To… λιντσόσημο και το Twin Peaks: Ντέιβιντ Λιντς, αν δεν υπήρχες, θα έπρεπε να σε εφεύρουμε

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2025, ώρα (δύσκολη) 20:20. Aνακοινώνεται ο θάνατος του Ντέιβιντ Λιντς. Συμμετρική η ώρα, αμιγώς ταυτισμένη με την εμμονική ψυχοσύνθεση του εκλιπόντος. Ο κόσμος του κινηματογράφου πενθεί. Αποτελούσε άλλωστε προνόμιο το να ζεις στο ίδιο timeline με αυτόν τον σπουδαίο διανοούμενο. Με πιάνω να ξεκινάω αυτό το «ψηφιακό νεκρολούλουδο» και δεν ξέρω από που να ξεκινήσω και που να καταλήξω. Ξέρεις γιατί; Ο Ντέιβιντ Λιντς ήταν bigger than life. Δεν ήταν απλώς η σφραγίδα που έβαλε στα «Blue Velvet», «Mulholland Drive» και «Twin Peaks». Ήταν η στάση του στην όλη φτιάξη που λέγεται κοινωνία. Γιάπης μα επιμελώς ατημέλητος. Αυτόφωτος και συνάμα αλήτης.

Στη δύστοπη εποχή του κορωνοϊού και στον καθημερινό εφιάλτη του lockdown, μέσα στον πολύ ελεύθερό μου χρόνο, «σκάλωνα» καθημερινά στο ιδιότυπο δελτίο καιρού που παρουσίαζε από τη σελίδα του στο Facebook. Tότε ήταν που διατύπωσα για πρώτη φορά στην παρέα των «σειράκηδων» την άποψη πως κάθε sci-fi σκηνοθέτης και σεναριογράφος οφείλει να πληρώνει… Λιντσόσημο. Κι αυτό γιατί με το «Twin Peaks» λειτούργησε οδοδεικτικά προς την νεότερη γενιά. Δεν τους περιέγραψε θεωρητικά, μα τους παρουσίασε με κινηματογραφικό θάρρος την επόμενη μέρα: Πως με τον όρο «τηλεοπτική σειρά» δεν νοούνταν η «Δυναστεία», η «Μάχη» και το «Τόλμη και Γοητεία». Τα πράγματα μπορούσαν να πάνε μπροστά, και πήγαν.

Ας κλέψουμε λοιπόν από το IMDb:  Στο «ειδυλλιακό» Τουίν Πικς, όπου το αίσθημα της συνεκτικής κοινότητας παραμένει ισχυρό και διατηρείται μια στενή σχέση με τη φύση, καταφθάνει ένας πράκτορας του FBI με μεγάλη συναίσθηση της ηθικής, εξαιρετικά ανορθόδοξες μεθόδους και στόχο να βρει τον υπαίτιο – ίδιο απ’ ότι φαίνεται με αυτόν που είχε δολοφονήσει έναν χρόνο πριν μια άλλη νεαρή γειτονικής πόλης με παρόμοιο, αποκρουστικό τρόπο. Σύντομα γίνεται αντιληπτό ότι η νεκρή Λόρα Πάλμερ σχετιζόταν απρόσμενα με πολλά μέλη της κοινότητας και ότι η «άμεμπτη» και αγνή εικόνα εκείνης μα και της πόλης κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά. Ο πράκτορας Ντέιλ Κούπερ, έχοντας τη συνδρομή του τοπικού σερίφη και των ενοράσεων του ασυνειδήτου του, γρήγορα αντιλαμβάνεται πως ο φόνος αγγίζει ακόμα βαθύτερες πραγματικότητες – στα όρια του υπερφυσικού…

Per Aspera, Ad Astra

Aν ξέρεις ποιος σκότωσε τη Λόρα Πάλμερ, είμαι βέβαιος πως έχεις ήδη συμφωνήσει. Αν όχι, θα σου συνιστούσα να δεις τις δύο πρώτες σεζόν (1990-91), όπως και την (εν μέρει άνιση) επιστροφή της απόλυτης σειράς, 25 χρόνια μετά. Χωρίς την επιρροή του Ντέιβιντ Λιντς δεν θα υπήρχε ποτέ το «Lost». Χωρίς το «Twin Peaks» δεν θα είχε δημιουργηθεί ποτέ η καλύτερη σειρά του Σύμπαντος, που ακούει στο όνομα «Leftovers».

Το «Twin Peaks» άλλαξε για πάντα την τηλεόραση, συνδυάζοντας το μυστήριο, το δράμα και την απόλυτη παράνοια με τρόπους πρωτοποριακούς. Ήταν η σειρά που άνοιξε τον δρόμο για όλα όσα ακολούθησαν, αποδεικνύοντας πως η μικρή οθόνη μπορούσε να φιλοξενήσει καλλιτεχνική πρωτοπορία. Σκέψου να είσαι τριαντάρης το 1990, η μόνη σου πρόσβαση στις σειρές να είναι η τηλεόραση και τα κλισέ της εποχής και ξαφνικά να βλέπεις το αριστούργημα. Τέτοιο το σοκ.

Κι επειδή τα κανάλια που δέχονται διαχρονικά βολές είναι τα δημόσια, καλό είναι να θυμηθούμε πως η ΕΡΤ έπαιζε τον «Ύποπτο Κόσμο του Τουιν Πικς» καθημερινά, λίγες μέρες μετά την προβολή του εκάστοτε επεισοδίου στα εξωτερικά.

Κλείνοντας, αξίζει να τονιστεί πως υπάρχει «διάδοχος». Είναι ο Ντέιμον Λίντελοφ. Τον γνωρίζουν όσοι ξέρουν ποιος σκότωσε τη Λόρα, όπως καθώς κι εκείνοι που πάντα θα ανατρέχουν στο 1990. Τότε που οι τηλεοπτικές σειρές έκαναν τη μεγάλη υπέρβαση.

Ελαφρύ το χώμα, Ντέιβιντ Λιντς, με το αποτύπωμα το ανεξίτηλο…

 

• Twin Peaks
• Ντέιβιντ Λιντς