Τρεις τάσεις «κατεβάζει» το Ποτάμι

Η Μεγάλη Συνάντηση των Αντιπροσώπων πριν μια εβδομάδα έπαιρνε τη «γενναία» απόφαση της απόσπασης του Ποταμιού απο το Κίνημα Αλλαγής, αλλά ως σημαντική παρακαταθήκη για να ξαναβρεί το κόμμα τη ροή του άφηνε και μια σαφή οδηγία με αποδέκτες κυρίως τα πρωτοκλασάτα στελέχη του: Οι παρεμβάσεις όλων να είναι προσθετικές και να μη θολώνει το μήνυμα στο εξής.

Η οδηγία δεν βρήκε εφαρμογή.

Ο ένας τραβά το μανίκι του Σταύρου Θεοδωράκη αριστερά, ο άλλος δεξιά και εμφανίστηκε τώρα και ένας ακόμη πόλος, ελκυστικός για τον επικεφαλής του Ποταμιού και ο οποίος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως τάση «Μακρόν».

Τα σενάρια ηγεσίας

Ο βασικός στόχος, όπως εξάλλου αποτυπώθηκε, είναι να γίνει σφυγμομέτρηση στη βάση του Κινήματος και τα στελέχη έχουν ήδη αρχίσει να μετρούν τις διαθέσεις των φίλων, μελών και ψηφοφόρων του Ποταμιού, που είχαν απομακρυνθεί, αλλά τώρα σε συνθήκες πόλωσης δεν θέλουν να αποτελέσουν και αυτοί μέρος του παλαιάς κοπής δικομματισμού.

Το ζήτημα είναι αυτό να μεταφραστεί και σε ψήφους και σε πρώτο χρόνο να μετρηθεί και στις δημοσκοπήσεις.

Ουσιαστικά για αυτή τη δουλειά ο χρόνος που απομένει είναι λίγος, καθώς τον Σεπτέμβριο θα φανεί αν τελικά υπάρχει ακόμη το momentum για το Ποτάμι.

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του Σεπτεμβρίου θα είναι και ο οδηγός των αποφάσεων του Σταύρου Θεοδωράκη πάνω στο θέμα ηγεσίας που άνοιξε ο ίδιος ενόψει του Συνεδρίου του Οκτωβρίου.

Η πρωτοβουλία αυτή πάντως έχει ανοίξει και μια παράλληλη συζήτηση για το αν τελικά στα σχέδια του κ. Θεοδωράκη υπάρχει και μια δεύτερη σκέψη για την παραμονή του στο τιμόνι.

Το ένα σενάριο θέλει τον κ. Θεοδωράκη να θέτει εαυτόν στην κρίση του κόμματος και να μη βρίσκει απέναντί του κάποιον αντίπαλο επιβεβαιώνοντας την πρωτοκαθεδρία του στο Ποτάμι.

Το άλλο σενάριο θέλει τον ιδρυτή του κόμματος μέσα απο μια συναινετική διαδικασία στην πορεία προς το Συνέδριο να θέτει τις βάσεις μια διάδοχης κατάστασης στην ηγεσία με τουλάχιστον δύο υποψήφιους, οι οποίοι όπως φαίνεται προκύπτουν μέσα απο τις κυρίαρχες τάσεις που επικρατούν αυτή την ώρα.  

Οι εν δυνάμει

Μίλτος Κύρκος και Γιώργος Αμυράς εμφανίζονται σαν δυο εν δυνάμει υποψήφιοι στη διαδοχή του κ. Θεοδωράκη.

Ο ευρωβουλευτής αν και συντάχθηκε με την πλειοψηφία, που ήθελε την «απαγκίστρωση» από το ΚΙΝΑΛ, είχε αποπειραθεί να κατεβάσει επικουρούμενος από τον Γιάννη Μεϊμάρογλου δική του πρόταση για ένα «πιο πολιτικό διαζύγιο».

Μπορεί να μην τέθηκε σε ψηφοφορία ωστόσο καταγράφηκε στο ανώτατο όργανο σαν μια ηχηρή διαφοροποίηση.

Πολλά θα εξαρτηθούν στη συγκεκριμένη περίπτωση και από το κλίμα που θα διαμορφώσει η κίνηση Μακρόν να κατεβάσει το δικό του ψηφοδέλτιο στις ευρωεκλογές με λίστες προσώπων και κόμματα που θα συμπαραταχθούν στο «κόμμα» του και το Ποτάμι και ο ίδιος ο κ. Θεοδωράκης έχει ήδη δηλώσει παρών σε αυτή την προσπάθεια.

Η δεξιά τάση

Το άλλο πρόσωπο που θα μπορούσε να εμφανιστεί ως διάδοχος αναγκαστικά θα προέρχεται από τη λεγόμενη δεξιά τάση. Αυτή εκφράζεται στα πρόσωπα των Γιώργου Αμυρά και Γρηγόρη Ψαριανού, αλλά και σε μεγάλο βαθμό και μεταξύ των ψηφοφόρων και ιδιαίτερα εκείνων που ψάχνουν αφορμή επαναπατρισμού.

Πάντως, ήδη ακόμη και οι πιο μετριοπαθείς και κεντρώοι στο κόμμα δεν βλέπουν πολύ θετικά τη βιασύνη τους να τοποθετηθούν στο θέμα των εκλογικών ή μετεκλογικών συνεργασιών υπερ της σύμπραξης με τη ΝΔ και η τοποθέτηση Ψαριανού για συνεργασία απο τώρα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ενόχλησε κυρίως για τη βιασύνη με την οποία εκδηλώθηκε.

Πολλοί δείχνουν ως ιδανικό πεδίο αυτής της τοποθέτησης το Συνέδριο ή έστω την προσυνεδριακή διαδικασία για να ακουστούν στα όργανα ωστε να μην δημιουργούνται προδιαγραφές που δεν αποκλείεται να καταργηθούν στην πράξη απο τις ίδιες τις εξελίξεις και στην εσωτερική πολιτική σκηνή.

Γιατί πάντα υπάρχει και το σενάριο που όλοι το απεύχονται στο Ποτάμι και εργάζονται αυτή την ώρα για να το αποτρέψουν, αλλά πολλοί στον χώρο το βλέπουν… 

 

• Ποτάμι
• Σταύρος Θεοδωράκης