Το αύριο δεν μπορεί να περιμένει…

Πρώτο θέμα από χθες, η είσοδος και της Ιρλανδίας στον μηχανισμό στήριξης της οικονομίας. Πρώτο θέμα σε δελτία ειδήσεων και εφημερίδες. Έπρεπε να έλθει η οικονομική καταστροφή για να διεθνοποιηθούμε ως μέσα ενημέρωσης, αλλά τέλος πάντων δεν είναι αυτό το θέμα.

Το θέμα είναι πως έφτασε πια η ώρα, οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να πάψουν να τα ρίχνουν ο ένας στον άλλον και να στρωθούν σε δουλειά ώστε να συνεννοηθούν στα μίνιμα. Ούτε ο κ. Σαμαράς μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα υποσχόμενος το θαύμα της εξάλειψης του ελλείμματος σε δεκαοχτώ μήνες, ούτε ο κ. Παπανδρέου μπορεί να επιμένει ότι η οικονομική κατάρρευση της χώρας οφείλεται στην κυβέρνηση Καραμανλή και μόνον. Μετά την Ιρλανδία, ακολουθεί η Πορτογαλία κ.ο.κ. Δεν τις διοικούσε ο Καραμανλής κι’ αυτές τις χώρες. Ούτε είχε δίκιο ο κ. Παπανδρέου όταν το 2008 ο Καραμανλής προσπαθούσε να πει ότι η οικονομική κρίση είναι διεθνής και δεν χτυπά μόνον την Ελλάδα. Τότε ο κ. Παπανδρέου αντέκρουσε το περίφημο «χρησιμοποιείται την κρίση σαν άλλοθι για τα δικά σας λάθη».

Ο κ. Καραμανλής δεν πήρε τότε τα μέτρα που έπρεπε –κι ας έπεφτε εξ αιτίας των μέτρων και όχι της άκρατης σκανδαλολογίας. Ο κ. Παπανδρέου άργησε να καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος, όπως παραδέχθηκε πρόσφατα ο υπουργός του των οικονομικών και φοβήθηκε να πάρει μέτρα μόνος, πρίν φωνάξει την… «πυροσβεστική» (κατά μία προσφιλή του έκφραση).

Το χθες δεν θα τελειώσει, αν συνεχίσουμε να το κρατάμε ζωντανό στο σήμερα χρησιμοποιώντας το μόνο ως όπλο εναντίον του πολιτικού αντιπάλου και όχι ως παράδειγμα προς αποφυγήν λαθών.

Το αύριο δεν μπορεί να περιμένει πια. Συννενόηση…