Τελευταία αυλαία για τον Γιώργο Κοτανίδη – οι ερμηνείες του που θα μείνουν στη μνήμη μας

Με το sold-out «Δείπνο» του Ολλανδού Χέρμαν Κοχ κατέβηκε η αυλαία της καριέρας του Γιώργου Κοτανίδη στη σκηνή. Η παράσταση που σκηνοθέτησε η Λίλλυ Μελεμέ και στην οποία πρωταγωνιστούσαν, εκτός από τον εκλιπόντα, οι Στέλιος Μάινας, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Ευαγγελία Συριοπούλου, ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ, εκτός από καλλιτεχνική επιτυχία, κέρδισε το στοίχημα του ταμείου, με συνέπεια οι παρατάσεις να διαδέχονται η μία την άλλη. Η τελευταία παράσταση ήταν για τις 19 Ιανουαρίου, αφήνοντας ελάχιστες ημέρες για τις τελευταίες πρόβες του έργου «Μεγάλες προσδοκίες» που είναι προγραμματισμένο να κάνει πρεμιέρα στο Σύγχρονο Θέατρο.

Δεν ήταν η μόνη θεατρική επιτυχία του Γιώργου Κοτανίδη τα τελευταία χρόνια. Είχαν προηγηθεί η  αναμέτρηση του ηθοποιού με τον Νομπελίστα φυσικό Ρίτσαρντ Φάυνμαν, στο έργο του Peter Parnell «Q.E.D ή Τι απέδειξε ο κύριος Φάυνμαν»  που παίζονταν στη σκηνή του Θεάτρου του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης για δύο ολόκληρες σεζόν, το 2015 και το 2016. Κι αυτό, παρόλη τη μεγάλη διάρκεια του έργου και την αντικειμενική δυσκολία που παρουσίαζε η κατανόηση των επιστημονικών όρων που ήταν διάσπαρτοι στο κείμενο.

Ο Κοτανίδης έδινε κάθε βράδυ ένα πραγματικό ρεσιτάλ υποδυόμενος τον Φάυνμαν στην τελευταία «παράσταση» της ζωής του. Την ώρα που, χτυπημένος από τον καρκίνο, έπρεπε να λάβει την οριστική απόφαση: αν θα παραδοθεί ή θα υποβληθεί σε άλλη μία χειρουργική επέμβαση με κίνδυνο να μην «ξυπνήσει» ποτέ. Ματαιόδοξος, ευφυής, χιουμορίστας, νάρκισσος, χαρισματικός, ο Φάυνμαν ήταν το τέλειο δείγμα για να ξεδιπλώσει ο ηθοποιός τα ταλέντα του. Και το έπραξε ενώπιον ενός ενθουσιώδους ακροατηρίου.

Τον Φάυνμαν διαδέχτηκε ο Νίκος Ζαχαριάδης, στο εξίσου επιτυχημένο «Ομπίντα», ένα «μήνυμα από την άλλη πλευρά» του ιστορικού ηγέτη του Κ.Κ.Ε. λίγο πριν από την αυτοκτονία του. Το έργο έγραψε και σκηνοθέτησε ο ηθοποιός, ο οποίος ανέτρεξε σε ιστορικά αρχεία και μαρτυρίες ανθρώπων που γνώρισαν τον Ζαχαριάδη, φιλοτεχνώντας το πορτρέτο ενός ανθρώπου που δίκαια διεκδικεί μια θέση ανάμεσα στους ήρωες της αρχαία τραγωδίας. Όπως και στο «Q.E.D ή Τι απέδειξε ο κύριος Φάυνμαν»  , έτσι και εδώ, ο Γιώργος Κοτανίδης φιλοξενούσε σημαντικές προσωπικότητες με τις οποίες αντάλλασε σκέψεις μετά το τέλος της παράστασης.

O Γιώργος Κοτανίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Τελείωσε το δημοτικό στη Δράμα και το γυμνάσιο στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε δύο χρόνια στην Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλο­νίκης, όπου μπήκε κατά λάθος, και ασχολήθηκε κυρίως με τη δημιουργία του φοιτητικού θεάτρου και της κινηματογραφικής λέσχης (ΦΟΘΚ).

Με την επιβολή της δικτατορίας, άφησε το πανεπιστήμιο και κατέβηκε στην Αθήνα για να γίνει ηθοποιός. Τελείωσε τη Δραματική Σχολή του “Εθνικού Θεάτρου” το 1970 και αμέσως μετά συμμετείχε στη δημιουργία του “Ελεύθερου Θεάτρου”, όπου παρέμεινε την περίοδο 1970-75. Αργότερα συνεργάστηκε με την Άννα Συνοδινού, τον Γιώργο Μιχαηλίδη, τον Αλέξη Σολομό, την Ξένια Καλογεροπούλου, τον Μιχάλη Κακογιάννη, τον Γιάννη Χουβαρδά, τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη, τη “Νέα Πορεία”, την “Εθνική Λυρική Σκηνή”, το “Από Μηχανής Θέατρο”, το “Θέατρο Στοά” και άλλους θιάσους και σκηνοθέτες, ερμηνεύοντας ρόλους σε όλα τα θεατρικά είδη.

Το 2004 ίδρυσε το θίασο “Σαλτιμπάγκοι” και ανέβασε τα έργα “QED ή Τι απέδειξε ο κύριος Φάινμαν” του Πίτερ Παρνέλ, “Δέκατη έβδομη νύχτα” του Απόστολου Δοξιάδη, “Bal-Trap” του Ξαβιέ Ντιριγκέρ, “Low Level Panic” της Κλερ Μακ Ιντάιρ, “Μια τρελή μέρα” του Ερίκ Εμανουέλ Σμιτ, “Οι αγνοούμενοι” του Βασίλη Κατσικονούρη και σε συνεργασία με την Adam Productions το “Rock ‘n’ Roll” του Τομ Στόπαρντ, το οποίο σκηνοθέτησε. Επίσης συνεργάστηκε με την Κατερίνα Ευαγγελάτου στο “Cock” του Μάικ Μπάρτλετ, καθώς και με το “Εθνικό Θέατρο”.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σημαντικούς ρόλους σε ελληνικές και διεθνείς παραγωγές. Έγραψε το σενάριο της ταινίας “Πάμπτωχοι Α.Ε.” Εμφανίστηκε σε κωμικούς και δραματικούς ρόλους τηλεοπτικών σειρών της κρατικής και της ιδιωτικής τηλεόρασης, σε θεατρικά έργα για την τηλεόραση, καθώς και σε διεθνείς τηλεοπτικές παραγωγές. Έγραψε και παρουσίασε στην κρατική τηλεόραση πολιτιστικά και οικολογικά τηλεπαιχνίδια. Έκανε επίσης οικολογικές και ιστορικές εκπομπές στο ραδιόφωνο.

Έχοντας πολιτικοποιηθεί από πολύ νέος, στη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα ενταγμένος στο Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κίνημα Ελλάδας (ΕΚΚΕ) και σε άλλους πολιτικούς φορείς, όπως η Ελληνο­ευρωπαϊκή Κίνηση Νέων (ΕΚΙΝ). Για τη δράση του συνελήφθη επανειλημμένα, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Την περίοδο 1980-85 δημιούργησε με τον Θ. Κακουλίδη τον εκδοτικό οίκο “Ιθάκη” και τύπωσε βιβλία για το θέατρο, τον κινηματογράφο και τη μουσική. Το 1995 εκδόθηκε η νουβέλα του “Περί Μαιάνδρου” και το 1999 το μυθιστόρημα “Απρόσμενα αισθήματα” από τις Εκδόσεις Γαβριηλίδη. Το 2004 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του “Οι σαλτιμπάγκοι” από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.