Το «τρένο» της προανακριτικής και οι επιβάτες του – Το ΠΑΣΟΚ παίζει… επιθετικά, η ΝΔ σφυρίζει φάουλ – Φάμελλος: Ο Πρόεδρος που ξέχασε – Ο Πέτρος Παππάς και η Ράνια Θρασκιά… πρασινίζουν 

Το πολιτικό σύστημα επιβιβάστηκε – με βαριά καθυστέρηση – στο τρένο της Προανακριτικής για τα Τέμπη, αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος ποιος έχει κλείσει θέση στην πρώτη θέση και ποιος θα κατέβει σε στάση… αναγκαστικής αποβίβασης. Μετά την εκλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα στην Προεδρία της Δημοκρατίας, τα βλέμματα στρέφονται στη Βουλή και στις πολιτικές ισορροπίες που θα διαμορφώσει η έρευνα για το έγκλημα που συντάραξε τη χώρα. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατήσει το τιμόνι της ατζέντας, αλλά το ΠΑΣΟΚ έχει βάλει μπροστά τις μηχανές, ζητώντας εξηγήσεις και προσπαθώντας να εδραιώσει το δικό του ρόλο ως αξιωματικής αντιπολίτευσης – τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαρίσει αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μπει ξανά στο παιχνίδι.

“Όποιος κατηγορεί τη λάσπη, συνήθως έχει λερωμένα χέρια.”

Η Χαριλάου Τρικούπη δεν άφησε το θέμα να χαθεί στη ρουτίνα των πολιτικών εξελίξεων, πιέζοντας για έρευνα σε βάθος. Η ΝΔ, όμως, προτιμά την άμυνα με αντεπιθέσεις, κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ ότι «εργαλειοποιεί» το ζήτημα και επιχειρεί να ρίξει λάσπη στην κυβέρνηση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δεν δίστασε να μιλήσει για «μέτωπο άθλιας συκοφαντίας», ενώ ο Μάκης Βορίδης, σε γνωστό ύφος, αναρωτήθηκε πώς γίνεται μια υπόθεση της Δικαιοσύνης να γίνεται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης. Βέβαια, όταν η υπόθεση περιλαμβάνει ένα βουνό από κυβερνητικά ψέματα, καθυστερήσεις και ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα που έσπευσε να κλείσει το θέμα όσο πιο γρήγορα γινόταν, η αντίδραση είναι μάλλον φυσιολογική.

Η Νέα Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ενιαία Γραμμή που… δεν υπάρχει

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά εμφανίζονται διατεθειμένοι να τραβήξουν διαφορετικούς δρόμους ακόμα και στην Προεδρική εκλογή, όπου η αποχή της δεύτερης μπέρδεψε τις συμμαχίες. Αντί να διαμορφωθεί ένα μέτωπο συνεννόησης μεταξύ των δύο, η Κουμουνδούρου μένει εκτεθειμένη, βλέποντας το ΠΑΣΟΚ να αξιοποιεί την κατάσταση. Είναι ενδεικτικό πως ακόμα και στην Προανακριτική, όπου θα μπορούσαν να συντονιστούν απέναντι στη ΝΔ, η μεταξύ τους σχέση παραμένει παγωμένη. Στη σκακιέρα της αντιπολίτευσης, οι παίκτες φαίνεται πως παίζουν ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικά τραπέζια, αφήνοντας στην κυβέρνηση το περιθώριο να εκμεταλλευτεί την ασυνεννοησία. Κι όπως έλεγε και ο Μακιαβέλι, “όταν οι εχθροί σου τσακώνονται, απλά παρακολούθησε και περίμενε.”

“Προανακριτική και ανασχηματισμός: Το μεγάλο κόλπο”

Η προανακριτική για τον Χρήστο Τριαντόπουλο ξεκινά με όλες τις υποσχέσεις του κόσμου – και τις ίδιες πιθανότητες να βγάλει κάτι ουσιαστικό όσο και μια επίσκεψη στο Λας Βέγκας με λεφτά δανεικά. Η κυβέρνηση ψηφίζει το αίτημα του ΠΑΣΟΚ, αλλά χωρίς καμία βεβαιότητα ότι θα φτάσει κάπου. Αντίθετα, όσο περισσότερο κρατήσει η διαδικασία, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες η υπόθεση να γίνει πολιτικό σίριαλ χωρίς σαφή κατάληξη. Και κάπου εκεί, οι πάντες έχουν στραμμένα τα βλέμματα σε νέα στοιχεία που ίσως προκύψουν – ή που θα παραμείνουν στην «επικοινωνιακή αναμονή». Διότι, όπως είχε πει και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, “ποτέ μην αφήνεις μια καλή κρίση να πάει χαμένη.”

Τρεις πίστες, ένα αποτέλεσμα

Η ιστορία των Τεμπών θα παιχτεί σε τρεις σκηνές: στη Δικαιοσύνη, στην κοινωνία και στην πολιτική. Αν κάποιος ψάχνει να βρει πού θα γίνει το μεγαλύτερο θέαμα, ας κοιτάξει το τρίτο – αλλά μην περιμένει να δει αποτελέσματα. Το ΠΑΣΟΚ ήδη διαμηνύει ότι δεν εγκαταλείπει την πρόθεση για πρόταση δυσπιστίας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ βιάζεται να την καταθέσει ακόμα πιο γρήγορα, μπας και προλάβει να κερδίσει έδαφος. Κι έτσι η πολιτική σκηνή θα γεμίσει για ακόμα μία φορά με τις καθιερωμένες αψιμαχίες, αλλά με ελάχιστες πιθανότητες να αλλάξει κάτι επί της ουσίας. Άλλωστε, “τίποτα δεν διαρκεί περισσότερο από μια προσωρινή λύση στην πολιτική.”

Ανασχηματισμός: Ο Μητσοτάκης παίζει μπάλα μόνος του

Η κυβέρνηση γνωρίζει πως τουλάχιστον το 60% των πολιτών είναι βέβαιο ότι υπήρξε συγκάλυψη στα Τέμπη. Αλλά αυτό που την ενδιαφέρει είναι το άλλο 40% – αυτοί που θα μπορούσαν να ξαναγυρίσουν στην κυβερνητική όχθη, αν πειστούν πως “λάθη έγιναν, αλλά όχι σκοπιμότητα”. Ο Μητσοτάκης γνωρίζει επίσης ότι η αντιπολίτευση δεν καταφέρνει να του επιβάλει ατζέντα. Και αυτό, πολιτικά, του δίνει μια καλή ευκαιρία να προχωρήσει σε ανασχηματισμό, προτού το κλίμα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο. Δεν θα είναι σαρωτικός, ούτε θα αλλάξει τους βασικούς παίκτες – αλλά θα έχει ένα αφήγημα: αποτελεσματικότητα. Και αν υπάρχει ένας πρωταγωνιστής στη νέα φάση, αυτός δεν είναι άλλος από τον Κωστή Χατζηδάκη. Κάτι σαν τον Ντάνι Όσιαν της κυβέρνησης, με μια ομάδα που καλείται να «ξαναπαίξει το παιχνίδι». Το μόνο ερώτημα είναι αν το κοινό είναι ακόμα πρόθυμο να παρακολουθήσει το σίκουελ.

Σωκράτης Φάμελλος: Ο Πρόεδρος που ξέχασε

Δεν ξέρω αν στον ΣΥΡΙΖΑ πιστεύουν στο δόγμα «χαρούμενα γραφεία παντού», αλλά στα κεντρικά της Κουμουνδούρου η διάθεση κυμαίνεται κάπου ανάμεσα σε μνημόσυνο και συνέλευση ενοίκων για έκτακτη αύξηση κοινοχρήστων. Οι εργαζόμενοι στα Left Media, αυτούς δηλαδή που ο ΣΥΡΙΖΑ διαφήμιζε ως τη «φωνή της προοδευτικής ενημέρωσης», παραμένουν απλήρωτοι. Ο Σωκράτης Φάμελλος, ο μεταβατικός πρόεδρος που υποτίθεται ότι θα έφερνε «ηρεμία» στην παράταξη, είχε δεσμευθεί να δώσει λύση. Στην πράξη, όμως, αποδείχθηκε άριστος μαθητής της παραδοσιακής πολιτικής: όταν τον έψαξαν για συνάντηση, εκείνος βιαζόταν να πάει να συναντήσει τον Αρχιεπίσκοπο. Λογικό – η Εκκλησία υπόσχεται αιώνια ζωή, ενώ οι εργαζόμενοι απαιτούν κάτι πιο πεζό: τον μισθό τους.

 Η Αριστερά του Κυρίου και οι γιατροί της Δράμας

Η συνάντηση Φάμελλου – Ιερώνυμου είχε το δικό της πολιτικό ενδιαφέρον. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έδωσε διαβεβαιώσεις ότι το κόμμα του θέλει «συνεργασία με την Εκκλησία, χωρίς εκμετάλλευση». Σε ελεύθερη μετάφραση, κάποιοι νοσταλγούν ακόμα εκείνη την άβολη πολιτική συγκατοίκηση της «Αριστεράς του Κυρίου» του 2015. Κι ενώ ο Φάμελλος φρόντιζε για τις διαχρονικές σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας, ο Άδωνις Γεωργιάδης έριχνε ευθύνες στον Νίκο Δένδια επειδή ο δεύτερος σταμάτησε τις εφημερίες στρατιωτικών γιατρών στο Νοσοκομείο της Δράμας. Μια κλασική περίπτωση κυβερνητικού αδειάσματος που έκανε τους λάτρεις των ενδοκυβερνητικών συγκρούσεων να χαμογελούν με την ικανοποίηση θεατή που βλέπει κλασικό spaghetti western: δύο βαριά ονόματα ανταλλάσσουν μπηχτές στη μέση της Βουλής, αλλά στο τέλος κανείς δεν πεθαίνει – όλοι απλώς συνεχίζουν το ταξίδι τους προς τον επόμενο πολιτικό καβγά.

 Ο Κασσελάκης, το “ΕΜΕΙΣ” και ο Σαίξπηρ

Όταν ο Στέφανος Κασσελάκης είπε ότι αν ήταν στο χέρι του, θα είχε βαφτίσει το κόμμα του «ΕΜΕΙΣ», πολλοί σκέφτηκαν ότι το «ΕΓΩ» θα ήταν πιο ταιριαστό. Αν μη τι άλλο, ο νέος ηγέτης του Κινήματος Δημοκρατίας δεν έχει καμία διάθεση να το παίξει συλλογικός. Αλλά, όπως είπε και ο Σαίξπηρ, “τι υπάρχει σε ένα όνομα;” Ένα κόμμα με νέο τίτλο δεν σημαίνει απαραίτητα και νέα ουσία. Εντωμεταξύ, στα παραπολιτικά της εβδομάδας, η αποχώρηση του σεισμολόγου Γεράσιμου Παπαδόπουλου από την Επιτροπή Εκτίμησης Σεισμικού Κινδύνου ήρθε με μια ανάρτηση που ισοδυναμούσε με πολιτικό σεισμό – έριξε «καντήλια» (μεταφορικά και κυριολεκτικά) για το αφήγημα περί «σεισμικής ύφεσης» που, όπως λέει, βολεύει τα τουριστικά συμφέροντα. Μια ακόμα υπενθύμιση πως στην Ελλάδα δεν τρίζουν μόνο τα ρήγματα, αλλά και τα πολιτικά νεύρα.

 Η ΟΤΟΕ και το «πισώπλατο μαχαίρωμα»

Από το 1989 μέχρι σήμερα, το ΠΑΣΟΚ είχε μια σταθερή επιρροή στην ΟΤΟΕ – μέχρι που μια συμμαχία «ανίερων» δυνάμεων (ή αλλιώς, ένας πολιτικός αυτοχειριασμός) άφησε την Εκτελεστική Γραμματεία στα χέρια της Νέας Δημοκρατίας. Και αν ο Θανάσης Σταθόπουλος δεν περίμενε ότι θα βρεθεί ενώπιον της ΕΔΕΚΑΠ για την επιλογή του να συμπράξει με το γαλάζιο στρατόπεδο, τότε σίγουρα δεν έχει διαβάσει αρκετά Μακιαβέλι. Η απόφαση για αναστολή της κομματικής του ιδιότητας ήταν προδιαγεγραμμένη – και ο δρόμος για διαγραφές φαίνεται πως μόλις άνοιξε. Όπως έλεγε και ο Σουν Τζου, «εκείνος που βάζει τον εχθρό μέσα στο τείχος, είναι πιο επικίνδυνος από τον εχθρό».

Ψηφίσατε Γιαννίτση; Ετοιμαστείτε για το επόμενο βήμα

Αν κάποιος είχε αμφιβολίες για το πού πάει το πράγμα με τους δύο ανεξάρτητους βουλευτές που στήριξαν την υποψηφιότητα Γιαννίτση για την Προεδρία της Δημοκρατίας, ας κοιτάξει λίγο τα γεγονότα. Ο Πέτρος Παππάς και η Ράνια Θρασκιά βρίσκονται στο ραντάρ των κομματικών μηχανισμών, και τα πρώτα σημάδια δεν αφήνουν περιθώρια για… ουδέτερη ζώνη. Η Θρασκιά, άλλωστε, φαίνεται πως δεν χάνει ευκαιρία να χαράξει το δικό της δρόμο – θα είναι μεταξύ των ομιλητών σε εκδήλωση του Δικτύου της Άννας Διαμαντοπούλου, σε ένα πάνελ που φέρνει μαζί πράσινους, γαλάζιους και «ασώτους υιούς» της πολιτικής σκηνής.

Πυθία ή Κασσάνδρα;

Θα μας τρελάνει η Ζωή Κωνσταντοπούλου: Αποχωρώντας επιδεικτικά από την Βουλή μαζί με τους βουλευτές της, κατά την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, μίλησε στους δημοσιογράφους λέγοντας ότι –κατά την εκτίμησή της – ο νέος ΠτΔ, δηλαδή ο κ.Τασούλας «θα μπορεί να αποδίδει χάρες σε καταδικασμένους υπουργούς για το έγκλημα των Τεμπών».

Ωπα! Το ότι μπορεί ο ΠτΔ να απονέμει χάρη είναι γεγονός. Προβλέπεται από το άρθρο 47 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο απαιτείται προηγουμένως πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης και η γνώμη του Συμβουλίου Χαρίτων, το οποίο αποτελείται κατά πλειοψηφία από δικαστές.
Εδώ σας θέλω, λοιπόν: Γιατί υπενθύμισε το αυτονόητο η Ζωή; Που σκόπευε; Μήπως η υπενθύμιση συνιστά και πρόβλεψη ότι έτσι θα λειτουργήσει ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Αν ναι, τότε η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας φιλοδοξεί να αναδειχτεί σε νέα Πυθία.

Όπως ξέρετε, η Πυθία ήταν πρωθιέρεια του Απόλλωνα στο Μαντείο των Δελφών. Και έκανε τους χρησμούς της μασώντας πρώτα φύλλα δάφνης, μετά πλενόταν, έπινε νερό από την Κασταλία, ανέβαινε σ΄έναν τρίποδα που είχε στη βάση του δάφνες και ουσίες κι έτσι, σε έκσταση, έκανε τους χρησμούς. Βέβαια οι χρησμοί ήταν ακατάληπτοι, γι αυτό επιστρατεύονταν οι ιερείς για να τους ερμηνεύσουν…

Η Ζωή δεν χρειάζεται δάφνες και τα συναφή. Είναι συνεχώς σε εγρήγορση μαχητικού/επιθετικού χαρακτήρα. Ετσι κατορθώνει να βρίσκεται συνεχώς στο προσκήνιο δρέποντας μάλιστα δημοσκοπικές δάφνες.
Φαίνεται όμως ότι δεν αρκείται σε αυτά. Και πέρασε με τον τρόπο της στον χώρο της μαντικής τέχνης. Τώρα, αν θα αναδειχθεί σε Πυθία ή σε Κασσάνδρα δεν παίρνουμε όρκο. Ισως πρέπει να ρωτήσουμε την ίδια…

• Ζωή Κωνσταντοπούλου
• Κυριάκος Μητσοτάκης
• ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
• Πέτρος Παππάς
• Ράνια Θρασκιά
• ΣΥ​ΡΙΖΑ
• Τραγωδία στα Τέμπη