Θρήνος στον καλλιτεχνικό κόσμο: Πέθανε ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ

Φτωχότερο είναι από σήμερα το ελληνικό θεατρικό και τηλεοπτικό τοπίο, καθώς έπεσε η αυλαία για τον Αλμπέρτο Εσκενάζυ, έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους και αγαπητούς ηθοποιούς της γενιάς του. Ο καλλιτέχνης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 73 ετών, έπειτα από σκληρή μάχη με τον καρκίνο, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του και τον κόσμο του πολιτισμού.

Από τη Θεσσαλονίκη στο Εθνικό Θέατρο

Ο εκλιπών είδε το πρώτο φως στη Θεσσαλονίκη, γόνος οικογένειας με εβραϊκή καταγωγή, όπου και διαμόρφωσε την προσωπικότητά του κατά τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Η αγάπη του για την τέχνη τον οδήγησε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στις αίθουσες της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Εκεί ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 1976, δείχνοντας από νωρίς δείγματα του ταλέντου και της εργατικότητάς του, στοιχεία που θα χαρακτήριζαν την μετέπειτα πορεία του.

Ο «ζεν πρεμιέ» της δεκαετίας του ’80 και οι μεγάλες συνεργασίες

Η καριέρα του Αλμπέρτο Εσκενάζυ απογειώθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, όταν και καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο δημοφιλείς πρωταγωνιστές της μικρής οθόνης. Το τηλεοπτικό κοινό τον λάτρεψε μέσα από συμμετοχές σε σειρές – σταθμούς, όπως «Ο συμβολαιογράφος» και το «Φως του Αυγερινού», όπου οι ερμηνείες του άφησαν εποχή.

Στο θεατρικό σανίδι, το βιογραφικό του κοσμείται από συνεργασίες με ιερά τέρατα της υποκριτικής, όπως η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος. Είχε την τιμή να πατήσει στις πλάκες του Ηρωείου, συμμετέχοντας σε παραστάσεις αξιώσεων, ενώ άφησε το στίγμα του και στον κινηματογράφο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ταινία «Ο δρόμος προς τη δόξα – το αστέρι» το 1988.

Πέραν της φυσικής του παρουσίας, η βαθιά και χαρακτηριστική φωνή του συντρόφευσε γενιές θεατών, καθώς είχε δανείσει τη φωνή του σε πλήθος μεταγλωττίσεων κινουμένων σχεδίων, αποδεικνύοντας το εύρος των εκφραστικών του μέσων.

Η προσφορά στη νέα γενιά και η πολιτική

Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ δεν αρκέστηκε μόνο στην προσωπική του καλλιτεχνική έκφραση, αλλά φρόντισε να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του στους νεότερους. Για μια ολόκληρη δεκαετία, από το 2001 έως το 2011, λειτούργησε τη δική του θεατρική στέγη και σχολή, δημιουργώντας ένα φυτώριο νέων καλλιτεχνών.

Στην προσωπική του ζωή, υπήρξε αφοσιωμένος σύζυγος και πατέρας. Μαζί με τη σύζυγό του, Μαίρη, απέκτησαν δύο παιδιά, τον Λέοντα και τη Σάρα, τα οποία ακολούθησαν τα δικά τους βήματα στη ζωή.

Μέχρι το τέλος παρέμεινε ενεργός πολίτης με ανησυχίες για τα κοινά. Μόλις πριν λίγους μήνες, το 2024, είχε κατέλθει στον πολιτικό στίβο ως υποψήφιος στις ευρωεκλογές με το κόμμα «Κόσμος», επιθυμώντας να προσφέρει και από αυτό το μετερίζι. Η απώλειά του αφήνει ένα σημαντικό κενό, αλλά και μια πλούσια κληρονομιά στο ελληνικό θέατρο.

• Αλμπέρτο Εσκενάζυ