The Penguin: Ο Colin Farrell αξίζει όλα τα βραβεία για αυτό το ισχυρό spinoff του Batman

Παρόλο που πρωταγωνιστεί ο Κόλιν Φάρελ, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του από την ταινία «The Batman» του 2022 του Ματ Ριβς, και διαδραματίζεται αμέσως μετά τα καταστροφικά γεγονότα στο Γκόθαμ, είναι προτιμότερο να σκεφτείτε τον Penguin ως ένα είδος YA Sopranos παρά ως προσθήκη στο Batverse.

Ο Σταυροφόρος με την Κάπα δεν εμφανίζεται και όλη η κακία που παρουσιάζεται -συμπεριλαμβανομένου και του Penguin, που τώρα είναι γνωστός ως Oz Cobb αντί για Oswald Cobblepot σε μια περαιτέρω απομάκρυνση από την καρτουνίστικη εικόνα- είναι πολύ ανθρώπινου είδους.

Ο Carmine, το αφεντικό του και επικεφαλής της εγκληματικής οικογένειας Falcone, σκοτώθηκε στο τέλος του The Batman. Τώρα υπάρχει κενό εξουσίας στην πόλη και η σειρά παρακολουθεί τις προσπάθειες του Penguin να αναδειχθεί από τη θέση του ως μεσαίου επιπέδου γκάνγκστερ, στον οποίο εμπιστεύονται να διευθύνει ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης και ένα μέρος της επιχείρησης ναρκωτικών των γκάνγκστερ, αλλά ποτέ δεν τον αποδέχονται πλήρως.

Είναι η λαχτάρα του για σεβασμό που τον οδηγεί μέσα από το θανάσιμο παιχνίδι των φιδιών και των σκαλοπατιών προς τον στόχο του να κυριαρχήσει στο Γκόθαμ και κάνει το Penguin κάτι πολύ περισσότερο από ένα ακόμα χρηματιστηριακό spin-off ενός διάσημου franchise.

Ο Κομπ καταφέρνει το πρώτο βήμα –τη δολοφονία του γιου του Καρμίνε και άχρηστου κληρονόμου, Αλμπέρτο- με σχετική ευκολία, μετά από μια ανταλλαγή απόψεων μεταξύ τους, της οποίας η συναισθηματική βαρβαρότητα είναι σχεδόν τόσο μεγάλη όσο και ο θάνατος του Αλμπέρτο που ακολουθεί.

Αυτό αφήνει τους θεατές να καταλάβουν από την αρχή ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια σειρά αισθητά καλύτερη από ό,τι χρειαζόταν και πιθανότατα να ικανοποιήσει ακόμα και τις υψηλότερες προσδοκίες του fandom.

Η Cristin Milioti υποδύεται την πολύ πιο ικανή αδελφή του Alberto, τη Sofia, η οποία πρόσφατα αποφυλακίστηκε από 10 χρόνια στο άσυλο του Arkham για μια σειρά φόνων που υποτίθεται ότι διέπραξε.

Μεταξύ τους δημιουργείται ένας δειλός δεσμός -ο Κομπ ήταν ο οδηγός της όταν ήταν νεότεροι, και ξέρει κι εκείνη τι σημαίνει να σε προσπερνούν για χάρη κατώτερων ανδρών- αλλά γίνεται τεταμένος και στη συνέχεια διαλύεται καθώς οι υποψίες της για την ανάμειξη του Κομπ στον θάνατο του αδελφού της αυξάνονται.

Ο Κομπ προσλαμβάνει έναν έφηβο, τον Βίκτορ (Ρένζι Φελίζ) -μια ευγενική ψυχή που έχασε το σπίτι του και την οικογένειά του στις πλημμύρες της πόλης και προσπαθεί να επιβιώσει μόνος του- ως οδηγό και βοηθό του.

Παίρνει το αγόρι υπό την προστασία του (χωρίς λογοπαίγνιο- δεν είναι τέτοια η σειρά) και η σχέση τους διανθίζεται από στιγμές τρυφερότητας στις οποίες βλέπουμε τι θα μπορούσε να είχε γίνει ο Κομπ αν… λοιπόν, αν είτε η φύση είτε η ανατροφή ήταν διαφορετική.

Η διαφορετική συμβολή αυτών των δυνάμεων είναι ένα από τα ερωτήματα με τα οποία αρέσκεται να παίζει το The Penguin. Για το σκοπό αυτό, εισάγεται η ψυχικά ασταθής μητέρα του Κομπ, η Φράνσις (Deirdre O’Connell), η οποία γίνεται όλο και πιο σημαντικό κομμάτι του παζλ της ιστορίας καταγωγής του Κομπ.

Το The Penguin δεν αφήνει τίποτα να μπει εμπόδιο στην ιστορία του, όμως. Η πλοκή είναι γρήγορη και καθαρή, με τον Κομπ να βρίσκεται πάντα μια τρίχα μακριά από τον θρίαμβο ή την καταστροφή και το κοινό να μένει με κομμένη την ανάσα παρακολουθώντας προς τα πού θα τον οδηγήσει η τελευταία ανατροπή.

Ο Farrell -πραγματικά μια αποκάλυψη εδώ, παρά το γεγονός ότι είναι θαμμένος κάτω από στρώματα προσθετικής- διατηρεί την απελπισία ενός υποτιμημένου, υποαγαπημένου όντος να τρέχει πάντα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια του αδίστακτου δολοφόνου.

Οι αναλαμπές του ανθρώπου που θα μπορούσε να ήταν (με τη Σοφία, με την κατά κάποιο τρόπο φίλη του και με τον Βίκτορ) είναι αρκετά συχνές για να θρηνήσουμε την απώλεια.

Ο Penguin είναι ένα γλιστερό και δυνατό θηρίο, με αρκετή δράση και καρδιά για να αιχμαλωτίσει τους υπάρχοντες θαυμαστές και να δημιουργήσει πολλούς νέους. Και ο ίδιος ο Farrell θα πρέπει σύντομα να κολυμπάει σε μια θάλασσα από βραβεία.

• HBO
• The Penguin
• σειρά