Δημοσίευση: ’
Το μακρύ ζεϊμπέκικο της κεντροαριστεράς (και πως ντύθηκε νυφούλα!)
Καλώς εχόντων των πραγμάτων σήμερα είναι τα αποκαλυπτήρια ενός νέου εγχειρήματος για την ενότητα αυτού του πράγματος που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε «προοδευτικές δυνάμεις». Πώς λέγανε τα δελτία στη δεκαετία του ογδόντα, όταν μιλούσανε για τις δημοτικές εκλογές και τους υποψηφίους τους; Α μπράβο, «ΠΑΣΟΚ και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις». Κι επειδή ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει πια και ούτε ανασταίνεται, παρά τα σχετικά βουντού Φώφης, Λοβέρδου και Μπένυ, το διακύβευμα για τις προοδευτικές δυνάμεις είναι ένα και απλό:
Θα συνταχθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ ή θα πάνε σπίτι τους;
Το οποίον σπίτι, δεν είναι και τόσο οδυνηρή εμπειρία εκ πρώτης όψεως. Το ζήσαμε ουκ ολίγοι και ουκ ολίγες εξ ημών, που αποφασίσαμε κάποια στιγμή στις ζωές μας να καταθέσουμε τις κομματικές ταυτότητες. Και δεν πάψαμε να είμαστε ενεργοί πολίτες, με τον τρόπο του ο καθένας και η καθεμιά, ούτε άποψη πάψαμε να έχουμε. Κάποιοι άλλοι, πάλι, και κάποιες άλλες γουστάρουν περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας και θέλουν να είναι μέσα στο παιχνίδι το πολιτικό. Όχι για λόγους συναλλαγής, αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά που νομίζουν ότι μαζί τα φάγαμε, αλλά για λόγους προσωπικής επιβεβαίωσης και εγωισμού. Δικαίωμά τους είναι, it’s a free country που λένε και στα έργα τα αμερικάνικα…
Οπότε; Οπότε μας προέκυψε η πρωτοβουλία «Γέφυρα» που συγκεντρώνει πάνω κάτω εκατό πολίτες από πλείστους όσους χώρους και ρεύματα της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Από τη δεξιά σοσιαλδημοκρατία, ας πούμε, ως τον λάιτ ευρωκομμουνισμό, με συμμετοχές πανεπιστημιακών, διανοουμένων, δημοσιογράφων, καλλιτεχνών, τα γνωστά να μη σας κουράζω τώρα. Και ονόματα έχω, αν θέλετε, πάρτε χαρτί και μολύβι και γράψτε:
Νίκος Μουζέλης, Αντώνης Λιάκος, Σωτήρης Βαλντέν, Άννα Αναγνωστοπούλου, Χρήστος Μαχαίρας, Παναγιώτης Παναγιώτου, Κωστής Παπαϊωάνου, Άννα Παπαδημητρίου-Τσάτσου, Νίκος Μπίστης, Μαρία Ρεπούση, Φωτεινή Σιάνου, Γιώργος Μακρυνός ο κατάλογος είναι μακρύς, μη φάμε εδώ πέρα το χρόνο σας και το χώρο του Newpost.
Όλα αυτά και όλοι αυτοί για τη συγκρότηση ενός «μεγάλου προοδευτικού πόλου με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ», που είπε και ο νέος υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Άγγελος Τόλκας, προχθές, σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών». The only show in town, το μοναδικό σόου στην πόλη που λένε και οι Αμερικάνοι σε αυτές τις περιπτώσεις. Διότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που έχουν γράψει ιστορία και χιλιόμετρα τόσο στην πολιτική όσο και στην άποψη, δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι απολειφάδια της γκρίνιας και της μύρλας, που αφού κουράστηκαν να πηδάνε τη μισή Αθήνα σκέφτηκαν ότι ήρθε η ώρα να πηδήξουν την άλλη μισή. Εδώ έχουμε να κάνουμε με το βαρύ πυροβολικό!
Και εδώ, επίσης, έχουμε την τελική επίθεση του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό το πράγμα που ήταν κάποτε το κραταιόν και το όλον ΠΑΣΟΚ και τώρα έχει καταντήσει παράγκα του χειμώνα. Αφού του τσούρνεψε το πάπλωμα, τώρα γουστάρει και τα μαξιλάρια. Αφού το άφησε στο μονοψήφιο ποσοστό, τώρα προτίθεται να το στείλει εκτός Βουλής. Αφού το ανάγκασε ν’ αλλάξει όνομα (και ΑΦΜ!), τώρα του κλείνει και ραντεβού με το χρονοντούλαπο. Έτσι κάνουν όμως οι κάθε είδους πολεμιστές στους πάσης φύσεως πολέμους. Όπως δεν έδειξε έλεος ο Αντρέας Παπανδρέου στον Γεώργιο Μαύρο και στην Ένωση Κέντρου, έτσι δεν δείχνει τώρα και ο Αλέξης Τσίπρας στη Φώφη Γεννηματά και στο ΚΙΝΑΛ. Γιατί πάει να τις κερδίσει τις εκλογές, δεν πάει να τις χάσει. Σε πείσμα των δημοσκόπων, που επιμένουν να ταΐζουν σανό τους πολίτες. Να ‘τανε τουλάχιστον τριφύλλι, που είναι και θρεπτικό…
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr