Το Μαξίμου «μαγειρεύει» ανασχηματισμό – Tο «ειδησεογραφικό» φλερτ Σαμαρά – Καρυστιανού – ΚΕΚ το χρώμα του… χρήματος

Αν κάτι δεν λείπει από τη σημερινή πολιτική επικαιρότητα, είναι η χαρακτηριστική μυρωδιά «μαγειρέματος». Στους διαδρόμους του Μαξίμου, όπου τα νέα ταξιδεύουν με ταχύτητα espresso, συζητούν για αλλαγές γύρω στο Πάσχα. Το βασικό ερώτημα δεν είναι ποιος μπαίνει ή ποιος βγαίνει — αλλά πού θα καθίσει ο Γιώργος Γεραπετρίτης. Στο ΥΠΕΞ ή πίσω στο Μαξίμου ώστε να κρατήσει στα χέρια του τη «βίβλο» της συνταγματικής αναθεώρησης; Αν επιστρέψει, κάποιοι βλέπουν τον Κωστή Χατζηδάκη να κλείνει τη θέση του Υπουργείου Εξωτερικών σαν έτοιμος από καιρό. Τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Οι απρόβλεπτες ανατροπές είναι το αγαπημένο είδος αθλητισμού της ελληνικής πολιτικής σκηνής.

Η σταυροδοσία που καίει περισσότερους απ’ όσους παραδέχονται

Στη ΝΔ, βουλευτές που ανέμεναν την αναγραφή σταυρών και στις εθνικές εκλογές διάβασαν το νομοσχέδιο Λιβάνιου και είδαν… τίποτα. Οι οκτώ που το ζήτησαν φωναχτά, μαζί με πολλούς ακόμη, θεωρούν ότι χάθηκε μια ευκαιρία να μπει τάξη σε ένα σύστημα όπου πέρυσι —όπως επιμένουν— έγιναν «μαγικά». Με το παρασκήνιο της σταυροδοσίας να μυρίζει μπαρούτι, δεν αποκλείεται νέα πίεση.

Υποκλοπές: εκεί που το «έκλεισε ο Άρειος Πάγος» γίνεται ξανά άνοιγμα

Στις δίκες, τα αυτονόητα καθυστερούν — μέχρι που ένας εισαγγελέας σηκώνει το φρύδι. Η αγόρευση του Δημήτρη Παυλίδη για τις υποκλοπές άφησε μια υπόνοια που ακούστηκε σαν σειρήνα: η έρευνα μπορεί να ξανανοίξει. Και όσοι έσπευσαν να πανηγυρίσουν ότι «το θέμα έκλεισε», τώρα ας βρουν άνετα παπούτσια. Θα χρειαστούν τρέξιμο.

Και στα προγράμματα κατάρτισης; Εκεί παίζονται… άλλα χρήματα

Η υπόθεση Παναγόπουλου λειτούργησε σαν υπενθύμιση. Ότι πίσω από τα προγράμματα κατάρτισης υπάρχει ένας κόσμος που τον ξέρουν λίγοι —και ακόμη λιγότεροι τον ακουμπούν. Εταιρείες που κερδίζουν σταθερά σχεδόν όλους τους διαγωνισμούς, ποσά εκατοντάδων εκατομμυρίων από Ταμείο Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ και ένα σύστημα όπου οι «θεσμικοί φορείς» βρίσκουν μπροστά τους πάντα τα ίδια ιδιωτικά ΚΕΚ και κέντρα διά βίου μάθησης. Και τότε ξεκινά το παιχνίδι: ποιος γράφει τον διαγωνισμό, ποιος τον διαβάζει και ποιος τον… κερδίζει.

Όταν άλλοι κοιτούν βιτρίνες, o Δένδιας χτίζει αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ουάσιγκτον

Στην Ουάσιγκτον, αυτές τις ημέρες, αρκετοί υπουργοί απ’ όλο τον κόσμο κυκλοφορούσαν σαν παιδιά σε αμερικανικό mall: φωτογραφίες με drones, selfies με πυραυλικά συστήματα, χαμόγελα μπροστά σε μακέτες «made in USA». Κάποιοι πήγαν για να… εμπνευστούν, άλλοι για να θαυμάσουν.
Ο Νίκος Δένδιας δεν ήταν ένας από αυτούς.

Ο έλληνας υπουργός Άμυνας έκανε αυτό που σπάνια γίνεται σε τέτοια ταξίδια: δούλεψε. Και μάλιστα σε επίπεδο που στο Πεντάγωνο εκτίμησαν. Η συνάντησή του με τον Υπουργό Πολέμου των ΗΠΑ δεν ήταν κοινωνικής ευγένειας, αλλά μέρος ενός σχεδίου για συνδιαμόρφωση της νέας αμυντικής αρχιτεκτονικής της περιοχής — εκεί όπου η Ελλάδα θέλει να εμφανίζεται όχι ως πελάτης, αλλά ως εταίρος.

Και εκεί μπαίνει στη σκηνή ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Τζέρι Μόραν. Φίλος της Ελλάδας χρόνια τώρα, με επιρροή και στο Καπιτώλιο και στο Κάνσας απ’ όπου εκλέγεται, μετέφερε στον Δένδια κάτι πιο ουσιαστικό από μια «καλή κουβέντα»: μέσα στον Φεβρουάριο ετοιμάζει διακομματική αποστολή γερουσιαστών στην Αθήνα. Οι ημερομηνίες 16–20 Φεβρουαρίου ακούγονται ως οι πιο πιθανές, ακριβώς επειδή η Γερουσία δεν συνεδριάζει τότε. Η αποστολή είχε προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο, πριν την αναβάλει το ιστορικό shutdown — εκείνο που «πάγωσε» κυριολεκτικά την ομοσπονδιακή λειτουργία. Τώρα, όμως, επιστρέφει πιο συμπαγής, πιο πολιτική και σίγουρα πιο σημαντική για τα ελληνικά συμφέροντα.

Και δεν είναι μόνο η Γερουσία. Ο Γκας Μπιλιράκης, ο Ελληνοαμερικανός βουλευτής από τη Φλόριντα, σχεδιάζει αντίστοιχη διακομματική αποστολή της Βουλής των Αντιπροσώπων τον Απρίλιο. Δύο επισκέψεις μέσα σε δύο μήνες — όχι ακριβώς καθημερινό φαινόμενο.

Αυτό που διαβάζεται στο παρασκήνιο είναι ακόμη πιο κρίσιμο: η Αθήνα έχει πια συνειδητοποιήσει ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική δεν ξεκινά μόνο από τον Λευκό Οίκο. Η γραφή του «manual» περνάει από το Κογκρέσο — και μάλιστα από επιτροπές που έχουν κάτι παραπάνω από άποψη για τις αμυντικές δαπάνες και τα εξοπλιστικά.

Και ο Δένδιας; Απλώς κάνει αυτό που δεν φαίνεται όσο οι άλλοι χαζεύουν βιτρίνες: χτίζει συμμαχίες αργά, σταθερά, μεθοδικά. Και —το σημαντικότερο— με ανθρώπους που πραγματικά αποφασίζουν.

Tο «ειδησεογραφικό» φλερτ Σαμαρά – Καρυστιανού

Κάπου ανάμεσα στον «πρωινό καφέ» και στα βραδινά πηγαδάκια, γεννήθηκε μια φήμη με ταχύτητα Wi-Fi: ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα στηρίξει το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού και, μάλιστα, θα πάρει και την πρώτη θέση στο Επικρατείας. Το έγραψε ο «Βηματοδότης» — αλλά μέχρι εδώ.

Γιατί αν ψάξει κανείς την επιβεβαίωση, βρίσκει… κενό σήμα.

Από τη μία πλευρά, η ίδια η Μαρία Καρυστιανού έχει τοποθετηθεί ξεκάθαρα στο παρελθόν ότι δεν θα συνεργαστεί με πρόσωπα που κουβαλούν πολιτικό παρελθόν σε κεντρικούς ρόλους και σημαντικές θέσεις. Με άλλα λόγια: «όχι σε βαριά βιογραφικά της παλιάς πολιτικής». Άρα, το σενάριο «πρώτος στο Επικρατείας» δεν ακουμπά ούτε την αυτοπεριγραφή της ίδιας, ούτε την πολιτική της γραμμή όπως έχει διατυπωθεί.

Από την άλλη, ούτε από το περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά προκύπτει κάτι που να «κουμπώνει» έστω χαλαρά με αυτή την εκδοχή. Καμία διαρροή, κανένα νεύμα, κανένα «ναι μεν αλλά». Τίποτα που να θυμίζει προετοιμασία μετακίνησης σε νέο φορέα, πόσω μάλλον σε ρόλο-βιτρίνα υψηλού συμβολισμού όπως το Επικρατείας.

Οπότε τι μένει; Μια κλασική παραπολιτική κατασκευή που εξυπηρετεί περισσότερο την αφήγηση της ημέρας παρά την πραγματικότητα:

-για κάποιους, «ο Σαμαράς φεύγει» είναι πάντα χρήσιμο για να πιεστεί η ΝΔ από δεξιά,
-για άλλους, «η Καρυστιανού πολιτικοποιείται με παλιούς» είναι βολικό για να της φορτωθεί φθορά πριν καν μπει στο γήπεδο.
Το συμπέρασμα είναι απλό: αυτό το σενάριο, όπως διακινείται, δεν στηρίζεται σε επαληθεύσιμα στοιχεία. Είναι από εκείνες τις ιστορίες που ακούγονται ωραία, κάνουν θόρυβο, αλλά όταν ζητήσεις αποδείξεις, σου δείχνουν… το κενό ανάμεσα στις γραμμές.

Αν θες, στο γράφω και πιο «φαρμακερό» (με ειρωνεία/καρφιά) ή πιο “στεγνό” σαν σημείωμα παραπολιτικού μονόστηλου.

• BLACK BOOK
• Αντώνης Σαμαράς
• Μαρία Καρυστιανού