Ανάλυση Bloomberg: Γιατί το ΔΝΤ πρέπει να αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα – Πηγές ΔΝΤ: Δεν θα ληφθεί απόφαση για τη συμμετοχή στο ελληνικό πρόγραμμα τη Δευτέρα
Η ανάμειξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα υπήρξε ολοκληρωτική καταστροφή. Ξανά και ξανά, η αποτυχία του να μάθει από τα λάθη του έφερε βάσανα στον ελληνικό λαό. Όταν οι διευθυντές του ταμείου συναντήθηκαν τη Δευτέρα ,έπρεπε να είχαν συμφωνήσει να διαγράψουν το χρέος της χώρας και να φύγουν.
Η ανάμειξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα υπήρξε ολοκληρωτική καταστροφή. Ξανά και ξανά, η αποτυχία του να μάθει από τα λάθη του έφερε βάσανα στον ελληνικό λαό. Όταν οι διευθυντές του ταμείου συναντήθηκαν τη Δευτέρα ,έπρεπε να είχαν συμφωνήσει να διαγράψουν το χρέος της χώρας και να φύγουν.
Η ανάμειξη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα υπήρξε ολοκληρωτική καταστροφή. Ξανά και ξανά, η αποτυχία του να μάθει από τα λάθη του έφερε βάσανα στον ελληνικό λαό. Όταν οι διευθυντές του ταμείου συναντήθηκαν τη Δευτέρα, έπρεπε να είχαν συμφωνήσει να διαγράψουν το χρέος της χώρας και να φύγουν.
Το ΔΝΤ δεν έπρεπε να είχε έρθει στην Ελλάδα εξαρχής. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, με τις ανησυχίες ότι η ελληνική κυβέρνηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της να ταλανίζουν τις αγορές, οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήθελαν το ΔΝΤ να μείνει. Οι Ευρωπαίοι φοβόντουσαν ότι η χρηματοδότηση από το ταμείο ενός από τους δικούς τους θα σήμαινε ευρύτερη αδυναμία της νομισματικής ένωσης. Όπως το είχε θέσει ο Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ «εάν η Καλιφόρνια είχε πρόβλημα χρηματοδότησης, οι ΗΠΑ δεν θα πήγαιναν στο ΔΝΤ».
Ωστόσο, η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αποφάσισε ότι η παρουσία του ΔΝΤ ήταν το σημάδι για να πειστούν οι Γερμανοί πολίτες ότι η Ελλάδα χρειαζόταν άμεση οικονομική υποστήριξη και ότι θα μπορούσε να επιβληθεί αυστηρή πειθαρχία στη χρήση αυτών των κονδυλίων. Οι πολιτικές προτεραιότητες της Μέρκελ συνέπιπταν με τα συμφέροντα του Διευθύνοντα Συμβούλου Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος ήθελε απεγνωσμένα να επαναφέρει το ΔΝΤ στο προσκήνιο. Από εκείνη τη στιγμή, το ΔΝΤ έγινε το βασικό εργαλείο της Ευρώπης – ειδικά της Γερμανίας – στην Ελλάδα.
Μετά συνέβη το βασικό λάθος: Σε συνεδρίαση του ΔΝΤ ενάντια στην φλογερή αντίδραση πολλών διευθυντών, οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί προώθησαν ένα πρόγραμμα διάσωσης, το οποίο, ενάντια στους κανόνες του ΔΝΤ δεν επέβαλλε απώλειες στους ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας. Η απόφαση ήταν βασισμένη στον ψευδή ισχυρισμό ότι η «αναδιάρθρωση» του ιδιωτικού χρέους θα πυροδοτούσε μια παγκόσμια οικονομική κατάρρευση.
Έτσι, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ δάνεισαν στην Ελλάδα ένα υπέρογκο ποσό για να αποπληρώσει τους τότε δανειστές της. Το χρέος της Ελλάδας παρέμεινε απαράλλαχτο και επαχθές και οι πιο ευάλωτοι Έλληνες υποχρεώθηκαν σε αβάσταχτη λιτότητα για να αποπληρώσουν τους νέους, επίσημους πιστωτές της χώρας. Η οικονομία γοργά και αναμενόμενα καταβαραθρώθηκε.
Ακόμα και όταν το ΔΝΤ αναγνώρισε το λάθος του δεν άλλαξε πορεία. Μια εσωτερική «άκρως απόρρητη» αναφορά που ήρθε αργότερα στο φως της δημοσιότητας αναγνώριζε ότι το πρόγραμμα ήταν γεμάτο «εμφανείς αποτυχίες» συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης αναδιάρθρωσης του ιδιωτικού χρέους και εκτενούς λιτότητας.
Αλλά το ΔΝΤ ποτέ δεν ανέλαβε την ευθύνη. Αντίθετα, απαίτησε επιπλέον λιτότητα για το 2014. Τον Δεκέμβριο, ο κόσμος ξεσηκώθηκε και έφερε την αντιπολίτευση του ΣΥΤΡΙΖΑ στην εξουσία, πράγμα που έκανε τις απαιτήσεις του ΔΝΤ ακόμη πιο επιτακτικές. Σε αυτό το σημείο, τα στοιχεία ότι η στρατηγική οδηγούσε την Ελλάδα σε οικονομική και δημοσιονομική κατάρρευση ήταν συντριπτικά. Ήταν σαν να ζητάς από έναν ασθενή με τραύματα να τρέξει γύρω από το τετράγωνο πριν του προσφέρεις τις πρώτες βοήθειες. Ωστόσο, όπως συνήθως, η αναπόφευκτη αποτυχία χρεώθηκε στην απροθυμία της Ελλάδας να συνεργαστεί.
Ο παραλογισμός έφτασε στο απόγειο στα μέσα του 2015, όταν το ΔΝΤ δημοσίευσε αναφορά που δήλωνε ξεκάθαρα ότι κάτω από τις τελευταίες προτάσεις λιτότητας της Ευρώπης, η Ελλάδα θα χρειαζόταν ένα θαύμα για να αποπληρώσει τα χρέη της. Εκείνη την περίοδο, οι έρευνες του ίδιου του ΔΝΤ έδειχναν ότι η καλύτερη οδός θα ήταν η παραγραφή του χρέους και η εγκατάλειψη της περαιτέρω δημοσιονομικής λιτότητας. Αυτό θα άφηνε στη χώρα λίγο περιθώριο να αναπτυχθεί ξανά και ίσως να ελκύσει και νέες επενδύσεις. Και εφ’ όσον αυτή η διαδικασία θα εκκινείτο η Ελλάδα θα ήταν ξανά ελεύθερη από τους επίσημους δανειστές και θα εξαρτάτο και πάλι από ιδιώτες επενδυτές με την υποσημείωση ότι θα ήταν πλήρως υπεύθυνοι του επιχειρηματικού ρίσκου.
Το ΔΝΤ έκτοτε προσπάθησε να κινηθεί προς την σωστή κατεύθυνση, καλώντας επανειλημμένα τους Ευρωπαίους να παραγράψουν σημαντικά κομμάτια του χρέους. Οι Γερμανοί, ωστόσο, έχουν αρνηθεί οποιαδήποτε παραγραφή. Αντίθετα, έχουν ακολουθήσει μια τακτική ελάφρυνσης με ψίχουλα, πιστεύοντας όσο και αν φαίνεται απίθανο ότι οι Γερμανοί πολίτες δεν θα μπορέσουν να κάνουν τις προσθέσεις.
Και έτσι συνεχίζεται η λιτότητα που αποτρέπει την ανάπτυξη στην Ελλάδα και διογκώνει το χρέος της χώρας – καταγεγραμμένο ως ποσοστό του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος. Η τελευταία ανάλυση του ΔΝΤ σε προετοιμασία για τη συνάντηση της Δευτέρας λέει ότι το δημόσιο χρέος στην Ελλάδα θα γνωρίσει «εκρηκτική διόγκωση».
Αυτή η στρατηγική είναι εντελώς ανεγκέφαλη. Οι Έλληνες έχουν υποστεί άσκοπα βάσανα. Εκείνοι που μπορούν να φύγουν, φεύγουν, ερημώνοντας τη χώρα. Κάθε μέρα που περνά η πιθανότητα οι Ευρωπαίοι επίσημοι πιστωτές να δούνε πίσω τα λεφτά τους μικραίνει. Οι επενδυτές έχουν τραβήξει ξανά τα χαλινάρια στα ελληνικά ομόλογα ορθά φοβούμενοι ότι βρισκόμαστε σε άλλο ένα αδιέξοδο.
Η αγωνία δεν θα λάβει τέλος, εκτός και αν το ΔΝΤ πιέσει το ζήτημα. Το ΔΝΤ και οι βασικοί του μέτοχοι – Ευρωπαίοι και Αμερικανοί – έκαναν το αρχικό λάθος και διαιώνισαν τα σφάλματα. Μια απλή παραδοχή του λάθους δεν είναι αρκετή: Ανάληψη της ευθύνης απαιτεί οι μέτοχοι του ΔΝΤ να αποδεχτούν τις ζημίες που τους αναλογούν. Αυτό σημαίνει την παραγραφή των χρεών της χώρας προς το ταμείο και να αφεθούν οι Έλληνες και οι Ευρωπαίοι να βρουν τη λύση μόνοι τους. Εάν το ΔΝΤ παραμείνει εμπλεκόμενο, το μόνο που θα κατορθώσει είναι να αμαυρώσει περισσότερο την αξιοπιστία του.
ΔΝΤ: Δεν θα ληφθεί απόφαση για τη συμμετοχή στο ελληνικό πρόγραμμα τη Δευτέρα
Την ίδια ώρα, πηγή του ΔΝΤ υπογραμμίζει στο mignatiou.com. ότι δεν θα ληφθεί καμία απόφαση για τη χρηματοδοτική συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, κατά την διάρκεια της συνεδρίασης του Εκτελεστικού Συμβουλίου (ΕΣ) του Ταμείου την Δευτέρα.
Επιπλέον, η ίδια πηγή χαρακτηρίζει αναληθή σχετικά δημοσιεύματα και ανταποκρίσεις σε ότι αφορά το εν λόγω ζήτημα, και ενημερώνει ότι τη Δευτέρα θα συζητηθεί η έκθεση για την ελληνική οικονομία στην βάση του άρθρου 4 του καταστατικού του ΔΝΤ, η οποία συντάχθηκε από την ομάδα της Ντέλιας Βελκουλέσκου και φέρει την έγκριση του Πολ Τόμσεν.
Επίσης θα κατατεθεί στο ΕΣ και θα συζητηθεί η έκθεση για την αξιολόγηση του δεύτερου δανειακού προγράμματος που συμφώνησε η Ελλάδα με το ΔΝΤ το 2012, η οποία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την τρέχουσα αξιολόγηση που εκκρεμεί. Για να ληφθεί απόφαση για την χρηματοδοτική συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα θα πρέπει ο Πολ Τόμσεν να παρουσιάσει για έγκριση στο ΕΣ πρόταση συμμετοχής, η οποία όμως θα πρέπει να αποδεικνύει ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο. Κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί την Δευτέρα διότι δεν έχει υπάρξει καμία συμφωνία με τους Ευρωπαίους για το πως αυτό μπορεί να συμβεί. Στην έκθεση για το άρθρο 4 αποτυπώνονται τα θετικά και τα αρνητικά για κάθε οικονομία, και αυτό θα συμβεί στην περίπτωση της δευτεριάτικης συνεδρίασης, για την Ελλάδα. Σημειώνουμε ότι η έκθεση για το άρθρο 4 γίνεται για πρώτη φορά για την Ελλάδα εδώ και 4 χρόνια
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr