Tivictim: H Σμαράγδα Καρύδη όταν «φιλούσε τον βάτραχο» της!

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

 

Η Σμαράγδα Καρύδη ως ηθοποιός προσωπικά με συγκινεί πάντα. Την είδα πρόσφατα στο «Σικάγο» και μαζί με τον Αντώνη Λουδάρο ήταν τα δυο πρόσωπα που ξεχώριζαν στη θεαματική παράσταση, με τις αποχρώσεις, τις ευαισθησίες τους, την ισορροπία τους σε κωμωδία με τραγικότητα. Και φυσικά είναι πολύ όμορφη και είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε, είτε όχι, η ομορφιά έχει πάντα πρωταγωνιστική θέση στο θέαμα, όσο κι αν οι εγχώριοι διανοούμενοι αποθεώνουν πάντα το κακομούτσουνο και το θαμπό.

«Προσωπικές», θα μου πείτε, «αντιλήψεις αυτές μαντάμ, μιας και δεν είσαι και ο Γεωργουσόπουλος». Φυσικά και δεν είμαι, αλλά κάνω την εισαγωγούλα μου, για να πω απλώς, πως ξεχωρίζω την κ. Καρύδη απ΄ τις ηθοποιούς της ηλικίας της, αλλά όπως συνολικά η γενιά της, έχουμε μάθει να κρίνουμε και να επικρίνουμε, με παραφορά και όρους απολυτότητας. Είναι λίγοι οι ηθοποιοί –ίσως φταίει η φύση της τόσο Διονυσιακής τέχνης τους- που είναι παρεμβατικοί με τον λόγο και όχι το αποτέλεσμα της εργασίας τους στην κοινωνία της εποχής τους.

Είναι δύσκολη η εκφορά άποψης από άτομα που περισσότερο την αισθάνονται παρά έλλογα την αντιλαμβάνονται. Και φυσικά αυτό τους κάνει γοητευτικότατους. Το θέμα αρχίζει όταν σαν πολίτες, λένε την άποψη τους για την κείμενη πολιτική συγκυρία. Χαϊδεμένα παΐδια συνήθως της γενιάς τους, γοητευτικά, όμορφα, μπορεί και κακομαθημένα από εξώφυλλα, συνεντεύξεις, προσοχή, έχουν εύκολο τον αφορισμό για μια κοινωνία που τους έχει αναδείξει μεν σε ινδάλματα της και media darlings αλλά δεν είναι και ακριβώς κομμάτι της. Και δεν είναι κομμάτι της διότι αμειβόνταν πάντα πιο πολύ απ΄ τους υπόλοιπους, έκαναν δουλειές που δεν μετρούνταν στο 8ωρο και δεν χτύπησαν ποτέ κάρτα. Πλάσματα από τη φύση τους σαγηνευτικά, με κύριο όπλο δουλειάς την γοητεία και τα σώματά τους, τους επιτρέπεται να ζουν τις νύχτες, να είναι εκκεντρικοί, να είναι παράφοροι και παράλογοι. Αν για παράδειγμα το να αργείς στην δουλειά σου συστηματικά μια και δυο ώρες είναι αίτια απόλυσης σε όλες τις εργασίες, στα γυρίσματα είναι αποδεκτό από την εποχή της Μέρλιν μέχρι τη σημερινή και εγχώρια και τη Δήμητρα Ματσούκα –που της έχω αδυναμία- διότι είναι απλά εκκεντρική η σχέση τους με το χρόνο.
 

Θέλω λοιπόν να πω πως, οι δηλώσεις της κ. Καρύδη σε κάποια συνέντευξή της στην κ. Μαρκέλλα Σεράιχα μου υπογράμμισαν αυτές μου ακριβώς τις αντιλήψεις. Το χαριτωμένο πλάσμα της σκηνής, λέει: «Έλλειψη Παιδείας σε συνδυασμό με τα λεφτά που δόθηκαν στον Έλληνα, χωρίς να παράγει τίποτα από ένα σημείο και μετά. Είτε από δάνεια, είτε επιχορηγήσεις, είτε από χρηματιστήρια. Ξαφνικά βρέθηκε με λεφτά που δεν του ταιριάζουν. Και αισθητικά είναι απαίσιος ο «Έλληνας» με τα λεφτά γιατί αρχίζει τα πούρα… Έτσι, δημιουργήθηκε ο Ελληνάρας, που δεν υπήρχε. Ίσως αυτή η κρίση να είναι ευκαιρία να ξαναέρθουμε στα ίσα μας». ΟΚ! Ας αυτοκτονήσουμε, ας μείνουμε χωρίς ρεύμα και θέρμανση, χωρίς δουλειά και φαγητό, χωρίς δικαιώματα, χωρίς συντάξεις, επιδόματα, αναπηρικές συντάξεις!

Σημασία έχει πως ο «απαίσιος αισθητικά Έλληνας», ο «Ελληνάρας» κατατροπώνεται! Τα πούρα δαιμονοποιούνται και όλα αυτά καλώς συμβαίνουν για να «ξανάρθουμε στα ίσα μας»! Να μάθουμε! Να βάλουμε μυαλό! Το μυαλό που βάζουμε ως εργαζόμενοι του βασικού των 480 ευρώ! Των μπλοκακιών, των ανασφάλιστων, των εργαζομένων χωρίς δικαιώματα! Ας ξανάρθουμε λοιπόν στα ΙΣΑ μας! Σε εκείνα τα ΙΣΑ, που λίγο πριν τη γενικευμένη πια γάγγραινα της κρίσης, η κ.  Σμαράγδα Καρύδη με τον τότε συμπρωταγωνιστή της, κ. Θοδωρή Αθερίδη αρνούνταν να συμμετάσχουν σε σειρά γιατί δεν τους έδιναν τα χρήματα που ήθελαν, με την αιτιολογία ότι αυτά που τους έδιναν τα έβγαζαν με μια και μόνο διαφήμιση! Αλλά φυσικά αυτά τα λεφτά, δε τα κάπνιζαν σε πουρά, οι ίδιοι είχαν παιδεία και τα λεφτά από αυτά που «τους ταίριαζαν».

Σε μας πέφτουν οι ευθύνες και οι ενοχές. Στα χαϊδεμένα, γοητευτικά παιδιά της showbiz πέφτει μόνο το δικαίωμα της κρίσης και της επίκρισης (και ίσως και το ακαταλόγιστό της). Άντε λίγη πείνα ακόμα για να ξανάρθουμε στα ίσα μας…  

• Σμαράγδα Καρύδη