Το άρθρο 4 του Συντάγματος, οι εμμονικοί αποκλεισμοί και οι στοχοποιήσεις

 

Τα τελευταία 24ωρα ζούμε το σουρεαλιστικό τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να χαρακτηρίζουν την βόμβα στον «ΣΚΑΙ» ως χτύπημα στην Δημοκρατία, από τα «παράθυρα» άλλων τηλεοπτικών καναλιών, όμως, διότι το εμπάργκο που επέβαλε το Μαξίμου, στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο του ομίλου, συνεχίζεται. Ο σεβασμός στην Δημοκρατία και την ελευθεροτυπία δεν πάει αλά καρτ ούτε συνάδει με τους αποκλεισμούς.

Το άρθρο 14 του Συντάγματος (παράγραφος 1 και 2) , αναφέρει ρητά ότι «καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και διά του τύπου τους στοχα­σμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους» και ότι «ο τύπος είναι ελεύθερος, η λογοκρισία και κάθε άλλο προληπτικό μέτρο απαγορεύονται». Το ίδιο άρθρο προστατεύει όσους θεωρούν ότι θίγονται από ανακριβή δημοσιεύματα, προβλέποντας συγκεκριμένους όρους αποκατάστασης από τα ΜΜΕ ενώ υπάρχει και ο δρόμος της Δικαιοσύνης.

Μόνο πίσω πάει τη χώρα η στρατηγική «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εχθρός μας». Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το πρώτο κόμμα που επέβαλε ένα ιδιότυπο εμπάργκο. Ήταν στο «Μέγκα» για ένα δημοσιογράφο του οποίου δεν άντεχε τα σχόλια – τον Γιάννη Πρετεντέρη. Παράλληλα η γραμμή ήταν να βγαίνουν τα στελέχη στα «ενοχλητικά» μέσα, να τα χρησιμοποιούν για να παρουσιάζουν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖ, εξυπηρετώντας και την προσωπική τους προβολή αλλα μετά «ηρωικά» να καταγγέλουν τα ΜΜΕ, προσβάλλοντας συχνά και τους παρουσιαστές.

Η Ελλάδα δεν είναι Ουγγαρία, δεν είναι Πολωνία, δεν είναι Τουρκία. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να διεκδικεί τον ρόλο του σοσιαλδημοκράτη ηγέτη με όρους αμφιθεάτρων και πεζοδρομίου στο οποίο πρωτοστατούσε στην εποχή του εξεγερμένου μικρού ΣΥΡΙΖΑ.

Ο πρωθυπουργός χώρας – μέλους της ΕΕ δεν κάνει δήλωση καταδίκης μιας τρομοκρατικής επίθεσης σε ΜΜΕ 10 ώρες μετά και αφού προηγήθηκε σύσκεψη στο Μαξίμου για να αποφασιστεί η γραμμή! Η ήταν ένα τρομοκρατικό χτύπημα και η καταδίκη είναι αυτονόητη και άμεση ή υπάρχουν και δεύτερες σκέψεις ότι «μπορεί και να προκάλεσε» το ΜΜΕ οπότε χρειάζεται χρόνος για το πως θα γίνει η δήλωση της καταδίκης. Μία τέτοια πολιτική συμπεριφορά όμως οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς.

Ευτυχώς που οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και άλλοι εργαζόμενοι του «Σκάι» υπάκουσαν στις οδηγίες των αρχών και εγκατέλειψαν το κτίριο. Ευτυχώς που δεν υπήρχαν διερχόμενα αυτοκίνητα και ασθενοφόρα την ώρα της έκρηξης γιατί λίγα μέτρα πιο κάτω υπάρχει ιδιωτικό νοσοκομείο. Διαφορετικά θα θρηνούσαμε θύματα.

Αλήθεια ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ΜΜΕ που στηρίζουν την πολιτική του; Θα μας τρελάνουν; Πάντα συμβαίνει αυτό με όλες τις κυβερνήσεις και όλες τις αντιπολιτεύσεις. Και εδώ και στο εξωτερικό. Ενίοτε κάποια από τα ΜΜΕ φτάνουν σε ακρότητες. Υπάρχει η ελευθερία της επιλογής από τους πολίτες με το ζάπινγκ ή στα περίπτερα ενώ υπάρχει και η Δικαιοσύνη.

Η φράση «διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες» -ανήκει δεν ανήκει στον Βολταίρο καθώς έχει προκύψει διχογνωμία στη λογοτεχνική κοινότητα- κλείνει όλη την ουσία.

Η στοχοποίηση του «Σκάι» ήταν συνεχής, προκλητική και εμμονική από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το τοξικό κλίμα που καλλιεργεί το Μαξίμου ευρύτερα, με στόχο να μειώσει την ψαλίδα με τη ΝΔ ακροβατώντας στην ακραία πόλωση, αποτελεί νάρκη στο δημοκρατικό διάλογο και στην πολιτική ομαλότητα.

Όσον αφορά στη ΝΔ ήταν λάθος της να βάλει εμπάργκο στην κρατική τηλεόραση μετά την ενόχληση της για δημοσιογράφο της ΕΡΤ1 ο οποίος χαρακτήρισε περίπου Μουσολίνι τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Φυσικά και ήταν αντιδεοντολογικός ο σχολιασμός. Αλλά υπάρχουν κι άλλοι τρόποι διαμαρτυρίας. Επιβάλλοντας εμπάργκο στην ΕΡΤ λίγο μετά το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ στον Σκάι, έστειλε μήνυμα συμψηφισμού και έδωσε την εικόνα ότι υιοθετεί πολιτικές πρακτικές και συμπεριφορές του ΣΥΡΙΖΑ που καταγγέλει.

Η ΝΔ είναι παραδοσιακό αστικό κόμμα με αρχές όπως διακηρρύτει. Ας κάνει πρώτη το βήμα βάζοντας τουλάχιστον από την δική της πλευρά τέλος σε αυτήν τη μη δημοκρατική διαδικασία που είναι το εμπάργκο.

 

 

• ΕΡΤ
• ΣΚΑΪ
• Σύνταγμα
• ΣΥΡIZA