Το άδειασμα Αραχωβίτη στον ΣΥΡΙΖΑ για τις ποινικές ευθύνες στον ΟΠΕΚΕΠΕ – Τετ-α-τετ Τασούλα – Καραμανλή: Η «γαλάζια» σημειολογία – Καρυστιανού ανεβαίνει, Τσίπρας μένει πίσω, Μητσοτάκης… μετράει

Πονοκέφαλος στην Κουμουνδούρου μετά το καθαρό «όχι» του Σταύρος Αραχωβίτης στη ρητορική περί ποινικών ευθυνών για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όχι από κυβερνητικό στέλεχος, αλλά από πρώην υπουργό του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ – και αυτό κάνει τη ζημιά διπλή.

Την ώρα που η αξιωματική αντιπολίτευση έχει «σηκώσει» τους τόνους μιλώντας για ποινικές ευθύνες κυβερνητικών στελεχών και ζητώντας προανακριτική, ο Αραχωβίτης επέλεξε τη θεσμική έξοδο κινδύνου: πολιτικές ευθύνες, ναι· ποινικές, μόνο από τη Δικαιοσύνη. Μια τοποθέτηση που, στην πράξη, αδειάζει τη γραμμή του κόμματος και αφήνει μετέωρο το αφήγημα περί άμεσης ποινικοποίησης.

Στο παρασκήνιο, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για «αυτογκόλ», καθώς η διαφοροποίηση δεν ήρθε από κάποιο περιθωριακό πρόσωπο, αλλά από υπουργό που χειρίστηκε το χαρτοφυλάκιο και γνωρίζει εκ των έσω τη λειτουργία του μηχανισμού. Και όταν ένας τέτοιος μάρτυρας αποφεύγει τη λέξη «ποινικές», η πολιτική πίεση χάνει μέρος της αξιοπιστίας της.

Η εξέλιξη αυτή αναζωπυρώνει και μια παλιά συζήτηση που σιγοκαίει στον χώρο της αντιπολίτευσης: κατά πόσο οι επιλογές και τα όρια της διακυβέρνησης του Αλέξης Τσίπρας συνεχίζουν να στοιχειώνουν τη σημερινή στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ. Για πολλούς, το «άδεισμα» Αραχωβίτη δεν ήταν ατύχημα· ήταν σύμπτωμα.

Τετ-α-τετ Τασούλα – Καραμανλή: Η «γαλάζια» σημειολογία και το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση

Σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής ρευστότητας, η εικόνα του Κώστα Τασούλα, Προέδρου της Δημοκρατίας, με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή στο Προεδρικό Μέγαρο είχε βαρύνουσα πολιτική σημειολογία. Η συνάντηση, που διήρκεσε περίπου μία ώρα και πραγματοποιήθηκε σε άριστο κλίμα, δεν ήταν εθιμοτυπική· ήταν μια κίνηση με σαφές πολιτικό αποτύπωμα και πολλαπλά μηνύματα.

Η σχέση των δύο ανδρών μετρά σχεδόν πέντε δεκαετίες, από τα φοιτητικά τους χρόνια στη Νομική Αθηνών το 1977. Ένα ιστορικό βάθος που διαμόρφωσε διαχρονικούς δεσμούς εμπιστοσύνης και πολιτικής συνεννόησης, οι οποίοι επισφραγίστηκαν θεσμικά με τη θητεία του Κώστα Τασούλα ως υφυπουργού Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή την περίοδο 2007–2009.

Για το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, η εικόνα του Κώστα Καραμανλή στο πλευρό του Κώστα Τασούλαλειτουργεί συσπειρωτικά και κατευναστικά. Ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει σημείο αναφοράς για τη «λαϊκή δεξιά» και το παραδοσιακό κομμάτι της παράταξης, εκπέμποντας μήνυμα ενότητας και θεσμικής συνέχειας.

Η συζήτηση για τα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό και τη γενικότερη διεθνή ρευστότητα επιβεβαιώνει ότι ο Κώστας Καραμανλής εξακολουθεί να διατηρεί ρόλο θεματοφύλακα των εθνικών γραμμών. Παράλληλα, η πρωτοβουλία του Κώστα Τασούλα εντάσσεται σε μια στρατηγική ενίσχυσης της εθνικής συνεννόησης, με κύκλο επαφών που περιλαμβάνει πρώην πρωθυπουργούς και κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες.
Το τετ-α-τετ Τασούλα – Καραμανλή λειτούργησε ως θεσμικό μήνυμα σταθερότητας και ενότητας, πρώτα προς το εσωτερικό της Κεντροδεξιάς και, ταυτόχρονα, προς το σύνολο του πολιτικού συστήματος, σε μια συγκυρία που απαιτεί καθαρές γραμμές και ψυχραιμία.

Όταν η Καρυστιανού αλλάζει το δίπολο Μητσοτάκη – Τσίπρα

Αναταράξεις  προκαλούν τα ευρήματα της πρώτης δημοσκόπησης για το 2026 από τη Real Polls για το Protagon, αποτυπώνοντας ένα πολιτικό σύστημα σε κατάσταση ρευστοποίησης, όπου τα «ιερά τοτέμ» της μεταπολίτευσης δοκιμάζονται χωρίς δίχτυ ασφαλείας.

Στο επίκεντρο αναδεικνύεται η Μαρία Καρυστιανού, η οποία εμφανίζει σαφώς μεγαλύτερη διείσδυση σε ετερόκλητα εκλογικά ακροατήρια από τον Αλέξης Τσίπρας. Δεν είναι τυχαίο ότι στο ερώτημα «ποιος μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση στη χώρα», το 43,7% των πολιτών απαντά «ένα νέο κόμμα», αφήνοντας πίσω τόσο τη σημερινή κυβέρνηση όσο και την αξιωματική αντιπολίτευση.

Τα ευρήματα είναι μάλλον άβολα για τον πρώην πρωθυπουργό. Το υποθετικό κόμμα υπό τον Τσίπρα εμφανίζει «ταβάνι» μόλις στο 16%, μειωμένο σε σχέση με τον Δεκέμβριο, επιβεβαιώνοντας ότι η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού δεν συγκινεί όσο θα ήθελαν οι υποστηρικτές του. Αντίθετα, η Καρυστιανού αγγίζει το 27,6%, δείχνοντας ότι το πολιτικό της αποτύπωμα δεν περιορίζεται σε ένα μονοθεματικό ή συγκυριακό ρεύμα διαμαρτυρίας, αλλά τέμνει κοινωνικά και πολιτικά στρώματα.

Στα διλήμματα προσώπων, το μήνυμα γίνεται ακόμη πιο ηχηρό: η Καρυστιανού υπερισχύει τόσο του Τσίπρα όσο και του Κυριάκος Μητσοτάκης, τον οποίο μάλιστα «κερδίζει» σε απευθείας σύγκριση (31,3% έναντι 26,3%). Αντίθετα, στο κλασικό δίπολο Μητσοτάκη – Τσίπρα, ο πρωθυπουργός διατηρεί καθαρό προβάδισμα, στοιχείο που υπογραμμίζει αφενός τη φθορά της κυβέρνησης, αφετέρου όμως και τα όρια της πολιτικής επανεκκίνησης του πρώην πρωθυπουργού.

• Αλέξης Τσίπρας
• Μαρία Καρυστιανού
• ΟΠΕΚΕΠΕ
• σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ
• ΣΥ​ΡΙΖΑ