Θρίλερ με το γηροκομείο στα Χανιά – Σοκαριστικές μαρτυρίες για βασανιστήρια: «Πέθαναν 14 σε μια εβδομάδα»

Ένα απίστευτο θρίλερ εξελίσσεται στα Χανιά με τους 68 θανάτους ηλικιωμένων σε γηροκομείο. Σύμφωνα με τις καταγγελίες όλοι τους δηλώθηκε ότι βρήκαν το θάνατο από ανακοπή καρδιάς, χωρίς όμως περαιτέρω στοιχεία για το ιστορικό της υγείας τους.

Συγγενείς τους ζήτησαν ακόμα και την εκταφή των σορών τους για να εξακριβωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου τους. 

Άμεση ήταν η παρέμβαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλη Πλιώτα, ο οποίος ζήτησε από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Κρήτης να εποπτεύσει ο ίδιος του ανακριτικού έργου.

Με εισαγγελική εντολή έγινε εκταφή σορού γυναίκας σε χωριό της Κισσάμου για να διαπιστωθούν τα αίτια θανάτου της, ενώ έχουν ζητηθεί οι ληξιαρχικές πράξεις θανάτου για όλες τις περιπτώσεις απ’ όλα τα ληξιαρχεία της Κρήτης. Οι αρχές εξετάζουν καταγγελίες για τις συνθήκες διαβίωσης στην συγκεκριμένη δομή.

Η έρευνα της εισαγγελίας Πρωτοδικών Χανίων αφορά αδικήματα όπως συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση αλλά και ανθρωποκτονιών με δόλο κατά συρροή.

«Εγώ έχω δει την κατάθεση ενός πρώην υπαλλήλου του γηροκομείου ο οποίος περιγράφει διάφορα πράγματα για τις συνθήκες που επικρατούν στη μονάδα. Σε κάποια από αυτά αναφέρεται και η περίπτωση της μητέρας μου και εξ αυτού του λόγου με κάλεσε η ασφάλεια και έγινε εκταφή. Δεν γνωρίζαμε τίποτα πιο πριν. Στην ουσία έχουμε κηδέψει για δεύτερη φορά τη μητέρα μας» δήλωσε ο γιος της θανούσας Μανώλης Χουρδάκης. 

Συγκλονιστικές μαρτυρίες

Όλα ξεκίνησαν από την καταγγελία ενός πρώην εργαζόμενου στο γηροκομείο, ο οποίος μίλησε στον ΣΚΑΪ και η μαρτυρία του είναι πραγματικά γροθιά στο στομάχι. 

«Στο γηροκομείο αυτό δούλεψα από τον Απρίλη μέχρι το Σεπτέμβριο σχεδόν έξι μήνες. Αυτά που είχα δει όσο καιρό ήμουνα εκεί πέρα οι καταστάσεις ήταν γενικά… δεν ήταν τόσο καλές. Η μεταχείριση των γερόντων ήταν πολύ κακή, δηλαδή τους δένανε στα κρεβάτια (…) τους δίνανε χάπια για να τους ηρεμήσουν, τους χτυπούσανε πολλές φορές. Υπήρχαν πολλές φορές κάποια βράδια όταν τελείωνα τη βάρδιά μου να δέσω κάποιους ανθρώπους, και επειδή δεν έχω μάθει έτσι, έχω  μάθει να δουλεύω με το δικό μου τρόπο και να σέβομαι τους μεγαλύτερους δεν το έκανα. Κάποια στιγμή με πήρανε χαμπάρι και πήγαιναν μετά και τους δένανε εκείνοι. Όταν είχα πρωταρχίσει είχαν πεθάνει 2 με 3 άτομα το πολύ… Μετά ξαφνικά, μετά από ένα μήνα σχεδόν, είδα να πεθαίνουν 14 άτομα σε μια εβδομάδα. Δεν γνωρίζω από τι, δεν ήρθε ποτέ γιατρός να τους δει» δήλωσε.

Τους έδεναν στο κρεβάτι, τους έδιναν χάπια

Για τη γυναίκα της οποίας έγινε εκταφή ο πρώην εργαζόμενος ανέφερε  ότι «ήταν στη βάρδιά μου όταν ακούσαμε ένα δυνατό χτύπο, σα γδούπο ένα μπουμ μεγάλο, και τρέξαμε όλοι να δούμε τι είναι, και είδαμε τη γυναίκα ότι είχε πέσει από το κάγκελο διότι προφανώς είχαν ξεχάσει… την είδαμε με τα αίματα στο κεφάλι, δεν καλέσαν ούτε ασθενοφόρο ούτε τίποτα ενώ είδα τη γυναίκα ότι δεν ήταν καλά. Είχα πει στην υπεύθυνη να την πάμε στο νοσοκομείο και ότι χρειάζεται η γυναίκα και δεν ήθελε. Την επόμενη μέρα η γυναίκα φυσικά και δεν είχε τις αισθήσεις της, μετά την τρίτη μέρα απεβίωσε. Πιο πριν είχαν καλέσει οι συγγενείς της, και η αντίδραση της κυρία Ιουλίας ήταν ότι είναι μια χαρά. Είχα μιλήσει και δεν τους άρεσε καθόλου η αντίδρασή μου. Θέλανε να ‘μαι σαν ένα πιόνι». 

«Έφυγε στο φέρετρο της ήταν 10 κιλά – Δεν είχαν απογόνους»

Άλλα και μια άλλη μαρτυρία συγγενούς γυναίκας που πέθανε στον συγκεκριμένο οίκο ευγηρίας πριν 6 χρόνια καταγγέλλει άθλιες συνθήκες διαβίωσης.

«Προσυπογράφω ότι ήταν κολαστήριο. Ήταν πολλές γυναίκες ή και άνδρες οι οποίοι ανακάλυψα ότι δεν είχαν απογόνους. Υποχρεώθηκε ενώ ήταν σε νοσοκομείο, να της πάρουν διαθήκη. Η οποία άφηνε όλα της τα υπάρχοντα σε εκκλησία και σε μοναστήρια. 

Η δυσοσμία από την κεντρική είσοδο με το που έμπαινες ήταν τραγική. Οι άνθρωποι ήταν όλοι με ελάχιστα κιλά. Είχαμε την εντύπωση ότι είχαν ασιτία. Όταν τάιζα την εξαδέλφη μου, έπαιρνα τρία ρυζόγαλα τρία γιαούρτια, τα έτρωγε με μία απίστευτη πείνα, δηλαδή σα να είχε να ταϊστεί καιρό. 

Απειλήθηκα όταν είπα γιατί δεν φοράει πάμπερς και φοράει καθετήρα

Δεν επέτρεπαν στους συγγενείς που ήταν πιο ψαγμένοι να τους επισκέπτονται. Απειλήθηκα όταν είπα γιατί δεν φοράει πάμπερς και φοράει καθετήρα απειλήθηκα ότι δεν θα μού επιτρέψουν να ξαναμπώ μέσα. Η συμπεριφορά τους και το προσωπικό ήταν ελάχιστο, για αυτό και δεν υπήρχε καθαριότητα. Είπα ότι κάποια στιγμή θα χρειαστεί να κουρευτούν και τα νύχια τους και μου είπαν, “θα σας φέρουμε και τον Ασλάνη;”. Έφυγε και πρέπει να ήταν στο φέρετρο της γύρω στα 10 κιλά. 

-Και φαντάζομαι ότι η αιτία θανάτου ήταν και στην συγκεκριμένη περίπτωση η ανακοπή έτσι δεν είναι; 

Πάντα το ίδιο. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι έφευγαν από ασιτία. Αφού είχαν πάρει την διαθήκη της και είχαν μεταφερθεί όλα τα περιουσιακά της στοιχεία την άφησαν στο έλεος του Θεού».

«Ήταν ένας διάδρομος και ήταν όλοι γέροντες δεμένοι»

Σύμφωνα με το MEGA, τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία έρχεται να προστεθεί η σοκαριστική μαρτυρία μιας γυναίκας, η μητέρα της οποίας 61 ετών μόλις και χωρίς παθολογικά προβλήματα, πέθανε στο εν λόγω γηροκομείο έχοντας υποστεί – βάσει των όσων κατήγγειλε η ίδια – σκληρή κακομεταχείριση στους 8 μήνες που έζησε σε αυτή τη μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων.

«Τον Οκτώβριο του 2020 με βοήθησε η Πρόνοια στα Χανιά. Πήγα τη μητέρα μου σε αυτό το γηροκομείο. Η μητέρα μου είχε ψυχιατρικά προβλήματα, όχι παθολογικά. Όταν πήγα τη μητέρα μου στο γηροκομείο ήταν 100 κιλά και με τις πρώτες εξετάσεις με 40 αιματοκρίτη.

Σε τρεις ημέρες της άλλαξαν την αγωγή, της έδωσαν πιο βαριά φάρμακα δεν είχε καν επαφή με το περιβάλλον. Πήγαινα εγώ συνέχεια εκεί και δεν με αναγνώριζε καθόλου. Στον μήνα επάνω την κατέβασαν στο υπόγειο που ήταν κάτι γιαγιάδες και παππούδες γύρω στα 20 άτομα, δεμένοι σε έναν διάδρομο από τα χέρια, από τα πόδια. Το είδα με τα μάτια μου.

Ήταν ένας διάδρομος, είχε μια ράμπα και ήταν όλοι γέροντες δεμένοι. Έλυνα τη μάνα μου και όταν το έβλεπαν μου φώναζαν.

Στους δύο μήνες πάνω έβλεπα ότι η μάνα μου χάνει πολλά κιλά. Δεν έτρωγε. Πήγαινα δύο φορές τη μέρα και την τάιζα επιπλέον. Το φαγητό της ήταν πολύ λίγο. Η μάνα μου δεν έπινε νερό, έπρεπε κάποιος να της δώσει. Είχε λιώσει, έμειναν μόνο τα κόκκαλά της.

Τον Ιούνιο του 2020 με πήραν τηλέφωνο ότι πέθανε από ανακοπή καρδιάς. Μάρτιο κι Απρίλιο δεν μας άφηναν να πάμε λόγω κορονοϊου. Πήγα να πληρώσω, μου έλεγαν ”όλα καλά  κι ωραία” και η μάνα μου ήταν πεθαμένη. Αύριο το πρωί θα πάω να καταθέσω στην αστυνομία.»

«Μέσα σε οκτώ μήνες έζησα τραγικές στιγμές. Το έβλεπαν όλοι εκεί. Γνωρίζω κοπελιές και μου τα έλεγαν εδώ είναι μαρτύριο. Πήγαινα κι έβρισκα τη μάνα μου δεμένη στα χέρια και τα πόδια. Τα έζησα, τα είδα και τα ξέρουν οι συγγενείς μας. Όταν ανοίξαμε το φέρετρο το σώμα της λιωμένο. Μόνο κόκκαλα, ήταν σαν τον εξωγήινο. Σαν να είχε πεθάνει 6 μήνες».

• γηροκομείο
• Κρήτη
• μαρτυρίες
• νεκροί