Τριμερής Ελλάδας- Αιγύπτου – Κύπρου: Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;

Η σημερινή τριεθνής συνάντηση των Υπουργών Αμύνης Ελλάδος – Αιγύπτου και Κύπρου, που πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο, έχει ασφαλώς τη δική της ξεχωριστή σημασία και αξία.

Όχι βεβαίως γιατί είναι η πρώτη, ούτε ασφαλώς και γιατί θα είναι και η τελευταία. Είναι όμως σημαντική για δύο λόγους: Πρωτίστως για τη χρονική συγκυρία εντός της οποίας πραγματοποιείται και γιατί είναι η…δεύτερη σε λιγότερο από μία εβδομάδα, γεγονός που σημαίνει ότι έχουν περάσει πλέον οι «συναντήσεις γνωριμίας» ή «συναντήσεις εργασίας» ή όπως αλλιώς συνηθίζουν να τις αποκαλούν οι διπλωμάτες και έχουν περάσει πλέον στις καθαρώς «επιχειρησιακές συναντήσεις», όπως συνηθίζουν να τις λένε οι στρατιωτικοί. 

Δηλαδή σε συναντήσεις που εξετάζονται συγκεκριμένες καταστάσεις/προβλήματα, προτείνονται συγκεκριμένες λύσεις και λαμβάνονται συγκεκριμένες αποφάσεις.

Αποφάσεις, που συνήθως δεν ανακοινώνονται ούτε αμέσως, ούτε και πλήρως. Ας δούμε πως έχουν τα πράγματα.

Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και ιδίως μέσα στη θαλάσσια περιοχή της Αποκλειστικής Οικονομική Ζώνης (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας βρίσκονται από μέρους της σε πλήρη εξέλιξη εργασίες για την άντληση αερίου από τα υπάρχοντα στην περιοχή πλούσια κοιτάσματα. Το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει τις σφοδρές αντιδράσεις τις Τουρκίας. Κύπρος και Αίγυπτος έχουν καθορίσει τα όρια των μεταξύ τους ΑΟΖ και απομένει να γίνει και η αντίστοιχη ενέργεια από πλευράς Αιγύπτου και Ελλάδος. Οι «τριεθνείς άξονες» συμμαχιών Ελλάδος-Κύπρου – Αιγύπτου και Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, που πολύ εύκολα μπορεί να γίνουν και τετραεθνείς με την προσθήκη και άλλων ενδιαφερομένων χωρών της περιοχής ή που έχουν συμφέροντα στην περιοχή, όπως οι ΗΠΑ, αποτελούν αυτή τη στιγμή την καλύτερη ασπίδα προστασίας στην τουρκική προκλητικότητα. Και έχουν μέλλον.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μόλις την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε στη θαλάσσια περιοχή της βορειοδυτικής Κρήτης η τριεθνής, διακλαδική, άσκηση Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου με την επωνυμία «Μέδουσα 7/Αλεξανδρούπολη ‘18», που είχε διάρκεια μία εβδομάδα και την τελική φάση της οποίας παρακολούθησαν επιβαίνοντες τόσο του αιγυπτιακού ελικοπτεροφόρου «Ανουάρ Ελ Σαντάτ» όσο και της ελληνικής φρεγάτας «ΕΛΛΗ» – ναι σωστά μαντέψατε – οι τρεις ΥΠΑΜ των προαναφερθεισών χωρών, μαζί με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Ευ. Αποστολάκη ΠΝ, τον Α/ΓΕΕΦ Αντιστράτηγο Ηλία Λεοντάρη και τον Αιγύπτιο ομόλογό τους. 

Όλοι αυτοί ξανασυναντήθηκαν μία εβδομάδα αργότερα στο Κάιρο, όπου τυπικώς είχαν προσκληθεί για τα εγκαίνια της διεθνούς εκθέσεως αμυντικού εξοπλισμού «EDEX 2018», που πραγματοποιήθηκαν παρουσία του Προέδρου της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου Abdel Fattah El – Sisi. Εκεί ο Π.Καμμένος  συναντήθηκε με τον Αιγύπτιο ομόλογό του Στρατηγό Mohamed Ahmed Zaki.

Οι συζητήσεις είναι πολύ προχωρημένες και όλοι πλέον μιλούν για κοινές επιχειρήσεις των τριών χωρών για την προστασία – προφανώς – των συμφερόντων τους. Και δέστε πως δένουν ένα-ένα τα σημάδια του παζλ. Οι Αιγύπτιοι έχουν ένα υπερσύγχρονο ελικοπτεροφόρο αλλά δεν έχουν ούτε ελικόπτερα για να επιχειρούν από αυτό, ούτε και εκπαιδευμένα πληρώματα. Οι Ελλάδα δεν έχει ελικοπτεροφόρο αλλά έχει τόσο επιθετικά ελικόπτερα Απάτσι όσο και μεταφορικά Σινούκ, που προσγειώνονται επανειλημμένα και επιχειρούν από το ελικοπτεροφόρο. Οι Πεζοναύτες μας το ξέρουν και αυτό το πλοίο απέξω και ανακατωτά και έχουν επιχειρήσει πολλάκις από κοινού με τους Αιγύπτιους συναδέλφους τους. Άλλωστε το κυρίαρχο σενάριο που «έπαιξε» στην προαναφερθείσα άσκηση ήταν αυτό της προστασίας αρχικώς και της ανακαταλήψεως εν συνεχεία πλατφόρμας αντλήσεως αερίου!

Τι κάνει «νιάου-νιάου στα κεραμίδια που λέει και ο λαός μας;