Δημοσίευση:

«Το σινεμά του παγωτού»: Πέντε καλοκαιρινές ταινίες για να λιώσεις μαζί τους (και ένα sorbet συναισθημάτων)

Το καλοκαίρι έχει πάντα κάτι κινηματογραφικό — είτε σε αληθινές παραλίες, είτε στο μυαλό μας.

Επιμέλεια: Νίκος Φυτάς
Δημοσίευση:
«Το σινεμά του παγωτού»: Πέντε καλοκαιρινές ταινίες για να λιώσεις μαζί τους (και ένα sorbet συναισθημάτων)
Επιμέλεια: Νίκος Φυτάς

Το καλοκαίρι έχει πάντα κάτι κινηματογραφικό — είτε σε αληθινές παραλίες, είτε στο μυαλό μας.

Υπάρχουν βραδιές που δε χρειάζεσαι πολλά: μια οθόνη, λίγο φως απ’ τον δρόμο, ένα μπολ παγωτό και μια ιστορία να σου γλυκάνει την καρδιά. Το καλοκαίρι έχει πάντα κάτι κινηματογραφικό — είτε σε αληθινές παραλίες, είτε στο μυαλό μας. Ιδού πέντε ταινίες για να λιώσεις μαζί τους και η γεύση που τους ταιριάζει.

Call Me by Your Name (2017, Λούκα Γκουαντανίνο)

Γεύση: Ροδάκινο με βασιλικό

Ένας έρωτας που ανθίζει κάτω από τον ιταλικό ήλιο, ανάμεσα σε βιβλία, κολυμπήθρες και πιάνα. Μια αισθητηριακή εμπειρία που μυρίζει χώμα, ιδρώτα και τρυφερότητα. Αν ήταν παγωτό, θα ήταν ροδάκινο — ώριμο, καλοκαιρινό, λίγο μελαγχολικό.

Από εκείνες τις ταινίες που αφήνουν ίχνος στην επιδερμίδα.

The Parent Trap (1998, Nancy Meyers)

Γεύση: Βανίλια-κεράσι

Δίδυμες που χωρίστηκαν στη γέννα και ξαναβρίσκονται σε θερινή κατασκήνωση — όσο πιο “νινί” και καλοκαίρι γίνεται. Είναι μια ταινία γεμάτη lemonade vibes, ποδιές με καρό ύφασμα και πλατιά χαμόγελα. Το κεράσι ταιριάζει γιατί φέρνει ξαφνικά μια γλύκα παιδική.

Για να θυμηθείς πόσο ωραίο είναι να εκπλήσσεσαι.

Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα (1998, Θόδωρος Αγγελόπουλος)

Γεύση: Μαστίχα με λουκούμι

Ο χρόνος ως κύμα, η γλώσσα ως απόσταση, η αγάπη ως λέξη που δεν βρίσκεις. Ο Μπρούνο Γκαντς σε μια σιωπηλή, υγρή ποίηση. Το παγωτό εδώ είναι αργό, αρωματικό, ανατολίτικο.

Δεν λιώνει — εξατμίζεται.

Y Tu Mamá También (2001, Αλφόνσο Κουαρόν)

Γεύση: Τεκίλα lime sorbet

Σεξ, πολιτική και ταξίδι στα ενδότερα του Μεξικού και της ενηλικίωσης. Δύο φίλοι και μια γυναίκα, σε ένα road trip πιο καυτό από τα λάστιχα του αυτοκινήτου. Αν η σινεφιλία ήταν κοκτέιλ, αυτή η ταινία θα ήταν σε σφηνάκι.

Γελάς, συγκινείσαι, σκέφτεσαι — και μένει η αλμύρα.

Moonrise Kingdom (2012, Γουές Άντερσον)

Γεύση: Φιστίκι με αλατισμένη καραμέλα

Ένα ερωτευμένο παιδικό ζευγάρι το σκάει, και η φύση γίνεται χαρτογράφηση συναισθημάτων. Wes Anderson στα καλύτερά του: γεωμετρία, χιούμορ, χρώμα και μικρές ανατροπές. Το παγωτό του είναι vintage και λίγο σουρεάλ.

Ακριβώς όπως η πρώτη φορά που ερωτεύτηκες χωρίς να ξέρεις τι σημαίνει αυτό.

Το sorbet των συναισθημάτων

Μπορείς να δεις μια ταινία για την πλοκή, για την αισθητική, για τη συγκίνηση. Αλλά το καλοκαίρι, η κάθε σκηνή κάθεται στο δέρμα σαν παγωμένο γλυκό: λιώνει γρήγορα, αλλά όσο κρατά — σε δροσίζει παντού. Εσύ διάλεξε γεύση και πάτα play.

Μείνετε ενημερωμένοι με το Newpost. Ακολουθήστε μας για να μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο.

ολες οι ειδησεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr