Τσιμπούσια, μασάζ και προεδρικά όνειρα – Άδωνις, εκλογικό σύστημα και σενάρια ανασχηματισμού μέχρι πρόωρων – Ο εφιάλτης των «Πρεσπών» στα Ελληνοτουρκικά

Καλώς ήρθατε στη στήλη Hard Talks, μετά από ένα καλοκαιρινό σαββατοκύριακο, το σημείο όπου οι ευγένειες σταματούν και η πραγματικότητα πατάει… γκάζι.

Εδώ, δεν χαϊδεύουμε αυτιά ούτε προσφέρουμε πολιτικά τσιτάτα για να περάσει η ώρα. Αντιθέτως, βάζουμε στο τραπέζι τις αλήθειες που άλλοι φοβούνται να αγγίξουν, με τον ίδιο ζήλο που ένας πολιτικός προτιμά να αποφύγει τη δύσκολη ερώτηση. Τα ψέματα τελειώνουν και ξεκινά το αληθινό παιχνίδι εξουσίας: μαγειρεμένες συμφωνίες, προεδρικά όνειρα και πολιτικοί τυχοδιωκτισμοί σερβίρονται με μια δόση κυνισμού και ανελέητης ειρωνείας.

Οι γκρίνιες των γαλάζιων βουλευτών και οι υπουργικές πρωτοβουλίες

Κάπου ανάμεσα στο μεζέ και το μασάζ, η πολιτική σκακιέρα κινείται. Βουλευτές της ΝΔ καταγγέλλουν υπουργούς για “πρωτοβουλίες χωρίς ειδοποίηση”, λες και τους πρόλαβε κανένας ντελιβεράς με τις προσκλήσεις για τα προεκλογικά τραπεζώματα. Λες και η Βουλή μεταμορφώνεται σε κηδεμονευόμενη παρέα από την “Πολίτικη Κουζίνα”, όπου οι γεύσεις είναι πιο σημαντικές από τα… φλέγοντα ζητήματα της περιφέρειας.

Από τον «Καραβίτη» μέχρι το «Θεραπευτήριο», οι υπουργοί προσπαθούν να φέρουν ειρήνη και συμφιλίωση. Γιατί, βλέπεις, όταν το πολιτικό μασάζ δεν πιάσει, ίσως ένα καλό κοψίδι κάνει τη δουλειά.

Άδωνις και εκλογικό σύστημα: Οι εκλογές δεν μας βγαίνουν…

Τρέμετε μήπως δεν βγάλουμε την πλειοψηφία, θα μπορούσε να αναφωνήσει ο Άδωνης, με ύφος που θύμιζε τον Μπαλούρδο από ταινίες του Ρέππα και Παπαθανασίου. Και κάπου εκεί αρχίζει το δράμα της γαλάζιας παράταξης: χωρίς την αλλαγή του εκλογικού συστήματος, το όνειρο της αυτοδυναμίας φαίνεται πιο μακρινό και από το να γυρίσει ο Τσίπρας στο ΣΥΡΙΖΑ σαν να μην έφυγε ποτέ. Μήπως, λέω μήπως, η “πολιτική σταθερότητα” σημαίνει σταθερά εκτός κυβέρνησης;

Κραυγές και ψίθυροι…

Κάτι γίνεται στο περιβόλι της… όλης Δεξιάς σχετικά με το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας της κέντρο-ΝΔ με τους «από ‘κεί». Την αρχή την έκανε ο Μητσοτάκης που είπε από την ΔΕΘ ότι κάποια κόμματα που βρίσκονται δεξιά της ΝΔ δεν είναι ακροδεξιά.

Πρώτης τάξεως άνοιγμα από τον πρωθυπουργό στον θεωρούμενο ακροδεξιό χώρο, γιατί ξέρει ότι το πουλάκι της αυτοδυναμίας έχει πετάξει και ότι τους έχει ανάγκη τους δυό (Βελόπουλο/Λατινοπούλου) που ανεβαίνουν δημοσκοπικά.

Βγήκε, λοιπόν, προχθές ο Άδωνις που φυτρώνει παντού και ενώ καταφέρθηκε εναντίον των κυβερνήσεων συνεργασίας, άφησε και αυτός ένα παράθυρο ανοιχτό. Ακούστε τι είπε ο λαλίστατος υπουργός:

«Όχι, δεν μπορώ να δώ την Λατινοπούλου ως κυβερνητικό σύμμαχο. Αν όμως δεν υπάρχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τότε σε αναγκάζει η ζωή να κάνεις πολλών ειδών συμβιβασμούς». Ανάγκα και θεοί πείθονται, που θα ΄λεγε και ο ίδιος.

Τον άκουσε τον Αδωνι ο Βελόπουλος κι έβγαλε το σπαθί του: «Ο άνθρωπος που εκλιπαρούσε τον Γ.Καρατζαφέρη να τον κάνει υπουργό σε κυβέρνηση συνεργασίας, τώρα δηλώνει ότι δεν πιστεύει σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτός είναι ο Αδωνις. Αυτή είναι η ΝΔ. Πάντα αναξιόπιστοι».

Σε πρώτη ανάγνωση το βέλος του Βελόπουλουστάζει δηλητήριο. Όμως υπάρχει και μια δεύτερη ανάγνωση: εγκαλεί τον Αδωνη και τη ΝΔ ότι είναι αναξιόπιστοι ΚΑΙ στο θέμα της κυβερνητικής συνεργασίας, ενώ θα μπορούσε απλώς να καταχεριάσει τον Γεωργιάδη και να επαναλάβει τη θέση του ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη ΝΔ. Δεν το έκανε. Το ξέχασε;

Οριακή ερμηνεία από μας εδώ στο Hard; Μπορεί. Αλλά «κρατήστε μια ύστερη» που λένε στα χαρτιά. Επικρατεί ομίχλη στο πολιτικό σκηνικό. Και κανένας δεν ξέρει τι θα κυβερνητικό σχήμα θα ξημερώσει αν- όπως φαίνεται μέχρι στιγμής-δεν υπάρξει αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές…

Προεδρική εκλογολογία: Τα ονόματα που ακούγονται και οι εκπλήξεις που έρχονται

Κι ενώ πλησιάζει ο χρόνος επιλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, η φημολογία για τους υποψηφίους έχει αρχίσει να κυκλοφορεί σαν τις φήμες στο “The Godfather”. Καραμανλής και Σαμαράς ακούγονται περισσότερο από τις προεκλογικές υποσχέσεις, αλλά και οι δύο δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον για το αξίωμα όσο ο Ντον Κορλεόνε για μια θέση σε δημοτικό συμβούλιο.

«Πρόσωπο-έκπληξη» ακούω και σκέφτομαι, μήπως μιλάμε για cameo από παλιό πολιτικό, ή μήπως ο σεναριογράφος της “House of Cards” έχει αναλάβει τη σύσταση της επόμενης κυβέρνησης; Πάντως, η αναζήτηση “συνεργατών” ήδη από τώρα μοιάζει με τον πιο επιτυχημένο πρόλογο ελληνικής πολιτικής φαρσοκωμωδίας.

Ελληνοτουρκικά: Συναντήσεις με ημερομηνία… το 2025

Είναι κάπως σαν ραντεβού που κλείνεται δύο χρόνια νωρίτερα, σαν να λέμε: «Θα τα πούμε το 2025, όταν ο Έλληνας και ο Τούρκος πρωθυπουργός θα έχουν λύσει τα πάντα». Σοβαρά τώρα, πόσο σίγουροι είμαστε ότι θα θυμούνται καν πώς ξεκίνησε η συζήτηση; Ούτε ο ίδιος ο Μπενίνι στο La Vita è Bella δεν θα το είχε περιγράψει πιο ποιητικά από τον Κυριάκο και τον Ταγίπ στη Νέα Υόρκη.

“Κάν΄το όπως ο Τσίπρας”, λένε στον Κυριάκο

“Κάν΄το όπως ο Τσίπρας”, λένε στον Κυριάκο και ξαφνικά θυμάμαι την ατάκα του Σταλόνε στο Rocky: «It’s not about how hard you hit, it’s about how hard you can get hit and keep moving forward».

Κυκλοφορούν σενάρια για ανασχηματισμό μέχρι πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο, δεν τα αγοράζω εύκολα… Ρίχνουν θέμα κάποιοι στην αγορά για συζήτηση σεναρίων που είναι καλύτερο από τη γκρίνια. Αφήστε που μοιράζει ελπίδα…

Που κουμπώνουν όλα αυτά, μα στα Ελληνοτουρκικά… Διότι όπως αποκάλυψε ο τούρκος Πρόεδρος κ. Ταγίπ Ερντογάν στη Νέα Υόρκη και στη συνάντηση του με τον Κυριάκο, συζήτησαν «γνωστά ζητήματα που ζούμε στο Αιγαίο» και ο Έλληνας πρωθυπουργός δεσμεύτηκε να θέσει τις διαφορές στο τραπέζι για επίλυση. Μάλιστα. Στη συνάντηση που θα έχουν στις αρχές του 2025. Καταλάβατε γιατί ο κ. Σαμαράς και Καραμανλής δεν … κάνουν για Πρόεδροι της Δημοκρατίας; Ο Βενιζέλος, όμως; Ε ρε γλέντια που περιμένουν τη δεξιά πολυκατοικία.

Κάποιοι λένε στον Κυριάκο κάντο όπως o Τσίπρας… Τι ακούνε τα αυτάκια μου, για Νόμπελ Ειρήνης, για διάλυση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και κάθετη μετατόπιση του Κυριάκου στο Κέντρο… Γλάρο δε έχουμε, από σούπες μπόλικες χωρίς μεζέ. Απλώς για την ιστορία ο Τσίπρας είναι μοναχός στο Σούνιο και δίνει αγώνα παρασκηνίου για να επιστρέψει και με τη συμφωνία των Πρεσπών δεν διαλύθηκε η ΝΔ…

ΣΥΡΙΖΑ: Διχασμός και κρυφές ατζέντες

Σαν τις μεγάλες ιστορίες των παλιών ελληνικών κωμωδιών, όπου όλα ξεκινούν με κακόβουλες συνωμοσίες και τελειώνουν με τον ήρωα να κάνει το “comeback”. Ο διχασμός είναι πιο σίγουρος και από τα κρύα ανέκδοτα στα debates. Μοιάζει σα να βλέπεις αρχαία τραγωδία, όπου η λύση στο δράμα θα έρθει μόνο μετά την πλήρη καταστροφή. Πάντως, οι “στρατοί” Κασσελάκη και των αντιπάλων του έχουν ετοιμάσει ήδη το σενάριο.

Κασσελάκης: Υποψηφιότητα ή όχι; Αυτό είναι το ερώτημα

Η υποψηφιότητα Κασσελάκη μοιάζει με το φινάλε του Lost: Όλοι περίμεναν κάτι επικό, αλλά το αποτέλεσμα τους άφησε περισσότερες απορίες από όσες απαντήσεις. Μήπως τελικά δεν έχει σημασία αν είναι υποψήφιος ή όχι, αλλά το πως θα τελειώσει η ταινία; Κάποιοι του εισηγούνται να πάει στο συνέδριο και να τα κάνει Κούγκι ακυρώνοντας τις αποφάσεις της ΚΕ για προσφυγή στην κάλπη. Γιατί δεν του δίνουν ένα καλό σπαθί για χαρακίρι…

Τα ρέστα του παίζει ο Τσίπρας για να μην βγει ο Κασσελάκης και ο Νίκος Παππάς όχι ο μπασκετμπολίστας, ετοιμάζεται να καταπιεί όσα του καταλόγιζε ο Φάμελος που του πήρε τη θέση και να τον στηρίξει στο παρασκήνιο όπως καλά ξέρει αυτός το δίπορτο…

Νευράκια, νευράκια;

Άλλο πάλι και τούτο. Ο Δούκας και οι δικοί του τα έβαλαν μ’ ένα σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη στην «Καθημερινή», το οποίο-λένε-παρουσιάζει τον Δούκα…νεκρό! Ρε παιδιά, πρώτον ανοίξτε τα ματάκια σας για να δείτε ότι ο Δήμαρχος ζεί και βασιλεύει στο σκίτσο!

Δεύτερον, με τα σκίτσα τα βάζουν όσοι δεν έχουν χιούμορ, όσοι είναι ιδεοληπτικοί και όσοι είναι εκνευρισμένοι για κάποιο λόγο και αλαφιάζονται με το παραμικρό βλέποντας παντού εχθρούς και υπονονευτές.

Και, τρίτον, τι ανόητοι και απαράδεκτοι υπαινιγμοί είναι αυτοί ότι πίσω από τον σκιτσογράφο-αλλά και πίσω από όσους ασκούν κριτική στον Δούκα- είναι βαλτοί; Ηρεμήστε. Τα νευράκια δεν κάνουν καλό. Γιατί δείχνουν ανησυχία και αμηχανία…

Τελικά, η πολιτική στην Ελλάδα συνεχίζει να είναι μια καλοστημένη φαρσοκωμωδία με αριστοτεχνικά σκηνοθετημένα τραπέζια, δείπνα και φιλοδοξίες που ανακυκλώνονται σαν τις στροφές ενός ζεϊμπέκικου στο “Zorba the Greek”. Μόνο που οι αποφάσεις, όπως πάντα, είναι το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τους πρωταγωνιστές.

• Hard Talks
• Άδωνις Γεωργιάδης
• πολιτική
• Στέφανος Κασσελάκης