Τη μαγαρίσαμε και μας εκδικείται…

Έβλεπα χθες στο newpost και στα κανάλια εικόνες και ειδήσεις από την προετοιμασία του κράτους και την κινητοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων ενόψει της επερχόμενης κακοκαιρίας και σκέφτηκα πως άμα υπάρχει ο κατάλληλος σχεδιασμός, το κράτος μας, αυτό το δυσκίνητο και παχύδερμο κράτος, μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στις υποχρεώσεις του. Δεν λέω ότι θα τα κάνει όλα τέλεια και σωστά, αλλά τουλάχιστον δεν αφήσει τους πολίτες του στο έλεος του Θεού και στη μανία της φύσης.

Θα μου πείτε, μα έπρεπε να πεθάνουν τόσοι άνθρωποι, να καταστραφούν χιλιάδες άλλοι και να χρεωθεί το δημόσιο με αμέτρητα δις, για να πάρει κάποια στοιχειώδη μέτρα προστασίας; Δυστυχώς ναι. Γιατί, όσο και αν κατηγορούμε τους υπουργούς για ολιγωρία ή ανικανότητα, – και πιθανόν δικαίως – αν δεν κινηθεί σωστά ο κρατικός μηχανισμός, δεν γίνεται τίποτα. ΤΙΠΟΤΑ!

Βέβαια για το κακό μας χάλι, δεν φταίει μόνο το κράτος. Φταίμε κι εμείς οι πολίτες. Με την προκλητική αδιαφορία μας για το περιβάλλον, με το χτίσιμο τσάτρα πάτρα κατοικιών και επιχειρήσεων σε ρεματιές, δάση και εκτός σχεδίου περιοχές και πάει λέγοντας…

Κι όμως, άμα μετά επέλθει το κακό, φωνάζουμε απελπισμένα, “πού είναι το κράτος”! Κατ’ αρχάς καλά κάνουμε. Αποστολή και καθήκον ενός ευνομούμενου κράτους είναι να προστατεύει τους πολίτες του και να τους παρέχει τα απαραίτητα εφόδια για τη βελτίωση της ζωής τους.

Όμως ακριβώς εδώ είναι που ξεχνάμε μια λεπτομέρεια. Μιλάμε για ευνομούμενο κράτος. Αλλά είναι το κράτος μας ευνομούμενο; Όχι βέβαια! Είναι δυσκίνητο, αντιπαραγωγικό, και διεφθαρμένο, ένα κράτος που λειτουργεί με άθλιους ρυθμούς…

Κι όταν λέω κράτος, δεν εννοώ μόνο την κεντρική εξουσία που κατά βάση εκφράζεται μέσα από τις κυβερνήσεις αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση. Και μιας και έχουμε μπροστά μας εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση, θα πρέπει κάποτε να ξεκαθαρίσουν οι αρμοδιότητές της ώστε να μην της φορτώνονται ευθύνες από την κεντρική εξουσία που δεν της ανήκουν.
Αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση. Το θέμα είναι ότι έτσι όπως βαδίζει αυτό το κράτος, είναι βέβαιο ότι δεν θα μπορεί κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει ούτε πυρκαγιές, ούτε πλημμύρες ούτε άλλες φυσικές καταστροφές.

Μα θα μου πείτε κάποιοι, τι θες να κάνει το κράτος, όταν σε λίγες ώρες έπεσαν στη Θεσσαλία τόσοι τόνοι νερού όσοι πέφτουν σε ένα χρόνο στην Αθήνα; Το καταλαβαίνω, η φύση που τη μαγαρίσαμε εδώ και χρόνια και τη μακελέψαμε αλύπητα, μάς εκδικείται και δείχνει χωρίς έλεος τη δύναμή της. Για αυτό και η επίκληση και μόνο της κλιματικής κρίσης δεν αποτελεί την απάντηση, τη λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα ούτε ξεπλένει τις όποιες κυβερνητικές ευθύνες.

Το δίχως άλλο, χρειάζεται να γίνουν σε όλη τη χώρα νέες μελέτες και νέα αντιπλημμυρικά έργα. Αμέσως, τώρα! Αυτά που έγιναν πριν από χρόνια ή και δεκαετίες, δεν επαρκούν πια. Ας το καταλάβουμε. Τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Η υπαρκτή κλιματική κρίση απαιτεί πιο ανθεκτικά έργα προστασίας από τις πλημμύρες. Απαιτεί καλύτερη προετοιμασία για τις πυρκαγιές που σίγουρα θα ξεσπάσουν στο μέλλον. Επομένως δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε χώρος για δικαιολογίες. Ό,τι είναι να γίνει, πρέπει να γίνει γρήγορα. Είναι εθνική επιταγή.Το 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πει πως “είτε αλλάζουμε είτε βουλιάζουμε”. Αν παραφράσουμε σήμερα το τσιτάτο εκείνο, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως “είτε αλλάζουμε είτε πνιγόμαστε. Ή και καιγόμαστε”.

Καλύτερο βρίσκω το να αλλάξουμε! Προς το παρόν κι ενώ περιμένουμε το ξέσπασμα της νέας κακοκαιρίας, ας κάνουμε ό,τι μπορούμε, ας προετοιμαστούμε όσο μπορούμε και ας κάνουμε τον σταυρό μας, μπας και προστατευτούμε από το κακό. Κάτι καλύτερο δεν βλέπω…

• κακοκαιρία
• πλημμύρες