Το «αυγό του φιδιού»: Τώρα περπατά ελεύθερο – Η υποκρισία των “νέων” ακροδεξιών θυμίζει περισσότερο κωμωδία παρά πολιτική

Άλλο ένα ισχυρό χτύπημα στα θεμέλια της δημοκρατίας στην Ευρώπη επιφέρει το αποτέλεσμα των εκλογών στην Αυστρία. Το ξεκάθαρα ναζιστικό ακροδεξιό κόμμα της χώρας πέτυχε πρωτιά στην εκλογική μάχη. Και η νίκη του είναι πρωτοφανής για την μεταπολεμική Αυστρία και προκαλεί ανατριχίλα αφού περισσότεροι από έναν στους τέσσερεις αυστριακούς, σχεδόν ένας στους τρεις, ψήφισαν το αντιδημοκρατικό αυτό μόρφωμα! Ο επικεφαλής του οποίου αυτοαποκαλείται “Καγκελάριος του λαού” , όπως ακριβώς έκανε ο Χίτλερ. Και στελέχη του κόμματος φωτογραφίζονταν πρόσφατα σε κηδεία στη Βιέννη όπου ακούστηκε ο ύμνος του ναζιστικού κόμματος του Χίτλερ!!!

Είναι λοιπόν φανερό ότι το αυγό του φιδιού όχι μόνο εκκολάφθηκε στην Ευρώπη αλλά επιπλέον σταμάτησε να καμουφλάρεται και κυκλοφορεί απροκάλυπτα! Η προσπάθεια δε των επικεφαλής των ακροδεξιών κομμάτων της Ιταλίας και της Γαλλίας να αποποιηθούν όρους όπως “ακροδεξιά “, “ναζισμός” και “φασισμός” , φαντάζει πλέον ανέκδοτο… Μία φαιδρή προσπάθεια άνευ λόγου. Μιλάω φυσικά για την Μαρίν Λεπέν που θριάμβευσε στις πρόσφατες εκλογές της Γαλλίας και αποκηρύσσει την ρητορική του ακροδεξιού πατέρα της και ιδρυτή του κόμματος. Αλλά και για την…θαυμάστρια του Μουσολίνι, Τζόρτζια Μελόνι, πρωθυπουργό της Ιταλίας που εξακολουθεί να κρύβει τις φασιστικές της απόψεις…εφαρμόζοντας όμως φασιστικές πολιτικές…Μέχρι να μας τρελάνει όλους.

Η ρητορική της ακροδεξιάς σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έχει τρία κοινά σημεία. Μεταναστευτικό, ακρίβεια- πληθωρισμός και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Ω ναι! Παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ζελένσκι έχει ξεκάθαρα ακροδεξιό- εθνικιστικό προσανατολισμό και ρίζες, τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα δεν τάσσονται στο πλευρό του αλλά μιλούν υπέρ της ειρήνης. Και πιο συγκεκριμένα ζητούν να σταματήσει η ευρωπαϊκή βοήθεια προς την Ουκρανία στον πόλεμο με τη Ρωσία. Ότι ακριβώς ζητάει και ο Τράμπ για την υπερμεγέθη αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία. Μόνο που ο Τράμπ το πάει και λίγο παρακάτω. Δήλωσε πρόσφατα ότι θα μεσολαβήσει για τερματισμό του πολέμου, αφού όπως είπε, διατηρεί καλές σχέσεις με τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Το εννοούν οι Ευρωπαίοι ακροδεξιοί ότι είναι απέναντι στον Ζελένσκι? Όχι βέβαια. Στο πλαίσιο της λαϊκίστικης ρητορικής τους το κάνουν. Λένε ό,τι θέλει να ακούσει ο κόσμος ώστε να αποσπάσουν ψήφους. Όπως ακριβώς κάνουν εκμεταλλευόμενοι το πρόβλημα της ακρίβειας και του πληθωρισμού, απόρροια επίσης του πολέμου στην Ουκρανία. Και αποκορύφωμα του λαϊκισμού η ρητορική τους για τους μετανάστες. Με κραυγές αγανάκτησης και ακραίες εθνικιστικές τοποθετήσεις περί εκδίωξης των μεταναστών από την Ευρώπη, κλεισίματος των συνόρων και άλλα… Με αντιμουσουλμανικές και ρατσιστικές κορώνες αλλά και με πρωτοφανείς πρωτοβουλίες όπως αυτή της κυβέρνησης Μελόνι για στρατόπεδα συγκέντρωσης λαθραίων μεταναστών και προσφύγων που καταφθάνουν στην Ιταλία. Όχι όμως μέσα στην Ιταλία αλλά στην γειτονική Αλβανία! Και μάλιστα στο εξαθλιωμένο οικονομικά βόρειο τμήμα της Αλβανίας!!!

Το πρόβλημα του καλπασμού της ακροδεξιάς στην Ευρώπη φάνηκε όμως σε όλη του την έκταση από τις επιδόσεις του γερμανικού AfD στις εκλογές τριών γερμανικών κρατιδίων, πριν από λίγες μέρες. Το ναζιστικό μόρφωμα ήρθε πρώτο στην Θουριγγία των δύο εκατομμυρίων κατοίκων με 32,8%. Δεύτερο στην Σαξονία των τεσσάρων εκατομμυρίων με 30,6% και επίσης δεύτερο στο Βραδεμβούργο των 2,5 εκατομμυρίων, με 29,2%… Όπως όλα δείχνουν υπάρχει ξεκάθαρα κίνδυνος το κόμμα αυτό για το οποίο ντρέπεται η ίδια η Γερμανία και επίσημα το έχει κατατάξει εκτός δημοκρατικού τόξου, να έρθει πρώτο στις εθνικές εκλογές της χώρας που πλησιάζουν… Κι αυτό φοβάμαι θα είναι η αρχή του τέλους της δημοκρατίας στην Ευρώπη…

Στη χώρα μας μία από τα ίδια. Η κεντροδεξιά φυλλορροεί και οι ψήφοι κατευθύνονται κυρίως προς τα δεξιά της! Στην καμουφλαρισμένη ελληνική ακροδεξιά. Που ευτυχώς, τουλάχιστον, είναι διασπασμένη σε μικρότερα κόμματα. Των οποίων οι επικεφαλής είναι επίσης ευτυχώς, αρκετά ματαιόδοξοι ώστε να προτιμούν το “αρχηγός στο χωριό ” από το “στέλεχος στην πόλη ” . Σωστά το καταλάβετε. Ίδια παθογένεια με την κεντροαριστερά… Η οποία απέτυχε στις πρόσφατες ευρωεκλογές να αναδείξει το μέγεθος του προβλήματος της ανόδου της ακροδεξιάς στην Ευρώπη! Ίσως ήμουν ο μόνος αριστερός υποψήφιος ευρωβουλευτής που έθετα αυτό το θέμα ως το μείζον πρόβλημα της Ευρώπης στις προεκλογικές μου ομιλίες και συνεντεύξεις! Κάποιοι άλλοι τότε μιλούσαν…για τα δικαιώματα των γυναικών ως πρώταιρεότητα!!!! Ότι νάναι δηλαδή…

Αλλά και σήμερα η ελληνική κεντροαριστερά αρνείται να αναδείξει το θέμα ως κυρίαρχο ευρωπαϊκό πρόβλημα. Πόσα ακούσατε για τις απανωτές εκλογικές νίκες ακροδεξιών κομμάτων στις ευρωπαϊκές χώρες από τους υποψήφιους προέδρους του ΠΑΣΟΚ ή του ΣΎΡΙΖΑ ; Ειδικά στον ΣΥΡΙΖΑ προτιμούν να προβάλλουν υστερικά μία κενή περιεχομένου woke ατζέντα παρά να αναδείξουν αυτό το ζωτικό για την δημοκρατία θέμα. Κι αυτό οι σκεπτόμενοι προοδευτικοί πολίτες το βλέπουν και το κρατούν. Ως ένα σημαντικό κρατούμενο.

Και κάτι ακόμα. Στην Γερμανία η απίστευτη άνοδος του ναζιστικού μορφώματος ” Εναλλακτική για την Γερμανία ” οδήγησε την αριστερά της χώρας σε άλλα μονοπάτια. Αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ευελιξία αλλά και επιστροφή στις ρίζες της αριστερής ιδεολογίας. Χρειάστηκε μία γυναίκα να αποχωρήσει από το αριστερό κόμμα της Γερμανίας και να ιδρύσει ένα άλλο, το BSW, συμμαχία Σάρα Βάγκενκνεχτ. Το οποίο συγκέντρωσε, αν και πρωτοεμφανιζόμενο, το σύνολο σχεδόν των αριστερών ψηφοφόρων. Με ποσοστό που έφτασε στο 13,5% στο Βραδεμβούργο όπου ανεδείχθη τρίτο κόμμα. Θέση που κατέλαβε και στην Θουριγγία με ένα εκπληκτικό 15,8% και στην Σαξονία με 11,8%.

Το μυστικό της επιτυχίας του νέου αυτού αριστερού κόμματος είναι η αντινατοϊκή, φιλεργατική και αντι-woke ρητορική της Σάρα Βάγκενκνεχτ. Η οποία μάλιστα διατύπωσε επίσης επιφυλάξεις για την συνέχιση του πολέμου της Ουκρανίας, ζητώντας στην πραγματικότητα συνθηκολόγηση της χώρας. Αλλά ίδια στάση κράτησε και για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση! Αδιαφορώντας για τα κοινά σημεία των θέσεων της στο μεταναστευτικό με τις θέσεις του ακροδεξιού AfD !!! Και τελικά, αν το καλοσκεφτούμε, πότε ο υπαρκτός σοσιαλισμός ήταν υπέρ των πολέμων ή υπέρ των ανοιχτών συνόρων; Ποτέ. Ήταν μόνο υπέρ της αλληλεγγύης των λαών, θέση που στην σύγχρονη θεώρησή της θα μπορούσε να μεταφραστεί σε αλληλεγγύη προς τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου, πρόσφυγες πολέμου ή εκδιωγμένους από ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Μήπως λοιπόν έφτασε η ώρα η συζήτηση στην Κεντροαριστερά στην Ελλάδα και ειδικότερα στην αριστερά, να πάψει να αφορά θέματα οργανωτικά και εσωτερικής εξουσίας; Μήπως έφτασε η ώρα να τερματιστεί άμεσα η εσωστρέφεια και να στραφεί η συζήτηση στην υιοθέτηση νέων πολιτικών θέσεων για τα καυτά προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες σε όλη την Ευρώπη; Θέσεων που θα τύχουν ευρείας αποδοχής από πολλά λαϊκά στρώματα και θα αλλάξουν την πορεία και την τύχη της αριστεράς στην Ελλάδα.

• ακροδεξιά κόμματα
• Ευρώπη