Τέλος εποχής για τα αυτοκίνητα WRC

Τα ταχύτερα και μακροβιότερα αυτοκίνητα ράλι που φτιάχτηκαν ποτέ έδωσαν την περασμένη εβδομάδα την τελευταία τους παράσταση.

Από την Ουαλία, όπου την περασμένη Κυριακή έπεσε η αυλαία του φετινού Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλι, κατευθείαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μεταφέρθηκαν τα αυτοκίνητα προδιαγραφών WRC, τουλάχιστον όπως τα ξέραμε από το 1997, όταν εμφανίστηκαν, μέχρι και σήμερα.

Η παραγωγή τους σταμάτησε τον Απρίλιο του 2009, όμως ο όρος θα συνεχίσει να υφίσταται, περιγράφοντας τα νέων προδιαγραφών αυτοκίνητα του 2011. Τα αυτοκίνητα WRC μπήκαν στη ζωή μας το 1997, διαδεχόμενα τα Group A, τα οποία από το 1986 είχαν αντικαταστήσει τα Group B. Στην πορεία αποδείχθηκαν, αν όχι τα θεαματικότερα, μάλλον τα γρηγορότερα και σίγουρα τα μακροβιότερα στην ιστορία του σπορ.

Με αυτά συνδέθηκαν ορισμένοι από τους κορυφαίους οδηγούς όλων των εποχών, όπως ο επτάκις πρωταθλητής Σεμπαστιάν Λοέμπ, ο Μάρκους Γκρόνχολμ, ο Πέτερ Σόλμπεργκ, ο αείμνηστος Ρίτσαρντ Μπερνς και ο αδικοχαμένος Κόλιν ΜακΡέι. Στο μπάκετ ενός WRC βρέθηκαν στο λυκόφως της καριέρας τους «ιερά τέρατα», σαν τους Σάινθ και Κάνκουνεν, ενώ ο θρυλικός Άρι Βάτανεν πρόλαβε να οδηγήσει ένα Ford Escort WRC.

Άνοδος και πτώση
To Escort μαζί με την Corolla της Toyota ήταν τα πρώτα WRC που εμφανίστηκαν το ’97, για να ακολουθήσουν το Cordoba της Seat και το Impreza από τη Subaru, πριν μπουν στη μάχη Peugeot, Hyundai και Skoda. Σε λιγότερο από τρία χρόνια, η FIA είχε πετύχει απόλυτα τον στόχο, καθώς οι νέες τεχνικές προδιαγραφές υπερδιπλασίασαν τον αριθμό εργοστασίων που εμπλέκονταν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, έστω κι αν το ’99 ήταν η τελευταία χρονιά της Toyota, αφού το εργοστάσιο αποφάσισε να αφοσιωθεί στη F1.

Τα πενιχρά αποτελέσματα σε συνδυασμό με το αυξανόμενο κόστος οδήγησαν Seat και Hyundai στην έξοδο που δεν ήταν αισθητή, αφού συνδυάστηκε με την όλο και πιο ενεργή εμπλοκή της Citroen. Το πρώτο ισχυρό χαστούκι ήρθε στο τέλος του 2005, όταν αποχώρησαν Mitsubishi και Peugeot, υπό το βάρος οικονομικών πιέσεων και της αποτυχίας να εξελίξουν τα αυτοκίνητά τους, για να ακολουθήσει η Skoda το 2006 και να έρθει το τελειωτικό κτύπημα το 2008, με την αποχώρηση της Subaru, που συνδυάστηκε με την απόσυρση της Suzuki, η οποία είχε μπει στον χορό έναν χρόνο πριν.

Οι κεφαλές της FIA πείσθηκαν για την ανάγκη αλλαγών, με απώτερο στόχο τη μείωση του κόστους και την προσέλκυση νέων κατασκευαστών. Πρώτη επιτυχία είναι η εμπλοκή της Mini για το 2011, με όπλο το Countryman. Όμως οι νέες προδιαγραφές απογοήτευσαν εταιρείες όπως Skoda, Peugeot και Fiat, που είχαν έτοιμο ένα S2000 και περίμεναν πως τα νέα WRC θα ήταν κομμένα και ραμμένα στα μέτρα ενός ατμοσφαιρικού κινητήρα 2.0 λίτρων και όχι κάποιου 1.6άρι τούρμπο, που θα φοράνε μόνο το Fiesta της Ford και το DS3 της Citroen.

Από τον Κόλιν στον Λοέμπ
Το Focus της Ford είναι το μακροβιότερο και συνάμα πιο πετυχημένο μοντέλο του WRC, καθώς έμεινε στην πρώτη γραμμή για δώδεκα σεζόν, σημειώνοντας 44 νίκες σε 173 αγώνες. Ο αείμνηστος Κόλιν ΜακΡέι λέγεται πως εξασφάλισε συμβόλαιο δέκα εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο, προκειμένου το ’99 να αναλάβει την εξέλιξη του Focus, το οποίο κέρδισε πρώτη φορά στο σαφάρι εκείνης της χρονιάς, στα χέρια του Κάρλος Σάινθ, μόλις στον τρίτο του αγώνα. Το Focus έχει τον τίτλο του πιο αξιόπιστου αγωνιστικού, τον οποίον έκτισε μέσα από νίκες σε σκληρούς αγώνες, όπως της Κύπρου και το Ακρόπολις, αλλά και με 131 συνεχόμενους τερματισμούς στους πόντους, από το 2002 ως σήμερα.

Πιο πετυχημένη φίρμα είναι η Citroen, έχοντας 32 νίκες με την Xsara και 35 με τη C4, επτά παγκόσμια πρωταθλήματα οδηγών με τον Λοέμπ και έξι κατασκευαστών. Τρία πρωταθλήματα κατασκευαστών πήρε η Peugeot που είδε τον Γκρόνχολμ να στέφεται δυο φορές πρωταθλητής. Ο «ψηλός» ήταν ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής με αυτοκίνητο WRC, σπάζοντας το σερί του Μάκινεν και της Mitsubishi που επέμεναν (και κέρδιζαν) με τα Lancer Evo από το ’96 μέχρι το ’99. Δυο τίτλους κατασκευαστών έχει η Ford, με τη συμβολή του Μάρκους Γκρόνχολμ που το 2006 μεταγράφηκε από την Peugeot.

Για τον Λοέμπ, ξεχωριστής σημασίας ήταν το πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς, το οποίο κέρδισε με έναν βαθμό διαφορά από τον Γκρόνχολμ, τρέχοντας όμως μόνο σε 14 από τους 16 αγώνες, αφού έχασε δυο αγώνες λόγω κατάγματος στο χέρι. Είναι και ο τελευταίος πρωταθλητής με ιδιωτική ομάδα, καθώς τότε ήταν στο πηδάλιο μιας Xsara της Kronos Racing, αφού το εργοστάσιο της Citroen είχε αποσυρθεί, προκειμένου να ετοιμάσει τη C4, που εντέλει αποδείχθηκε ακόμα καλύτερη και σάρωσε τον ανταγωνισμό.

Δυο Κύπριοι στα πηδάλια αυτοκινήτων WRC
Τον περασμένο Μάιο ο Σπύρος Παυλίδης έτρεξε στο Ράλι Πορτογαλίας, οδηγώντας ένα Peugeot 307 WRC της Kronos Racing. Το αυτοκίνητο αντιμετώπισε προβλήματα από το ξεκίνημα και ο Κύπριος οδηγός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στην 4η ειδική διαδρομή του αγώνα. Ο Χριστάκης Θωμά, πατέρας του περσινού πρωταθλητή Νίκου, έγινε το 2002 ο πρώτος Κύπριος που μπήκε σε μπάκετ αυτοκίνητου WRC. Ήταν ένα Subaru Impreza του ’98 που βρέθηκε στην Κύπρο στα χέρια ενός Άγγλου, έτσι ο Θωμά το νοίκιασε για τον εθνικό μας αγώνα. Η εμπειρία δεν ήταν τόσο ευχάριστη, καθώς το αυτοκίνητο ήταν στημένο για ασφάλτινους αγώνες, έτσι έβγαλε προβλήματα από την πρώτη ε.δ. του σκληρού Ράλι Κύπρος, αναγκάζοντας το πλήρωμα νωρίς σε εγκατάλειψη.

Τα WRC του 2011
Πρόκειται για αυτοκίνητα S 2000 που αντί 2λιτρο ατμοσφαιρικό κινητήρα, φοράνε σύνολο 1.6 λίτρων εφοδιασμένο με τούρμπο. Εκτιμάται πως θα αποδίδουν περίπου 300 ίππους και θα είναι και πάλι τα ταχύτερα αυτοκίνητα ράλι, παρά τη μείωση της χωρητικότητας του κινητήρα. Θα είναι και φθηνότερα, καθώς σήμερα ένα WRC κοστίζει ένα εκατ. δολάρια, ενώ με τους νέους κανονισμούς η τιμή θα πέσει πολύ κάτω από το μισό, καθώς το κόστος για ένα S 2000 είναι 250.000 δολάρια. Η μείωση επιτυγχάνεται λόγω των περιορισμένων μετατροπών που φέρουν τα S2000 στα συστήματα ανάρτησης, διεύθυνσης και μετάδοσης, όπως π.χ. τα διαφορικά που είναι μηχανικά και όχι ηλεκτρονικά, κάτι που επιπροσθέτως μεγιστοποιεί και το θέαμα.