Το γελεκάκι που φοράς…

Ευφάνταστο εύρημα το κίτρινο γιλέκο. Φωσφορίζει, ξεχωρίζει και συμβολίζει (την παρουσία στον δρόμο, την κινητοποίηση). Δεν έχει σημασία ποιός είχε την έμπνευση.

Σημασία έχει το αποτέλεσμα : η Γαλλία θυμάται τον αγωνιστικό εαυτό της, ο Μακρόν υποχωρεί ατάκτως και η Ενωση που «έχει τραχανά απλωμένο» (πονοκέφαλος λόγω Ιταλίας) σιωπά αιδημόνως… Όμως υπήρξε κι άλλο ένα αποτέλεσμα. Δεν είναι η ευεξήγητη πτώση της δημοτικότητας του Μακρόν(-5 μονάδες μέσα σ΄ένα μήνα), αλλά η άνοδος της Λεπέν (+6 μονάδες μέσα στον ίδιο μήνα, ποσοστό 29% έναντι 27% του Μακρόν)…

Ετερόκλητο το πλήθος στις κινητοποιήσεις που διοργάνωσαν τα ακομμάτιστα-όπως διατείνονται- «Κίτρινα Γιλέκα», ευθεία η υποστήριξη των κινητοποιήσεων από Λεπέν και Μελανσόν, κέρδη για τους Ακροδεξιούς, στασιμότητα για τον ριζοσπάστη της Αριστεράς.Τουλάχιστον μέχρι στιγμής…

Κάποτε ο Γκάρι Λίνεκερ, είχε πεί κάποτε ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι με 22 ποδοσφαιριστές που κυνηγούν μια μπάλα και στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί.

Παραφράζοντας τον αφορισμό του, θα λέγαμε ότι στην σημερινή Ευρώπη οι εργαζόμενοι πασών των πολιτικών αποχρώσεων κινητοποιούνται και αγωνίζονται, αλλά στο τέλος αποκομίζει κέρδη η Ακροδεξιά.

Υ.Γ. Μετά το Μουντιάλ της Ρωσίας ,και την οικτρή αποτυχία της εθνικής Γερμανίας, ο Λίνεκερ τα μάζεψε λέγοντας ότι ο περιώνυμος αφορισμός του ανήκει στην ιστορία. Είθε –εν όψει ευρωεκλογών-να ισχύσει το ίδιο και για την Ακροδεξιά του καιρού μας. Ώστε το μαύρο κύμα να αναχαιτισθεί και να αφορά πλέον το παρελθόν.