«Το σκάκι του διαμελισμού»: Ο Πούτιν παίζει «ναπολεόντειο επίθεση» στην Ουκρανία, και το ΝΑΤΟ απλώς μετακινεί τα πιόνια

Τα φώτα της Αλάσκας έσβησαν χωρίς «συμφωνία». Αλλά όποιος νομίζει ότι δεν συνέβη τίποτα, μάλλον δεν πρόσεξε τις σκιές στις γωνίες.

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έφυγε χαμογελαστός, ο Ντόναλντ Τραμπ φρόντισε να αφήσει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά και να μετατρέψει –με μια πολιτική pirouette– την Ουκρανία από «συμπολεμιστή» σε υπόλογο διαπραγμάτευσης. Το μήνυμα του: «Δεν θα σταματήσω τον Πούτιν. Θα τον πείσω να “πουλήσει” ακριβά την ήττα του – με δικά σας εδάφη.»

Τι πραγματικά προκύπτει από την Αλάσκα

• Δεν υπάρχει συνθήκη εκεχειρίας – υπάρχει ξεκάθαρος δρόμος διαπραγμάτευσης χωρίς κατάπαυση πυρός. Δηλαδή, πρώτα τετελεσμένα, μετά ειρήνη.

• Ο Τραμπ δέχτηκε να συζητηθεί ανταλλαγή εδαφών. Όχι θεωρητικά, αλλά ως βάση συζήτησης. Με άλλα λόγια, ξεχάστε την πλήρη αποκατάσταση των συνόρων του 1991.

• Καμία νέα κυρώση – ούτε καν πίεση. Ο Αμερικανός πρόεδρος «παγώνει» την κλιμάκωση με τη Ρωσία, πετώντας το μπαλάκι (και την ευθύνη) σε Ευρώπη και Ζελένσκι.

Συναγερμός σε Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον: Η Ευρώπη χαράσσει «σκληρή γραμμή» ενόψει της αυριανής συνάντησης Τραμπ – Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο

Το «σχέδιο» όπως διαρρέει σε δυτικά πρακτορεία:

Η Ρωσία κρατά Ντονμπάς + Λουγκάνσκ, παγώνει τις γραμμές στην Ανατολική και Νότια Ουκρανία, προσφέρει στον Ζελένσκι… μερικά χωριά στο Χάρκοβο!

Ποιος πρόεδρος θα μπορούσε να υπογράψει τον διαμελισμό της ίδιας του της χώρας; Ουδείς. Άρα; Το αδιέξοδο γίνεται μέρος του σχεδίου.

Ο μεγάλος κίνδυνος για την Ουκρανία

Η Δύση δεν μπορεί (και δεν θέλει) να πολεμήσει άμεσα τη Ρωσία. Οι κυρώσεις δεν την λύγισαν. Ο αριθμός των Ουκρανών στρατιωτών λιγοστεύει πιο γρήγορα από τις ροές οπλισμού. Τον πόλεμο τον κερδίζει όποιος έχει στρατεύσιμους, όχι πυραύλους.

Μέσα στα επόμενα 18–24 μήνες, η στρατιωτική ήττα του Κιέβου φαντάζει για πρώτη φορά ως πολύ πιθανό σενάριο. Ο Τραμπ αυτό το γνωρίζει – και συμπεριφέρεται πια ως «μεσίτης του αναπόφευκτου», όχι ως αρχηγός συμμαχίας.

Γιατί η επόμενη συνάντηση Τραμπ–Πούτιν μπορεί να είναι ιστορική

Εάν η Ευρώπη και ο Ζελένσκι δεν συναινέσουν, ο Τραμπ θα πάει στη δεύτερη σύνοδο με «λευκή επιταγή» και την Ουκρανία στο τραπέζι ως προϊόν διαπραγμάτευσης, όχι ως εταίρο ισότιμο. Από εκεί και πέρα, οι σφαίρες επιρροής θα επανασχεδιάσουν το χάρτη χωρίς τον χάρτη.

Το μεγάλο ερώτημα για το Κίεβο:

Προτιμά ήττα στο πεδίο ή διαπραγμάτευση που θα τον οδηγήσει στην ίδια κατάληξη;
Μέχρι στιγμής, το μόνο σίγουρο είναι πως ακόμη και μια «κακή ειρήνη» δεν προβλέπει πλήρη εδαφική αποκατάσταση.

Spoiler για το επόμενο κεφάλαιο: Όταν στο «τραπέζι της ειρήνης» δεν κάθεσαι ως ισότιμος, σύντομα γίνεσαι το τραπέζι.

• Αλάσκα
• Βλαντιμίρ Πούτιν
• Ντόναλντ Τραμπ
• Ουκρανία
• σκάκι