρι, ποιος ξέρει; Αρκεί να δούμε πού θα καταλήξει αυτή η πολιτική φαρσοκωμωδία που θυμίζει περισσότερο σκηνικό από το Monty Python’s Flying Circus παρά σοβαρή στρατηγική.

Ετοιμαστείτε για πολιτικές μάχες και ίντριγκες αντάξιες ενός House of Cards, αλλά με τη δική μας, ελληνική πινελιά. Εδώ στα Hard Talks δεν ξέρουμε πού θα καταλήξει η ιστορία, αλλά είμαστε σίγουροι ότι η διαδρομή θα είναι γεμάτη γέλιο και λίγες ανατροπές… Πάντως ο Στέφανος τους είπε θα μείνω μέχρι τέλους!

Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά… σενάρια για Συνέδρια

Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ έχει περάσει σε νέα επίπεδα παραφροσύνης, και οι γνωστοί «87» μας επιβεβαιώνουν καθημερινά ότι ο πανικός είναι πράγματι κακός σύμβουλος. Ας ξεκινήσουμε με τα πιο «hot» σενάρια που κυκλοφορούν. Ξέρεις, αυτά που μοιάζουν βγαλμένα από κάποιο κακό sequel του Matrix, όπου αντί να βρουν μια λύση, δημιουργούν μια ακόμα μεγαλύτερη παραίσθηση.

Πρώτο και καλύτερο: Η αναβολή του Συνεδρίου. Ολίγη Νέα Αριστερά, λίγη μαθηματική μαεστρία με το “κόψιμο” συνέδρων και να ‘σου πάλι το μαγικό κουτί. Στόχος να γλιτώσουν την πανωλεθρία από τον Κασσελάκη, γιατί όπως φαίνεται, όσο και να στρίβουν τα κουμπιά, τα νούμερα δεν βγαίνουν. Και όταν δεν βγαίνουν τα νούμερα, τι κάνεις; Μα φυσικά, αναβάλλεις τα πάντα για το μέλλον. Την Άνοιξη; Το Καλοκαίρι; Κάπου κάποτε, όπως θα έλεγε και ο Βασιλιάς σε μια άλλη εποχή.

Το Συνέδριο της Επανίδρυσης… στο απώτερο μέλλον

Και αν το πρώτο σενάριο σας φαίνεται λίγο… τετριμμένο, τι λέτε για το Συνέδριο της Επανίδρυσης; Ναι, καλά ακούσατε. Αυτό που θα γίνει όταν ο κόσμος έχει σταματήσει να θυμάται καν τι ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Το συνέδριο που θα επανιδρύσει την Αριστερά, τη Δημοκρατία, και ίσως και το ίδιο το κόμμα (αν έχει μείνει κάτι από αυτό). Όταν όμως; Άγνωστο. Μήπως την Άνοιξη; Το Καλοκαίρι; Όταν οι μαργαρίτες ανθίσουν και ο Ήλιος λάμψει ξανά στον ουρανό της Αριστεράς, κάπου εκεί στο μέλλον.

Λάθος Υπολογισμός ή… «Mission Impossible»;

Φαίνεται πως κάτι δεν πήγαν καλά να υπολογίσουν οι αντίπαλοι του Κασσελάκη. Ίσως ξέχασαν ότι ο Στέφανος δεν έχει καταλάβει ακόμα πως το συνέδριο μπορεί και να μην γίνει ποτέ. Ή μήπως δεν θέλουν να πιστέψει πως το όνειρο του να είναι υποψήφιος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μείνει… όνειρο θερινής νυκτός;

Η αλήθεια κρύβεται πίσω από την οικονομική… αλχημεία και όχι πίσω από τις λέξεις…

Οι καλά πληροφορημένες πηγές μου – αυτές που μιλούν με ψίθυρους στα σκοτεινά δωμάτια της Κουμουνδούρου – με ενημέρωσαν πως πρέπει οι αντίπαλοι του Κασσελάκη να κάνουν μερικές μαθηματικές πράξεις ξανά. Γιατί αν ο Στέφανος αρχίσει να πιστεύει πως το συνέδριο αναβάλλεται και δεν θα είναι υποψήφιος για την αρχηγία, μπορεί να κάνει τα πάντα. Ένα χρόνο στην Κουμουνδούρου είναι αρκετός χρόνος για να ξέρει πώς παίζεται το παιχνίδι. Και μην ξεχνάμε, σε τέτοιες περιπτώσεις, ισχύει το γνωστό: «Κράτα τους φίλους σου κοντά και τους εχθρούς σου… πιο κοντά».

Από τον 13-0 στον Πολάκη… που μετάνιωσε

Κι αν όλα αυτά δεν σας πείθουν, να σας θυμίσω την «οσκαρική» αλλαγή απόψεων που συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Νίκος 13-0 που μέχρι πρόσφατα στήριζε τον Κασσελάκη κατά της πρότασης μομφής, τώρα τον βλέπει και γυρίζει το κεφάλι. Πολύ δραματική στροφή, κάτι σαν το «Titanic» που αποφεύγει το παγόβουνο. Και ο Πολάκης… ε, αυτός κι αν είναι κεφάλαιο. Στηρίζει, δεν στηρίζει, μετά τον διέγραψε, μετά το ξανασκέφτηκε. Μήπως έπρεπε να του κάνουν κανένα remake σε δράμα του Hollywood;

Η «Αριστερή» Πρόταση της Δεκαετίας

Πάντως, για να είμαστε και λίγο σοβαροί (γιατί όλα έχουν και ένα όριο), ο Πολάκης κάποτε έκανε λόγο για την «πιο σοβαρή αριστερή πρόταση που έχει παρουσιαστεί τα τελευταία 30 χρόνια!» Κι αυτό τότε που ο Κασσελάκης παρουσίαζε τις προτάσεις του για την ακρίβεια, τον έλεγχο των τραπεζών και το νέο φορολογικό σύστημα. Αλλά μετά ο Πολάκης ανέβηκε στα 300 μέτρα και είδε το φως το αληθινό. Ας μην ψάχνουν ποιοι φταίνε που το καράβι του ΣΥΡΙΖΑ πάει στον πάτο, τι να τις κάνεις τις σοβαρές προτάσεις;

Τα «άκουσε» ο Θεοδωρικάκος στο γαλάζιο «μασάζ» – Άστραψε και βρόντηξε ο Βλάχος

Το γαλάζιο «μασάζ» αποδείχθηκε καυτό, με τον Τάκη Θεοδωρικάκο να βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής για την ακρίβεια, ενώ ο Γιώργος Βλάχος πήρε το μικρόφωνο και δεν το άφησε. Ο βουλευτής της ΝΔ, ο οποίος έχει αναδειχθεί σε αδιαφιλονίκητο πρωταγωνιστή της εσωκομματικής γκρίνιας, έριξε και πάλι τα βέλη του, αυτή τη φορά όχι μόνο για τα κόκκινα δάνεια αλλά και για την ακρίβεια.

Η ακρίβεια ως «καρφί» στη γαλάζια καρδιά

Ο Βλάχος δεν μάσησε τα λόγια του. «Οι έλεγχοι στην αγορά δεν γίνονται», δήλωσε, αμφισβητώντας ανοιχτά τα στοιχεία που παρουσίασε ο Θεοδωρικάκος για τους ελέγχους σε μεγάλες επιχειρήσεις. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Βλάχος αρνήθηκε ευγενικά την πρόσκληση για συζήτηση στο γραφείο του υπουργού, προτιμώντας να παραπέμψει στον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Γκρίνια από κάθε γωνία

Οι υπόλοιποι βουλευτές δεν έμειναν πίσω, με τον Γιάννη Οικονόμου, τον Βασίλη Υψηλάντη και τον Γιάννη Παππά να προσθέτουν τη δική τους κριτική. Ο Υψηλάντης, συγκεκριμένα, έθεσε και το θέμα των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, γιατί, όπως φαίνεται, η ακρίβεια έχει περάσει από τα ράφια στα… λιμάνια.

«Μάθε ποιος σε στηρίζει»

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, από την πλευρά του, ζήτησε τη δημιουργία ενός «καλαθιού» 100 βασικών προϊόντων και να ανακοινώνονται ποια σούπερ μάρκετ είναι τα πιο φθηνά. Γιατί, όπως είπε, «ο καταναλωτής πρέπει να ξέρει ποιος τον στηρίζει». Άσχημα τα νέα για τα πολυκαταστήματα που βασίζονταν στο αόρατο χέρι της αγοράς.

Το σκοινί της κριτικής τραβιέται…

Συνολικά, η συζήτηση στο γαλάζιο στρατόπεδο ανέδειξε την πίεση που αισθάνεται η κυβέρνηση στο ζήτημα της ακρίβειας. Ο Θεοδωρικάκος προσπάθησε να ρίξει τους τόνους, αλλά το σχοινί της κριτικής από τους βουλευτές τραβιέται συνεχώς, και η ακρίβεια παραμένει το μεγάλο πρόβλημα που δεν φαίνεται να τιθασεύεται εύκολα.

Το Μαξίμου και η Φωνή της… Λογικής

Για πρώτη φορά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης πήρε θέση απέναντι στην Αφροδίτη Λατινοπούλου, επικεφαλής της «Φωνής Λογικής». Και όχι, δεν ήταν για να της δώσει συγχαρητήρια για την… ευγλωττία της. Αντιθέτως, ήταν μια ξεκάθαρη επίθεση. Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε ότι η πολιτική στην Ελλάδα είναι και λίγο παιχνίδι σκακιού, και μάλιστα με μερικά πιόνια να κινούνται λίγο πιο στρατηγικά από ό,τι φαίνεται αρχικά.

Μα γιατί τώρα, και γιατί αυτή;

Δεν είναι τυχαίο το timing. Η Λατινοπούλου έχει αρχίσει να ανεβαίνει και, όπως λένε οι φήμες, το Μαξίμου έχει αρχίσει να αγχώνεται λίγο για το ποιος θα κόψει πρώτος την κορδέλα στο κέντρο-δεξιά μπάχαλο που μπορεί να δημιουργηθεί με τον Κυριάκο Βελόπουλο. Η Φωνή Λογικής, βλέπετε, με την «καθαρότητα» που υπόσχεται η Αφροδίτη, μπορεί να γίνει η νέα προσθήκη σε έναν μελλοντικό συνασπισμό δυνάμεων, όπου ο Κυριάκος Μητσοτάκης ίσως χρειαστεί κάτι λίγο πιο «light» από την Ελληνική Λύση για να διατηρήσει την κυβέρνηση.

Στρατηγική κονταρίσματος ή ενδυνάμωσης;

Εδώ είναι το ωραίο παιχνίδι. Από τη μία, ο Μαρινάκης επιτίθεται δημόσια, προσπαθώντας να τη «κοντύνει». Από την άλλη, ποιος κερδίζει από αυτήν την αντιπαράθεση; Η Λατινοπούλου, φυσικά, γιατί ενδυναμώνεται, γίνεται πιο γνωστή και μπορεί να συσπειρώσει ψηφοφόρους που θα την έβλεπαν ως μια εναλλακτική στον Βελόπουλο. Και εδώ έρχεται η δεύτερη ανάγνωση: Το Μαξίμου δεν θέλει να εξαφανίσει τη Φωνή Λογικής, θέλει απλά να τη… δυναμώσει με τρόπο που να «φάει» λίγο από τον χώρο του Βελόπουλου.

Γιατί, αν μιλάμε για μελλοντικούς κυβερνητικούς συμμάχους, ποια πιστεύετε ότι θα ήταν πιο «εύκολη» στη συνεργασία; Η Αφροδίτη Λατινοπούλου ή ο Κυριάκος Βελόπουλος; Στοιχηματίζω το πρώτο, αλλά πάντα με λίγη από τη γοητεία του πολιτικού παρασκηνίου.

Θερμές Χειραψίες και Ψυχροπολεμικά Μηνύματα

Τι γίνεται όταν ο Σαμαράς δίνει το χέρι στον Νίκο Παππά μπροστά σε κάμερες και μικρόφωνα; Πέρα από την αυτονόητη φωτογραφία που έκανε το γύρο των social media, υπάρχει και ένα πολιτικό μήνυμα που δεν κρύβεται. Και ναι, ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς το Μαξίμου και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Όχι απλώς μια Χειραψία

Ο Αντώνης Σαμαράς, που ποτέ δεν έκρυψε την αποστασιοποίησή του από πολλές επιλογές του Μητσοτάκη, φαίνεται να κάνει κινήσεις που δείχνουν πως… «ο βασιλιάς δεν είναι μόνος». Η θερμή χειραψία με τον Νίκο Παππά, πέρα από την επιφανειακή ευγένεια, κρύβει ένα μήνυμα που μοιάζει να λέει: *«Κοίτα, Κυριάκο, μιλάω και με αυτούς που με πολέμησαν και ήθελαν να με βάλουν φυλακη»… Αν δε έχετε ξεκινήσει ψυχοθεραπεία, ποτέ δεν είναι αργά …

Στήριξη στο Παρασκήνιο

Όμως η ουσία κρύβεται αλλού. Η παρουσία των δύο πρώην πρωθυπουργών στην εκδήλωση του Εμπορικού Επιμελητηρίου, υπό την προεδρία του «πράσινου» Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, δεν ήταν τυχαία. Εάν διαβάσει κανείς λίγο πιο προσεκτικά το πολιτικό τοπίο, θα καταλάβει ότι η επίσκεψή τους στη συγκεκριμένη εκδήλωση αποτελεί εμμέσως πλην σαφώς στήριξη στην υποψηφιότητα που έρχεται σε σύγκρουση με το Μαξίμου.

Η αλαζονεία του Χατζηδάκη

Είναι να αναρωτιέσαι. Αν αυτή είναι η «ήρεμη» απάντηση ενός υπουργού στη Βουλή, τότε τι να περιμένουμε στην… «ένταση»; Ο Κωστής Χατζηδάκης αποφάσισε να απαντήσει στον Γιώργο Βλάχο με ύφος χιλίων καρδιναλίων, γεμάτος ειρωνεία, σαν να μιλάει σε μαθητευόμενους ανίδεους περί των οικονομικών. Λες και τα βασικά του πολιτικού savoir–faire εξαντλούνται στο «θα σας πω εγώ τι σημαίνει οικονομία»!

Το «στυλ» Χατζηδάκη

Με επιχειρήματα που ακροβατούσαν ανάμεσα στο απαράδεκτο και το απλοϊκό, ο υπουργός κατάφερε να δείξει γιατί μάλλον δεν είναι η καλύτερη εναλλακτική για την ηγεσία, αν και όποτε ο Μητσοτάκης αποφασίσει να πετάξει το τιμόνι εν πλω και να αποσυρθεί σε πολιτική αποστρατεία. Ο Χατζηδάκης, πιστός στον ρόλο του, έκανε την καλύτερη εντύπωση – αν ο στόχος ήταν να δείξει πόσο μακριά βρίσκεται από την πραγματικότητα του κόσμου και των συναδέλφων του στη Βουλή.

Όταν ο Χατζηδάκης «διδάσκει»…

Ο τρόπος με τον οποίο απάντησε δείχνει πως η αλαζονεία έχει χτυπήσει κόκκινο. Γιατί, κακά τα ψέματα, μπορεί ο Κυριάκος να θέλει να χαμηλώσει τους τόνους και να ρίξει τις εντάσεις, αλλά αν οι υπουργοί του συνεχίζουν να μιλούν με αυτό το «στυλ», τότε μάλλον η στρατηγική του πάει στράφι. Ίσως κάποιος να πρέπει να υπενθυμίσει στον Κωστή ότι η Βουλή δεν είναι το προσωπικό του φόρουμ και οι βουλευτές δεν είναι θεατές στο one–man show του…

Ανδρουλάκης, Βενιζέλος και η Προεδρία… της Δημοκρατίας ή του Σκορτσέζε;

Και ενώ νομίζαμε ότι τα μεγάλα σενάρια του ελληνικού πολιτικού σινεμά είχαν τελειώσει, ο Νίκος Ανδρουλάκης σκέφτεται μια νέα πρόταση που φέρνει κάτι από κλασικό «Godfather». Τι θα προτείνει; Ευάγγελο Βενιζέλο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ναι, καλά διαβάσατε. Ο άνθρωπος που κάποτε βρισκόταν στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚ, στις πιο «σκοτεινές» εποχές, τώρα ακούγεται ως ο επόμενος που θα κρατήσει το τιμόνι της Δημοκρατίας. Μια πρόταση που κάνει το Μαξίμου να αναρωτιέται: είναι αυτό sequel ή reboot;

ΠΑΣΟΚ με άρωμα Βενιζέλου

Ο Ανδρουλάκης, γνωστός για την τέχνη του να ξαναζωντανεύει πολιτικές φιγούρες από το παρελθόν (κάτι σαν τον Scorsese με τον De Niro), έχει δηλώσει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα στηρίξει υποψήφιο της ΝΔ για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Και κάπου εδώ, ο Βενιζέλος κάνει το μεγάλο του comeback. Μπορεί να μην ξέρουμε αν θα κατέβει με κουστούμι Armani ή κάποιο πιο παλιό, πολιτικά «σοβαρό», αλλά ένα είναι σίγουρο: αυτό το casting έχει τη δύναμη να διχάσει και να καθηλώσει τους πολιτικούς θεατές.

Το Μαξίμου και ο φόβος για το “πρόσωπο της χρονιάς”

Το μεγάλο ερώτημα, φυσικά, είναι τι θα κάνει το Μαξίμου. Θα αντιμετωπίσει τον Βενιζέλο ως απειλή ή θα προσπαθήσει να χειροκροτήσει από μακριά, σαν να παρακολουθεί σε streaming μια ακόμα πολιτική δραματική σειρά; Μην ξεχνάμε ότι ο Βενιζέλος είναι πάντα μια πολιτική «βόμβα». Ανεξάρτητα από το αν θα εκραγεί ή όχι, ξέρεις ότι η παρουσία του είναι αρκετή για να δημιουργήσει νευρικότητα. Και ας είμαστε ειλικρινείς: το να βλέπεις τον Μητσοτάκη να παίζει το ρόλο του «πολιτικού μαέστρου» σε μια τέτοια παράσταση, είναι σαν να βλέπεις τον Al Pacino να παλεύει με την εξουσία στον «Νονό».

Ποιος θα βάλει την τελευταία πινελιά;

Τώρα, εάν οι εσωκομματικοί γαλάζιοι αντιφρονούντες σηκώσουν το χέρι και ψηφίσουν τον Βενιζέλο, τότε το σενάριο γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο. Σαν ένα καλό πολιτικό θρίλερ, θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν ο Μητσοτάκης θα ακολουθήσει το κλασικό μοτίβο του «σοφού πατέρα» που χαμογελάει από την άκρη της αίθουσας ή αν θα αποφασίσει να παίξει ένα ακόμα τελευταίο χαρτί. Όπως θα έλεγε και ο De Niro στον «Νονό 2»: «Keep your friends close, but your enemies closer». Άραγε, θα ακούσει αυτή τη συμβουλή.

Το πολιτικό δράμα συνεχίζεται…

Στο μεγάλο θέατρο της ελληνικής πολιτικής, οι πρωταγωνιστές αλλάζουν, αλλά τα σενάρια παραμένουν τα ίδια – γεμάτα ίντριγκα, ανατροπές και κρυφά μηνύματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται σαν σκηνή αρχαίας τραγωδίας, με τον Στέφανο Κασσελάκη να παλεύει να κρατηθεί στη σκηνή, ενώ οι εχθροί του τον περιμένουν στις παρασκήνια με τον “πέλεκυ” στο χέρι. Η Νέα Δημοκρατία, από την άλλη, παίζει το δικό της παιχνίδι με θερμές χειραψίες και κρύα βλέμματα, την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ψάχνει την ιδανική ισορροπία ανάμεσα σε εσωκομματικούς αντιπάλους και πιθανούς συμμάχους από την άκρα δεξιά μέχρι το κέντρο.

Όσο για το ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρουλάκης μπορεί να φαίνεται κερδισμένος, αλλά οι φήμες για τον Βενιζέλο στην Προεδρία της Δημοκρατίας είναι κάτι παραπάνω από ένα ρίσκο. Η σκακιέρα στη Χαριλάου Τρικούπη έχει πολλά πιόνια που μπορεί να ανατραπούν και κανείς δεν ξέρει ποια θα είναι η επόμενη κίνηση.

Εδώ λοιπόν είμαστε, σε μια πολιτική ταινία που θα μπορούσε να θυμίζει *The Godfather*, με υπονοούμενα και αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα. Ο Σαμαράς δίνει χειραψίες, ο Τσίπρας κατεβάζει “πλατφόρμες” και ο Κασσελάκης ακόμα πιστεύει πως θα κερδίσει την αρχηγία. Και όλοι εμείς; Κρατάμε την ανάσα μας και περιμένουμε την επόμενη πράξη αυτού του πολιτικού δράματος. Το μόνο σίγουρο; Όπως λέει και το γνωστό ρητό: “It’s not over until the fat lady sings.”Και στη δική μας περίπτωση, δεν έχουμε ακούσει ακόμα το τελευταίο τραγούδι…

• Αλέξης Τσίπρας
• Κωστής Χατζηδάκης
• Νίκος Ανδρουλάκης
• ΣΥ​ΡΙΖΑ
• Τάκης Θεοδωρικάκος