Δημοσίευση: ’
To συλλαλητήριο που άλλαξε τις ισορροπίες
Η αμήχανη αντίδραση της κυβέρνησης και η Ν.Δ.
Είναι αδιάφορο εάν οι συγκεντρωμένοι στο Σύνταγμα χθες ήταν 140.000, 240.000 ή 1,5 εκατομμύριο. Κατά πάσα πιθανότητα, ο αριθμός τους ήταν κάπου ανάμεσα στα δύο «άκρα», ανάμεσα στο υποεκτιμημένο 140.000 της ΕΛ.ΑΣ και το φουσκωμένο 1,5 εκατομμύριο των διαδηλωτών.
Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση των τελευταίων, πολλών, ετών στην πρωτεύουσα. Όπως η μεγαλύτερη ήταν, αντίστοιχα, και αυτή της Θεσσαλονίκης πριν από μερικές εβδομάδες. Μεγαλύτερες από τις συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» ή από τη «συγκέντρωση του “όχι”» με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα, παραμονές του Δημοψηφίσματος του 2015.
Και ήταν μεγαλύτερες διότι τα εθνικά θέματα, ή θέματα που άπτονται της «εθνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας» κινητοποιούν διαχρονικά τους Έλληνες, δημιουργούν κινηματικές διαδικασίες ακόμη και χωρίς εμφανή ηγεσία. Ο κ. Τσίπρας το αξιοποίησε τόσο τον Ιανουάριο του 2015 όσο και στο δημοψήφισμα του Ιουλίου. Κάλεσε τους Έλληνες να ψηφίσουν “αξιοπρέπεια” και εκείνοι το έπραξαν.
Τρία χρόνια αργότερα, όμως, όταν τα ίδια ελατήρια αξιοπρέπειας έφεραν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στις… πλατείες, ο πρωθυπουργός πλέον Τσίπρας αντέδρασε με εμφανή διάθεση απαξίωσης και με ορατή αμηχανία. Για το Μαξίμου δεν υπήρξαν εκατομμύρια στους δρόμους και, συνεπώς, η κυβέρνηση καλώς πράττει και θα συνεχίσει τη διαπραγμάτευση.
Θα μπορούσε, κάλλιστα, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρήσει να επιβεβαιώσει την εκτίμησή της στην κάλπη. Να προκαλέσει, δηλαδή, ένα δημοψήφισμα με το ερώτημα της έγκρισης ή μη μίας συμφωνίας που θα περιλαμβάνει τον όρο “Μακεδονία” στο όνομα των Σκοπίων. Το αποτέλεσμα θα ήταν δεδομένα αρνητικό, γι’ αυτό άλλωστε και ουδέποτε η κυβέρνηση, δια των υπουργών της, δεν άφησε περιθώριο δημοψηφίσματος. Προτίμησε τη Βουλή, όπου οι ισορροπίες έμοιαζαν πιο ευνοϊκές.
Η δεύτερη παράμετρος που μοιάζει να παραγνωρίζει το κυβερνητικό επιτελείο είναι η πτυχή του… αντικυβερνητισμού στα συλλαλητήρια. Μπορεί να περισσεύουν τα αντιπολιτικά συνθήματα και η διάθεση απαξίωσης όλου του πολιτικού προσωπικού, πλην όμως η οργή των πολιτών στρέφεται, εκ των πραγμάτων, έναντι όσων έχουν την ευθύνη των αποφάσεων. Κι αυτοί δεν είναι άλλοι από τον κ. Τσιπρα και τους υπουργούς του. Υπό την έννοια αυτή, υπήρξε ορθή η εκτίμηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι οι πολίτες εξέφρασαν «την έλλειψη εμπιστοσύνης τους σε μία κυβέρνηση που, αντί να συνεργαστεί εξ αρχής με την αντιπολίτευση για να συνδιαμορφώσει μια εθνική γραμμή, έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να διχάσει τα κόμματα και τον Ελληνικό λαό πάνω σε ένα κρίσιμο εθνικό ζήτημα».
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, το πεδίο είναι σύνθετο και για τη Νέα Δημοκρατία. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός άλλωστε από τότε που στην Πειραιώς εξέφραζαν την εκτίμηση ότι το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης θα είναι μάλλον μικρό σε συμμετοχή και στα όρια του γραφικού.
Οι εκτιμήσεις διαψεύστηκαν και όλα πήραν το δρόμο τους. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. μπορεί να αποκομίσει οφέλη από την ένταση της δυσαρέσκειας των πολιτών για τις κυβερνητικές επιλογές στο Σκοπιανό. Από την άλλη και το πεδίο που ο ίδιος μπορεί, πλέον, να κινηθεί μοιάζει ναρκοθετημένο. Διότι και στο εσωτερικό της Ν.Δ. κυριάρχησε, πολιτικά και επικοινωνιακά, η γραμμή της πλήρους άρνησης έναντι του ονόματος “Μακεδονία”, αφήνοντας στη… μειοψηφία στελέχη όπως η Ντόρα Μπακογιάννη που διαχειρίστηκε το θέμα και εξέφρασε δημοσίως την άποψη ότι, υπό προϋποθέσεις, θα πρέπει να γίνει αποδεκτή μία σύνθετη ονομασία.
Η παρουσία μεγάλου αριθμού κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ. στο Σύνταγμα, με πρώτο τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, είναι που δίνει τον επικοινωνιακό και πολιτικό τόνο στο γαλάζιο στρατόπεδο. Η Ν.Δ. θα επιδιώξει, εφεξής, να ελέγξει «ριζοσπαστικές» δυνάμεις στα δεξιά της αλλά και να κρατήσει «ζεστούς» τους μετριοπαθείς κεντρώους που την επέλεξαν απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα. Πρόκειται, ομολογουμένως, για μία δύσκολη άσκηση.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr