ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ!

Τη γνωστή φράση του Οτο φον Μπίσμαρκ «Τρεις καθηγητές κι η πατρίδα χάθηκε» βάλθηκε να επιβεβαιώσει o υφυπουργού Παιδείας Άγγελος Συρίγος στη συζήτηση για το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ, για τον «μύθο του Πολυτεχνείου».

Αλήθεια, ποιος ο πολιτικός λόγος να κάνει αυτή την αναφορά; Την ώρα που η κυβέρνηση κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για τοξικότητα. Γιατί να αλλάξει την ατζέντα, δημιουργώντας συνθήκες συσπείρωσης και αντιδράσεων από σύσσωμη την αντιπολίτευση;

Δεν μας είπε τίποτα καινούριο ο κ. Συρίγος, είναι μια άποψη που κυκλοφορεί σε ακροδεξιούς κύκλους αλλά και σε ακραίους νεοφιλελεύθερους ότι, «το χουντικό καθεστώς δεν έπεσε λόγω της εσωτερικής αντιστάσεως», αλλά «υπό το βάρος των ανομημάτων του, κυρίως υπό το βάρος της κυπριακής τραγωδίας». Σύμφωνα με τον κ. Υφυπουργό, «δεν υπήρξαν ογκώδεις συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και πορείες επί χούντας» αλλά «μεμονωμένες ενέργειες κάποιων γενναίων Ελλήνων». «Αυτό που δεν έγινε από τον ελληνικό λαό όταν υπήρχε η χούντα έπρεπε να αναπληρωθεί μετά. Μετά το ’74 είχαμε τις πορείες μας, τα λάβαρά μας, αντάρτικα στις ταβέρνες και μετά πηγαίναμε σπίτι μας αφού είχαμε εκπληρώσει εκ του ασφαλούς το αντιστασιακό μας καθήκον», είπε. Όλα αυτά για να καταλήξει πως στη Μεταπολίτευση «δημιουργήθηκε μία μυθολογία που είχε και εξακολουθεί να έχει στο επίκεντρό της το Πολυτεχνείο».

Αντιλαμβάνομαι ότι έρχονται εκλογές και θα είναι δύσκολα τα πράγματα στην Α’ Αθηνών, αλλά υπάρχουν και όρια…

Γιατί δεν μας είπε και ότι, «Το Πολυτεχνείο το οργάνωσε η CIA για να τιμωρήσει τον Παπαδόπουλο, που δεν επέτρεψε στους Αμερικανούς να χρησιμοποιήσουν τη Σούδα…». «Το Πολυτεχνείο ήταν προβοκάτσια που έστησε ο Ιωαννίδης για να ανατρέψει τον Παπαδόπουλο και να ακυρώσει τη φιλελευθεροποίηση της χούντας…».

Το Πολυτεχνείο ήταν ο καταλύτης για να μην γίνει η χούντα… «κανονική» όπως στην Ισπανία και τη Λατινική Αμερική. Σε μια στιγμή που ο Παπαδόπουλος ετοίμαζε ένα ελεγχόμενο άνοιγμα προς τον κοινοβουλευτισμό, με τον εαυτό του σε ρόλο ρυθμιστή του πολιτεύματος

Όπως γράφει και ο Δημήτρης Παπαχρήστος, ο βασικός εκφωνητής στον ραδιοσταθμό των φοιτητών κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, «υπάρχουν τσιτάτα και σλόγκαν, στίχοι και αποστάγματα σοφίας επιγραμματικά, που στόλισαν τους τοίχους. Και από τα μάτια των ανθρώπων πέρασαν στο νου. Η ανωνυμία τους, τους δίνει μεγαλύτερη δύναμη.

Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου όλα τα συνθήματα ήταν συγκεκριμένα, αλλά την ίδια στιγμή υπονοούσαν κάτι πιο πολύ. Αυτά που μείνανε είναι δυο: Το «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία» και το ‘’Εργάτες, αγρότες και φοιτητές’’. Είναι εντελώς συγκεκριμένα και ρεαλιστικά και ταυτοχρόνως ξεπερνούσαν το συγκεκριμένο αίτημα και γίνανε υπερβατικά και διαχρονικά. Ακουμπάνε την ανάγκη για ελευθερία που είναι κάτι πιο πολύ και από το ψωμί. Αγγίζουν την παιδεία που πάσχει και εμπορευματοποιείται και το ψωμί που είναι το δικαίωμα στη δουλειά και στη ζωή. Τα συνθήματα της εξέγερσης, τα έχει γράψει ο ανώνυμος, ο φοιτητής, ο μαθητής, ο νέος, ο εργάτης, αυτός που αγωνίζεται και πάλλεται από ύπαρξη».

Το «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ» και το πρόβλημα για όλους αυτούς που θέλουν να το σκοτώσουν είναι ότι αντιστέκεται από μόνο του, και από γενιά σε γενιά και έγινε ιδεολογία.

Το «ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ» στις καρδιές των καταπιεσμένων, των φτωχών, των μη βολεμένων, των νέων που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. Οι βολεμένοι του συστήματος το έχουν αντίπαλο, τους χαλάει τα σχέδια ολικής υποταγής και όσο το «χτυπάνε» αυτό θεριεύει, γίνεται λαμπρότερο και φωτεινότερο.

Σε εποχές που η αδικία και η ανελευθερία γιγαντώνονται, ο αγώνας θα συνεχίζεται και το Πολυτεχνείο θα δείχνει τον δρόμο. Αυτό τους τρομάζει, αυτό τους φοβίζει τους «μικρούς» λαδέμπορους της ιστορίας που βάζουν στη ζυγαριά και με την οκά ζυγιάζουν τη δική τους λιποψυχία και υποταγή.

• Πολυτεχνείο
• Συρίγος