Δημοσίευση: ’
Η τρίτη αξιολόγηση τελείωσε σε… χρόνο ρεκόρ, κατά γενική ομολογία. Ωστόσο ο λόγος που οδήγησε σε αυτή τη εξέλιξη δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η κυβέρνηση βιάζεται να κλείσει τις εκκρεμότητες για την έξοδο από το μνημόνιο, αλλά και για έναν άλλο, μείζονα λόγο: Ότι τα κυριότερα «αγκάθια», μετατέθηκαν για την τελική διαπραγμάτευση, την τέταρτη αξιολόγηση, η οποία χαρακτηρίζεται –όχι άδικα- ως «μαμούθ», λόγω των θεμάτων που περιλαμβάνει.
Όπως προκύπτει από τις διαρροές ευρωπαίων αξιωματούχων, στο επίκεντρο της τελευταίας αξιολόγησης, που θα είναι εφ όλης της ύλης, θα βρεθούν τα δημοσιονομικά. Συγκεκριμένα θα συζητηθεί εκτενώς το δημοσιονομικό τοπίο για τα χρόνια μετά το μνημόνιο και το εάν θα χρειαστούν ή όχι μέτρα.
Ένα ενδεχόμενο είναι οι θεσμοί να ζητήσουν μείωση του αφορολόγητου από το 2019, δηλαδή ένα χρόνο νωρίτερα από ό,τι έχει αρχικά συμφωνηθεί, εφόσον το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κρίνει ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι δεν θα επιτευχθούν μόνο με τη μείωση των συντάξεων.
Συζήτηση θα γίνει επίσης και για τον τρόπο εποπτείας της χώρας μας, μετά την έξοδο από το μνημόνιο. Το διαφαινόμενο μοντέλο θα περιλαμβάνει τακτική επιτήρηση και συνεπώς δεν χαρακτηρίζεται από τους θεσμούς ως «καθαρή έξοδος», όμως από την άλλη αυτή τη στιγμή φαίνεται πως αποφεύγεται ο κίνδυνος νέου Μνημονίου. Ορισμένες διαρροές ωστόσο αφήνουν να εννοηθεί πως η μεταμνημονιακή εποπτεία θα είναι αντίστοιχη με αυτή που εφαρμόστηκε σε χώρες που βγήκαν από πρόγραμμα στήριξης, όπως η Κύπρος ή Ιρλανδία. Εξαμηνιαίες αποστολές δηλαδή τεχνικών κλιμακίων που θα επιβλέπουν την μεταμνημονιακή πορεία της οικονομίας.
Κρίσιμο θεωρείται και το θέμα της δημιουργίας ενός «μαξιλαριού» ρευστότητας που θα συνδράμει την Αθήνα, τα πρώτα χρόνια εξόδου στις αγορές. Δηλαδή θα πρόκειται για ένα απόθεμα ύψους ανάμεσα από 12 και 18 δισεκατομμύρια ευρώ, το οποίο θα χρησιμεύει για κάλυψη χρηματοδοτικών αναγκών της χώρας ή για την αντιμετώπιση διάφορων εξωγενών σοκ. Ένα μέρος, κατά πάσα πιθανότητα 9 δισ. ευρώ, θα προέλθει από τα δάνεια στήριξης ενώ τα υπόλοιπα θα πρέπει να αντληθούν από εξόδους στις αγορές.
Η Αθήνα για την ώρα σχεδιάζει περίπου τρεις εκδόσεις ομολόγων το 2018, επιδιώκοντας να κεφαλαιοποιήσει το θετικό κλίμα που έχει δημιουργήσει η ταχεία επίτευξη τεχνικής συμφωνίας για την αξιολόγηση, το οποίο φάνηκε και στο Eurogroup της Δευτέρας.
Το κρισιμότερο ζήτημα ωστόσο είναι η ρύθμιση του χρέους. Στο τέλος του Μνημονίου οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να συντάξουν έκθεση βιωσιμότητας του και βάσει αυτής να αποφασιστεί μετέπειτα εάν θα υπάρξει περαιτέρω αναδιάρθρωση, βάσει της απόφασης του Eurogroup του περασμένου Μαΐου. Το ΔΝΤ, που είναι ο μεγαλύτερος υπέρμαχος της βαθιάς ελάφρυνσης του χρέους, έχει καταστήσει σαφές πως δεν προσφέρει τα 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ που έχει εγκρίνει για την Ελλάδα εάν οι εταίροι δεν συμφωνήσουν σε αξιόπιστα μέτρα ελάφρυνσης.
Σε κάθε περίπτωση, η ρύθμιση του χρέους θα επηρεάσει και τους δημοσιονομικούς στόχους που θα τεθούν σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο, καθώς όσο πέφτουν οι ανάγκες χρηματοδότησης τους χρέους, τόσο αυξάνεται ο δημοσιονομικός χώρος για αύξηση δαπανών, μειώσεις φόρων και αναπτυξιακές δράσεις.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr