Τι είναι η Δαρτίτιδα; – Μία ασθένεια που σε εμποδίζει να βρεις τον στόχο

Ο πρώην επαγγελματίας πρωταθλητής στα βελάκια Kevin Painter ρίχνει βέλη σχεδόν κάθε μέρα εδώ και 40 χρόνια. Σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του ευδοκίμησε υπό πίεση, παίζοντας στις πιο διάσημες διοργανώσεις και κερδίζοντας περισσότερα από 900.000 λίρες σε χρηματικά έπαθλα. Αλλά νωρίτερα φέτος πήγε να ρίξει ένα βελάκι και αυτό φυσικά δεν έφευγε από το χέρι του.

«Έχω πάθει σοκ, στεκόμουν εκεί για αιώνες. Δεν μπορούσα να σηκώσω το χέρι μου για να αφήσω το βελάκι», είπε. Ο Κέβιν έπασχε από βελονοπάθεια, μια ψυχική πάθηση όπου ο εγκέφαλος εμποδίζει τον παίκτη να απελευθερώσει ένα βελάκι. Η εύρεση μιας θεραπείας θα γινόταν η τελευταία πρόκληση του 57χρονου.

«Η βελονοπάθεια απουσία οποιουδήποτε σωματικού τραύματος, είναι καθαρά ψυχολογική», δήλωσε η δρ Λίντα Ντάφι, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Middlesex. Από το 1982 έως το 1987 ήταν το νούμερο ένα της παγκόσμιας κατάταξης των γυναικών και επίσης έπασχε από δαρτίτιδα.

«Συνήθιζα να την καταπολεμώ με επιπλέον προπόνηση. Το άκουγαν τότε, αλλά δεν μιλούσαν πολλοί άνθρωποι γι’ αυτό», είπε. Η βελονοπάθεια μπορεί να επηρεάσει όλους τους παίκτες, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες.

Ο Jack Langston, διαιτητής σε αγώνες με βελάκια και δημιουργός διαδικτυακού περιεχομένου, ήταν 12 ετών όταν βίωσε για πρώτη φορά την κατάσταση. «Υπήρχε μια μικρή παύση λίγο πριν ρίξω το βελάκι», λέει. Στην αρχή ήταν ελάχιστα αισθητή, αλλά τελικά έγινε τόσο άσχημη που χρειαζόταν 60 δευτερόλεπτα για να ρίξει τρία βελάκια. Στην ηλικία των 13 ετών, αναγκάστηκε να σταματήσει και τότε θεωρούσε ότι η καριέρα του στα βελάκια είχε τελειώσει. «Εμφανίζεσαι και σε χτυπάνε άνθρωποι που ξέρεις ότι θα έπρεπε να τους χτυπάς», σχολιάζει.

«Είναι τόσο αποθαρρυντικό. Είναι ένας πραγματικός ψυχικός αγώνας». Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και δεν υπάρχει μία και μοναδική αιτία, αλλά πολλοί παίκτες αναφέρουν ότι προέρχεται από το φόβο του να χάσεις. «Προκαλείται από το άγχος και το στρες», δήλωσε ο Κέβιν. «Εκεί που άλλοι έχουν κρίσεις πανικού, για μένα εκδηλώθηκε ως βελονοπάθεια».

Αφού βίωσε για πρώτη φορά την κατάσταση, ο Κέβιν συστήθηκε σε έναν υπνοθεραπευτή. Ο Chris O’Connor διευθύνει την Eccleston Park Hypnotherapy, τον επίσημο συνεργάτη υπνοθεραπείας της Ένωσης επαγγελματιών παικτών βελάκια (PDPA).

Κατά τη διάρκεια των συνεδριών του, ο ασθενής ξαπλώνει σε έναν καναπέ και οδηγείται σε κατάσταση έκστασης, όπου στη συνέχεια «του δίνεται όλη η δουλειά της εμπιστοσύνης και της παρακίνησης», δήλωσε ο κ. O’Connor. «Το θέμα είναι να τους κάνει να οραματιστούν έναν τομέα της ζωής τους που θέλουν να βελτιώσουν». Μετά από οκτώ συνεδρίες, φάνηκε ότι η βελονίτιδα του Κέβιν είχε θεραπευτεί.

Ο ίδιος ευχαρίστησε τον κ. O’Connor και δήλωσε ότι η θεραπεία είχε δουλέψει, σε ένα βίντεο που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά δύο εβδομάδες αργότερα, κατά τη διάρκεια ενός τηλεοπτικού αγώνα στο World Senior Darts tour, η κατάσταση επέστρεψε.

«Ήμουν πραγματικά, πραγματικά απογοητευμένος», δήλωσε. «Νόμιζα ότι είχε φύγει». Η δρ Ντάφι παραδέχτηκε ότι δεν έχει πειστεί από την υπνοθεραπεία. «Δεν νομίζω ότι θα λειτουργήσει -ποτέ- επειδή το να ρίχνεις βελάκια είναι μια συνειδητή δεξιότητα. Οπότε το να κάνεις θεραπεία στις ασυνείδητες κινήσεις σου, δεν νομίζω ότι θα σε βοηθήσει», είπε.

Ίσως λόγω του ονόματός της, οι παίκτες έχουν την τάση να θεωρούν τη βελονοπάθεια ως ένα πρόβλημα μοναδικό για το άθλημα, το οποίο επομένως απαιτεί μοναδικές λύσεις. Όμως ο δρ Ντάφι τονίζει ότι «πρόκειται απλώς για μια ακόμη γνωστική διαταραχή, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο».

Προτιμά να χρησιμοποιεί τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία (CBT), όπου ο παίκτης επαναπροσδιορίζει τη βελονίτιδα ως μια πρόκληση που πρέπει να ξεπεράσει. Σε αντίθεση με τον Κέβιν, ο Τζακ κατάφερε να ξεφορτωθεί τη δαρτίτιδα και μάλιστα με μόνιμα αποτελέσματα. Τον Ιανουάριο, ο 31χρονος αποφάσισε να αρχίσει να ρίχνει με το αριστερό του χέρι.

«Ήταν η μεγαλύτερη απόφαση ολόκληρης της ζωής μου παίζοντας βελάκια», δήλωσε. Αλλά λειτούργησε και μέσα σε τρεις μήνες κέρδιζε αγώνες σε ερασιτεχνικά τουρνουά. Παράλληλα με τις καλύτερες επιδόσεις του, ο Τζακ διαπίστωσε ένα άλλο πλεονέκτημα -δεν χρειαζόταν πλέον να πίνει αλκοόλ για να παίξει. «Συνήθιζα να τρέμω αν δεν έπινα μια μπύρα θα ήμουν τόσο νευρικός», είπε.
«Αν μου έλεγες πριν από ένα χρόνο ότι θα έπαιζα βελάκια νηφάλιος, δεν θα σε πίστευα. Μίλησα επίσης με τόσους πολλούς ανθρώπους που το έχουν ή το είχαν. Δεν θα είχα κάνει αυτές τις συζητήσεις αν δεν είχα πάθει βελονοπάθεια».

• ασθένεια
• Δαρτίτιδα
• ψυχολογία