Το βαλς της συναίνεσης θέλει (συγκεκριμένους) δύο

Την τελευταία στιγμή και υπό το βάρος των σφοδρών επικρίσεων για το πακέτο των νέων μέτρων που αποφάσισε το υπουργικό συμβούλιο, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να εκδηλώσει πρωτοβουλία για την πραγματοποίηση συναντήσεων των πολιτικών αρχηγών με ζητούμενο τη συναίνεση.

Δεν μπορώ να γνωρίζω τα αποτελέσματα και νομίζω ότι είναι ελάχιστοι αυτοί που μπορούν να τα εικάσουν.
Γνωρίζω ωστόσο ότι είχε προηγηθεί μια μεγάλη κωλυσιεργία που οφειλόταν στο επαπειλούμενο ναυάγιο και ένας λάθος χειρισμός με διαρροές που ήθελαν να συναντώνται και να ενημερώνουν τους πολιτικούς αρχηγούς πρώτα συγκεκριμένοι υπουργοί της κυβέρνησης. Έστω και αργά διαπιστώθηκε ότι η συναίνεση δεν επιτυγχάνεται διά αντιπροσώπων.
Ας πάμε και στο ζουμί: Υπάρχει ο βασικός κανόνας που λέει ότι δεν πρόκειται να πάρεις αν δεν είσαι διατεθειμένος να δώσεις. Ο Πρωθυπουργός ζητάει συναίνεση για τα σκληρά μέτρα που ήδη πήρε μόνος του και μένει να δούμε τι είναι διατεθειμένος να δώσει. Ο ίδιος έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι.
Και μιλάω πάντα κοιτώντας προς τη ΝΔ. Γιατί μόνον από εκεί μπορεί να ελπίζει για πραγματική συναίνεση. Με τον Καρατζαφέρη, που και αυτός πλέον είναι αμφίβολος και την πληγωμένη- γιατί δεν εκλήθη, αλλά πρόθυμη Ντόρα, το «γλυκό» δεν δένει.
Αντώνης Θ. Σκυλλάκος