Δημοσίευση: ’
Ταϊβάν: Πόσο πιθανή είναι μια κινεζική εισβολή και τι μπορεί να σημαίνει για τον κόσμο – «Παγκόσμια γεωγραφική ανακατάταξη»
Η ένταση γύρω από την Ταϊβάν έχει πάψει να είναι ένα περιοδικό «κύμα» στρατιωτικών ασκήσεων και έχει εξελιχθεί σε μια μόνιμη συνθήκη πίεσης.
Η ένταση γύρω από την Ταϊβάν έχει πάψει να είναι ένα περιοδικό «κύμα» στρατιωτικών ασκήσεων και έχει εξελιχθεί σε μια μόνιμη συνθήκη πίεσης.
Η ένταση γύρω από την Ταϊβάν έχει πάψει να είναι ένα περιοδικό «κύμα» στρατιωτικών ασκήσεων και έχει εξελιχθεί σε μια μόνιμη συνθήκη πίεσης. Τα κινεζικά γυμνάσια, οι κινήσεις της ακτοφυλακής, οι δεσμεύσεις θαλάσσιων και εναέριων ζωνών και η σκληρή ρητορική του Πεκίνου δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν η Κίνα «θα εισβάλει», αλλά πώς θα κλιμακώσει πρώτα την πίεση ώστε να αλλάξει τα δεδομένα χωρίς να αναλάβει εξαρχής το κόστος ενός πολέμου πλήρους κλίμακας.
Στα σενάρια που εξετάζουν διπλωμάτες και αναλυτές, η άμεση, μεγάλης κλίμακας εισβολή στην κύρια νήσο θεωρείται το πιο δύσκολο και ριψοκίνδυνο βήμα, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά. Σε ορίζοντα 12 μηνών, αυτό που μοιάζει πιθανότερο είναι η συνέχιση ή η εντατικοποίηση της «γκρίζας ζώνης»: κινήσεις που διαβρώνουν την ασφάλεια και την οικονομική κανονικότητα της Ταϊβάν, χωρίς επίσημη κήρυξη εχθροπραξιών. Σε αυτό το πλαίσιο, ανεβαίνει και το ενδεχόμενο μιας μορφής μερικού αποκλεισμού ή “καραντίνας”, με ελέγχους, δεσμεύσεις περιοχών, συχνές παρενοχλήσεις και πρακτικές που θα επηρεάζουν την αεροπλοΐα και τη ναυσιπλοΐα, δοκιμάζοντας ταυτόχρονα τις αντοχές της Ταϊπέι και τις κόκκινες γραμμές της Ουάσιγκτον.
Οι πιθανότητες μιας πλήρους εισβολής συνήθως τοποθετούνται χαμηλότερα βραχυπρόθεσμα και υψηλότερα σε ορίζοντα διετίας-τριετίας, ειδικά αν το Πεκίνο εκτιμήσει ότι διαθέτει στρατιωτικό πλεονέκτημα, ότι μπορεί να απορροφήσει ένα σοκ κυρώσεων και ότι το διεθνές περιβάλλον προσφέρει ένα «παράθυρο» μειωμένης αντίδρασης. Ακόμη κι έτσι, το σενάριο μιας απόβασης παραμένει επιλογή που θα έφερνε ρίσκο μεγάλης κλίμακας για την ίδια την Κίνα, διότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση στρατιωτική σύγκρουσημε τις ΗΠΑ ή σε έναν παρατεταμένο πόλεμο φθοράς.
Το πιο επικίνδυνο στοιχείο της παρούσας φάσης είναι ότι η κλιμάκωση μπορεί να προκύψει και από λάθος υπολογισμό. Η συνεχής στρατιωτική δραστηριότητα, οι πτήσεις κοντά σε «κόκκινες γραμμές», τα επεισόδια στη θάλασσα και οι επιχειρήσεις κυβερνοχώρου αυξάνουν την πιθανότητα ενός ατυχήματος ή μιας εμπλοκής που θα απαιτήσει πολιτική απάντηση, ειδικά αν υπάρξουν θύματα ή σοβαρό πλήγμα σε κρίσιμες υποδομές.
Ταϊβάν: Το Πεκίνο σφίγγει τη μέγγενη – Στρατιωτικά γυμνάσια από την Κίνα
Αν η Κίνα επιλέξει το σενάριο της «καραντίνας», οι συνέπειες θα είναι άμεσες για την παγκόσμια οικονομία. Η Ταϊβάν είναι κομβική για την παραγωγή προηγμένων ημιαγωγών και η παρατεταμένη αναστάτωση στη λειτουργία λιμανιών, αεροδιαδρόμων ή ναυτιλιακών ροών θα μπορούσε να προκαλέσει σοκ στις αλυσίδες εφοδιασμού, άνοδο στο κόστος μεταφορών και αυξημένη μεταβλητότητα στις αγορές. Σε ένα σενάριο πλήρους εισβολής, οι επιπτώσεις δεν θα περιορίζονταν σε έναν περιφερειακό πόλεμο: θα μιλούσαμε για ένα γεγονός που μπορεί να ξαναγράψει τους κανόνες του διεθνούς εμπορίου, να επιταχύνει τον τεχνολογικό κατακερματισμό και να προκαλέσει μια νέα φάση γεωπολιτικής πόλωσης ανάμεσα σε μπλοκ.
Ταυτόχρονα, η κρίση θα έβαζε σε δοκιμασία τη συνοχή και την αξιοπιστία των δυτικών συμμαχιών. Οι ΗΠΑ θα καλούνταν να αποδείξουν στην πράξη την αποτροπή τους, ενώ χώρες-κλειδιά στην περιοχή όπως η Ιαπωνία θα βρεθούν μπροστά σε διλήμματα ασφάλειας που επηρεάζουν όχι μόνο την Άπω Ανατολή αλλά και την ευρωπαϊκή αντίληψη για τη σταθερότητα και το διεθνές δίκαιο. Το Πεκίνο, από την πλευρά του, φαίνεται να επιδιώκει ένα αποτέλεσμα όπου η ένταση θα μετατραπεί σε νέα κανονικότητα: όταν η πίεση γίνεται ρουτίνα, το επόμενο βήμα γίνεται ευκολότερο να παρουσιαστεί ως «αναπόφευκτο».
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το άμεσο ρίσκο δεν είναι απαραίτητα η «μεγάλη απόβαση» αύριο το πρωί, αλλά ένα σταδιακό σφίξιμο που μπορεί να εξελιχθεί σε κρίση μέσα από μικρά, σωρευτικά βήματα. Και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η Ταϊβάν δεν είναι μόνο ένα περιφερειακό ζήτημα: είναι ένας καθρέφτης του πώς θα λειτουργήσει ο κόσμος όταν η ισχύς διεκδικεί να αντικαταστήσει τον κανόνα.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr