Τι εξυπηρετεί πραγματικά το μετρό της Θεσσαλονίκης; Την πόλη ή την κυβέρνηση; Και πόσο ακόμα θα φθίνει ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Ευτυχώς η Θεσσαλονίκη έδωσε μεγάλα ποσοστά τόσο στις εθνικές εκλογές όσο και στις ευρωεκλογές στα κόμματα δεξιότερα της ΝΔ! Και ω του θαύματος,  η συμπρωτεύουσα απέκτησε πάλι ρόλο συμπρωτεύουσας! Απλά και μόνο επειδή ο κ. Μητσοτάκης θέλει να περιορίσει την άνοδο Βελόπουλου (κυρίως) , Λατινοπούλου,  Νίκης και άλλων…δημοκρατικών δυνάμεων…

Το μετρό της Θεσσαλονίκης δεν είναι το μόνο έργο που χρονίζει επί δεκαετίες στην πόλη.  Γενικότερα η πολιτική όλων των κυβερνήσεων του Αθηνοκεντρικού κράτους με τον εκ Πελοποννήσου προερχόμενο κρατικό μηχανισμό,  άφηναν την Θεσσαλονίκη σε δεύτερη μοίρα! Μία αδικημένη μεγαλούπολη που δεν είναι τυχαίο ότι στα λαϊκά τραγούδια ονομάζεται “φτωχομάνα”. Αδικημένη από το σύγχρονο ελληνικό κράτος.  Διότι παλαιότερα,  επί βυζαντινών χρόνων η Θεσσαλονίκη ήταν η συμβασιλεύουσα.  Η δεύτερη δηλαδή σημαντικότερη πόλη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας!  Και σε όλη της την ιστορία η πόλη,  που ζει για περισσότερα από 2300 χρόνια ήταν μεγάλης σημασίας εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο… Ας μην ανατρέξω στην ιστορία της,  θα χρειαζόταν εξάλλου να γράψω βιβλίο κι όχι άρθρο.  Ας μείνω στην εποχή μας και τις τελευταίες δεκαετίες.  Στα χρόνια της απαξίωσης…

Κοσμοσυρροή στο Μετρό Θεσσαλονίκης: «Πλημμύρισε» από πολίτες που έσπευσαν να δουν το νέο υπερσύγχρονο έργο

Δύο μόνο λαμπρές εποχές θυμάμαι από τα νιάτα μου στην πόλη στην οποία μεγάλωσα.  Την Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης,  όπου για πρώτη φορά είδα να κατακλύζεται η πόλη από ξένους επισκέπτες και καλλιτέχνες,  νέους κυρίως,  όλων των τεχνών από κάθε άκρη της Ευρώπης και όχι μόνο.  Και τους εορτασμούς για τα 2300 χρόνια από την ίδρυση της πόλης.  Εορτασμοί πολύμηνοι και με εντυπωσιακές εκδηλώσεις.  Κατά τα άλλα όλα στην πόλη είχαν φθίνουσα πορεία.  Το φεστιβάλ κινηματογράφου,  λαμπρό στο παρελθόν,  το έβλεπα να χάνει την αίγλη και την λάμψη του.  Η έκθεση Θεσσαλονίκης,  που θυμάμαι μικρός να συγκεντρώνει τεράστιο διεθνές ενδιαφέρον με μεγάλα εντυπωσιακά περίπτερα από όλες της χώρες του κόσμου,  την είδα να μικραίνει και να διασπάται… Μέχρι που το κέντρο,  η Αθήνα,  διεκδίκησε την μεταφορά της έκθεσης στην πρωτεύουσα.  Ήταν η αντίδραση σύσσωμης της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης που απέτρεψε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.  Και όχι 100% ! Αφού κάποιες κλαδικές εκθέσεις όντως άλλαξαν έδρα και γίνονται πλέον στο εκθεσιακό κέντρο της Αθήνας,  στο αεροδρόμιο…

Η συζήτηση για μεγάλα έργα στην πόλη,  που θα αναβάθμιζαν το ρόλο της στην Ελλάδα αλλά και γενικότερα στον ευρύτερο χώρο των Βαλκανίων, άρχιζε πάντα προεκλογικά,  σε εθνικές ή τοπικές εκλογές και ακούγονταν υποσχέσεις πολλές! Και τι δεν έχω ακούσει! Για υποθαλάσσια παραλιακή αρτηρία που θα μεγάλωνε και το παραλιακό μέτωπο του κέντρου που είναι στενό.  Από το λιμάνι ως τον λευκό πύργο.  Για εκβάθυνση του Αξιού ώστε να γίνει πλωτός και να μπορεί ένα πλοίο να φτάσει από τον Θερμαϊκό στον Δούναβη! Για ελεύθερο διεθνές λιμάνι στις εκβολές του Αξιού! Είχαν μάλιστα βάλει και τις ταμπέλες στη γέφυρα του ποταμού,  επί της εθνικής οδού.  “Ευρωλιμένας Θεσσαλονίκης “… Μείναμε με την ταμπέλα φυσικά… Μετά ήρθε το μετρό…

Παραδόθηκε το Μετρό Θεσσαλονίκης: Τα ιστορικά εγκαίνια του μεγάλου συγκοινωνιακού έργου της πόλης – Η ομιλία του πρωθυπουργού

Ήμουν παιδάκι όταν πρωτοσυζητήθηκε… Δεν θυμάμαι καν αυτές τις συζητήσεις.  Ούτε την ένταξη του έργου για πρώτη φορά στον προϋπολογισμό του κράτους,  το μακρινό 1976! Η πρώτη αναφορά για το μετρό που θυμάμαι ήταν όταν ήμουν μαθητής λυκείου.  Ο τότε δήμαρχος της Θεσσαλονίκης επανέφερε το θέμα.  Και λίγο αργότερα,  έχοντας δημιουργήσει , με τρομερό πόλεμο από το κράτος, τον πρώτο μη κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό,  το Δημοτικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης FM100, ο δήμαρχος αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έσοδα του σταθμού για να ανοίξει την πρώτη τρύπα του Μετρό. Το πρώτο εργοτάξιο που στήθηκε στην Εγνατία,  μεταξύ του Πανεπιστημίου και της Έκθεσης Την γνωστή “τρύπα του Κούβελα ”  …

Από τότε πέρασαν 40 χρόνια υποσχέσεων,  επανειλημμένων εγκαινίων με τη μορφή πολιτικής φιέστας,  αναρίθμητων υπαναχωρήσεων με πολιτικά και οικονομικά κίνητρα… Μέχρι που το μετρό κατέληξε να είναι βάσανο για την πόλη! Το κέντρο της οποίας μετατράπηκε σταδιακά σε ένα απέραντο εργοτάξιο.  Εμποδίζοντας την κυκλοφορία και προκαλώντας πλήγμα στην αγορά! Η Θεσσαλονίκη ταλαιπωρήθηκε όσο καμία πόλη από τα έργα του μετρό! Αφού αυτά κράτησαν δεκαετίες! Και το μετρό της έγινε ανέκδοτο: “Το  μετρό της Θεσσαλονίκης,  ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ “!…

Και όλα αυτά σε μία πόλη με σοβαρό πρόβλημα κυκλοφορίας ήδη από τη δεκαετία του 70! Στα μέσα της δεκαετίας του 80, όταν η κατάσταση είχε γίνει αφόρητη,  άρχισε η διάνοιξη του περιφερειακού. Θυμάμαι τα πρώτα έργα αφού όσο διαρκούσαν οι χωματουργικές εργασίες,  τα ζευγαράκια που πήγαιναν με το αυτοκίνητο στο Σέιχ Σου για ιδιαίτερες στιγμές παλαιότερα,  τώρα τα έβρισκες παρκαρισμένα στην διανοιγόμενη περιφερειακή,  που έκοβε το δάσος στα δύο. Ο δρόμος έκανε τόσα χρόνια να ολοκληρωθεί που ήδη με την παράδοση του ήταν πεπερασμένος! Το ελληνικό κράτος αναγκάστηκε να διευρύνει τον περιφερειακό στην Δυτική Θεσσαλονίκη.  Όταν και αυτό το έργο τελείωσε,  επί παχιών αγελάδων για την Ελλάδα,  τα αυτοκίνητα στην πόλη ήταν τόσα που το κέντρο παρέμενε διαρκώς σε κατάσταση κυκλοφοριακού χάους! Ώρες για να διασχίσεις με αυτοκίνητο την πόλη! Και η τροχαία Θεσσαλονίκης να μοιράζει χιλιάδες κλήσεις επί δεκαετίες για παράνομη στάθμευση! Αφού ούτε πάρκινγκ υπήρχαν στην πόλη.  Ακόμα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης η εύρεση πάρκινγκ είναι πρόβλημα.  Και κοστίζει πανάκριβα…

Στις ράγες οι συρμοί του Mετρό Θεσσαλονίκης – Η πρώτη βόλτα με Σακελλαροπούλου και Μητσοτάκη

Το μετρό λοιπόν ήταν το μόνο έργο που θα βοηθούσε την πόλη να αποσυμφορηθεί.  Και όχι μόνο  καθυστέρησε απελπιστικά,  αλλά παραδόθηκε και μισό! Από το περασμένο Σάββατο οι πολίτες της Θεσσαλονίκης έχουν μετρό.  Το γεγονός ότι το εγκαινίασε ο πρωθυπουργός δεν ξέρω πόσο ευοίωνο μπορεί να θεωρηθεί… Αστειεύομαι φυσικά.  Αλλά η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπάθησε να παρουσιάσει την έναρξη λειτουργίας του μέσου,  ως επίτευγμα και το ίδιο το μετρό ως…το καλύτερο στην Ευρώπη! Ένα θαύμα τεχνολογίας και αισθητικής και άλλα πολλά εμπριμέ! Τίποτα βέβαια από όλα αυτά δεν έχει μεγάλη δόση αλήθειας…

Το “θαύμα τεχνολογίας” στοίχησε στο ελληνικό δημόσιο 3 ολόκληρα δις ευρώ!!! Όταν η αναστήλωση της κατεστραμένης από τη φωτιά Νοτρ Νταμ,  της περιβόητης Παναγίας των Παρισίων,  κόστισε στο γαλλικό κράτος κάτι παραπάνω από 700 εκατομμύρια ευρώ και παραδόθηκε μόλις σε 5 χρόνια! Υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υπήρξε διασπάθιση δημοσίου χρήματος όταν ξοδεύτηκαν 3 δις για ένα μετρό μήκους λιγότερο από 10 χιλιόμετρα;  Και αλήθεια,  πόσο εξυπηρετικό είναι αυτό το μετρό όταν δεν εξυπηρετεί την πνιγμένη από κίνηση Δυτική Θεσσαλονίκη των λαϊκών συνοικιών; Ούτε βέβαια την επίσης πιγμένη ανατολική πόλη που φιλοξενεί κρατικές υπηρεσίες,  διασκέδαση,  μεγάλα νοσοκομεία και κλινικές και αποτελεί την πύλη εξόδου προς Χαλκιδική … Και το σημαντικότερο,  τι σόι μετρό είναι αυτό που δεν φτάνει στο αεροδρόμιο; Που δεν συνδέει τις βασικές πύλες εισόδου στην πόλη με δημόσια μεταφορικά μέσα,  δηλαδή τον σταθμό των τρένων,  τον σταθμό των ΚΤΕΛ και το αεροδρόμιο… Ένα έργο που παραδόθηκε με καθυστέρηση δεκαετιών και δεν…πρόλαβαν να λάβουν μέριμνα για κοινό εισιτήριο μετρό και αστικών λεωφορείων!!! Όταν το μετρό σε τόσο μικρό μήκος μόνο επικουρικά με την συγκοινωνία των αστικών λεωφορείων μπορεί να λειτουργεί… Ελλάς το μεγαλείο σου! Για να μην σημειώσω επίσης ότι η τεράστια χαρά του πρωθυπουργού που παρέδωσε το μετρό συνοδεύτηκε από…σταγόνες βροχής μέσα σε σταθμούς!!! Όπως δηλαδή το στούντιο της εκπομπής του Μουτσινά… Στάζει…

Το μόνο αξιοσημείωτο είναι η ένταξη των αρχαιολογικών θησαυρών που βρέθηκαν κατά την κατασκευή του έργου, μέσα  στους σταθμούς του0.  Καθιστώντας κάποιους από αυτούς και κυρίως τον σταθμό Βενιζέλου,  σταθμούς-μουσεία.  Κάτι όμως όχι πρωτοφανές για τη Θεσσαλονίκη.  Που είναι μία πόλη στο κέντρο της οποίας όπου και να σκάψεις θα βρεις απομεινάρια πολλών πολιτισμών.  Όσο πιο βαθειά σκάβεις τόσο παλαιότερα ευρήματα βρίσκεις! Αρχαία, ρωμαϊκά,  βυζαντινά,  οθωμανικά… Θυμίζω ότι ανάλογη διατήρηση ευρημάτων έγινε δεκαετίες πριν όταν κατασκευάστηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης κάθετος δρόμος που ενώνει την Αγίου Δημητρίου με τη λεωφόρο Στράτου.  Ένα σημείο αυτού του δρόμου είναι υπερυψωμένο,  σαν γέφυρα,  ώστε να μείνουν από κάτω τα αρχαιολογικά ευρήματα και να μην μετακινηθούν.

Τελικά όλη αυτή η φιέστα για την έναρξη λειτουργίας ΜΙΚΡΟΎ ΤΜΉΜΑΤΟΣ του μετρό Θεσσαλονίκης εξυπηρετεί απλά την κυβερνητική προπαγάνδα.  Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πιεζόμενη τόσο από την διαρροή ψηφοφόρων της προς τα δεξιά της,  ιδιαίτερα στην βόρεια Ελλάδα,  όσο και προς τα αριστερά της με την εντυπωσιακή άνοδο του ΠΑΣΟΚ,  υιοθέτησε μια στρατηγική ανάσχεσης των διαρροών. Στρατηγική που δεν μένει στην γνωστή προπαγάνδα με την οποία η ΝΔ πολέμησε και επιτυχώς τον ΣΥΡΙΖΑ.  Δεν είναι λοιπόν μόνο οι επιθέσεις της κυβερνητικής παράταξης στους κομματικούς της αντιπάλους.  Με τα γνωστά επιχειρήματα περί λαϊκισμού,  λεφτόδεντρων,  ακοστολόγητων προγραμμάτων και μοναδικότητας της ΝΔ στην εξασφάλιση σταθερότητας και οικονομικής ανάκαμψης της χώρας. Η κυβέρνηση ρίχνει στην πολιτική μάχη την υπόθεση “αλλαγή της όψης της χώρας με μεγάλα έργα “!

Η αρχή έγινε με το μετρό Θεσσαλονίκης.  Τα μεγαλειώδη , φαραωνικά θα έλεγα εγκαίνια  θα επαναληφθούν πριν τις εκλογές με την προσθήκη στο “βασικό έργο “, της ολοκλήρωσης της βασικής γραμμής προς Καλαμαριά.  Και εκτός από αυτή τη φιέστα στήνονται και άλλες.  Η ολοκλήρωση της εθνικής οδού Πατρών Πύργου,  η παράδοση τμημάτων του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης, η ολοκλήρωση του φλάι όβερ της Θεσσαλονίκης,  η παράδοση νέων επεκτάσεων  του μετρό της Πρωτεύουσας,  το πάρκο στο Φαληρικό δέλτα,  η πρόοδος των εργασιών στον Ε5, η νέα γέφυρα στα ελληνοτουρκικά σύνορα στους Κήπους του Έβρου… Ακόμα και ιδιωτικά έργα υποδομών θα προβάλει η ΝΔ ως συμβολή της στον εκσυγχρονισμό της χώρας.  Όπως τα έργα στο ελληνικό,  τα έργα στα αεροδρόμια της Φράπορτ και άλλα…

Κάπως έτσι ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκοπεύει να διεκδικήσει μια τρίτη τετραετία στην εξουσία.  Όπως δήλωσε ο ίδιος στην συνέντευξη που παραχώρησε στον ant1 στο περιθώριο των εγκαινίων του μετρό Θεσσαλονίκης. Είπε ο πρωθυπουργός ότι θα ηγηθεί ο ίδιος της ΝΔ στις επόμενες εθνικές εκλογές. Και έκανε λόγο για ισχυροποίηση της Ελλάδας στην διάρκεια της θητείας του.  Με αποτέλεσμα να χαμηλώσει τους τόνους η Τουρκία αλλά και να παίζει διεθνώς η χώρα μας σημαντικό ρόλο σε μεγάλα διεθνή θέματα.

Για το θέμα του προέδρου της δημοκρατίας ο πρωθυπουργός δεν άνοιξε τα χαρτιά του… Μίλησε πάλι για κομψότητα και άλλα τερτίπια που αποκοπούν μόνο να κερδίσει χρόνο για να λάβει αποφάσεις ενώ ήδη πέφτουν στο τραπέζι ονόματα και μάλιστα από γαλάζια στελέχη. Περιορίστηκε μόνο ο κ. Μητσοτάκης να πει ότι παραμονή της σημερινής Προέδρου στο αξίωμα της δεν είναι δεδομένη. Άρα,  τζάμπα έβαλε το ιλουστρασιόν σακάκι η Πρόεδρος και συνόδευσε τον Πρωθυπουργό στην φιέστα των εγκαινίων του Μετρό Θεσσαλονίκης…

Η υπόθεση πάντως του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα στη χώρα μας,  έχει καταντήσει ανέκδοτο! Ανάλογο με αυτό του μετρό της συμπρωτεύουσας. ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ!… Ο θεσμός έχει απογδυθεί από κάθε εξουσία και έχει καταστεί διακοσμητικός! Γεγονός που όχι μόνο αποθαρρύνει ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες από το να διεκδικήσουν το αξίωμα,  αλλά ενοχλεί και την κοινή γνώμη όταν φαίνεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αδύναμος να αντιδράσει παρά τις παρατηρούμενες κυβερνητικές εκτροπές.  Συζήτηση που ακούστηκε έντονα την εποχή των μνημονίων και των δύσκολων μέτρων τους.  Αλλά και πρόσφατα με αφορμή τις υποθέσεις των υποκλοπών και της τραγωδίας των Τεμπών.  Μάλιστα η νέα κατάσταση με εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη βουλή με απλή και όχι ενισχυμένη πλειοψηφία,  καθιστά τον θεσμό ακόμα πιο αδύναμο.  Ένα παιγνίδι στα χέρια της όποιας κυβερνητικής πλειοψηφίας. Από την οποία μάλιστα εξαρτάται πλέον άμεσα ο κάθε εν ενεργεία Πρόεδρος της Δημοκρατίας,  εφόσον αποβλέπει στην επανεκλογή του! Τελευταία ακούω πολλούς να προβληματίζονται επί του θέματος.  Και δεν λείπουν οι συζητήσεις για ανάγκη αλλαγής του πλαισίου εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας.  Ίσως με εκλογή του απευθείας από τον λαό και όχι από την Βουλή.  Μία τέτοια αλλαγή σαφώς θα ανανέωνε το κύρος του θεσμού που φθίνει.