Δημοσίευση: ’
Το ξέφραγο αμπέλι του Πικάσο και η πολιτική διαστρέβλωση της συγνώμης
Η μια παθογένεια είναι διαχρονική και διακομματική και η άλλη ενδημεί τα τελευταία χρόνια κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ της ψευτοκάθαρσης. Γιατί η πραγματική κάθαρση είναι ένας αγαθός και υψηλός σκοπός και δεν συνάδει με απρεπείς συμπεριφορές.
Ας αρχίσουμε από την σύλληψη του 49χρονου που έκλεψε το 2012 έναν Πικάσο και έναν Μοντριάν από την Εθνική Πινακοθήκη και ενώ δήλωνε artfreak πέταξε στην τουαλέτα έργο του Κάτσια που επίσης έκλεψε, γιατί λερώθηκε από το αίμα του, μετά από μικροτραυματισμό, όπως τουλάχιστον ισχυρίστηκε ο ίδιος.
Αυτός ο ελαιοχρωματιστής αποκάλυψε τα μαύρα μας τα χάλια. Σοκαρίστηκα από το πόσο ξέφραγο αμπέλι ήταν η Εθνική Πινακοθήκη. Ο …artfreak χαλαρά αντιλήφθηκε ποια μπαλκονόπορτα θα μπορούσε να μείνει ανοιχτή τη νύχτα, πόσο «επικίνδυνος» (δεν) ήταν ο συναγερμός, πότε έβγαινε για τσιγάρο ο φύλακας, που βρίσκονται γυψοσανίδες κλπ. για να αφαιρέσει τους πίνακες και να φύγει σαν κύριος με ταξί!
Πάλι καλά που δεν πήραν μυρουδιά το χάλι της Εθνικής Πινακοθήκης από άποψη ασφάλειας, συμμορίες τύπου La Casa de Papel ή και λιγότερο φιλόδοξες. Θα ξυπνάγαμε από τον λήθαργο της ανεπάρκειας μας ένα πρωί και όλα τα έργα που αποτελούν πολύτιμη εθνική κληρονομιά, θα είχαν κάνει φτερά.
Αλήθεια μόνο ο ελαιοχρωματιστής θα καθίσει το εδώλιο; Δεν έχουν ευθύνες όλοι οι υπεύθυνοι ανευθυνουπεύθυνοι – πολιτικοί, θεσμικοί κλπ- που δεν φρόντισαν για τα μέτρα ασφάλειας της Πινακοθήκης και δεν ξέρω ποιων άλλων μουσείων, αρχαιολογικών και άλλων πολιτιστικών χώρων; Έχουν αντιληφθεί ότι το βάρος των λαθών τους βαραίνει τη χώρα; Βγήκε κανένας από αυτούς να ζητήσει συγνώμην; Όχι βέβαια!
Η συγνώμην, η αλλοιώς η παραδοχή του λάθους γενικώς είναι είδος εν ανεπαρκεία στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αν και καθυστέρησε να ενσκύψει μεταξύ των κομμάτων εξουσίας, υιοθέτησε όλα τα κουσούρια του παρελθόντος σαν έτοιμος από καιρό.
Η λέξη συγνώμην δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του. Όλα «για το καλό μας» τα έκανε. Έξι χρόνια κλείνουν από την σκοτεινή περίοδο του διπλού κινδύνου εξόδου της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ μετά την αλλόφρονα βαρουφακιάδα με την υπογραφή Τσίπρα, και ούτε μια συγνώμη δεν είχε την τόλμη να ψελίσει για την εθνική περιπέτεια που θα οδηγούσε τους Έλληνες και τις Ελληνίδες.
Δέκα πολιτικούς είχε κρεμασμένους στα μανταλάκια ο κ.Τσίπρας και οι Συριζαίοι του για την Novartis, το «μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους» όπως απεφάνθη έξω από το Μαξίμου ο τότε αν.υπουργός Δικαιοσύνης Δημήτρης Παπαγγελόπουλος που δικάζεται στο Ειδικό Δικαστήριο για πολιτική σκευωρία, κι όταν αθώωθηκαν οι εφτά (μέχρι στιγμής) – ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας και άλλοι- ο κ.Τσίπρας και οι Συριζαίοι του ούτε μια συγνώμην δεν ψέλλισαν.
Το έργο με παραλλαγές παίχτηκε και γύρω από τον πρώην σύμβουλο του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά Σταύρο Παπασταύρου. Επί έξι χρόνια επίσης ήταν στα μανταλάκια, με τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα από βήματος της βουλής να έχει εκδόσει καταδικαστική απαξιωτική απόφαση σε βάρος του πάνω από 3-4 φορές.
Κι όταν ο άνθρωπος αθωώθηκε τελεσίδικα, από τον ΣΥΡΙΖΑ πέρασαν στην αντεπίθεση καλώντας τη ΝΔ να ζητήσει πρώτα εκείνη συγνώμην για την «δικαίωση» του Παππά. Εδώ είναι βέβαια που τα όρια των λογικών επιχειρημάτων χάνονται στο διάστημα. Ο πρώην υπουργός αναμένεται να παραπεμφθεί από την Προανακριτική Επιτροπή στο Δικαστικό Συμβούλιο για παράβαση καθήκοντος αναφορικά με το αν χρησιμοποίησε την υπουργική του θέση με στόχο να ανατρέψει το μιντιακό σύστημα και να δημιουργήσει ένα συριζοκάναλο βάζοντας ως μπροστάρη τον εργολάβο Χρήστο Καλογρίτσα όπως ο ίδιος τον κατηγόρησε. Επειδή όμως δεν υπήρξαν αρκετές ενδείξεις για δωροληψία, ο κ.Παππάς, ο κ.Τσίπρας και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε διατεταγμένη γραμμή πανηγυρίζουν για «δικαίωση» διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα.
Η συνειδησιακή χαλαρότητα και η ευάλωτη πολιτική ηθική είναι πειρασμός για το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού συστήματος. Φυσικά και το «παλιό» πολιτικό σύστημα πολλές συγνώμες δεν τις είπε και για αρκετές τιμωρήθηκε στις εκλογές. Αλλά το «νέο» κόμμα της πάλαι ποτέ αριστεράς υιοθέτησε τις παθογένειες και ενίοτε δείχνει να το τερματίζει!
Κατά τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, έναν από τους εφτά σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας, «η συγγνώμη είναι πιο αποτελεσματική από την τιμωρία».
Εάν κάποιος την εννοεί, δείχνει ότι έχει πάρει το μάθημα του και έχει αυτογνωσία. Εάν δεν αναγνωρίζει το λάθος του και να τιμωρηθεί λίγη σημασία θα έχει, δεν θα φέρει αποτέλεσμα, πάλι ίδιος θα βγει, ίσως και χειρότερος από την διαδικασία της κάθαρσης.
Εάν ο κ.Παππάς παραπεμφθεί από το Δικαστικό Συμβούλιο στο Ειδικό Δικαστήριο και αθωωθεί για την παράβαση καθήκοντος, η ΝΔ οφείλει να του ζητήσει συγνώμην. Εάν καταδικαστεί τότε η «ποινή» του δεν θα είναι απλό πλημμέλημα αλλά ηθική απαξίωση κι εκεί τον λόγο θα έχουν οι ψηφοφόροι, εάν θέλουν τέτοιους πολιτικούς και τέτοια κόμματα να τους κυβερνούν ή όχι.
ολες οι ειδησεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο Newpost.gr