Τους φταίει ο Κασσελάκης αλλά δεν κοιτάνε τα μούτρα τους στον καθρέφτη 

Ο Κασσελάκης βάλλεται πανταχόθεν από «συντρόφους» του, από πρώην φιλικά ΜΜΕ, και φυσικό είναι, από τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Μα θα μου πείτε, ο ίδιος δεν φταίει για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα; Προφανώς και έχει κάνει λάθη αλλά σίγουρα δεν φταίει για τη βαθιά κρίση του ΣΥΡΙΖΑ που τον οδήγησε στην εκλογική του συντριβή.

Το ξεκαθάρισμα λογαριασμών εντός του ΣΥΡΙΖΑ είναι αποτέλεσμα της πολιτικής ατροφίας ενός κόμματος που εν ονόματι της Αριστεράς επί πολλά χρόνια ήταν ένας παρασιτικός οργανισμός που πουλούσε ηθικά πλεονεκτήματα και άλλοθι στο σύστημα εξουσίας. Αρκετά στελέχη υπήρξαν «δεκανίκια» και έκαναν δουλειές σε αυτό το σύστημα που πολέμαγαν πολιτικά. Τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων οι αγανάκτηση του ελληνικού λάου έδωσε την ευκαιρία εξουσίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη καταφέρει να δημιουργήσει ένα πλαίσιο ανάληψης εξουσίας αλλά δεν άλλαξε το κόμμα παρά τις αποχωρήσεις στελεχών της αριστερής κομμουνιστικής μαρξιστικής πτέρυγας.

Οι υπερασπιστές της αριστερής ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι πρώτοι ηττημένοι από την οριστική κατάρρευση των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές αλλά δεν έχουμε ακούσει κουβέντα γύρω από βασικά ερωτήματα με υπαρξιακό χαρακτήρα.

Τι έφταιξε για τις βαριές ήττες του 2019 και του 2023; Σε ποιες κοινωνικές ομάδες απευθύνεται; Ποιο οικονομικό μοντέλο προκρίνει;

Για να ξέρουμε τι λέμε, ο Φίλης στην Α’ Αθήνας βγήκε 5ος. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε δύο έδρες. Ακριβώς το ίδιο συνέβη και στον Βόρειο Τομέα με τον Σκουρλέτη. Η Καββαδία 7η κ.ο.κ.

Ο Τσακαλώτος δεύτερος τον πέρασε η Λινού που δεν ήταν κομματική. Άρα από τους ψηφοφόρους – μέρος των οποίων προσήλθε και στις εσωκομματικές εκλογές – έχουν ήδη αποδοκιμαστεί.

Ο Βούτσης εκτός βουλής… ο Ηλιόπουλος εκπρόσωπος του κόμματος δεν ήξερε πότε κάνουν φορολογικές δηλώσεις, ο Κατρούγκαλος, η Φωτίου και ο Βίτσας με τις δηλώσεις τους προεκλογικά  τίναξαν την μπάνκα στον αέρα. Ο Παπαδημούλης απασχολούσε την επικαιρότητα μόνο για την περιουσιακή του κατάσταση.

Η κυρία Αχτσιόγλου υπεύθυνη για το οικονομικό πρόγραμμα μαζί με τον Νέστωρα του οικονομικού Μαρξισμού κ. Τσακαλώτο δεν μπόρεσαν να απαντήσουν για το κόστος του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ που με ένα χαρτί ο κ. Σκέρτσος το τίναξε στον αέρα. Δεν θα αναφερθώ στις αντιτουριστικές τραμπούκικες συμπεριφορές του κ. Τζανακόπουλου ή άλλων «αριστερών» συντρόφων που έβγαιναν στα κανάλια και αποπροσανατόλιζαν την πολιτική ατζέντα με τις εμμονικές ιδεοληψίες τους για το μεταναστευτικό και τον φράχτη του Έβρου. Και μετά ήρθε ο Κασσελάκης χωρίς κομματικά ένσημα και μαρξιστικά παράσημα και τους πήρε το κόμμα χωρίς να το καταλάβουν αυτοί οι παντογνώστες των κοινωνικών διεργασιών.

Όλοι αυτοί δεν κατάλαβαν ή δεν τους ενδιαφέρει πως ένα κόμμα που ενώ βρίσκεται στην αντιπολίτευση χάνει 13,70%, δηλαδή το 43,45% των δυνάμεών του, αντί να δείξει αντανακλαστικά, να επιχειρήσει, έστω σε δεύτερο χρόνο, να δώσει κάποιες απαντήσεις, εντούτοις όλοι αυτοί πριν εμφανιστεί ο Κασσελάκης μιλούσαν αποκλειστικά περί διαδικασιών και «ταυτοτήτων». Ήθελαν να πάρουν ένα κόμμα και να το «αγκυρώσουν» στις ταυτοτικές τους ιδεοληψίες ακόμα και αν αυτές είναι μειοψηφικές στην κοινωνία και έτσι ένα κόμμα εξουσίας όπως το ίδρυσε ο Τσίπρας να το ξανακάνουν ΚΚΕ εσωτερικού για να μοιραστούν τις λιγοστές Βουλευτικές έδρες και κομματικά οφίκια χωρίς ξενόφερτους που θα τους πάρουν την «κουτάλα» της μικροεξουσίας τους.

Δεν τους προβληματίζει γιατί εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ περίπου 850.000 πολίτες σε σχέση με το 2019, αλλά τα στελέχη που υβρίζουν τον Κασσελάκη στα τηλεοπτικά  πάνελ λένε τα ίδια περίπου με πριν τις εκλογές.

Η  Έφη Αχτσιόγλου στη διάρκεια των εσωκομματικών εκλογών έκανε μια νεφελώδη δήλωση, όπου στο δίλημμα είτε προς το Κέντρο, είτε προς τα αριστερά «αποσαφήνισε» ότι είναι με το δίκιο!

Από την άλλη ο Ευκλείδης Τσακαλώτος μας έλεγε  ότι μετά από μια τόσο μεγάλη ήττα χρειάζεται αναστοχασμός και στάθηκε στην ανάγκη για «συνέχεια και τομή». Η αναφορά του μας θύμισε, κάπου το διάβασα, το «τομή μέσα στη συνέχεια» και την ανάγκη για «ποιοτική στροφή» με την οποία πορεύτηκε το Κ.Κ.Ε μέχρι και τη διάσπαση του 1991. Έχουν αξία ωστόσο και άλλες διαπιστώσεις. «Ίσως δεν πιάσαμε την ψυχολογία των πολιτών που ήθελαν σταθερότητα», δήλωσε ο Ε. Τσακαλώτος. Μάλιστα επέμενε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να παραμείνει ένα κομμάτι της Αριστεράς», ότι «θέλουμε να απευθυνθούμε σε πολύ κόσμο. Πρέπει να εξηγήσουμε τις αξίες μας, τις θέσεις μας, τις προτάσεις μας».

Δηλαδή, τις  ίδιες θέσεις και τις προτάσεις ενός κόμματος που έχασε με είκοσι μονάδες διαφορά σε δύο απανωτές εκλογικές διαδικασίες. Δηλαδή από το μυαλό του κ. Τσακαλώτου δεν πέρασε καθόλου ότι έπρεπε να αλλάξουν προσέγγιση και το μόνο πρόβλημα είναι ότι δεν εξηγήθηκαν αρκούντως αναλυτικά ή δεν κατάλαβε η κοινωνία.

Η είσοδος του Κασσελάκη στον εσωκομματικό προεκλογικό αγώνα τα ανέτρεψε όλα γιατί προφανώς αυτοί οι δύο υποψήφιοι συνέχιζαν να ζουν με ιδεολογικές και πολιτικές  παρωπίδες και ψευδαισθήσεις. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ  η υπαρξιακή, ταυτοτική κρίση που όλοι αυτοί δεν επέτρεψαν στον Τσίπρα να τη θεραπεύσει, και με δική του ευθύνη, γιατί δεν προχώρησε σε ολομέτωπη σύγκρουση με τη ρίζα του προβλήματος.

Τις τελευταίες μέρες τα στελέχη της Ομπρέλας, που έλαβαν με την υποψηφιότητα Τσακαλώτου  8,4% και 9.534 ψήφους επιβεβαιώνουν τα όσα έλεγαν κάποιοι περί υπονόμευσης του Αλέξη Τσίπρα κάνοντας το ίδιο στον Στέφανο Κασσελάκη.

Αυτό το μικρό ποσοστό πολλαπλασιάζεται από την ετεροβαρή εμφάνιση τους στα ΜΜΕ, όπως ακριβώς όλα αυτά τα χρόνια που εκπροσωπούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ και του έκαναν το μεγαλύτερο κακό. Ενώ οι επιτήδειοι ουδέτεροι περιμένουν να δουν που θα κάτσει η μπίλια.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ υπό τη νέα ηγεσία δεν αλλάξει και συνεχίσει

όπως ακριβώς και το 2019, να μην κατανοεί και να μην ερμηνεύει την πραγματικότητα, να μην μπορεί να προχωρήσει σε μια βαθιά επανίδρυση δεν θα ξεφύγει από το καθοδικό σπιράλ που έχει μπει.

Ο Αλέξης Τσίπρας εγκλωβίστηκε σε μια ισορροπητική, διαχειριστική πολιτική των αντιφρονούντων και αδυνατούσε να προχωρήσει σε αλλαγές, ακόμα και όταν οι δημοσκοπήσεις έδειχναν επί τέσσερα χρόνια ότι μόλις το 13%-15% συμφωνούν με την αντιπολιτευτική γραμμή τους. Το ζήτημα είναι αν θα κάνει το ίδιο και ο Στέφανος Κασσελάκης υπό την απειλή της διάσπασης;

Το πρόβλημα για τον νέο Πρόεδρο είναι ότι δεν διαθέτει την ισχύ του Τσίπρα – αλλά αν παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο επανίδρυσης, με αλλαγές στο αντιπολιτευτικό αφήγημα, με εμπλουτισμό νέων προσώπων που μπορούν να επανεκκινήσουν το κόμμα ίσως να είναι το αντίδοτο. Διαφορετικά ο δρόμος προς την αυταπάτη θα συνεχιστεί μέχρι της Ευρωεκλογές που θα προσγειωθούν ανώμαλα στην εκλογική πραγματικότητα.

• Ευκλείδης Τσακαλώτος
• Έφη Αχτσιόγλου
• ομπρέλα
• Στέφανος Κασσελάκης
• ΣΥΡIZA