Τι Δικαιοσύνη έχουμε; Και τι Δικαιοσύνη θέλουμε;
Όταν τα πολιτικά παιχνίδια εμπλέκονται με τα δικαστικά και με τις προσωπικές πικρίες ή φιλοδοξίες του καθενός, χαμένοι βγαίνουν οι πολίτες και το κράτος δικαίου που όλοι το ευαγγελίζονται αλλά ελάχιστοι το σέβονται.
Όταν τα πολιτικά παιχνίδια εμπλέκονται με τα δικαστικά και με τις προσωπικές πικρίες ή φιλοδοξίες του καθενός, χαμένοι βγαίνουν οι πολίτες και το κράτος δικαίου που όλοι το ευαγγελίζονται αλλά ελάχιστοι το σέβονται.
Πολύ συζήτηση γίνεται τις τελευταίες ημέρες για το τι γίνεται στην Δικαιοσύνη και ιδιαίτερα στον Άρειο Πάγο. Ο πρώην αντεισαγγελέας του Ανώτατου Δικαστηρίου Αναστάσιος Κανελλόπουλος ανέλαβε πρόεδρος στο ναζιστικό μόρφωμα του Κασιδιάρη μετά την ρύθμιση που στόχο έχει να βάλει μπλόκο σε έναν καταδικασμένο για ηγετική συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση να κατεβεί στις εκλογές με το κόμμα του. Η ρύθμιση απαγορεύει και τους αχυρανθρώπους. Ο Κανελλόπουλος υποστήριξε ότι από το 2021 που ιδρύθηκε το εθνικό κόμμα δεν προκάλεσε. Πριν «παιδιά ήταν, κι άλλοι έκαναν άλλα παλιά» όπως είπε. Τα «παιδιά» βέβαια στην περίπτωση της Χρυσής Αυγής δολοφονούσαν, χτυπούσαν μετανάστες, κλπ.
Ο έτερος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χρήστος Τζανερίκος ήρθε σε ρήξη με την κυβέρνηση με αφορμή την ρύθμιση που δεν αλλάζει τα πρόσωπα αλλά το σώμα των πέντε δικαστικών που θα επέλεγε ο ίδιος και θα αποφάσιζαν εάν το κόμμα Κασιδιάρη θα κατεβεί στις εκλογές. Τώρα διευρύνεται στην ολομέλεια του Α1 τμήματος του Αρείου Πάγου – δηλαδή θα αποφασίσουν 11 δικαστές. Πήρε δημόσια θέση για μια ρύθμιση την οποία θα έκρινε. Ούτε ένας συνταγματολόγος δεν τον υπερασπίστηκε, αντίθετα τον καλούσαν να κάνει αίτηση αποχής από την διαδικασία. Παραιτήθηκε. Άφησε να σέρνεται ένα fake new ότι ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης τον κάλεσε σε καφέ για να τον πιέσει να συναινέσει. Το καφέ απεδείχθη ότι ήταν το Μαξίμου. Ο υπουργός Επικρατείας δήλωσε ότι είχε διαβουλεύσεις και με την πρόεδρο του Αρείου Πάγου για το ίδιο θέμα. Αρνήθηκε ότι ήταν αντιθεσμικές αυτές οι επαφές που αφορούσαν διαδικαστικά θέματα για ένα μείζον θέμα Δημοκρατίας. Στη συνέχεια ο κ.Τζανερίκος δήλωσε ότι μετά τον κ.Γεραπετρίτη ένας ακόμη «ανώτατος» κυβερνητικός παράγοντας (ανώτατος είναι μόνο ο Μητσοτάκης) του ζήτησε να συναινέσει και σε αντάλλαγμα του έταξε θέση σε ανεξάρτητη αρχή όπως υποστήριξε. Μετά ο δικαστικός το πήρε μερικώς πίσω, είπε ότι δεν συνάντησε τον «ανώτατο» αλλά έναν διαμεσολαβητή του «ανώτατου».
Ο κ.Τζανερίκος γιατί δεν έκανε αυτές τις καταγγελίες στην ώρα τους; Και κυρίως γιατί δεν μιλάει με ονοματεπώνυμα; Ποιος τον πλησίασε και που για να του μεταφέρει τι ακριβώς; Διότι εάν όντως υπήρξε απόπειρα «δωροδοκίας» δικαστή από την κυβέρνηση είναι μείζον θέμα. Ότι έχει να πει να το πει τώρα. Αν έχει!
Όπως και η κυβέρνηση θα πρέπει να αποκαλύψει ποια «οικονομικά συμφέροντα» επικαλούνταν ο συγκεκριμένος δικαστικός για να πιέσει για την θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την οποία πήρε τελικά ο Ισίδωρος Ντογιάκος και έκτοτε έχει μια πικρία όπως συζητείται ευρέως στο δικαστικό σώμα. Εάν υπάρχουν συμφέροντα που επιχειρούν να επιβάλουν δικαστές είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ με την σειρά του εγκαλεί μόνο την κυβέρνηση -που διέψευσε τον δικαστικό- και όχι και τον κ.Τζανερίκο να βγει και να τεκμηριώσει τις καταγγελίες του.
Υπήρξαν όμως κι άλλες αποφάσεις της Δικαιοσύνης που προκαλούν σύγχυση και ρίχνουν προς τα κάτω τον δείκτη εμπιστοσύνης των πολιτών. Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που κανένας δεν τιμωρήθηκε για το σκάνδαλο Novartis. Επί ΣΥΡΙΖΑ η Δικαιοσύνη έβγαλε στα μανταλάκια 10 πολιτικά πρόσωπα τα οποία αθωώθηκαν. Επί ΝΔ κατηγορήθηκαν πρόσωπα – κλειδιά της κυβέρνησης Τσίπρα για πολιτική σκευωρία που επίσης αθωώθηκαν. Δηλαδή έχει συμβεί το παγκόσμιο παράδοξο η χώρα – εν προκειμένω η Ελλάδα – που χρησιμοποιείται από την αμερικανική επιτροπή ανταγωνισμού για να βάλει πρόστιμο – μαμούθ στην Novartis, να μην αποκαλύπτει κανένα σκάνδαλο! Σουρεαλιστικό!
Άλλη σοβαρή παθογένεια είναι ότι και η δίκη της Χρυσής Αυγής και όλες οι δίκες κρατάνε μπορεί και δυο δεκαετίες. Για ποια μεταρρύθμιση στην Δικαιοσύνη μιλάμε; Κι εδώ την ευθύνη την έχουν οι κυβερνήσεις. Νόμοι ψηφίζονται και δεν εφαρμόζονται. Σε αρκετές περιπτώσεις συγκοινωνούντα δοχεία αποκαλύπτονται ανάμεσα στην δικαστική και την πολιτική εξουσία.
«Υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας» αλλά συνήθως μόνον όταν οι αποφάσεις βολεύουν.
Όταν τα πολιτικά παιχνίδια εμπλέκονται με τα δικαστικά και με τις προσωπικές πικρίες ή φιλοδοξίες του καθενός, χαμένοι βγαίνουν οι πολίτες και το κράτος δικαίου που όλοι το ευαγγελίζονται αλλά ελάχιστοι το σέβονται.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr