Ένα ευρύ φάσμα διαφορετικών εθνοτήτων και θρησκειών στις ακτές της Κασπίας θάλασσας αλλά και στις βόρειες πλαγιές του Καυκάσου, στη ρωσική επικράτεια, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα. Μία πολυτάραχη περιοχή όπου μόνο η ρωσική παρουσία εγγυάται την διατήρηση της ειρήνης και την αποτροπή της ανάφλεξης.
Τρεις ρωσικές δημοκρατίες βρέχονται από την Κασπία θάλασσα. Στο βορά το Ομπλάστ (περιφέρεια) του Άστραχαν. Μίας πόλης με σαφές ρωσικό χρώμα, γνωστής για το διεθνές εμπόριο με εμπόρους από Περσία, Γεωργία και Αρμενία, πύλη της Ρωσίας προς την ανατολή και πόλης παγκόσμια γνωστής για τον πλούτο της από το χαβιάρι του Οξύρρυγχου, αφού βρίσκεται πάνω στο δέλτα του Βόλγα ποταμού, ο οποίος εκβάλλει στην Κασπία.
Νοτιότερα η δημοκρατία της Καλμίκια με κύριο πληθυσμό την εθνότητα των Καλμίκων, μογγολικού φύλου που είναι και ο μοναδικός Βουδιστικός (!!!) λαός της Ευρώπης ! Η Καλμίκια είναι μια φτωχή περιοχή, σε σύγκριση με το πλούσιο Άστραχαν, με ένα μόνο αστικό κέντρο, την πρωτεύουσα της και με πληθυσμό που κατά τα δύο τρίτα ζει σχεδόν νομαδικά στην τεράστια στέπα της περιοχής, ασχολούμενοι με την κτηνοτροφία.
Μόσχα: Στις φλόγες το Ινστιτούτο Τεχνολογικών Ερευνών: Τουλάχιστον 7 νεκροί
Το 2017 βρέθηκα στην ρωσική Κασπία. Η ομορφιά και ο πλούτος του Άστραχαν, με τις υπέροχες ορθόδοξες εκκλησίες , τα πλούσια σπίτια, τους καταπράσινους κήπους και τις φροντισμένες προκυμαίες στις όχθες του Βόλγα έκαναν τον ταξιδιώτη να αγαπήσει πολύ αυτή την πόλη. Θυμάμαι την ευγένεια των κατοίκων, το υπέροχο φαγητό, το άφθονο και φθηνό χαβιάρι και τις πλούσιες αγορές της πόλης.
Οδηγώντας προς το νότο, παράλληλα με τις ακτές της Κασπίας, το σκηνικό άλλαξε άρδην! Οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι της περιφέρειας του Άστραχαν, έδωσαν τη θέση τους σε έναν ασφαλτόδρομο με μόνο μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και αυτός, στην περιοχή πιά της δημοκρατίας της Καλμίκιας σε ένα κακοσυντηρημένο ασφαλτόδρομο που μετά βίας χωρούσαν να διασταυρωθούν δύο αυτοκίνητα και παρακάτω σε ένα κάκιστο χωματόδρομο με πολλά και μακρά τμήματα αμμώδους δρόμου όπου κινδύνευε κανείς να κολλήσει!
Και μετά τα σύνορα της ρωσικής δημοκρατίας του Νταγκεστάν. Στο νότιο τμήμα της ρωσικής Κασπίας.
Εδώ οι κάτοικοι είναι μουσουλμάνοι. Το βλέπεις οδηγώντας διότι εμφανίζονται τα πρώτα Τζαμιά στα χωριά. Όμως από πολλές διαφορετικές εθνότητες αν κρίνει κανείς από τις γλώσσες που μιλούν: ρώσικα, αζέρικα ( που μοιάζουν πολύ με τουρκικά), αραβικά και άλλες 9 γλώσσες αντίστοιχων εθνοτήτων! Η ποιότητα των δρόμων βελτιώνεται αισθητά και η πρώτη αίσθηση, στον βορά της δημοκρατίας, είναι ότι βρίσκεσαι σε μια φιλόξενη μουσουλμανική περιοχή της Ευρώπης. Η αίσθηση αυτή δε διαρκεί για πολύ. Όσο οδηγεί κανείς νότια και ειδικά από το σημείο που ο δρόμος φτάνει κοντά στις ακτές της Κασπίας η ατμόσφαιρα αρχίζει να είναι βαριά! Καχύποπτα βλέμματα , άνθρωποι που σε εξερευνούν με τα μάτια εσένα και το όχημά σου σα να προσπαθούν να καταλάβουν…τι ρόλο παίζεις. Είσαι ένας τουρίστας που βρέθηκε κατά λάθος στην περιοχή? Μήπως κατάσκοπος? Ίσως κρυφός ασφαλίτης?
Ρωσία: Στους 19 οι νεκροί από την τρομοκρατική επίθεση στο Νταγκεστάν – Ανάμεσά τους και ένας ορθόδοξος ιερέας (Φωτό & Βίντεο)
Όλα γίνονται πιο σαφή όσο πλησιάζεις προς την πρωτεύουσα Μαχατσκαλά. Εδώ πιά η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι. Η περιοχή από εδώ και μέχρι τα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν, όπως και δυτικά μέχρι και τη δημοκρατία της Τσετσενίας και της Οσετίας ( στις βόρειες πλαγιές του Καυκάσου) είναι η πλέον ταραγμένη από εθνικιστικά και θρησκευτικά πάθη, περιοχή της ρωσικής επικράτειας. Η ιστορία της Οσετίας είναι γνωστή. Μια δημοκρατία χωρισμένη στα δύο από τις κορυφές της οροσειράς του Καυκάσου, σε Βόρεια ( που ανήκει στη Ρωσία) και Νότια που αποσχίστηκε από την Γεωργία με πόλεμο κατά τον οποίο η Ρωσία βοήθησε τους κατοίκους της Νότιας Οσετίας να ανεξαρτητοποιηθούν.
Η ιστορία και οι ταραχές στην Τσετσενία είναι επίσης γνωστά. Η μουσουλμανική αυτή δημοκρατία της Ρωσίας με την σκληροτράχηλη εθνότητα των Τσετσένων και πρωτεύουσα το πολύπαθο Γκρόσνι. Με ισχυρό εξτρεμιστικό ισλαμικό στοιχείο που υποκίνησε αγώνα για την ανεξαρτητοποίηση που όμως απέτυχε αφού αιματοκύλισε την περιοχή. Σήμερα οι Τσετσένοι πολεμούν στο πλευρό του στρατού του Πούτιν στον πόλεμο στην Ουκρανία ενώ η Τσετσενία εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από εθνικιστικά πάθη και έριδες και αυτονομιστικά κινήματα.
Η περίπτωση όμως του Νταγκεστάν είναι διαφορετική. Η μουσουλμανική αυτή δημοκρατία παρά το εξτρεμιστικό ισλαμικό κίνημα που έχει στον πληθυσμό της, δεν έχει απασχολήσει την Διεθνή επικαιρότητα και κοινότητα παρά ελάχιστα. Παρόλο που ισλαμιστές της περιοχής έχουν κατηγορηθεί για σοβαρές τρομοκρατικές επιθέσεις , όπως αυτό το σαββατοκύριακο. Η επίθεση ενόπλων σε συναγωγή και χριστιανικούς ναούς στην Πρωτεύουσα Μαχατσκαλά και στην πόλη Ντερμέντ, κοντά στα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν ( η νοτιότερη πόλη της Ρωσίας) έφερε πάλι το Νταγκεστάν στη διεθνή επικαιρότητα. 19 νεκροί, μεταξύ τους 16 μέλη των ρωσικών δυνάμεων ασφαλείας κι ένας ορθόδοξος ιερέας τον οποίο έσφαξαν κανονικά οι εξτρεμιστές ένοπλοι μουσουλμάνοι. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί ότι ανάμεσα στους νεκρούς είναι και 5 τρομοκράτες. Ενώ συνελήφθη ως ύποπτος νομάρχης μίας περιοχής κοντά στην πρωτεύουσα, οι δύο γιοί του οποίου φέρονται ανάμεσα στους τρομοκράτες. Ο ένας του γιός μάλιστα μοιράστηκε βίντεο μέσω telegram με φίλους του, στο οποίο φωνάζει ότι σκοτώνει άπιστους!
Πίσω στο 2017, όταν επισκέφθηκα οδηγώντας την περιοχή, θυμάμαι ότι η εκρηκτική κατάσταση ήταν σαφής και οφθαλμοφανής στους δρόμους. Υπήρχε μια επίφαση ηρεμίας που καταλάβαινες πόσο επιφανειακή είναι στα αλλεπάλληλα μπλόκα Ρώσων στρατιωτών, αστυνομικών και κομάντος (!!!) Μπλόκα με οδοφράγματα, ώστε να μη μπορεί κανείς να αποφύγει τον έλεγχο. Και με τους Ρώσους ένστολους οπλισμένους σαν αστακούς. Με βαρύ οπλισμό, το δάχτυλο στην σκανδάλη, καλυμμένα τα πρόσωπά τους και με εμφανή αλεξίσφαιρα γιλέκα. Μου έκανε μάλιστα εντύπωση η οχύρωση των σημείων ελέγχου στους δρόμους. Με σακιά με άμμο και άλλα προστατευτικά μέτρα. Όπως και η τεράστια περιέργεια που προκαλούσε στους Ρώσους των δυνάμεων ασφάλειας η παρουσία ενός τουρίστα από την Ελλάδα που έκανε οδικό τουρισμό στην περιοχή! Κάτι ανάλογο είδα μόνο σε απομακρυσμένες περιοχές του τουρκικού Κουρδιστάν, στις περιοχές κοντά στα σύνορα της Τουρκίας με Ιράκ και Ιράν.
Παρά τα αυξημένα αυτά μέτρα, στο εσωτερικό της πρωτεύουσας Μαχατσκαλά η επιτήρηση ήταν πιο διακριτική. Χωρίς ένστολους. Και στο κέντρο της πόλης εντύπωση μου προκάλεσε η παρουσία σχεδόν δίπλα δίπλα Τζαμιών και χριστιανικών ναών. Συναγωγή δεν είδα. Ή δεν έτυχε ή ήταν χωρίς έντονα εβραϊκά διακριτικά ώστε να μην προκαλούν. Η κατάσταση στην νότια πόλη Ντερμέντ φαινόταν πολύ πιο ήρεμη. Όμως μερικά χιλιόμετρα νοτιότερα, στα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν, άλλη μια έκπληξη με περίμενε.
Έφτασα στα σύνορά, όπως μου έδειχνε ο δορυφορικός πλοηγός ( το ναβιγκέιτορ) αλλά σύνορα ή συνοριακό σταθμό δεν έβλεπα! Τρόμαξα! Νόμιζα ότι τα σύνορα είναι κλειστά και θα έπρεπε να γυρίσω πίσω. Είδα όμως κάποια ταξί παρκαρισμένα. Ρώτησα τον οδηγό ενός ταξί που είναι τα σύνορα και μου απάντησε, εδώ!!!
Διαπίστωσα ότι δεν έβλεπα τα σύνορα διότι τα φράζουν ψηλοί σιδερένιοι φράχτες που αποκλείουν εντελώς την πρόσβαση αλλά και την θέα στον μεθοριακό σταθμό. Γιατί? Πιθανότατα διότι οι ( δεκάδες) υπάλληλοι του σταθμού ήταν Ρώσοι χριστιανοί! Έπρεπε να σύρεις μια τεράστια πόρτα για να εισέλθεις στην περιοχή του μεθοριακού σταθμού. Πίσω από την οποία σε περίμεναν ένοπλοι άνδρες ασφάλειας! Οι δε διατυπώσεις για να περάσεις τα σύνορα προς το ( μουσουλμανικό) Αζερμπαϊτζάν ήταν παροιμιώδεις. Και φυσικά πολύωρες ! Ερωτήσεις επί ερωτήσεων! Πώς βρέθηκες εκεί, από πού ήρθες, πού έμεινες, πού πηγαίνεις… Και εξονυχιστικός έλεγχος του οχήματος!!! Τα σύνορα είναι ένας ποταμός. Όταν τελικά τον περάσεις και στον σαφέστατα πιο σύγχρονο μεθοριακό σταθμό του Αζερμπαϊτζάν, άλλη μία πολύωρη διαδικασία με ερωτήσεις για τα πάντα και οφθαλμοφανή καχυποψία!
Εν κατακλείδι ο ρωσικός Καύκασος ήταν και παραμένει μία ταραγμένη περιοχή. Αλλά και στη νότια πλευρά της οροσειράς, που έχω επίσης επισκεφθεί οδικώς, η κατάσταση βράζει. Με δύο αποσχισμένες φιλορωσικές δημοκρατίες στο έδαφος της Γεωργίας ( Νότια Οσετία και Αμπχαζία) αλλά και με την πολυετή διαμάχη Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο Καραμπάχ ( αρμενικός και άρα χριστιανικός θύλακας στο Αζερικό έδαφος) και το Ναχιτσεβάν ( Αζερικός και άρα μουσουλμανικός θύλακας στην αρμένικη πλευρά των συνόρων). Οι ταραχές μάλιστα στον Καύκασο ξεκίνησαν με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1990. Και δυστυχώς η κατάσταση δεν έχει ακόμα, 34 χρόνια μετά, καταλαγιάσει!
Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost.
Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.
Δημοσίευση: ’
Επιμέλεια: Νίκος Φυτάς 
