Δημοσίευση: ’
Τέμπη: Νέο ανατριχιαστικό βίντεο δευτερόλεπτα μετά τη σφοδρή σύγκρουση
Κόβουν το αίμα οι σκηνές αμέσως μετά τη σύγκρουση τρένων στα Τέμπη.
Επιμέλεια: Νίκος Τσακμάκης 
Κόβουν το αίμα οι σκηνές αμέσως μετά τη σύγκρουση τρένων στα Τέμπη.
Νέο συγκλονιστικό βίντεο ντοκουμέντο ήρθε στη δημοσιότητα για την τραγωδία στα Τέμπη.
Στο νέο βίντεο ντοκουμέντο του ΣΚΑΪ μπορείτε να δείτε τα πρώτα δευτερόλεπτα μετά το φονικό δυστύχημα στα Τέμπη, που είχε ως αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο 57 άνθρωποι.
Δείτε το
Τραγωδία στα Τέμπη: Οι σκηνές φρίκης και οι αυτόπτες μάρτυρες – «Σαν να βλέπω τον πόλεμο στο σπίτι μου» – Διαμελισμένοι κρατούν τα άκρα τους – «Τώρα θα πεθάνουμε»
Τέμπη όπως Λωρίδα της Γάζας. Αυτό ανέφερε μεταξύ άλλον ο Παλαιστίνιος Husam Naim, ειδικευόμενος ορθοπεδικός χειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας. Και η μαρτυρία του δεν είναι η μόνη.
Και ο πιο σκληρός λυγίζει όταν ακούει την αφήγηση της Μικαέλας, η οποία δηλώνει πως ήταν σίγουρη πως θα πεθάνει.
Η θεά Τύχη θα λέγαμε πως της συμπεριφέρθηκε καλά, αφού βγήκε σώα από το μοιραίο τρένο, όμως οι εικόνες είδε στα Τέμπη, θα τη στοιχειώνουν για μια ζωή.
Τραγωδία στα Τέμπη – Μαρτυρία φρίκης: «Είδα κοπέλα να κρατά το κομμένο της πόδι»
«Είχα μπει στο τρένο από την αρχή του ταξιδιού, από την Αθήνα. Ήμουν σε όλη τη διαδρομή. Είχαμε σταματήσει για λίγο στη Λάρισα και μας είπαν πως υπήρχε 15λεπτη καθυστέρηση λόγω κίνησης των γραμμών. Μετά από ένα τέταρτο ξεκινήσαμε κανονικά και κάποιοι… πέθαναν. Δεν κάνω συχνά αυτό το δρομολόγιο. Ήταν μοιραίο…» λέει αρχικά η Μικαέλα, μιλώντας στο Creta24.
Μιλώντας για τη στιγμή της σύγκρουσης η νεαρή λέει: «Την ώρα της σύγκρουσης έβλεπα ταινία με μια κοπέλα που καθόταν δίπλα μου. Ήμουν στο 4ο βαγόνι, περίπου στη μέση. Χτυπηθήκαμε κι εμείς. Λένε για το 3ο βαγόνι γιατί είχαν θανάτους ενώ εμείς δεν είχαμε νεκρούς. Εκεί που καθόμουν, χτύπησε το τρένο το άλλο. Φανταστείτε φορούσα ακουστικά, ευτυχώς, διότι με τη σύγκρουση έπεσα και μου κάλυψαν τα μάτια, που έπεσαν πάνω γυαλιά. Είμαι τυχερή, από θαύμα γλίτωσα. Είδα ανθρώπους με αίματα. Εγώ δεν έπαθα τίποτα σε σχέση με άλλους».
«Επικρατούσε κομφούζιο, ήμασταν σίγουροι ότι θα πεθάνουμε»
Η νεαρή κοπέλα, αν και δεν έχει ξεπεράσει ακόμα το σοκ, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια πώς απομακρύνθηκε εκείνοι και οι συνεπιβάτες της, από το τρένο που παραλίγο να τους κοστίσει τη ζωή.
«Στην αρχή δεν είχαμε καταλάβει ότι η πόρτα ήταν ανοιχτή, ήμασταν σε σύγχυση και ήμασταν σίγουρες ότι θα πεθάνουμε. Μία κοπέλα με κοίταξε και μου είπε “θα πεθάνουμε”. Το μόνο που βλέπαμε ήταν καπνός. Βλέπαμε φωτιές δίπλα μας, μικρές, επικρατούσε κομφούζιο. Η μια πόρτα είχε ανοίξει κανονικά αλλά ήταν από εκεί που είχε φωτιά και δεν μπορούσαμε να βγούμε. Ήταν ο γκρεμός.
Ειλικρινά δεν μπορώ να διακρίνω αν είδα φως λόγω της φωτιάς ή αν ήταν στο τρένο. Είδα τους φακούς όταν περάσαμε τις φωτιές. Κατεβήκαμε και ήταν όλο σίδερα, προχωρήσαμε λίγο πιο κάτω και πιανόμασταν από το εμπορικό τρένο με το οποίο συγκρουστήκαμε, κάποιοι έπεφταν κάτω και χτυπούσαν γιατί δεν μπορούσαν να προχωρήσουν. Σκαρφαλώσαμε πάνω στο ένα βαγόνι και περάσαμε από την άλλη πλευρά» λέει.
«Είδα ακρωτηριασμούς, νεκρούς, τραυματίες, αίματα παντού»
«Ευτυχώς δεν είχε απόλυτο σκοτάδι λόγω φωτιάς. Ήταν πάρα πολύ μεγάλη, βλέπαμε καλά σε σχέση με το απόλυτο σκοτάδι. Βλέπαμε μπροστά μας άτομα νεκρά, είδα μια κοπέλα να κρατάει το κομμένο της πόδι, ακρωτηριασμούς, νεκρούς, τραυματίες, αίματα παντού. Είδα έναν νεαρό νεκρό στο έδαφος, δεν ήθελα να δω άλλο…» λέει, με εμφανή συγκίνηση η Μικαέλα.
«Δεν χρειάστηκε να πάω στο κυλικείο γιατί έχω καλή συνήθεια να έχω μαζί μου πολλά νερά. Ο φίλος ενός συμφοιτητή μου πήγε στο κυλικείο και έμεινε εκεί…» θυμάται.
«Παίρναμε τηλέφωνα όλοι. Ήρθαν ασθενοφόρα, μια κοπέλα είχε καταπιεί γυαλιά. Φανταστείτε είχαν σχοινιά οι πυροσβέστες γιατί ήταν λασπωμένο το έδαφος και δεν μπορούσαν να ανέβουν» συγκλονίζει η νεαρή.
«Τα ασθενοφόρα δεν ήταν αρκετά – Σκεφτόμουν αν θα ξαναδώ τα δικά μου άτομα»
«Ήταν πολλά τα άτομα που χτύπησαν βαριά, τα ασθενοφόρα δεν ήταν αρκετά. Ένα παιδί που βρισκόταν πίσω μου είχε χτυπήσει στα πλευρά και πονούσε πάρα πολύ. Δεν βρέθηκε κάποιος να τον πάει νοσοκομείο. Παίρνανε τους φίλους τους να έρθουν να μεταφέρουν» λέει η Μικαέλα.
Για τις σκέψεις της την ώρα της μοιραίας σύγκρουσης, είπε πως της είναι αδύνατο να το περιγράψει: «Δεν ξέρω αν μπορώ να το περιγράψω, σκεφτόμουν τα δικά μου άτομα και αν θα τα ξαναδώ. Δεν ξέρω αν θα ξαναμπώ σε τρένο. Δεν θα ξαναμπώ σίγουρα με τέτοιες συνθήκες. Στο εξωτερικό είναι που πιο ελεγχόμενα, ίσως να το έκανα».
Τέλος, η νεαρή κοπέλα ρωτήθηκε για το αν θα κινηθεί νομικά, όπως κάνουν κάποιοι συνεπιβάτες της: «Δεν μπορώ να σας απαντήσω με σιγουριά αλλά είναι πολύ πιθανό και θα παρότρυνα κι άλλους να το κάνουν αυτό για να υπάρξει κινητοποίηση, κοντέψαμε να πεθάνουμε…».
Τραγωδία στα Τέμπη: «Ένιωθα ότι είμαι στη Γάζα»
«Όταν ήρθαν τα πρώτα ασθενοφόρα με τους τραυματίες κατάλαβα ότι έχουμε να κάνουμε με νέα παιδιά. Οι εικόνες που είδα μου θύμιζαν ότι είμαι στη Γάζα, γιατί είναι σκηνές βγαλμένες από πόλεμο, από όταν ήμουν στη Γάζα.
Και είπα στον Διευθυντή μου: «Νιώθω ότι είμαι στη Γάζα» περιγράφει ο Husam Naim, ειδικευόμενος ορθοπεδικός χειρουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, τις στιγμές στο νοσοκομείο μετά την σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη.
Το πιο βαρύ κλίμα ήταν μετά όπου όλα τα ασθενοφόρα που έρχονταν ήταν γεμάτα νεκρούς, περιγράφει ακόμα. «Αυτό ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι για εμάς, ήταν νέα παιδιά κάτω των 30 ετών».
Όπως λέει ο κ. Husam Naim στην ΕΡΤ, αρχικά δεν γνώριζαν ότι είχε γίνει σύγκρουση τρένων αλλά έδρασαν με ψυχραιμία, αποτελεσματικότητα και επαγγελματισμό φτιάχνοντας μικρές ομάδες για να αντιμετωπίζουν τον κάθε ασθενή.
Τα παιδιά με ρωτούσαν για συγγενείς και φίλους, άλλα παιδιά ήταν σε σοκ, ήταν πολύ βαρύ το κλίμα, καταλήγει.
Υπενθυμίζεται ότι το πρωί της Παρασκευής (3/3) ο διευθυντής ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας Απόστολος Κομνός επιβεβαίωσε ότι είναι στο νοσοκομείο ο μοναδικός επιζών από το πρώτο βαγόνι και βρίσκεται στη ΜΕΘ.
Πρόκειται για έναν 20χρονο με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και έχει υποβληθεί σε δύο χειρουργεία με την κατάστασή του να είναι σταθερά κρίσιμη.
Τραγωδία στα Τέμπη – Ψάχνοντας ένα κομμάτι ελπίδας
Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες των συγγενών των θυμάτων και των αγνοουμένων από την τραγωδία στα Τέμπη.
Ο Λυσίμαχος Παπάζογλου, πατέρας 22χρονου αγνοούμενου φοιτητή, μίλησε στο Mega για τις δραματικές ώρες της αναμονής, καθώς όπως λέει ο ίδιος, περιμένει στο μοιραίο τηλέφωνο, της ταυτοποίησης δηλαδή της σορού του γιου του, Γιώργου.
Απελπισμένοι γονείς ψάχνουν στα χαλάσματα ένα κομμάτι πανί, ένα κομμάτι «ελπίδας». Ενδόμυχα γνωρίζουν πως τα παιδιά τους δεν είναι πια εδώ, ωστόσο αρνούνται να πιστέψουν ότι τα σπλάχνα τους, που με τόσο κόπο και θυσίες μεγάλωναν, χάθηκαν τόσο άδικα.
Σώματα εξαϋλωμένα, τραυματισμένα, και ψυχές που βρίσκονται ακόμα στον τόπο που έχει απλώσει το αποτύπωμά του ο θάνατος.
Ο κ. Παπάζογλου, βιώνει μαζί με άλλους γονείς τις δραματικές ώρες της αναμονής. Περιμένει το μοιραίο τηλέφωνο για να παραλάβει, ένα σφραγισμένο φέρετρο.
«Το παιδί είχε πάει 3ημερο ταξίδι στην Αθήνα και γύρισαν από Αθήνα Θεσσαλονίκη . Μας πήραν τηλέφωνο από τη Λάρισα ότι υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση. Μετά από μία ώρα ξαναχτύπησε το τηλέφωνο και ήταν η φίλη του, η οποία έντρομη μας είπε ότι κάτι έχει συμβεί. Μας είπε ότι την έβγαλαν έξω, και ότι ο Γιώργος (σ.σ ο γιος του) δεν είναι εδώ και δεν απαντάει στο κινητό του. Εμείς είχαμε τελειώσει τις δουλείες μας, ήμασταν ήρεμοι και ξαφνικά άλλαξε η ζωή μας. Ήρθαμε στην Λάρισα και ακολούθησαν αυτά που ξέρετε», είπε αρχικά.
«Ήταν ένα ωραίο παιδί…. Ήταν φοιτητής στο ΑΠΘ, στο τμήμα φυσικής, είχε πολλά όνειρα. Δεν πήγαινε συχνά ταξίδια με τρένο. Δεν πρόλαβε να ζήσει τη ζωή του όπως και άλλα παιδιά αυτής της τραγωδίας. Τόσα παιδιά «πήγαν» τζάμπα», συμπλήρωσε.
Για την απόδοση ευθυνών δήλωσε πως, «δεν είμαι ειδικός για να πω ποιος φταίει. Υπάρχουν επιτροπές και εμπειρογνώμονες. Ό,τι και να γίνει τα παιδιά δεν γυρίζουν πίσω. Φοβάμαι ότι στην Ελλάδα γίνονται συχνά τέτοιες τραγωδίας και φταίνε όλοι», κατέληξε ο κ. Παπάζογλου.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr