Τα έχω γράψει για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον εμφύλιο στις τάξεις του αλλά μάλλον πρέπει να τα ξαναγράψω

Η πρώτη συνεδρίαση οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις διακοπές, η συνεδρίαση της πολιτικής γραμματείας, μετατράπηκε σε πεδίο μάχης! Δράμα!

Απελπισία και απογοήτευση στους προοδευτικούς πολίτες! Διότι βλέπουν ένα κόμμα, το ελληνικό κόμμα της Ευρωπαϊκής αριστεράς και κόμμα της Αξιωματικής αντιπολίτευσης να έχει ήδη διασπαστεί αρκετές φορές στο παρελθόν και να οδεύει με βήμα ταχύ σε μία ακόμα διάσπαση! Μέχρι να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη! Και αυτό τη στιγμή που η κυβερνητική δεξιά παράταξη έχει οδηγηθεί σε ανυπέρβλητα αδιέξοδα λόγω των αδιεξόδων στα οποία έφερε τους πολίτες. Με την ακρίβεια, τη διάλυση υγείας και παιδείας, την καταρράκωση των δημοκρατικών θεσμών, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και κάθε μορφής παραγωγής στη χώρα!

Από τη μια ο πρωθυπουργός που ανακοίνωσε στη Θεσσαλονίκη λαγούς και πετραχήλια για την περιφερειακή ανάπτυξη. Επέκταση του μετρό της Θεσσαλονίκης, η βασική γραμμή του οποίου θα δοθεί στο κοινό 30 Νοέμβρη, φλάι όβερ μέχρι τις επόμενες εκλογές, δύο υπερσύγχρονα νοσοκομεία στη συμπρωτεύουσα επίσης μέχρι τις επόμενες εκλογές, δρόμους, σιδηροδρόμους, αναπλάσεις, έργα πολιτισμού… περισσότερα από 800 έργα μόνο για την Κεντρική Μακεδονία. Στα εγκαίνια μάλιστα της έκθεσης ο πρωθυπουργός θα δώσει στους πάντες. Ένα “Τσοβόλα, δώστα όλα” στο πιο μνημονιακό του… Αύξηση του κατώτατου μισθού, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, αυξήσεις στις συντάξεις, προσλήψεις στην υγεία και την παιδεία, σπίτι μου 2 για περισσότερους από ό,τι με το σπίτι μου 1… Χίλια δυο. Σε μία προσπάθεια να αντιστραφεί το πολιτικό κλίμα σε βάρος της κυβέρνησης ΤΏΡΑ που η αντιπολίτευση περί άλλα τυρβάζει…

Από την άλλη, η ευκαιρία της προοδευτικής παράταξης να βγει μπροστά και να αναλάβει να ικανοποιήσει την ευρεία λαϊκή απαίτηση για μια άλλη διακυβέρνηση, υπέρ των πολλών και όχι υπέρ των καρτέλ, της ολιγαρχίας και των υπερκερδών τους, ξοδεύεται και ακυρώνεται από τους γνωστούς ματαιόδοξους δήθεν αριστερούς και τους στόχους τους για προσωπική ανέλιξη! Και αυτό τη στιγμή που οι προοδευτικοί ψηφοφόροι δεν περιμένουν απλά ηρεμία και ομόνοια στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και πρωτοβουλίες για τη σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ και ίσως και άλλα προοδευτικά κόμματα για τον σχηματισμό ενιαίου φορέα της κεντροαριστεράς!

Ο Παύλος Πολάκης δέχθηκε μια “δι’ ασήμαντον αφορμήν” ευρεία επίθεση από τους ίδιους του τους συντρόφους και φυσικό είναι να θέλει να απαντήσει και να δικαιωθεί. Ο Παύλος Πολάκης, που είναι ίσως το πλέον παραγωγικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ στην παραγωγή αντιπολίτευσης! Βέβαια, και αυτός θα έπρεπε να φρενάρει λίγο στις αντιδράσεις του. Όμως δεν φρέναρε ούτε μετά το τηλεφώνημα που δέχθηκε από την Αθηνά Λινού, όταν απέρριψε οποιαδήποτε συζήτηση και προσέγγιση μαζί της. Η συνέχεια του σίριαλ είχε εξώδικο σε σκληρή γλώσσα από την κυρία Λινού, που επίσης απέρριψε μετά βδελυγμίας ο Παύλος Πολάκης, επιμένοντας στις καταγγελίες του σε βάρος της κυρίας Λινού και του ινστιτούτου της και ζητώντας από τον Μανώλη Κσπνισάκη με έντονα ειρωνικό ύφος να ολοκληρώσει γρήγορα τον έλεγχο των στοιχείων που του παρέδωσε η Αθηνά Λινού. Η αυλαία του δράματος έπεσε (;;;) χθες με την αιφνιδιαστική πληροφορία αποπομπής της Αθηνάς Λινού από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ! Ε, δεν μπορεί, θα έπαιξε ρόλο και η αρνητική της ψήφος στην εισήγηση του προέδρου του κόμματος για αλλαγές στην κοινοβουλευτική ομάδα. Με σημαντικότερη την αντικατάσταση του Σωκράτη Φάμελου από τον Νίκο Παππά στη θέση του επικεφαλής της ΚΟ… Θυμίζω πάντως ότι εγώ και το είπα και το έγραψα: θα κλάψει πάλι η κυρία Λινού με μαύρο δάκρυ για το κλάμα της υπέρ της συνεργάτιδος του Άδωνη…

“Τι να πω τώρα… ΑΠΛΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ!! (και μάθημα σε αυτούς που νόμισαν πως βρήκαν την ευκαιρία να ξεμπερδέψουν μαζί μου… εντός και εκτός…) ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΒΑΘΕΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ!! ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ!!” ήταν το σχόλιο του Παύλου Πολάκη στα σόσιαλ μετά τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών για την προεδρική απόφαση αποπομπής της Αθηνάς Λινού από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ίδιος ο Στέφανος Κασσελάκης, μιλώντας στο Mega από τα Χανιά, επιβεβαίωσε ότι ζήτησε από την Αθηνά Λινού να παραιτηθεί, αλλά όπως πρόσθεσε, η ίδια δεν απαντάει στα μηνύματα! Μένει να δούμε αν μετά από αυτό ο Παύλος Πολάκης θα επιστρέψει στην κοινοβουλευτική ομάδα, κάτι που θα αλλάξει πάλι τις ισορροπίες σε αυτήν, υπέρ του Στέφανου Κασσελάκη… Ο πρόεδρος πάντως είπε ότι το θέμα Πολάκη είναι διαφορετικό από αυτό της κυρίας Λινού και επέμεινε στην αρνητική κριτική του για τη συμπεριφορά του Χανιώτη βουλευτή. Δεν παρέλειψε όμως να επιτεθεί και στον Ιωάννη Τασούλα, πρόεδρο της Βουλής, για τη δική του επίθεση στον Παύλο Πολάκη με τον χαρακτηρισμό “ζητιάνος της πολιτικής”… Σκακιέρα δηλαδή κανονικά. Με κινήσεις σε γρήγορο ρυθμό, αφού τα χρονικά περιθώρια για ολοκλήρωση της παρτίδας στενεύουν…

Όσο για τους 87, άβυσσος η ψυχή τους. Σαφέστατα φάνηκε στην πολιτική γραμματεία, αλλά και προχθές στην κοινοβουλευτική ομάδα, ότι στέκονται απέναντι στον Πρόεδρο. Απέρριψαν την εισήγησή του για αλλαγές και έκαναν λόγο για “πρόεδρο που δεν διαθέτει την πλειοψηφία στην κοινοβουλευτική ομάδα”! Τώρα, μετά τις εξελίξεις στο θέμα Πολάκη-Λινού και μετά τη νέα σύναψη συμμαχίας Κασσελάκη-Παππά, τι θα κάνουν οι 87; Θα τολμήσουν στην Κεντρική Επιτροπή στις 7 Σεπτέμβρη να κάνουν πρόταση μομφής στον Πρόεδρο; Η οποία, για να περάσει, χρειάζεται 151 ψήφους από τους 300 του οργάνου. Και όπως φαίνεται, είναι δύσκολο να συγκεντρωθεί τέτοια δύναμη για να αμφισβητηθεί ανοιχτά ο Κασσελάκης… Αν μάλιστα κρίνω και από την αναδίπλωση του Νικόλα Φαραντούρη, ο οποίος χθες στους ραδιομύθους στον talk radio 98,9, τα μάζεψε περί πιθανής δικής του υποψηφιότητας σε περίπτωση διαδικασίας προεδρικής εκλογής στο κόμμα, τότε μάλλον οι 87 μετρούν τα κουκιά και δεν τους βγαίνουν… Ή είναι πολύ πιθανό να μην τους βγούνε. Οπότε, είναι εξίσου πιθανό να μην τολμήσουν να αμφισβητήσουν τον Πρόεδρο. Ο οποίος, αντίθετα, δείχνει αυτοπεποίθηση προκαλώντας όποιον θέλει να αναμετρηθούν!

Η κατάσταση έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Η βάση του κόμματος βράζει και τα σενάρια παίρνουν και δίνουν. Η απογοήτευση, όμως, είναι το αίσθημα που επικρατεί. Η απέχθεια για τα τεκταινόμενα και η απαίτηση να τελειώνουμε ΤΩΡΑ με τις έριδες. Αυτά διαπιστώνω στις μακρές συζητήσεις που κάνω με στελέχη του κόμματος, μέλη των τοπικών οργανώσεων και απλούς φίλους ή μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι θα επιθυμούσαν σε μικρό χρονικό διάστημα από τις προηγούμενες εθνικές εκλογές, το κόμμα να έχει ανασυνταχθεί και να έχει πέσει με τα μούτρα στη δουλειά. Στην δημοκρατική, δηλαδή, και ισχυρή αντιπολίτευση απέναντι στις πολιτικές της ΝΔ. Είμαστε στα μισά περίπου του δεύτερου χρόνου της δεύτερης τετραετίας της ΝΔ και αντιπολίτευση γιοκ! Με αποτέλεσμα το μαρτύριο των πολιτών να συνεχίζεται και να κλιμακώνεται! Το “κάθε πέρσι και καλύτερα” έχει γίνει νόμος!

Και τελικά, ποιοι είναι αυτοί που αμφισβητούν πλέον ανοιχτά τον Στέφανο Κασσελάκη; Εκτός από τον Πολάκη, που ίσως δικαιολογημένα υπερέβη τα εσκαμμένα, τον Χρήστο Σπίρτζη και την Κατερίνα Νοτοπούλου βρήκε η “φρουρά Τσίπρα” να βγάλει μπροστά για να αμφισβητήσουν τον Πρόεδρο; Είναι απλά αστείο! Σοβαρότητα μηδέν, με λίγα λόγια! Μόνο για να δίνεται τροφή στα ΜΜΕ να παρουσιάζουν μια εικόνα διάλυσης για το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Ντροπή! Και μεγαλύτερη ντροπή για νεαρά στελέχη όπως η 36χρονη Κατερίνα από τη Θεσσαλονίκη, στην οποία η Ριζοσπαστική Αριστερά έδωσε γρήγορα και πρώιμα, θα έλεγα, πεδίο δράσης λαμπρό! Θέση στην τοπική αυτοδιοίκηση, στη Βουλή των Ελλήνων, αλλά και στην κυβέρνηση της Αριστεράς! Αλλά ποιος τελικά, εκτός από ελάχιστους, αντιλαμβάνεται την τοποθέτησή του σε “θέσεις” εξουσίας ως δώρο της προοδευτικής παράταξης και ευκαιρία να δείξει τη σπουδή του για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών της χώρας; Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι χρωστούν τα πάντα στις απίστευτες δυνατότητες του υπερεγώ τους! Στα μοναδικά προσόντα τους και στις μάχες που έδωσαν για ανέλιξη!!! Τρίχες! Πάντως είναι προς τιμήν του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ ότι βγήκε μπροστά να υπερασπιστεί, παρόλα αυτά, την Κατερίνα Νοτοπούλου όταν αυτή δέχθηκε διαδικτυακό μπούλινγκ και μάλιστα για θέματα της υγείας της. Ο Στέφανος έδειξε, εν προκειμένω και ως συνήθως, πολιτική ανωτερότητα.

Δεν ξέρω βέβαια αν ο ρόλος και η στάση του Προέδρου όπως καταγράφηκε σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό είναι ό,τι πιο σωστό. Δεν ξέρω αν ο αυθορμητισμός, η απόλυτη ειλικρίνεια, ο παρορμητισμός και η νεανική ορμή για σύγκρουση υπέρ του δικαίου μπορούν να καταταχθούν στις αρετές που πρέπει να έχει ένας πολιτικός και μάλιστα πρώτης γραμμής. Ένας ηγέτης. Αντίθετα, η προσπάθεια άμβλυνσης των αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων, η διπλωματία, ο κατευνασμός και η αδιάκοπη καλλιέργεια του πνεύματος της συντροφικότητας και της ομόνοιας θα έπρεπε να διακρίνουν έναν επικεφαλής ΕΙΔΙΚΑ της Αριστεράς!

Καταρχάς, οι αναρτήσεις του Προέδρου και οι απαντήσεις του στην εσωκομματική αντιπολίτευση δεν διακρίθηκαν από ενωτικό πνεύμα. Είχε κάθε δίκιο σε όλα αυτά που έλεγε για τους εσωτερικούς του εχθρούς και όσους από το προσκήνιο ή το παρασκήνιο τον πολεμούν. Όμως αυτό το δίκιο δεν τον νομιμοποιεί να αντεπιτίθεται. Ο Πρόεδρος θα έπρεπε να έχει μόνο ενωτικό λόγο και ρόλο. Και, ως εκ θαύματος, λίγο μετά την ταραγμένη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, όντως ο Πρόεδρος υιοθέτησε λόγο ενωτικό. Αφήνοντας να διαφανεί ότι είναι συστατικό στοιχείο της Αριστεράς η πολυφωνία. Δεν ξέρω βέβαια αν δημόσιες τοποθετήσεις, όπως αυτή του κ. Θεοχαρόπουλου, μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, χθες στην ΕΡΤ, μπορούν να θεωρηθούν διαφορετική άποψη ή ευθεία προσβολή του Προέδρου του κόμματος και άρα αντιδεοντολογική συμπεριφορά. Οι διαφορετικές απόψεις μπορούν να συζητούνται στα όργανα και να λαμβάνονται αποφάσεις βάσει της πλειοψηφίας και των προβλέψεων του καταστατικού του κόμματος. Το οποίο όμως καταστατικό θα αλλάξει άρδην αν καταφέρει το κόμμα να πάει στο καταστατικό συνέδριο των αρχών του Οκτώβρη. Εκεί θα αλλάξουν όλα στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως υπόσχεται ο Στέφανος, χωρίς όμως να δίνει περισσότερες πληροφορίες. Για αυτές τις αλλαγές περιμένουμε να ακούμε από τον Πρόεδρο. Και σημαία του σύγχρονου ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι η συντροφικότητα και η αλληλεγγύη μεταξύ των προσώπων του. Μόνο έτσι το κόμμα θα γίνει χρήσιμο για την κοινωνία και θα δικαιώσει τους πολίτες που το στήριξαν.

Και κάτι τελευταίο. Ο ρόλος του πρώην Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Πρωθυπουργού, του Αλέξη Τσίπρα, θα πρέπει άμεσα να διευκρινιστεί. Δε μπορεί να αφήνει ο ίδιος σενάρια να σέρνονται για ανάμιξή του στον εσωκομματικό σ

παραγμό. Και άλλα σενάρια που τον φέρουν να κινεί ο ίδιος τα νήματα του εμφυλιοπολεμικού κλίματος στον ΣΥΡΙΖΑ με απώτερο στόχο την επιστροφή του στη θέση του Προέδρου. Αν ο σημερινός Πρόεδρος οφείλει να καλλιεργήσει τη συντροφικότητα και την ομόνοια στην παράταξη, ο Αλέξης θα πρέπει να είναι ο εγγυητής της ενότητας. Και ως εμπνευστής της ενιαίας κεντροαριστερής παράταξης, να συμβάλει θετικά στην προώθηση της συνεργασίας των προοδευτικών κομμάτων. Που δε θα περιλαμβάνει “ρευστοποίηση” του ΣΥΡΙΖΑ, σχέδιο για την οποία κατήγγειλε ο Στέφανος Κασσελάκης. Ούτε νέα διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ με σχηματισμό νέου πολιτικού φορέα, σύμφωνα με σενάρια που διαβάσαμε τελευταία. Και κυρίως θα πρέπει να διαψεύσουν τα σενάρια αποχώρησης της “φρουράς Τσίπρα” και ενσωμάτωσής της στο ΠΑΣΟΚ μετά την εκλογή του νέου του Προέδρου. Μία τέτοια εξέλιξη θα έβαζε οριστικό τέλος στις προσπάθειες επίτευξης ενιαίου φορέα της Κεντροαριστεράς. Ας ελπίσουμε ότι γρήγορα θα επικρατήσει η λογική και οι χαμηλοί τόνοι.

• ΣΥ​ΡΙΖΑ